Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638389

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 29 stycznia 2010 r.
II SA/Wr 703/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 107/04 postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

J. R. złożył skargę w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 października 2005 r. o sygn. akt II SA/Wr 107/04. Skarżący wskazał, że 15 października 2009 r. otrzymał pismo z kancelarii radcy prawnego, który odmówił napisania skargi kasacyjnej. Ponadto, skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podniósł zarzuty wobec urzędników zajmujących się jego sprawią. Zdaniem skarżącego WSA we Wrocławiu wydając wyrok z dnia 6 października 2005 r. rażąco naruszył praworządność.

Pismem z dnia 8 stycznia 2010 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie podstaw wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. J. R. został także pouczony, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia spowoduje jej odrzucenie.

W piśmie będącym odpowiedzią na powyższe wezwanie J. R. wskazał, że skarga o wznowienie postępowania oparta jest na podstawie art. 273 § 3 w zw. z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazując na okoliczność stwierdzająca zachowanie terminu do wniesienia skargi, skarżący podał, że pod koniec lipca 2009 r. dowiedział się o istnieniu prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, a nieznanego w chwili wydania zaskarżonego orzeczenia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zaliczana jest do nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Skarga ta służy do obalenia prawomocnego orzeczenia sądu, jeżeli zapadło ono z naruszeniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się wyjątkowy charakter tej instytucji z tego względu, że znajduje ona zastosowanie wobec ściśle określonych orzeczeń i może być oparta na wąsko określonych podstawach. Wyjątkowość skargi o wznowienie postępowania uzasadniania zatem uzależnienie jej dopuszczalności od spełnienia szeregu wymogów.

Przede wszystkim skarga o wznowienie postępowania musi spełniać wymogi pisma procesowego określone w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej w dalszej części p.p.s.a.) oraz w art. 279 tej ustawy.

Wstępny etap badania skargi o wznowienie postępowania obejmuje również kontrolę w zakresie określonym w art. 280 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nakazuje Sądowi zbadanie, czy skarga wniesiona została w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Tylko spełnienie obu tych wymogów daje możliwość skierowania sprawy na rozprawę na której Sąd rozstrzyga o dopuszczalności wznowienia (art. 281 p.p.s.a.) a następnie ocenia zasadności tej skargi (art. 282 p.p.s.a.). Uchybienie terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania czy też brak oparcia jej na ustawowej podstawie skutkuje odrzuceniem takiej skargi na posiedzeniu niejawnym.

Termin do wniesienie skargi o wznowienie postępowania zgodnie z art. 277 p.p.s.a. wynosi trzy miesiące. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą tą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego zostały natomiast wymienione w przepisach art. 271-274 p.p.s.a i można podzielić je na trzy grupy: przyczyny nieważności (art. 271), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272) oraz właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273).

W niniejszej sprawie skarżący oparł swoją skargę o wznowienie postępowania na przesłance restytucyjnej określonej w 273 § 3 p.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było, i należało, zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej.

Skarżący powołując się na podstawę z art. 273 § 3 p.p.s.a. wskazał, że pod koniec lipca 2009 r. dowiedział się o istnieniu prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, a nieznanego w chwili wydania zaskarżonego orzeczenia. Z treści skargi wynika, że chodzi o wyrok z dnia 6 października 2005 r. wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 107/04, w której oddalono skargę skarżącego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 22 stycznia 2004 r. Nr (...) wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej.

Wobec wskazanej przez skarżącego podstawy wznowienia - art. 273 § 3 p.p.s.a. oraz zawartych w uzasadnieniu wywodów wyjaśniających tą podstawę rozważania wymaga, czy w niniejszej sprawie spełniona została również druga przesłanka z art. 280 § 1 p.p.s.a. - tj. wymóg oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia. Podstawowe znaczenie w tym względzie ma ocena czy przesłankę oparcia skargi na ustawowej podstawie wypełnia sytuacja, gdy strona przywołuje jedynie przepis określający taką podstawę. Sąd przychyla się do tego poglądu zgodnie z którym, przytoczenie przepisu określającego taką podstawę bądź też ograniczenie się do sformułowania podstawy w sposób odpowiadający brzmieniu takiej regulacji, nie przesądza jednoznacznie, że omawiany warunek został spełniony. Konieczne jest zestawienie wskazanej przez stronę podstawy skargi o wznowienie z treścią jej uzasadnienia i zbadanie czy twierdzenia skargi taką ustawową podstawę stanowią. Jeżeli analiza okoliczności przedstawianych w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania prowadzi do wniosku, że wskazywana przez stronę podstawa w konkretnej sprawie w istocie nie zachodzi - to znaczy, że skarga ta nie jest oparta na ustawowej podstawie. Odmienne stanowisko zdaje się nie uwzględniać różnicy, jaka występuje między oceną czy skarga o wznowienie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a badaniem merytorycznej zasadności tej podstawy (tak NSA w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2009 r. II GSK 264/09). W konsekwencji podzielić należy stwierdzenie, że dla uznana, że skargę o wznowienie postępowania oparto na ustawowych podstawach, nie jest wystarczające sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający brzmieniu przepisu określającemu taką ustawową podstawę (tak też: T. Woś i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-komentarz" Wyd. Prawn. LexisNexis; W-wa 2005 str. 677, teza 1; postanowienie NSA z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt II SA/Gd 970/01, wyrok NSA z 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt I FSK 607/08; także orzeczenia. SN na tle analogicznych uregulowań w k.p.c. - postanowienie SN z dnia 28 października 1999 r. sygn. akt II UKN 174/99, postanowienie SN z dnia 29 stycznia 1968 r. sygn. akt I CZ 122/67). Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom i poprzez powołanie się na te przepisy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już tylko z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a (por też Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008 r. oraz postanowienie NSA z 21 kutego 2006 r., II OSK 45/06).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należało, że w sytuacji w której skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie, a za taką nie może być uznane powołanie się tylko na przepis art. 277 § 3 p.p.s.a to niemożliwe jest jej merytoryczne rozpoznanie, co czyni ją niedopuszczalną. W tym miejscu podkreślić należy, że orzeczeniem na które można powołać się w żądając wznowienia postępowania nie może być wyrok z dnia 6 października 2005 r. sygn. akt 107/04 oddalający skargę J. R. i J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 22 stycznia 2004 r. Nr (...) wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej. Zauważyć bowiem należy, że ten wyrok nie dotyczył tej samej decyzji administracyjnej w przedmiocie której orzekał Naczelny Sąd Administracyjny - OZ we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 września 1999 r. sygn. akt II SA/Wr 2115/98. Wyrokiem tym sąd stwierdził nieważność decyzji Wojewody z dnia 2 października 1998 r. nr (...) wydanej w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Już zatem z samego uzasadnienia skargi o wznowienie ewidentnie wynika, że powoływana przez skarżącego podstawa wznowienia w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Okoliczności przytoczone przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania - mimo powołania art. 273 § 3 p.p.s.a. - nie stanowią okoliczności przewidzianych tą ustawową podstawą. Dodatkowo uznać należało, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z uchybieniem terminu trzymiesięcznego, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że dopiero pod koniec lipca 2009 r. dowiedział się o istnieniu orzeczenia z dnia 6 października 2005 r. skoro już we wcześniej złożonej do tut. Sądu skardze o wznowienie z dnia 8 grudnia 2008 r.- sprawa o sygn. akt II SA/Wr 697/08 skarżący zażądał uchylenia wyroku z dnia 6 października 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 107/04.

Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.