Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2963188

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 30 kwietnia 2020 r.
II SA/Wr 179/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku Polskiego Związku Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe w W. - Rodzinny Ogród Działkowy (...) w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Polskiego Związku Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe w W. - Rodzinny Ogród Działkowy (...) w G. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) nr (...) w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Polski Związek Działkowców Stowarzyszenie Ogrodowe w W. - Rodzinny Ogród Działkowy (...) w G. (dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) nr (...) w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Skarżący nie przywołał jednak argumentacji wspierającej przedmiotowy wniosek.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 III 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05).

To na wnioskodawcy ciąży wykazanie zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, a więc nie przytoczył okoliczności, które mogłyby wskazywać na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślenia wymaga, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie rozpoznaje merytorycznie sprawy w zakresie zarzutów przedstawionych w skardze, bada jedynie ryzyko rzeczywistego zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu. Jak już wyżej zostało to podkreślone, ciężar wykazania okoliczności świadczących o istnieniu przesłanek uregulowanych w przytoczonym przepisie spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, a rola sądu ograniczona została do oceny realnego ryzyka zaistnienia wspomnianych okoliczności. Mając na uwadze brak przedstawienia argumentacji na poparcie wniosku Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą okoliczności wskazujące na ryzyko powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.