II SAB/Lu 78/20, Czasowe ograniczenie udostępniania informacji publicznej na podstawie ustawy z 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3077579

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2020 r. II SAB/Lu 78/20 Czasowe ograniczenie udostępniania informacji publicznej na podstawie ustawy z 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (spr.).

Sędziowie WSA: Grzegorz Grymuza, Asesor Jerzy Parchomiuk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) lipca 2020 r. (data wpływu do organu: 2 lipca 2020 r.) M. N. zwrócił się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. "Centrum Dialogu Kultur:

- kto i kiedy zgłosił ten pomysł, kto i kiedy podjął decyzję o realizacji tego pomysłu?

- jak brzmi uzasadnienie celowości realizacji tego pomysłu, jeśli jest analiza, to chciałbym ją poznać,

- jaki jest koszt planowanego przedsięwzięcia, kto i w jakiej wysokości ma je finansować, jeśli to mają być środki z grantu europejskiego, to chciałbym się z wnioskiem zapoznać i jego uzasadnieniem,

- z czego wynikła lokalizacja planowanego Centrum (w mieście jest już kilka obiektów przeznaczonych do obsługi wydarzeń kulturalnych i świecą one pustkami, poza tym zamierza Pan adaptować "młyn M." na cele kulturalne), ile ma kosztować remont/adaptacja, czynsz, planowane koszty bieżące, co stanowi umowa na dzierżawę obiektu?

- jakie kultury mają w centrum ze sobą dialogować, jakie środowiska?

- jakie badania świadczą o tym, że mieszkańcy miasta będą zainteresowani uczestnictwem w działalności Centrum?

Dwukrotnie usiłowałem uzyskać jakiekolwiek informacje o Centrum od urzędników UM C. - bezskutecznie.

2. Woda Mineralna K. (...):

- kiedy i gdzie będzie można ją kupić, kto będzie płacił za butelkowanie, kto pokryje ewentualne straty?

- od kiedy uczestnikom spotkań urzędowych w UM C. będzie serwowana wyłącznie Woda Mineralna K. (...) ?

- ile UM C. wydał w I-szym półroczu na obce wody mineralne?"

W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta w piśmie z dnia 15 lipca 2020 r. znak: (...) udzielił M. N. następujących informacji:

"Ad. 1

Centrum D. K. zostało wpisane jako działanie w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego (...) Program "Kultura", Działanie 1 "Poprawa zarządzania dziedzictwem kulturowym", pn.: "Restauracja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego miasta C.". Informuję, że M. C., przygotowując się do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu "Restauracja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego miasta C.", zaplanowało przeprowadzenie sondażu opinii społecznej, który pozwoliłby na poznanie rzeczywistych potrzeb i oczekiwań mieszkańców względem przyszłych działań w obszarze restauracji i rewitalizacji dziedzictwa kulturowego miasta. W związku z tym w marcu 2020 r. na terenie miasta C., w tym przy Bazylice (...) (po każdej z mszy) w dniu (...) marca 2020 r. zostały przeprowadzone badania ankietowe zatytułowane "Analiza społecznego zapotrzebowania na projekt". Celem ankiety było pozyskanie szczegółowych informacji na temat społecznego popytu na usługi związane z realizacją projektu planowanego do złożenia przez Urząd Miasta C. w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2021- Program "Kultura", Działanie 1 "Poprawa zarządzania dziedzictwem kulturowym".

Z przeprowadzonego badania wynika, że celem przedmiotowego projektu powinny być między innymi rewitalizacja i restauracja budynku Pałacu B. U. w C., utworzenie Centrum D. K. oraz poszerzenie oferty kulturalnej Muzeum Z. C. oraz Młodzieżowego D. K., w celu osiągnięcia korzyści społecznych i gospodarczych w wymiarze lokalnym, a także regionalnym.

