Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1525966

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 29 kwietnia 2014 r.
II SAB/Lu 628/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz.

Sędziowie: WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), NSA Witold Falczyński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia 28 grudnia 2011 r. dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie specjalnego zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) września 2013 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wpłynęła skarga Z. W. na "bezczynną przewlekłość" postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w sprawie jego skargi z dnia (...) grudnia 2011 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia (...) sierpnia 2011 r., znak: (...) w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Organ wyjaśnił, że w dniu (...) czerwca 2013 r., w wykonaniu nieprawomocnego wyroku tutejszego Sądu z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 11/13, Wójt Gminy N. przekazał mu skargę Z. W. o wznowienie postępowania m.in. w sprawie zakończonej decyzją organu pierwszej instancji z dnia (...) sierpnia 2011 r., znak: (...) w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich.

W dniu (...) sierpnia 2013 r. Z. W. wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpatrzeniu przez ten organ przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia (...) września 2013 r. organ drugiej instancji uznał wezwanie za nieuzasadnione, podnosząc, iż skarga nie może zostać rozpoznana do czasu uprawomocnienia się wyroku Sądu z dnia 28 maja 2013 r.

Postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2013 r. Kolegium przedłużyło termin rozpoznania sprawy i poinformowało Z. W., że zostanie ona załatwiona w terminie miesiąca od przesłania do tego organu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 maja 2014 r. (II SAB/Lu 11/13).

Odpis przedmiotowego wyroku został doręczony Kolegium przez organ pierwszej instancji w dniu (...) września 2013 r.

Pismem z dnia (...) października 2013 r. Kolegium poinformowało Z. W., że organem właściwym do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją organu pierwszej instancji w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich jest ten organ, tj. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. działający z upoważnienia Wójta Gminy N.

Kolegium wyjaśniło, że nie mogło rozpoznać skargi o wznowienie postępowania z uwagi na swoją niewłaściwość. Nie mogło również przekazać wniosku organowi pierwszej instancji. Stąd stosowny wniosek o wznowienie postępowania powinien złożyć do organu pierwszej instancji sam skarżący.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.

W sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza analizy toku postępowania administracyjnego, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność, bądź przewlekłość postępowania oraz, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a. W konsekwencji wyodrębnienie w ustawie skarg na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania nie oznacza rozróżnienia dwóch odrębnych kategorii spraw sądowoadministracyjnych. W sprawie ze skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest zatem rozważenie również kwestii przewlekłości postępowania (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OSK 927/13, postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, CBOSA).

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Z kolei przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., a także w art. 37 § 1 k.p.a., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, wymaganą zasadą szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) lub mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi więc wtedy, gdy można skutecznie postawić organowi zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie lub też zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario, nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadku, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednak z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147).

Analiza toku postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w sprawie ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich nie potwierdza zarzutów skarżącego ani co do bezczynności, ani co do przewlekłości tego postępowania.

Skarga z dnia (...) grudnia 2011 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją organu pierwszej instancji z dnia (...) sierpnia 2011 r. w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich została przekazana do Kolegium w dniu (...) czerwca 2013 r. Natomiast prawomocny wyrok Sądu z dnia 28 maja 2013 r. (II SAB/Lu 11/13) zobowiązujący Wójta Gminy N. do przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. przedmiotowej skargi Kolegium otrzymało dopiero w dniu (...) września 2013 r.

Nie ulega wątpliwości, że Kolegium nie mogło rozstrzygnąć w przedmiocie wszczęcia postępowania wznowieniowego w tej sprawie.

W myśl bowiem art. 150 § 1 w związku z art. 149 § 1 k.p.a., organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

Skoro w sprawie objętej skargą o wznowienie decyzję w ostatniej instancji wydał Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. działający z upoważnienia Wójta Gminy N., to ten organ, nie zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., jest właściwy w sprawie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją.

Kolegium nie mogło również przekazać skargi o wznowienie właściwemu do jej rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdyż - w myśl art. 170 p.p.s.a., było związane prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu, wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 11/13, zobowiązującym Wójta Gminy N. do przekazania skargi Kolegium jako organowi właściwemu.

Należy w związku z tym w pełni podzielić stanowisko Kolegium, że ewentualne wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu pierwszej instancji z dnia (...) sierpnia 2011 r. w przedmiocie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich wymaga złożenia przez skarżącego stosownego wniosku do tego organu.

W tych okolicznościach nie można skutecznie zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.