Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2722937

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 29 sierpnia 2019 r.
II SAB/Kr 195/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz.

Sędziowie WSA: Tadeusz Kiełkowski, Magda Froncisz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność (...) Sp. z o.o. z siedzibą w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2019 r. skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność (...) Spółki Gazownictwa sp. z o.o. (dalej m.in. jako: "zobowiązany" lub PSG) w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 11 stycznia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący organowi zarzucił naruszenie art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 i 16 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") poprzez: nieudostępnienie w terminie przez prawo przewidzianym informacji publicznej pomimo, że PSG jest do tego zobowiązana, a w konsekwencji bezczynność zobowiązanego w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej przejawiająca się w pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o: zobowiązanie Polskiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej i udostępnienie wnioskowanej dokumentacji w postaci dokumentacji technicznej gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4 MPA, wybudowanej w 1998 przez Spółdzielnię Mieszkaniową R. w O., zlokalizowanego między innymi przy ul. (...) w O., dz. (...), (...) oraz (...) w tym projektu budowlanego i wykonawczego, dokumentacji przedstawiającej lokalizację i przebieg przedmiotowego gazociągu oraz dokumentacji dotyczącej podstawy prawnej zlokalizowania przedmiotowego gazociągu na obszarze osiedla (...) - w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku; zasądzenie od (...) Spółki Gazownictwa sp. z o.o. na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz kosztów korespondencji sądowej w kwocie 5,90 zł.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że skarżący pismem z dnia 11 stycznia 2019 r. zwrócił się do zobowiązanego o udostępnienie dokumentacji technicznej gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4 MPA, wybudowanej w 1998 przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...), a następnie przekazaną na rzecz (...) Spółki Gazownictwa sp. z o.o., w tym projektu budowlanego i wykonawczego, dokumentacji przedstawiającej lokalizację i przebieg przedmiotowego gazociągu oraz dokumentację dotyczącą podstawy prawnej zlokalizowania przedmiotowego gazociągu na obszarze osiedla R.

W odpowiedzi zobowiązany decyzją wezwał do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie obszaru R. w taki sposób, aby możliwa była lokalizacja sieci. Skarżący pismem z dnia 7 lutego 2019 r. doprecyzował wniosek.

Pismem z dnia 15 marca 2019 r. skarżący został poinformowany, że na przedmiotowych nieruchomościach nie znajduje się gazociąg o podanych parametrach.

Skarżący wniósł o ponowne wyjaśnienie sprawy, domagając się również wyjaśnienia, z jakich przyczyn zobowiązany wskazał, że na przedmiotowych nieruchomościach nie znajduje się gazociąg o podanych we wniosku parametrach, podczas gdy na przedmiotowych nieruchomościach została ustanowiona na rzecz zobowiązanego służebność przesyłu w związku ze zlokalizowaniem na nich sieci opisanych wnioskiem.

W odpowiedzi pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r. zobowiązany poinformował o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na jego niezrozumiałość.

Skarżący wskazał, że stanowisko zobowiązanego jest niezrozumiałe i niekonsekwentne, a pozostawienie wniosku bez rozpoznania stanowi o bezczynności zobowiązanego. Skarżący domagając się udostępnienia informacji publicznej wniósł po przekazanie określonej dokumentacji dotyczącej sieci gazociągowej zlokalizowanej na osiedlu R. w O. o ciśnieniu 0,4 MPa. Następnie skarżący został poproszony o doprecyzowanie wniosku w sposób umożliwiający lokalizację sieci. Skarżący wskazał, że chodzi o sieć, która przebiega między innymi przez działki przy ul. (...) w O., dz. (...), (...) oraz (...), wnosząc jednocześnie o przekazanie dokumentacji dotyczącej całej tej sieci Skarżący w sposób precyzyjny wyjaśnił zatem, której sieci dotyczy wniosek. W odpowiedzi zobowiązany nie powoływał się na niezrozumiałość wniosku, a wskazał, że na przedmiotowych nieruchomościach nie jest zlokalizowana sieć gazowa o podanych parametrach. Jak jednak wynika z księgi wieczystej (...) przez przedmiotowe nieruchomości przebiega sieć o podanych parametrach, a zobowiązany ma ustanowioną służebność przesyłu na swoją rzecz. Oznacza to, że wbrew stanowisku zobowiązanego w podanej lokalizacji znajduje się sieć gazowa. Skarżący wniósł w związku z tym o ponowne rozpoznanie sprawy. Zobowiązany pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r., odmiennie niż poprzednio poinformował, że wniosek jest niezrozumiały i pozostawia go bez rozpoznania. Znamiennym jest, że wcześniej zobowiązany nie wskazywał na niezrozumiałość wniosku, informując o braku sieci w tym rejonie. W związku z tym dane podane we wniosku były zrozumiałe, skoro zobowiązany udzielił odpowiedzi. Po wykazaniu przez skarżącego, że w tej lokalizacji została ustanowiona służebność zobowiązany uznał z niewiadomych przyczyn wniosek za niezrozumiały. Ponieważ wniosek zawiera precyzyjne określenie o jaką sieć chodzi, a stanowisko zobowiązanego nie polega na prawdzie (w tej lokalizacji istnieje sieć o podanych parametrach, co wynika wprost z wpisów w dziale III KW) zobowiązany pozostaje w bezczynności.

