Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2603074

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 18 grudnia 2018 r.
II SA/Wr 786/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn.

Sędziowie WSA: Władysław Kulon, Asesor Wojciech Śnieżyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we (...) z dnia (...) września 2018 r. nr (...) w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę w całości.

Uzasadnienie faktyczne

Starosta (...) zawiadomieniem z (...).05.2018 r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków (dalej w skrócie: EGiB) dotyczących danych ewidencyjnych działki nr (...), stanowiącej własność A. O., w zakresie:

1)

aktualizacji numerycznego opisu granicy działki nr (...), na odcinkach wspólnych z działkami sąsiednimi nr (...),(...), (...) i (...) poprzez ujawnienie współrzędnych punktów granicznych i ich atrybutów, obliczonych na podstawie geodezyjnego pomiaru terenowego poprzedzonego czynnościami ustalenia ich położenia w trybie art. 27-39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz wyznaczenia punktów granicznych uprzednio ustanych i ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków;

2)

aktualizacji powierzchni i użytków gruntowych działki nr (...) przez wykreślenie powierzchni działki (...) ha, w tym oznaczonej symbolem (...) o powierzchni (...) ha i (...) o powierzchni (...) ha i wpisanie w to miejsce powierzchni działki (...) ha, w tym (...) o pow.

(...) ha i (...) o pow. (...) ha.

Organ poinformował, że podstawę aktualizacji danych w EGiB stanowi dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (dalej w skrócie: PZGiK) w dniu (...).03.2018 r. Wykonawca jako zakładany wynik prac wskazał: aktualizację EGiB, wznowienie znaków granicznych i wyznaczenie punktów granicznych. Zmiana dotyczyła ujawnienia numerycznego opisu przebiegu granic działki ewidencyjnej nr (...) z działkami nr (...),(...), (...) i (...) pozyskanego w wyniku geodezyjnego pomiaru terenowego, którego wyniki zawarte zostały w protokole granicznym, które go integralną częścią jest szkic graniczny. W ramach prac geodezyjnych wykonawca dokonał pomiaru odszukanych, wyznaczonych i ustalonych punktów granicznych oraz obliczania współrzędnych określających ich położenie. Sporządził dokumentację zawierającą rezultaty przetwarzania wyników pomiarów obiektów w EGiB, które uległy zmianie, z wyszczególnieniem danych dotychczasowych oraz danych aktualnych.

W ten sposób zainicjowanym postępowaniu ewidencyjnym A. O. w piśmie z (...).06.2018 r. oświadczyła m.in., że nie wnosiła o dokonanie aktualizacji powierzchni i użytków gruntowych działki nr (...). Wskazała, że wybrany przez nią wykonawca prac geodezyjnych nie posiada uprawnień klasyfikatora. Zmiany dotyczące powierzchni działki zostały dokonane z naruszeniem prawa i z przekroczeniem uprawnień oraz stanowią naruszenie jej dób osobistych. Wskazała również, że w trakcie okazywania jej punktów granicznych nie było przedstawiciela Starostwa, mimo że został wezwany. Dlatego wnosi o przywrócenie dotychczasowej powierzchni i użytków gruntowych działki nr (...).

Decyzją z (...).06.2018 r. wydaną na podstawie art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2a pkt 1c, art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) - dalej w skrócie: "u.p.g.i.k.", § 37 ust. 1, § 45, § 46 ust. 3, § 61, § 85 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.) dalej: rozporządzenie EGiB, § 67 ust. 2 pkt 1 i 2, § 68 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów (Dz. U. z 2011 r. Nr 263, poz. 1572) - dalej: rozporządzenie stand. tech.w.p.g.k., Starosta (...) dokonał aktualizacji informacji zawartych w EGiB w sposób wskazany w zawiadomieniu z (...).05.2018 r.