Badani nie ocenili aktualnej oferty kulturalnej w mieście C. jako satysfakcjonującej. Ankietowani wskazali, że chcieliby w zdecydowanie większym stopniu korzystać z rozszerzonej i dostosowanej do aktualnych trendów społecznych oferty, która obejmowałaby między innymi możliwość uczestnictwa w warsztatach kulinarnych; warsztatach szkoleniowych; warsztatach kultury ludowej; warsztatach muzycznych; warsztatach literackich; edukacyjnych zajęciach wokalnych; grach zespołowych; warsztatach plastycznych; warsztatach rzeźbiarskich; warsztatach okolicznościowych. Ankietowani chcieliby uczestniczyć w pokazach filmów; wycieczkach tematycznych; przeglądach piosenek; wystawach fotografii; prelekcjach tematycznych; wystawach tematycznych; konferencjach; wystawach czasowych; klubach dyskusyjnych; prelekcjach ilustrowanych; konkursach tematycznych. Badani mieli także duże oczekiwania względem poszerzenia oferty usług kulturalnych przez instytucje, w których planowane są działania rewitalizacyjne i restauracyjne, czyli Muzeum Z. C. i M. D. K.

Zarządzanie majątkiem powstałym w wyniku realizacji projektu, zgodnie z umową użyczenia zawartą pomiędzy Parafią (...) w C., a M. C. powierzone zostanie Beneficjentowi - M. C. W trosce o przywrócenie i ożywienie dziedzictwa kulturowego Miasta Parafia na podstawie ww. umowy oddaje nieruchomość w nieodpłatne użyczenie z prawem wykonywania robót budowlanych, zmian i ulepszeń M. C., które zobowiązuje się do przeprowadzenia prac restauratorskich, konserwatorskich, rewaloryzacyjnych, rewitalizacyjnych oraz utworzenia i prowadzenia Centrum D. K. Całkowite koszty kwalifikowalne - (...) PLN, wnioskowana kwota dofinansowana ze środków Programu (...) PLN.

Z uwagi na fakt, iż w założeniach projekt nie będzie generował przychodów w sensie finansowym (np. z tytułu sprzedaży biletów), dodatkowe koszty eksploatacyjne związane z projektem pokrywane będą z dotacji budżetu Miasta C. - na analogicznych zasadach jak obecne finansowanie działalności statutowej Muzeum. Odpowiednie kwoty będą zabezpieczane co roku odpowiednimi uchwałami budżetowymi.

Jednocześnie informuję, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Dlatego informacja publiczna nie obejmuje zamierzeń, planów czy pomysłów roboczych, o ile nie przybrały one postaci dokumentu (ale nie własnych notatek czy zestawień). Pytania dot. spotkań roboczych, zamiarów, podejmowanych decyzji, które nie mają prowadzonych dokumentacji, są po prostu spotkaniami roboczymi z wymianą zdań i nie są informacją publiczną. Przedmiotem informacji musi być sprawa publiczna i jakkolwiek jej rozumienie jest dość szerokie to jednak (...) dotyczyć ma ona sfery faktów - wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. I OSK 1944/13.

Ad. 2

Wobec powyższego pytanie 1 i 2 nie stanowi informacji publicznej. O informacje na ten temat należy się zwrócić do (...) w C., które przygotowuje przedsięwzięcie. Odpowiadając na pytanie 3 - w pierwszym półroczu 2020 r. na zakup wody mineralnej wydatkowano (...) zł. Woda zakupiona została na obsługę spotkań i narad organizowanych przez Urząd Miasta C.."

M. N., nie będąc usatysfakcjonowanym uzyskaną odpowiedzią, w dniu 21 lipca 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której zarzucił Prezydentowi Miasta bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lipca 2020 r., skutkującą naruszeniem art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący domagał się zobowiązania Prezydenta Miasta do rozpatrzenie przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że otrzymane od organu pismo z dnia 15 lipca 2020 r. nie zawiera odpowiedzi na większość istotnych pytań dotyczących Centrum D. K. W ocenie skarżącego trudno zgodzić się ze stanowiskiem, że nie ma kalkulacji kosztów utrzymania "Centrum", skoro Prezydent zdołał zrobić dokładny kosztorys remontu i adaptacji wynajętego obiektu. Skarżący poddał w wątpliwość, że inwestycja ta będzie realizowana w oparciu o "własne notatki czy zestawienia". Podkreślił, że w naukach ekonomicznych popularna jest "analiza S.W.O.T.", analizująca ekonomiczne i społeczne skutki realizacji projektu. Ponadto skarżący podniósł, że odmówiono mu wglądu w treść wniosku Prezydenta Miasta o grant europejski w wysokości 9,4 min zł na "Centrum". Nie uzyskał też odpowiedzi na pytania kto i kiedy zgłosił projekt oraz kto i kiedy podjął decyzję o jego realizacji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania.