Skarżący przedłożył wydruk z KW w zakresie ustanowienia służebności przesyłu na rzecz zobowiązanego na działkach podanych we wniosku.

W odpowiedzi na skargę (...) Spółka Gazownictwa sp. z o.o. w T. wniosła o jej oddalenie. Podniosła, że skarżona spółka, jako podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., w związku z złożonym przez skarżącego w miarę posiadanej wiedzy taką informację udzieliła.

Spółka wprost wskazała w piśmie z dnia 15 marca 2019 r., w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 11 stycznia 2019 r. sprecyzowany pismem skarżącego z 7 lutego 2019 r., że poprzez wskazane przez niego nieruchomości nie przebiega gazociąg o parametrach oraz danych określonych we wniosku.

Spółka podtrzymała stanowisko, że poprzez wskazane przez skarżącego nieruchomości nie przebiega gazociąg niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4 MPa. Taka informacja została skarżącemu udzielona. Udzielenie tej informacji nie wymagało wydania ze strony spółki decyzji. Forma decyzji przewidziana została w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jedynie dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a więc gdy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki do umorzenia postępowania. Z powyższego wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się bądź przez udostępnienie informacji (czynność materialno-techniczna) przy założeniu, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania określone w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bądź w przypadku, gdy istnieją ku temu podstawy prawne, przez odmowę udostępnienia, która przybiera formę decyzji administracyjnej.

Zgodnie z przepisem art. 14 ustęp 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Spółka jest zobowiązana do ustosunkowania się do wniosku tylko w zakresie w tym wniosku wskazanym. Spółka, jako przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych, w oparciu o treść przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, w granicach regulacji powołanego powyżej przepisu. Obowiązany wykonuje zadania publiczne ukierunkowane na przyłączanie podmiotów do sieci i świadczeniu usług dystrybucji paliwa gazowego. Jako podmiot będący Narodowym Operatorem Systemu Dystrybucyjnego Gazu Ziemnego nie zajmuje się prowadzeniem dokumentacji inwestycji prowadzonych na terenie miasta O., w tym w szczególności na terenie osiedla/wsi R. Do obowiązków Spółki należy prowadzenie i posiadanie dokumentacji aktualnie istniejących sieci dystrybucyjnych, celem eksploatacji sieci gazowej.

Stan bezczynności - w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej - oznacza sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów podmiot zobowiązany nie udostępnia żądanej informacji, nie wydaje decyzji, gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 5 u.d.i.p albo umorzenia postępowania, bądź nie informuje wnioskodawcy o tym, że nie posiada żądanej informacji lub objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy.

Spółka wykazała niezwykłą dbałość, próbując zadośćuczynić obowiązkom wynikającym z u.d.i.p., występując do skarżącego o sprezycowanie wniosku, bowiem z jego treści spółka nie była w stanie ustalić zakresu żądanej informacji.

R. to bardzo duże osiedle (...) i spółka nie ma wiedzy, kto i w jakim zakresie prowadził na niej inwestycje w poszczególnych latach. Spółka nie kataloguje dokumentów według inwestorów, czy też według danych właścicieli nieruchomości. Każdy wniosek o udzielenie informacji publicznej niezależnie od tego, jaki rodzaj postępowania ma wszczynać, musi zawierać co najmniej takie dane i być na tyle precyzyjny, aby możliwe było jego załatwienie zgodnie z prawem. Wniosek skarżącego nie był na tyle precyzyjny, aby spółka mogła go od razu rozpoznać, bez wzywania skarżącego do sprecyzowania wniosku.