Na uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia organ przedstawił prawne podstawy aktualizacji informacji zawartych w bazie danych EGiB. Podkreślił, że celem przeprowadzonego postępowania nie było dokonanie zamiany przebiegu granic nieruchomości lecz jedynie wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy ewidencyjnej w zakresie numerycznego opisu granic oraz powierzchni działek z uwagi na konieczność zastąpienia danych ewidencyjnych niezgodnych z obowiązującymi standardami technicznymi, danymi zgodnymi ze stanem faktycznym na gruncie i wymaganymi standardami technicznymi. Wyjaśnił, że decyzja w sprawie wprowadzenia zmian w EGiB nie rozstrzyga żadnej kwestii spornej związanej z ustaleniem tytułu własności.

Odnosząc się do sformułowanych przez stronę postępowania zastrzeżeń organ I instancji stwierdził, że powierzchnia działki ewidencyjnej jest pochodną przebiegu jej granic, gdyż bezpośrednio wynika z numerycznego jej opisu. Pole powierzchni działek ewidencyjnych określa się w hektarach z precyzją zapisu do (...) ha. Zmiana powierzchni działki nr (...) wynikała bezpośrednio z przyjęcia do obliczeń współrzędnych wszystkich punktów granicznych, które użyto do numerycznego jej opisu pozyskanych w wyniku pomiaru poprzedzonego ich wyznaczeniem w trybie art. 39 u.p.g.i.k. oraz ustaleniem na zasadach określonych w § 37-39 rozporządzeniem EGiB. Organ wskazał, że z treści sporządzonych protokołów z czynności wyznaczenia punktów granicznych oraz ustalenia granic działek ewidencyjnych dołączonych do operatu technicznego wynika, że skarżąca zaakceptowała tak wyznaczone i ustalone położenie punktów (znaków) granicznych - o czym świadczą podpisy złożone przez nią w tych protokołach. Wobec tego organ zauważył, że przepisy § 67 ust. 2 i § 68 rozporządzenia stand. tech.w.p.g.k. nakładają na wykonawcę prac geodezyjnych obowiązek ujawnienia w roboczej bazie danych (stanowiącej część operatu technicznego) współrzędnych ustalonych na podstawie pomiaru, w przypadku gdy pomiar punktów granicznych oznaczonych na gruncie wykonany został z większą dokładnością niż pomiar tych punktów będących źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (dalej w skrócie: "PODGiK"). Taki sam obowiązek dotyczy pola powierzchni działki. Ponadto wznowienie lub wyznaczenie punktów granicznych, jak i ustalenie granic działek ewidencyjnych ma charakter czynności technicznej dokonanej na zlecenie i koszt zainteresowanych osób przez jednostki wykonawstwa geodezyjnego. W tych czynnościach uczestniczą jednie osoby zainteresowane w sprawie, tj. podmioty ewidencyjne ujawnione w EGiB. W postępowaniu tego rodzaju nie bierze udziału Starosta jako organ prowadzący kataster nieruchomości. Według tego organu, w ramach wykonywania takich prac, geodeta uprawniony nie dokonał czynności związanych z gleboznawczą klasyfikacją gruntów. Nie dokonał także zmiany sposobu użytkowania gruntów w granicach działki nr (...). Aktualizacja w tym zakresie dotyczyła jedynie zmiany powierzchni działki i użytków gruntowych (powierzchnia użytku oznaczonego symbolem (...) - pozostała bez zmian).

W odwołaniu od tej decyzji A. O. podniosła, że nie wnosiła o dokonanie pomiaru powierzchni działki. Nie otrzymała żadnego pisma, które miałoby potwierdzić, że takie pomiary będą przeprowadzone z urzędu. Nie zgodziła się również z wykazem zmian danych ewidencyjnych, ponieważ pole powierzchni jej działki z (...) ha zmieni się (powiększy) na (...) ha. Jednocześnie zwróciła się o wyjaśnienie m.in. kwestii dotyczącej daty pomiaru działki. Zarzuty odwołania strona powtórzyła w piśmie z (...).07.2018 r.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z (...).09.2018 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty (...) z dnia (...).06.2018 r.

