Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1678311

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 23 kwietnia 2015 r.
II SA/Wr 205/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Wojewody D. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę istniejącego budynku garażowego dwustanowiskowego o funkcje pomieszczenia gospodarczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty J. z dnia (...) r. nr (...) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu W. C. pozwolenia na nadbudowę istniejącego na działce nr (...) w obrębie (...) budynku garażowego dwustanowiskowego o funkcje pomieszczenia gospodarczego.

K. S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku podał, że zachodzi prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków realizacji inwestycji polegających na ograniczeniu dostępu światła słonecznego do posesji skarżącego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem sądu "trudne do odwrócenia skutki", o których mowa w cytowanym przepisie, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również zgodzić się z poglądem wyrażonym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2011 r. (sygn. akt II OSK 476/11, Orzeczenia.nsa.gov.pl), że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę nie chodzi więc o ocenę, czy zasadnie ją wydano, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do oceny, że decyzja ta była wadliwa.

Trzeba jednak wziąć również pod uwagę, że zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym, jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony poprzez regulację zawartą w art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Ten dodatkowy mechanizm - na zastosowanie którego Sąd jednak w niniejszej sprawie się nie zdecydował - uwypukla, iż nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozważanie tych okoliczności odbywać się winno wskutek przytoczenia przez skarżącego konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo.

W kontekście powyższego Sąd stwierdził, że argumentacja zawarta we wniosku skarżącego zamieszczonym w treści skargi nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Lakoniczne stwierdzenie o ograniczeniu dostępu światła słonecznego nie znalazło w skardze rozwinięcia, czy też szerszego uzasadnienia, które odnosiłoby się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Autor skargi nie powiązał ryzyka ograniczenia dostępu światła do nieruchomości skarżącego z konkretnymi twierdzeniami i okolicznościami uzasadniającymi możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarżący w lakonicznym wniosku nie uprawdopodobnił, iż z wykonaniem zaskarżonej decyzji łączy się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie można przyjąć, że uprawdopodobnione zostało spełnienie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Godzi się jeszcze wspomnieć, że skarżący w niniejszej sprawie nie jest inwestorem, więc ewentualne koszty robót objętych zaskarżoną decyzją w żadnym wypadku go nie obciążają, gdyż poniesie je - w razie przystąpienia do realizacji robót - wyłącznie inwestor. Nadto, jak wynika z treści akt sprawy i analizy akt administracyjnych, kwestia zacienienia i ogólnie wpływu inwestycji na nieruchomości sąsiednie jest istotą sporu między stronami w niniejszej sprawie. Dlatego kwestie te nie mogą być przez Sąd przesądzane na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż ocena spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wiąże Sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi na rozprawie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.