Samo niezadowolenie strony z treści udzielonej informacji nie może stanowić podstawy do wniesienia skargi na bezczynność. W przedmiotowym stanie faktycznym czynność administracyjno - techniczna, polegająca na udzieleniu informacji publicznej, została przez spółkę dokonana w piśmie z 15 marca 2019 r. Jak wynika z treści przepisu art. 17 ust. 2 i 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący może złożyć tylko w przypadku wydania decyzji odmownej przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, niebędący organem władzy publicznej. W przypadku gdy taka informacja publiczna została zgodnie z przepisami udzielona, to prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje. W związku z powyższym spółka była zmuszona taki wniosek pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

W kwestii wyczerpania środka zaskarżenia, jako warunku formalnego skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone było stanowisko, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Pogląd ten zachował aktualność na gruncie aktualnego brzmienia przepisów p.p.s.a., po nowelizacji z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Z uwagi na brak środków zaskarżenia, w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej w dalszym ciągu wyłączony jest obowiązek, o którym mowa w art. 52 § 1 i art. 53 § 2b p.p.s.a.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność istotny jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z przepisem art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Prawo dostępu do informacji publicznej jest gwarantowane konstytucyjnie, jako podstawowe prawo obywateli. Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 stanowi bowiem, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie powyższego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p.

W niniejszej sprawie bezsporne było, że (...) Spółka Gazownictwa sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Spółka nie kwestionowała też charakteru żądanej przez skarżącego informacji, jako mieszczącej się w zakresie przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W niniejszej sprawie pismem z dnia 11 stycznia 2019 r. skarżący zwrócił się do spółki z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez "udostępnienie dokumentacji technicznej gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4 MPa wybudowanej w 1998 r. przez Spółdzielnię Mieszkaniową R. w O. a następnie przekazaną na rzecz (...) Spółki Gazownictwa sp. z o.o., w tym projektu budowalnego i wykonawczego, dokumentacji przedstawiającej lokalizację i przebieg przedmiotowego gazociągu oraz dokumentacji dotyczącej podstawy prawnej zlokalizowanego przedmiotowego gazociągu na obszarze osiedla R.". Skarżący zwrócił się, aby żądana informacja została przesłana na adres wskazany w tym piśmie lub drogą mailową. Pismo wpłynęło do Spółki w dniu 17 stycznia 2019 r.

Pismem z dnia 31 stycznia 2019 r. w związku z treścią wniosku spółka zwróciła się do skarżącego, aby w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma sprecyzował zakres zapytania poprzez dokładne wskazanie obszaru określonego jako "obszar R." (wskazanie konkretnych działek). Spółka wyjaśniła w treści pisma, iż nie jest w stanie merytorycznie ustosunkować się do wniosku z uwagi na to, że dotyczy on historycznego kształtu sieci dystrybucyjnej oraz obszaru określonego jako "obszar osiedla R.". Nadto wskazano, że spółka nie ma wiedzy jaki obszar R. znajdował się w zarządzie Spółdzielni Mieszkaniowej R. Jednocześnie, na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. został wyznaczony nowy termin na rozpatrzenie wniosku do dnia 17 marca 2019 r.

W piśmie z dnia 7 lutego 2019 r. skarżący wskazał: "precyzuję, że przedmiotem pierwotnego żądania jest udostępnienie dokumentacji (...) Przedmiotowa sieć zlokalizowana jest między innymi przy ul. (...) w O. dz. (...), (...) oraz (...). Wyjaśniam, że wniosek dotyczy całej przedmiotowej sieci a nie jedynie jej części położonej na ww. działkach, zaś wskazane powyżej dane pozwalają na ustalenie obszaru jakiego wniosek dotyczy."

Kolejno pismem z dnia 15 marca 2019 r. spółka, w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia 11 stycznia 2019 r. sprecyzowany pismem skarżącego z dnia 7 lutego 2019 r., wskazała skarżącemu, że poprzez wskazane przez skarżącego w piśmie z 7 lutego 2019 r. nieruchomości nie przebiega gazociąg o parametrach oraz danych określonych we wniosku, a spółka nie dysponuje informacją w przedmiotowym zakresie.

Pismem z dnia 25 marca 2019 r. skarżący złożył wiosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i udzielenie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 17 stycznia 2019 r. w zakresie gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4MPa, wybudowanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w O.

Spółka - w odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r. wskazała, że podtrzymuje stanowisko wyrażone uprzednio w piśmie z dnia 15 marca 2019 r. i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy pozostawia bez rozpoznania.