Na jej uzasadnienie organ II instancji przedstawił przepisy u.p.g.i.k. oraz rozporządzenia EGiB mające zastosowanie w sprawie. Następnie zrelacjonował treść dokumentacji geodezyjnej, na którą składało się sprawozdanie techniczne z (...).03.2018 r. wraz analizą materiałów otrzymanych z PODGiK, wywiad terenowy i prac polowych wykazy zmian danych ewidencyjnych, protokół wyznaczenia punktów granicznych działki ewidencyjnej nr (...) (dotyczący punktów granicznych nr (...),(...), (...), (...), (...), (...)), protokół ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych na odcinku granicy pomiędzy działką nr (...) a działką nr (...), oba protokoły sporządzone (...).03.2018 r. Na podstawie analizy przedłożonej dokumentacji organ odwoławczy uznał za prawidłowe wykorzystanie przez geodetę uprawnionego materiałów pozyskanych z zasobu i wyznaczenie położenia punktów granicznych działki ewidencyjnej nr (...). Organ wskazał, że dla pozostałej części granicy działki nr (...) z działką nr (...) (punkty graniczne nr (...) i dalej (...),(...),(...), (...),(...),(...),(...) do (...)) analiza materiałów zasobu wykazała brak jednoznacznych i wiarygodnych danych dotyczących jej przebiegu. Z tego względu na podstawie § 37-39 rozporządzenia EGiB wykonawca pracy geodezyjnej ustalił położenie wskazanych punktów granicznych na podstawie zgodnego oświadczenia stron. Wykonawca pracy geodezyjnej dokonał pomiaru odszukanych, wyznaczonych i ustalonych punktów granicznych działki nr (...), utworzył roboczą bazę danych obiektów przestrzennych (§ 63, § 67 i § 68 rozporządzenia stand. tech.w.p.g.k.), sporządził zestawienia współrzędnych punktów granicznych (§ 65 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych) i wykazy zmian danych ewidencyjnych, tj. wykaz zmian danych dotyczących powierzchni działki (zmiana z (...) ha na (...) ha, powierzchnię obliczono zgodnie z § 62 rozporządzenia EGiB), w tym powierzchni użytków gruntowych, a także wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących punktów granicznych działki nr (...). Wyjaśniono przy tym, że wykazy zmian zostały sporządzone z uwagi na pomiaru punktów granicznych działki nr (...) z większą dokładnością niż pomiar tych samych punktów, będący źródłem danych ewidencyjnych oraz poprzedzenie pomiaru ustaleniem położenia punktów granicznych (w części). Jednocześnie organ podał, że dotychczas ujawnione w ewidencji gruntów i budynków współrzędne punktów granicznych przedmiotowej działki, pozyskane na podstawie ekranowej wektoryzacji ewidencyjnej mapy rastrowej w skali 1:5000 nie spełniały standardów technicznych, o których mowa § 61 rozporządzenia EGiB, natomiast powierzchnia działki nie była określona zgodnie ze standardami, o których mowa w § 62 tego rozporządzenia.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu oraz piśmie z (...).07.2018 r., organ odwoławczy wskazał, że bolec żelazny w punkcie granicznym nr (...) określa położenie tego punktu, natomiast markowanie oznacza stabilizację, która nie jest trwała. Podał, że w protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z (...).03.2018 r., który został bez zastrzeżeń podpisany przez stronę i przedstawiciela Gminy, znajduje się informacja o przyjęciu słupów betonowych i żelaznych za punkty graniczne. Odnosząc się do zastrzeżenia dotyczącego braku wniosku o zmianę powierzchni działki organ ten wyjaśnił, że wykonawca pracy geodezyjnej miał obowiązek wykazać powierzchnię działki spełniającą standardy, a brak wskazanego wniosku nie jest przeszkodą do wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego. Ponadto organ zauważył, że z dokumentacji geodezyjnej wynika, iż pomiaru punktów granicznych dokonano (...).03.2018 r. za pomocą GPS (powierzchnia działki jest obliczana na podstawie współrzędnych punktów granicznych). Podkreślił przy tym, że powierzchnia działki jest pochodną przebiegu granic działki, zatem skoro strona nie kwestionuje położenia punktów granicznych, wyznaczających przebieg granic, to tym samym nie ma podstaw do kwestionowania obliczonej na ich podstawie powierzchni. Organ poinformował o możliwości zlecenia przez stronę wybranemu przez nią wykonawcy prac geodezyjnych dokonania nowych pomiarów.