Organ stwierdził, że wbrew zarzutom skargi w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do przyjęcia, iż doszło do bezczynności, bowiem skarżącemu udostępniono informację publiczną zgodnie z jego wnioskiem. Organ podkreślił, że w treści odpowiedzi na wniosek zostało wyraźnie wskazane, iż koszty kwalifikowane, na które składają się koszty prac restauratorskich, konserwatorskich, waloryzacyjnych, rewitalizacyjnych oraz utworzenia i prowadzenia Centrum D. K., zostały wyliczone na kwotę (...) zł. Wskazana kwota obejmuje całościową kwotę zarówno przeprowadzenia remontu i adaptacji budynku, jak i utrzymania Centrum D. K. Nadto, co również zostało wskazane w treści odpowiedzi na wniosek, budynek został oddany w nieodpłatne użyczenie, co oznacza, że organizacja nie będzie ponosić żadnych stałych kosztów.

Wobec zarzutów skargi organ dodatkowo wyjaśnił, że na koszty inwestycji składają się:

- prace konserwatorskie, restauratorskie oraz roboty budowlane przy zabytkach nieruchomych;

- ochrona historycznych ogrodów i parków;

- środki przeznaczone na ofertę kulturalna i edukacyjną;

- szkolenia związanie z zakresem projektu w tym szkolenia zawodowe;

- zarządzenie projektem;

- koszty promocji projektu.

Nadto wskazał, że oczywistym jest, iż podana kwota (...) zł kosztów inwestycji nie została opracowana w oparciu o "własne notatki czy zestawienia" co zasugerował skarżący. Organ wyjaśnił, że w związku z tym, iż inwestycja może być realizowana z funduszy europejskich, został opracowany wniosek o dofinansowanie pn. "Restauracja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego miasta C." do Działania 1, Poddziałania 1.1., Programu "Kultura" Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru gospodarczego na lata 2014-2021. Z treści wniosku wynika, że kosztorys został ustalony na podstawie rn.in. analiz rynku, które zawierają koszty netto i brutto wraz z podaniem metodyki ich oszacowania w zakresie m.in. Promocji Projektu; Sprzętu do prowadzenia działalności kulturalnej; Szkoleń związanych z projektem; Oferty Kulturalnej i edukacyjnej w tym opracowanie ekspozycji oraz organizacji wydarzeń kulturalnych i warsztatów artystycznych, a także w zakresie nadzoru inwestorskiego czy prac konserwatorskich. W treści wniosku znajduje się również plan finansowania działalności infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektu restauracji i rewitalizacji dziedzictwa kulturowego Miasta C.

Organ wyjaśnił, że powyższe dokumenty nie zostały udostępnione skarżącemu z uwagi na fakt, że stanowią one część dokumentacji złożonej w ramach wniosku o fundusze europejskie w ramach Programu "Kultura" Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego na lata 2014-2021. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 8. ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju dnia 6 czerwca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1295) wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, a także wszelkie dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Obecnie wniosek o dofinansowanie pn. "Restauracja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego Miasta C." uzyskał pozytywny wynik oceny formalnej i został skierowany do oceny merytorycznej. Zdaniem organu nie zostały więc spełnione przesłanki z ww. przepisu, umożliwiające udostępnienie wniosku oraz informacji w nim zawartych podlegały w trybie dostępu do informacji publicznej. Organ podkreślił, że powołany przepis nie wprowadza rozróżnienia na dokumentację podmiotów publicznych i podmiotów prywatnych, które aplikują w danym postępowaniu. Nie ma zatem podstaw ku temu, by różnicować sytuację podmiotów aplikujących i udostępniać w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dokumentację złożoną przez podmiot prawa publicznego (gminę).