Następnie pismem z dnia 8 maja 2019 r., które wpłynęło do spółki w dniu 10 maja 2019 r. skarżący złożył przedmiotową skargę na bezczynność spółki.

Obowiązujące przepisy nie przewidują terminu do złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Nie wprowadzają też obowiązku wskazania, a tym bardziej wykazania interesu prawnego. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2). Z kolei zgodnie z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z regulacją przyjętą w u.d.i.p. następuje w formie czynności materialno-technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, natomiast w razie odmowy udzielenia informacji publicznej - w formie decyzji.

W ustawie o dostępie do informacji publicznej brak jest wskazania jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku (złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie zostało obwarowane żadnymi szczególnymi wymogami formalnymi, w szczególności nie wymaga uzasadnienia faktycznego ani prawnego, jak również dokładnego zidentyfikowania wnioskodawcy), a wnioskodawca żądając informacji publicznej nie musi wykazać się jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym, bowiem postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone.

Wniosek jednak winien precyzyjnie wskazywać zakres żądanych informacji oraz miejsce i sposób dostarczenia tych informacji, co uzasadniało wezwanie skierowane do skarżącego przez spółkę pismem z 31 stycznia 2019 r.

Trzeba tu zaznaczyć, że zarówno we wniosku z 11 stycznia 2019 r., jak i pismach z 7 lutego 2019 r. i z 25 marca 2019 r., skarżący wyraźnie wskazywał, że żądana informacja publiczna winna dotyczyć gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0, 4 MPa, wybudowanego w 1998 r. przez Spółdzielnię Mieszkaniową R. w O.

Po sprecyzowaniu wniosku, spółka - pismem z 15 marca 2019 r., podtrzymanym pismem z 10 kwietnia 2019 r. - odpowiedziała skarżącemu, że przez wskazane przez skarżącego w piśmie z 7 lutego 2019 r. nieruchomości nie przebiega gazociąg o parametrach oraz danych określonych we wniosku, a spółka nie dysponuje informacją w przedmiotowym zakresie.

Spółka nie dopuściła się więc bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 u.d.i.p. wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.

Należy zgodzić się więc z argumentacją spółki zawartą w odpowiedzi na skargę, że jak wynika z cytowanej wyżej regulacji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący może złożyć w przypadku wydania decyzji odmownej przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, niebędący organem władzy publicznej. Taka decyzja odmowna w niniejszej sprawie nie została wydana, nie doszło też do umorzenia postępowania o udostępnienie informacji. Prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżącemu nie przysługiwało, zatem spółka taki wniosek pozostawiła bez rozpoznania.

Odnosząc się do argumentacji skargi wskazującej na treść księgi wieczystej KW nr (...), należy wskazać, że w dziale III - prawa, roszczenia i ograniczenia widnieje na rzecz (...) Spółki Gazownictwa sp. z o.o. wpis organicznego prawa rzeczowego: "służebność przesyłu polegająca na prawie do korzystania z nieruchomości w zakresie niezbędnym do przesyłania gazu przez urządzenia sieci gazowej niskiego ciśnienia DN 110, ich eksploatacji, kontroli, przeglądów, konserwacji, modernizacji, remontów, napraw, usuwania awarii w zakresie niezbędnym do funkcjonowania elementów tych urządzeń, w pasie służebności przesyłu oznaczonym na mapie".

Wbrew stanowisku skarżącego, z cytowanego wyżej zapisu nie wynika fakt zlokalizowania na nieruchomości gazociągu niskiego ciśnienia, a tym bardziej fakt zlokalizowania gazociągu niskiego ciśnienia o ciśnieniu roboczym 0,4 MPA, którego dokumentacji technicznej skarżący żądał od spółki wnioskiem z 11 stycznia 2019 r., a jedynie wynika fakt ustanowienia służebności przesyłu.

Spółka twierdzi, że przez wskazane przez skarżącego w piśmie z 7 lutego 2019 r. nieruchomości nie przebiega gazociąg o parametrach oraz danych określonych we wniosku z 11 stycznia 2019 r.

Samo niezadowolenie skarżącego z treści udzielonej przez spółkę odpowiedzi oraz nieotrzymanie wnioskowanej informacji nie oznacza zasadności skargi i nie skutkuje jej uwzględnieniem.

Mając na uwadze, że spółka terminowo udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wniosek, a co za tym idzie nie pozostawała w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, z przyczyn wskazanych w niniejszym uzasadnieniu, orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.