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Według skarżącej, kwestionowaną decyzję wydano na podstawie nieprawdziwych faktów (poświadczenie nieprawdy dotyczące daty pomiaru powierzchni i klasyfikacji gruntu działki nr (...)), a także w wyniku uchybień i zaniechań w postępowaniu, w sytuacji, gdy skarżąca powoływała się na okoliczności szczególnie dla niej ważne ze względu na jej bezpieczeństwo i dewastowanie jej mienia. Wskazała, że jej zarzuty dotyczą faktów a nie przepisów prawa podanych w decyzji. Wyjaśniając na czym polega zarzut poświadczenia nieprawdy odnośnie daty pomiarów wskazała, że w dniu (...).03.2018 r. geodeta uprawniony dokonał jedynie oględzin w terenie, które polegały na ustaleniu granic działki i wyznaczeniu punktów granicznych. Po tych czynnościach skarżąca podpisała się pod oznaczeniem punktów prawnych. Geodeta nie przeprowadził natomiast jakichkolwiek pomiarów. Według skarżącej, ustalenie prawdziwej daty pomiaru jest ważne ze względu na orzeczenie, czy pomiary działki przeprowadzone zostały zgodnie z prawem. Na dowód opisanych zdarzeń skarżąca zadeklarowała gotowość przedstawienia świadków. Uzasadniając zarzut natury procesowej, według skarżącej, w sprawie została pozbawiona prawa do informacji. Pomimo bowiem licznej korespondencji ze strony organu, skarżąca nie uzyskała najważniejszej informacji na temat pomiaru powierzchni działki i klasyfikacji gruntu. Według autorki skargi, Starosta nie poinformował jej, że "z urzędu" dokonany będzie pomiar działki, nie podał również daty pomiaru ani kto i z jakimi uprawnieniami będzie mierzył działkę. Skarżąca wyraziła przy tym oczekiwanie dotyczące okazania pisma informującego o wejściu na jej działkę. Wyraziła także przekonanie, że geodeta uprawniony miał obowiązek wykazać powierzchnię działki ale pod warunkiem, że przeprowadzone przez niego pomiary będą jawne i rzetelne. W ocenie skarżącej, geodeta uprawniony zamiast prawnego znaku zainstalował "bolec żelazny", który nie jest stała, praną stabilizacją. Wskazała, że w roku 2002 decyzją administracyjną zostały zatwierdzone granice m.in. jej działki i w punkcie (...), gdzie geodeta wbił "bolec żelazny", umocowany był prawny znak, który został zniszczony. Podała również, że od tego znaku zależy dewastacja jej dachu, elewacji i przyłączy. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu na temat wyłącznie jej odpowiedzialności za stan, w którym połowa jej działki nie posiada znaku prawnego. Zakwestionowała również pogląd na temat tego, że jej ogrodzenie może być granicą prawną. Odnosząc się do twierdzenia, że bez zastrzeżeń podpisała się na szkicu polowym, wskazała także, że podpisała jedynie punkty prawne. Ogrodzenie nie zostało jej okazane jako "prawne".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrolując zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Takie stanowisko jest konsekwencją uznania przez Sąd za prawidłowo przeprowadzoną przez właściwy organ nadzoru geodezyjnego aktualizację operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, w celu zastąpienia danych niezgodnych z obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi z obowiązującymi standardami technicznymi, na podstawie przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej. Sąd administracyjny w całości podziela w tym zakresie argumentację organu nadzoru geodezyjnego.