Odnosząc się do zarzutu skargi, jakoby skarżącemu nie udzielono odpowiedzi na pytania kto i kiedy ogłosił projekt oraz kto i kiedy podjął decyzję o jego realizacji, organ wskazał, że w tym zakresie poinformował skarżącego, iż projekt powstał na podstawie sondażu opinii społecznej. Wyjaśnił, że w marcu 2020 r. na terenie Miasta C. zostało przeprowadzone badanie ankietowe zatytułowane "Analiza Społecznego zapotrzebowania na projekt". Ponad 90% ankietowanych stwierdziło że konieczne jest utworzenie Centrum D. K. w C. Na marginesie organ zaznaczył, że treść ankiet również stanowi część wniosku o dofinansowanie, w związku z czym na obecnym etapie informacje te również nie stanowią informacji publicznej podlegającej upublicznieniu. Potrzeba realizacji Centrum D. K. jest podyktowana ogromnym[zainteresowaniem mieszkańców C. wydarzeniami i przedsięwzięciami kulturalnymi, o czym świadczy liczba osób korzystających z usług instytucji kultury. Przykładem może być tu C. Dom Kultury. W imprezach własnych jednostki uczestniczyło w roku ubiegłym ponad 42 tys. osób, imprezy organizatorów zewnętrznych przyciągnęły do (...) ponad 38 tys. osób, zaś kino odwiedziło w ubiegłym roku ponad 120 tys. widzów. Oferta kulturalna Centrum D. K. jest zatem odpowiedzią na niedobory instytucjonalne i infrastrukturalne obiektów kultury w C. Jego nowoczesne wyposażenie odpowiadające najwyższym obowiązującym standardom tego typu obiektów, będzie niezwykłą atrakcją również dla turystów. Sam pomysł stworzenia takiego miejsca zrodził się znacznie wcześniej, zasadność jego stworzenia była tematem rozmów wielu spotkań roboczych. Jak zostało jednak wskazane w treści odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, dokumenty oraz notatki i zapiski ze spotkań nie stanowią informacji publicznej. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, nie są informacją publiczną dokumenty wewnętrzne, które wprawdzie służą realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nie przesądzają o kierunku działania organu w konkretnej sprawie. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk, mieć dowolną formę, nie są jednak wiążące, co do sposobu załatwienia sprawy, nie są w związku z tym wyrazem stanowiska organu, nie stanowią więc informacji publicznej.

Korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Przekonanie skarżącego o pozostawaniu Prezydenta Miasta w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 lipca 2020 r. nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z obowiązującym w orzecznictwie i literaturze poglądem, o bezczynności na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm., dalej jako "u.d.i.p.") można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w określonym w art. 13 ust. 1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela jej, nie wskazuje innego terminu jej udostępnienia, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, oraz przyczynach niezachowania terminu czternastodniowego (art. 13 ust. 2), ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16). Podjęcie powyższych czynności uzależnione jest przy tym od stwierdzenia w pierwszej kolejności, że wniosek dotyczy informacji mającej charakter informacji publicznej oraz, że zasady i tryb dostępu tej informacji nie jest odmiennie określony przepisami innych ustaw (art. 1 ust. 1 i 2). Jeżeli bowiem wniosek nie dotyczy informacji publicznej lub, gdy obowiązuje inny tryb dostępu do żądanej informacji, adresat wniosku zobowiązany jest jedynie powiadomić wnioskodawcę o tej okoliczności. Również w sytuacji, gdy adresat wniosku nie posiada żądanej informacji publicznej, jedynie powiadamia wnioskodawcę pisemnie o tym fakcie (art. 4 ust. 3). Dla oceny, czy w niniejszej sprawie ma, bądź miała miejsce bezczynność, istotne jest więc - obok ustalenia, czy we wskazanym wyżej terminie podjęte zostały powyższe działania - ustalenie w pierwszym rzędzie tego, czy Prezydent Miasta może być zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz, czy żądanie zawarte w wniosku z dnia 1 lipca 2020 r. dotyczy informacji publicznej. Według bowiem powszechnie akceptowanego poglądu, dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr (...), s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).

