II SAB/Bd 11/21 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3165228

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2021 r. II SAB/Bd 11/21

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A. na bezczynność Zarządu Województwa (...) wypłaty transzy dofinansowania postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 2 marca 2018 r. skarżąca Spółka zawarła z Województwem (...) umowę nr (...) o dofinansowanie projektu (...)" współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Osi priorytetowej 8 Aktywni na rynku pracy Poddziałania 8.4.1. Wsparcie zatrudnienia osób pełniących funkcje opiekuńcze Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2014 - 2018.

W ramach tej umowy (...) lipca 2020 r. skarżąca Spółka przedłożyła wniosek o płatność za okres (...) 2020 r.

Wobec niedokonania na rzecz Spółki wnioskowanej wypłaty, Spółka wniosła skargę na bezczynność Zarządu Województwa (...).

W skardze Spółka zarzuciła Zarządowi naruszenie art. 12, art. 35 § 1 i 4, art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a.") w związku z art. 132 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006.

Skarżąca podniosła, że na podstawie art. 132 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków unijnych określnych, zgodnie z treścią art. 206 ust. 1 i 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869) w § 10 pkt 14 i 15 Umowy o dofinansowanie projektu - maksymalny termin rozpatrzenia i wypłaty środków na złożony wniosek wynosi 90 dni. W przedmiotowej sprawie termin ten upłynął 9 października 2020 r. Pomimo to skarżąca Spółka nie otrzymała wnioskowanej płatności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o pozostawienie jej bez rozpatrzenia wskazując, że uregulowania dotyczące rozliczania wniosków o płatność wynikając z zawartej umowy i jako takie mają charakter cywilistyczny.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.

O możliwości orzekania przez sąd administracyjny o bezczynności organu wypowiada się z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8)

- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).

Art. 3 p.p.s.a. w pkt 1 - 4 wymienia:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Należy zauważyć, że dla czynności wypłaty środków w ramach realizacji projektu z udziałem środków europejskich nie została zastrzeżona forma decyzji administracyjnej. Wypłata beneficjentowi konkretnej kwoty pieniężnej przyznanej w wyniku rozstrzygnięcia konkursu prowadzonego w trybie i na zasadach ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818) stanowi czynność nie wynikającą bezpośrednio z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, określających uprawnienie lub obowiązek beneficjenta pomocy finansowej udzielanej z unijnych środków publicznych (por. podobna kwalifikacja środków unijnych wypłacanych rolnikom - postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 29 grudnia 2014 r. sygn. I SAB/Ol 16/14).

Przepisy prawa tj. przepisy ww. ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. regulują proces przyznawania prawa do korzystania ze środków unijnych, przewidując możliwość odwołania i kontroli sądu administracyjnego nad przebiegiem tego procesu. Przepisy prawa nie przewidują natomiast procedury odwoławczej i kontroli sądu administracyjnego nad procesem wypłaty środków, do których beneficjent zyskał prawo poprzez wygranie procedury konkursowej i podpisanie umowy.

Kompetencji kontrolnej sądu administracyjnego na etapie wypłaty płatności w ramach realizacji projektu z udziałem środków unijnych nie można wywodzić ze wskazanego przez skarżącą Spółkę art. 132 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013. Zgodnie z tym przepisem "z zastrzeżeniem dostępności środków z początkowej i rocznej płatności zaliczkowej i z płatności okresowych, instytucja zarządzająca zapewnia, aby beneficjent otrzymał całkowitą należną kwotę kwalifikowalnych wydatków publicznych nie później niż 90 dni od dnia przedłożenia wniosku o płatność przez beneficjenta." Przepis ten formułuje zatem pewien wymóg sprawności postępowania instytucji zarządzającej. Jednocześnie jednak w art. 132 ust. 2 rozporządzenia Nr 1303/2013 przewidującego możliwość przerwania przez instytucję zarządzającą ww. terminu wskazano jedynie, że "Zainteresowany beneficjent jest informowany na piśmie o wstrzymaniu i o jego przyczynach." Przepis ten ani nie sformułował wymogu rozstrzygania przez instytucję zarządzającą w formie rozstrzygnięcia administracyjnego, ani nie sformułował wymogu kontroli sądu administracyjnego nad procesem wypłaty płatności. Taka możliwość nie wynika również z innych przepisów prawa.

Słuszne Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę zwraca uwagę, że termin i sposób rozliczenia projektu oraz ewentualnych zaliczek jest, stosownie do art. 206 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 305) jednym z obligatoryjnych elementów umowy określającej szczegółowe warunki dofinansowania projektu. W konsekwencji egzekwowanie wykonywania przez Zarząd Województwa jego obowiązków wypłaty płatności jest egzekwowaniem obowiązków Zarządu Województwa wynikających z umowy cywilnoprawnej. Brak jest przepisów prawa, które nakazywałby Zarządowi Województwa w tym przypadku wydanie któregoś z rozstrzygnięć, o których w art. 3 pkt 1 - 4 p.p.s.a.

Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest uznanie, że skarga na bezczynność Zarządu Województwa polegającą na niewypłaceniu w terminie płatności przewidzianych umową o dofinansowanie projektu w ramach regionalnego programu operacyjnego, nie jest dopuszczalna.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 odrzucił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.