Przyjdzie przy tym podkreślić, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu jedynie pod kątem tego czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz czy jest zgodny z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). Jest to więc tzw. "sąd prawa", nie zaś sąd "faktu", jak to mamy do czynienia w przypadku sądów powszechnych, co wyklucza możliwość przeprowadzania postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym na okoliczność poświadczenia nieprawdy przez geodetę uprawnionego co do daty przeprowadzenia pomiarów, a tym samym merytorycznego rozpoznawania sprawy i wydawania przez sąd wyroku o charakterze decyzji administracyjnej.

W konsekwencji takiego założenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym kontrola administracji publicznej odbywa się na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), a zatem co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego (dowodu z przesłuchania świadków) przed tym sądem, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym przez organ administracji. Ustawa procesowa dopuszcza jedynie przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, jeżeli bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości (art. 106 § 3 p.p.s.a.). Przepis ten nie służy jednak do zwalczania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza.

Podstawę prawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) dalej: "u.p.g.i.k." oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.) dalej: rozporządzenie EGiB.

Z przepisu art. 2 ust. 2 u.p.g.i.k. wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W wyniku działania ww. systemu tworzony jest zbiór informacji o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, który to zbiór pełni wyłącznie funkcje informacyjno-techniczne. Z woli ustawodawcy rejestr EGiB stanowi odzwierciedlenie aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie m.in. opracowań geodezyjno-kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ma on charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Zadaniem ewidencji jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego. Dane powyższe gromadzone są w systemie w drodze rejestracji stanów prawnych ustalonych w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Przepisy u.p.g.i.k. nie dają wobec tego podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień do gruntów, dlatego organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania sporów o prawo własności i o granice czy powierzchnie działek, lecz wyłącznie do badania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów.

Osiągnięciu wskazanych celów ma służyć - stosownie do art. 24 ust. 2a u.p.g.i.k. - postępowania aktualizacyjne. Do jego wszczęcia dochodzi z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, czyli właścicieli nieruchomości (lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania). Zgodnie z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia EGiB, aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

W świetle wskazanych ogólnych uwag na temat charakteru postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję przyjdzie wskazać, że wbrew stanowisku skarżącej zaprezentowanemu w skardze oraz wcześniej w toku postępowania, stanowisku organów nadzoru geodezyjnego nie można zarzucić naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Zasadnicze zarzuty skargi sprowadzają się bowiem do wskazania przez uprawnionego geodetę nieprawdziwej daty pomiarów oraz zastosowanej stabilizacji punktu nr (...) i oznaczenia punktów granicznych.

W niniejszej sprawie postępowanie aktualizacyjne toczyło się z urzędu, w związku z przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjno-kartograficznej oznaczonej nr (...). Organ nadzoru geodezyjnego nie przeprowadził zatem "z urzędu" jakichkolwiek czynności bezpośrednio związanych z pomiarem działki nr (...). Takie czynności wykonał na zlecenie skarżącej wybrany przez nią geodeta. On też zawiadomił skarżącą o czynnościach, które zaplanował na dzień (...).03.2018 r. Dokumentacja z tych czynności, sporządzona została zatem wyłącznie na zlecenie skarżącej. Celem ich było wyznaczenie punktów granicznych, wyznaczających przebieg linii granicznych działki nr (...) z działkami sąsiednimi (nr (...),(...),(...) i (...)) oraz ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych. Z czynności tych zostały spisane w dniu (...).03.2018 r. dwa protokoły. Protokół z wyznaczenia punktów granicznych zwiera dane o odszukanych punktach granicznych. Wynika z niego, że skarżąca i przedstawiciel gminy zaakceptowali ustalony przebieg granicy bez zastrzeżeń. Granice działek ewidencyjnych ustalone zostały na postawie zgodnych wskazań zainteresowanych stron. Integralną częścią protokołu z czynności ustalenia przebiegu granic jest szkic graniczny. Uprawniony geodeta dokonał pomiaru odszukanych i ustalonych punktów granicznych oraz obliczenia współrzędnych określających ich położenie, na zasadach określonych w rozporządzenia stand. tech.w.p.g.k. Geodeta sporządził wymaganą dokumentację zawierającą rezultaty pomiarów. W wykazie zmian wykonawca zastąpił opis punktów granicznych ujawnionych w bazie danych EGiB na podstawie ekranowej wektoryzacji mapy restrowej, danymi pozyskanymi w wyniku bezpośrednich pomiarów terenowych. Treść przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji uprawniała organ nadzoru geodezyjnego do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie aktualizacji. Dokumentacja ta została wykonana z uwzględnieniem § 45 ust. 2 rozporządzenia EGiB, który stanowi, że przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio, oraz ust. 3, zgodnie z którym przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37-39 stosuje się odpowiednio. W myśl § 35 pkt 1 i pkt 3 tego rozporządzenia, źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji, poza materiałami i informacjami zgromadzonymi w państwowym zasobie geodezyjnymi i kartograficznym, są wyniki pomiarów geodezyjnych. Zgodnie natomiast z § 36 tego samego aktu, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniach i w stanach faktycznych wymienionych w powyższym przepisie, w tym w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych (pkt 8).