Stosownie do unormowania art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Prezydent Miasta, jako organ jednostki samorządu terytorialnego, jest zarazem organem władzy publicznej, w związku z czym jest podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. do udostępnienia informacji, o ile ta ma charakter publiczny.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Stosownie do pierwszego z tych przepisów, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei przepis art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć zatem wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych, rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów, przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy (por. wyroki NSA: z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, LEX nr 78063; z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1846/18, LEX nr 2865097). Należy bowiem mieć na względzie, że pomimo, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, to jednak nie przyznaje uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku. Nie wszystkie bowiem działania podmiotów wymienionych w art. 4 u.d.i.p. będą związane z powstaniem informacji publicznej. Oznacza to, że część informacji i dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że jest związana z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu (por. wyroki NSA: z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 707/10; z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2130/11; z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2196/11; z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2320/130; z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2914/13 - opubl. CBOSA). W orzecznictwie sadowym nie budzi nadto wątpliwości, że charakter publiczny ma jedynie taka informacja, która dotyczy sfery faktów. Wnioskiem o udzielenie informacji publicznej mogą być zatem objęte jedynie pytania dotyczące sfery istniejących faktów lub danych, nie zaś informacji niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci. Informacji publicznej nie stanowią bowiem informacje dotyczące sfery świadomości, wiedzy bądź opinii organu na dany temat (por. wyroki NSA: z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 4346/18, LEX nr 2783330; z dnia 8 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1173/18, LEX nr 2865058).

Uwzględniając powyższe rozważania w okolicznościach niniejszej sprawy, za prawidłowe uznać należy stanowisko Prezydenta Miasta, iż jedynie część pytań zawartych we wniosku skarżącego z dnia 1 lipca 2020 r. dotyczyło informacji publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W zakresie pytania objętego punktem 1. przedmiotowego wniosku taki walor niewątpliwie posiadają informacje dotyczące genezy, przyjętego celu oraz miejsca realizacji przedsięwzięcia w postaci Centrum D. K. w C., w tym pytania dotyczące przeprowadzonych badań, wskazujących na potrzebę realizacji tego projektu. Informacje te dotyczą bowiem spraw publicznych, należąc do kategorii informacji publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c u.d.i.p., tj. informacji o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań. Informację publiczną stanowią także dane dotyczące wysokości kosztów realizacji ww. przedsięwzięcia orraz źródła jego finansowania - jako informacje o sposobie dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 5 u.d.i.p.). Do kategorii spraw publicznych odnosi się również pytanie o przedmiot działalności ww. jednostki (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit "c" u.d.i.p.). W zakresie zaś punktu 2. wniosku walor informacji publicznej niewątpliwie posiada informacja o wydatkach poniesionych przez Urząd Miasta C. we wskazanym okresie na zakup wody mineralnej. Informacje ta również bowiem przedstawia sposób dysponowania środkami publicznymi.

Prezydentowi Miasta nie sposób jednak zarzucić bezczynności w zakresie załatwienia wskazanej wyżej części wniosku z dnia (...) lipca 2020 r. odnoszącej się do informacji o charakterze publicznym. Organ z zachowaniem czternastodniowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielił bowiem skarżącemu w piśmie z dnia (...) lipca 2020 r. szczegółowych odpowiedzi w powyższych kwestiach. Wskazał m.in. na badania ankietowe będące podstawą decyzji o realizacji Centrum D. K., opisując przy tym wnioski powzięte w wyniku tych badań. Podał także wysokość kosztów realizacji tego projektu oraz wysokość wnioskowanej kwoty jego dofinansowania w ramach Programu "Kultura" Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2014-2012. Nadto opisał zakres działalności ww. jednostki. Ponadto podał żądaną przez skarżącego w pkt 2. wniosku informacje o kwocie wydanej przez Urząd Miasta C. w pierwszym półroczu 2020 r. na zakup wody mineralnej.

