Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2722687

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 6 września 2019 r.
II SAB/Ke 33/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na bezczynność Gminy Ć., Burmistrza Gminy Ć. i pracowników w przedmiocie braku odpowiedzi na pisma składane przez skarżącą postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

J. A. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę datowaną na 15 czerwca 2019 r., na bezczynność Gminy Ć., Burmistrza tej Gminy i 11 pracowników, którzy przez 11 miesięcy nie udzielili jakiejkolwiek odpowiedzi.

W uzasadnieniu wskazała jedynie (z zachowaniem oryginalnej pisowni), że "Prośba o interwencję w Gminie Ć. morze to być jakaś zmowa wycięto 22 drzewa z czego 5 z nich zostało zmierzone przez Gminę (gdyby Gmina mataczyła nie graniczę z tymi drzewami w żaden sposób) ponadto pracownicy na oględzinach powiedzieli iż szybko złożą doniesienie do Prokuratury bo mieli nagranie i na nim były nr auta (...) Ford Transit. Wniesione dokumenty".

W skardze zostały wymienione także załączniki do niej dołączone oraz wniosek: "o ukaranie i przeprowadzenie kontroli w Gminie Ć., wniesienie pisma J. W i J. W. o przekazanie zaświadczenia z utylizacji eternitu pilne bo poniewiera się po okolicy. O czym poinformowany jest WIOŚ Kielce". Nadto skarżąca wniosła o odpowiedź w sprawach: wypalania traw, zalewania posesji wodą zasypywania gruzem i ziemią działki, składowania padniętych sztuk zwierząt, zasypania przyłącza, rowu wokół domu oraz o odpowiedź " sprawa itd. wnoszone w 15 pismach".

Zarządzeniem z 22 lipca 2019 r. skarżąca została wezwana do wskazania przedmiotu bezczynności Burmistrza Ć. pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu przytoczona została w całości treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej p.p.s.a.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca podała, że składa "skargę na bezczynność Gminy Ć. i jej Burmistrza i 11 pracowników 11 miesięcy bez odpowiedzi".

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Ć. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, lub o jej oddalenie. Organ przedstawił przebieg czynności podjętych w związku ze składanymi przez skarżącą pismami, wskazując między innymi, że postępowanie o rozgraniczenie, jedyne, w którym złożone zostało ponaglenie, zostało zakończone wydaniem decyzji z 30 kwietnia 2019 r. Dalej organ opisał podejmowane czynności i wskazał, że skarżąca była o nich informowana jak również w sprawach, w których nie przysługuje jej status strony otrzymywała odpowiedzi. Kończąc Burmistrz nie zgodził się z zarzutem, że zaniechał jakichkolwiek czynności, w tym w szczególności odpowiedzi na pisma składane przez skarżącą i stwierdził, że Gmina w reakcji na wszystkie te pisma niezwłocznie podejmowała działania zmierzające do wyjaśnienia zagadnień w nich podnoszonych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Chociaż wniesiona przez skarżącą skarga zawiera oznaczenie organu, wskazuje, że chodzi o bezczynność, jednakże trudno na jej podstawie ustalić, czego faktycznie bezczynność ta dotyczy. Mimo wezwania do uzupełnienia skargi poprzez wskazanie przedmiotu zarzucanej bezczynności autorka skargi powyższego nie wyjaśniła.

W tej sytuacji w pierwszej kolejności, kierując się zawartym w skardze wnioskiem dotyczącym tego, czego skarżąca oczekuje od Sądu (interwencji w Gminie, przesłuchania Burmistrza, wniesienia przez J. W. i J. W. zaświadczenia oraz udzielenia licznych odpowiedzi) oraz tego, że zarzuca ona bezczynność nie tylko organowi, którym jest Burmistrz, ale także Gminie oraz pracownikom, należy dojść do wniosku, że wniesiona przez J. A. skarga jest skargą z art. 227 k.p.a., zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania tego typu skarg. Postępowanie w sprawie tego rodzaju skargi ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 2692/11 dostępnym na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy administracyjne w trybie, określonym w dziale VIII, rozdziały 1 i 2 k.p.a.

Natomiast gdyby przyjąć, że intencją skarżącej jest zarzucenie bezczynności w jakimś konkretnym, toczącym się postępowaniu lub też bezczynności polegającej na tym, że organ nie wszczął postępowania administracyjnego, wówczas, stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. taka skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia; w przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest ponaglenie. Tymczasem skarżąca nie dołączyła do skargi żadnego ponaglenia złożonego w jakiejś konkretnej sprawie (stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie), jak zaś wynika z odpowiedzi na skargę, takiego ponaglenia nie składała, z wyjątkiem ponaglenia w sprawie o rozgraniczenie. Ta jednak sprawa została zakończona przed wniesieniem skargi, w samej zaś skardze na temat postępowania rozgraniczeniowego nie ma żadnej wzmianki.

Skarżąca zarzuca bezczynność polegającą na braku odpowiedzi. Analizując jednak pytania, z jakimi zwracała się ona do organu, zdaniem Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że chodzi o bezczynność w przedmiocie informacji publicznej (gdzie nie jest wymagane wcześniejsze wyczerpanie środków zaskarżenia). Taką informacją nie jest bowiem pytanie o to, czyją własność stanowią drzewa. Dlatego jedynie na marginesie zauważyć należy, że na to pytanie została skarżącej udzielona odpowiedź (pismo z 12 czerwca 2019 r.k. 76 k.), a wcześniej informacje (pisma z 14 sierpnia 2018 r.k. 53, 11 września 2018 r.k. 58, z 17 grudnia 2018 r.k. 64, z 1 lutego 2019 r.k. 66) jeszcze przed wniesieniem skargi.

Wszystkie wyżej przytoczone okoliczności uzasadniają odrzucenie skargi:

- na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 - z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych poprzez wskazanie przedmiotu bezczynności Burmistrza,

- na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy uznaniu - w oparciu o zawarte w skardze żądania - że jest to skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a., z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej oraz

- na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie bez wyczerpania środków zaskarżenia, o ile byłaby to skarga na bezczynność organu w jakimś konkretnym postępowaniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.