Skarżąca nie kwestionuje granicy wynikającej z ustalenia jej przebiegu (określenia położenia punktów granicznych). Kwestionuje natomiast zmianę powierzchni działki nr (...). Zarzut ten jest bezzasadny, skoro powierzchnia jest wypadkową położenia punktów granicznych. Tym samym pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się za pomocą współrzędnych istniejących lub wyznaczonych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Obowiązkiem organów nadzoru geodezyjnego było zatem dokonanie modyfikacji w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego danych mapy numerycznej oraz danych określających pola powierzchni działek ewidencyjnych, niespełniających obowiązujących standardów technicznych, jeżeli do takich wniosków skłaniała treść dokumentacji zwierającej rezultaty pomiarów obiektów znajdujących się w EGiB. W kontrolowanej sprawie takim dokumentem był wykaz zmian zawierający pola powierzchni obiektów obszarowych objętych pomiarem (powierzchnia działki ewidencyjnej, kontury jej użytków gruntowych, kontury klas gleboznawczych).

Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego zastosowanej stabilizacji i oznaczenia punktów granicznych przede wszystkim należy zgodzić się z organem nadzoru geodezyjnego w kwestii dopuszczalności wykonania - na podstawie § 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz. U. z 1999 r. Nr 45, poz. 453), stabilizacji bolcem żelaznym w wyznaczonym przez wykonawcę prac geodezyjnych punkcie granicznym nr (...). Normodawca określił bowiem różne rodzaje stabilizacji, pozostawiając wybór materiału z którego wykonano znak granicznych utrwalający położenie punktu granicznego wykonawcy prac geodezyjnych. Jest to wyłącznie czynności techniczna.

Nie można także podzielić zarzutu skargi dotyczącego uznania przez geodetę ogrodzenia za granicę prawną. Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie rozgraniczania nieruchomości, przez znak graniczny rozumie się znak z trwałego materiału umieszczony w punkcie granicznym lub trwały element zagospodarowania terenu znajdujący się w tym punkcie, np. słup ogrodzenia. Ponadto skarżąca podpisała protokół wyznaczenia punktów granicznych działki nr (...) oraz protokół przebiegu granic działek ewidencyjnych, w których zawarto informację o znakach granicznych.

W końcu ustosunkowując się do zarzutu poświadczenia nieprawdy przez wykonawcę pracy geodezyjnej w zakresie daty pomiaru powierzchni działki nr (...), należy zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że kwestia ta nie leży w kompetencjach organów administracji publicznej, lecz skarżąca powinna rozważyć złożenie zawiadomienia o tym fakcie odpowiednich organów ściągania. Jeżeli natomiast skarżąca podważa zawodowe kompetencje geodety, którego pomiary stały się podstawą aktualizacji, zawsze może zlecić ponowne pomiary innemu geodecie.

Zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Materiał dowodowy jest kompletny i został zgromadzony w sposób wystarczający do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy odniósł się do argumentów przytoczonych przez skarżącą w odwołaniu. Zasadnie przy tym uznał, że zarzuty zawarte w odwołaniu w zasadniczej części nie mogły być rozpatrywane w postepowaniu aktualizacyjnym. W pozostałym zakresie uzasadnienie zaskarżonej decyzji również odpowiada prawu, tj. wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. - jest szczegółowe, wyczerpujące, zawiera przedstawienie zgromadzonych dowodów i ich omówienie, powołuje się na treść obowiązujących przepisów u.p.g.i.k. oraz rozporządzenia EGiB, które zostały w sposób prawidłowy zastosowane. Sporządzone zostało w sposób czytelny i zrozumiały. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień, a także zarzucanych w skardze zaniedbań, zaniechań i braku interwencji ze strony organu odwoławczego.

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.