Niezrozumiały jest natomiast zarzut skargi odnoszący się do nieudostępnienia skarżącemu "kalkulacji utrzymania Centrum" oraz "dokładnego kosztu i adaptacji wynajmowanego obiektu" albowiem informacje w takiej postaci nie były wskazane w treści wniosku z dnia 1 lipca 2020 r. Podkreślić trzeba, że prawo dostępu do informacji publicznej jest prawem politycznym obywatela, mającym na celu realizację jego konstytucyjnego uprawnienia do kontroli władz publicznych. Charakter tego uprawnienia powoduje, że to wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, wyznaczając zakres swojego żądania, tj. jakie informacje i w jakiej formie chce otrzymać lub z chce się z nimi zapoznać. Podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest związany żądaniem wnioskodawcy i nie może żądać od niego sprecyzowania lub uzupełnienia żądania (por. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2889/12, LEX nr LEX nr 1339627; z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt I OSK 59/17, LEX nr 2591648). Dlatego też wnioskodawca udostępnienie informacji publicznej nie może skutecznie zarzuć adresatowi wniosku bezczynność polegającej na nieudostępnieniu informacji publicznej, która nie była precyzyjnie wskazana w treści wniosku. Sam fakt niezadowolenia wnioskodawcy ze sposobu załatwienia przez ten organ jego żądania nie daje w podstaw do uznania, że organ nie wykonał czegoś do czego był zobowiązany, albo wykonał to pozostając w zwłoce czy bezczynności (por. wyroki WSA w Gliwicach: z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Gl 265/19, LEX nr 2774285; z dnia 9 lipca 2020 r., sygn. akt III SAB/Gl 101/20, LEX nr 3040725). Jednocześnie nie jest możliwie załatwienie takiego wniosku, w którym wnioskodawca nie wskazuje konkretnej informacji, lecz czyni to bardzo ogólnie. Wnioski tak sformułowane nie są żądaniem udostępnienia informacji publicznej i nie mogą być prawidłowo rozpoznane, nie jest bowiem określony dokładny zakres żądania (zob. M. Bernaczyk, Prawo do informacji publicznej w Polsce i na świecie, Warszawa 2014, s. 447).

Odnosząc się do pozostałej części informacji objętych wnioskiem z dnia (...) lipca 2020 r. należy zgodzić się z oceną organu wyrażona w piśmie z dnia 15 lipca 2020 r., iż nie mają one charakteru informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Jeszcze raz podkreślić należy, że informacja publiczne dotyczy sfery faktów. Do tej sfery nie odnoszą się natomiast pytania o potencjalne (planowane) koszty utrzymania Centrum D. K., o pokrycie ewentualnych strat związanych z kosztami butelkowania Wody Mineralnej (...) (...), czy też o plany i potencjalne terminy serwowania w przyszłości tej wody uczestnikom spotkań urzędowych w urzędzie Miasta C. Nadto waloru informacji publicznej nie posiada treść wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Restauracja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego miasta C.", obejmującego realizację Centrum D. K., przez co również zarzut dotyczący nieudostępnienia skarżącemu tego dokumentu, należało ocenić jako niezasadny. Skoro bowiem - co wyjaśniono w odpowiedzi na skargę - konkurs o fundusze europejskie w ramach powyższego projektu nie został dotychczas zakończony, możliwość udostępnienie treści powyższego wniosku jako informacji publicznej jest aktualnie wyłączona z mocy art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1295), zgodnie z którym wszelkie dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, oceniane w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu w przypadku konkursu otwartego, a także wszelkie dokumenty wytworzone lub przygotowane w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców, do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie w ramach konkursu nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 i 1669). Jak słusznie stwierdził organ, powołany przepis wprowadza czasowe ograniczenie udostępnienia informacji publicznej, która może dotyczyć dokumentacji składanej przez podmioty aplikujące, a przy tym nie przewiduje rozróżnienia na dokumentację podmiotów publicznych i podmiotów prywatnych, które aplikują w danym postępowaniu. W odniesieniu do żądanego wniosku o dofinansowanie przepisy u.d.i.p. będą zatem mogły znaleźć zastosowanie dopiero po zawarciu umowy o dofinansowanie lub po zakończeniu danej tury konkursu.

Z powyższych względów, skoro skarżący w niniejszej sprawie domagał się udostępnienia informacji, które w części nie stanowiły informacji publicznej, zaś w pozostałej części zostały mu udostępnione w terminie przewidzianym w art. 13 us.t 1 u.d.i.p. skarga na bezczynność Prezydenta Miasta nie mogła odnieść zamierzonego skutku.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.