II SA/Wr 17/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2531193

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2018 r. II SA/Wr 17/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek.

Sędziowie WSA: Alicja Palus, Asesor Wojciech Śnieżyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2018 r. sprawy ze skargi I. D. na postanowienie Wojewody D. z dnia (...) października 2017 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego oddala skargę w całości.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...).10. 2017 r. Wojewoda D. (dalej jako organ), po rozpatrzeniu odwołania I. D. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia (...).09.2017 r. o wymeldowaniu odwołującego z miejsca pobytu stałego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że ww. decyzja została doręczona na adres wskazany przez odwołującego - dorosłemu domownikowi w dniu (...).09.2017 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania. W dniu (...).09.2017 r. strona wniosła za pośrednictwem poczty odwołanie od tej decyzji. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin na złożenie odwołania od decyzji z (...).09.2017 r. upłynął bowiem w dniu (...).09.2017 r.

Powyższe postanowienie zaskarżył I. D. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie jest prawdą, że otrzymał decyzję w dniu (...).09.2017 r., ponieważ osoba która ją odebrała i podjęła się jej przekazania skarżącemu, dokonała tego w dniu (...).09.2017 r. Skarżący wskazał, że tu. cyt.: "decyzja nie była przeze mnie osobiście odebrana i ww. decyzja była w drzwiach domu mieszkania, a przeze mnie nie podpisana". Ponadto skarżący wskazał, że tu. cyt. "nie chciano osobiście ode mnie odebrać mojego zaskarżenia (...)".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a. ", sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia. Już w tym miejscu należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie pozostaje jedynie ocena zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pozostaje zatem ściśle określona kwestia incydentalna, o charakterze formalno-procesowym, tj. zagadnienie uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia odwołania. Przedmiotem osądu i rozstrzygnięcia sądowego w sprawie nie jest zatem ocena legalności odmowy złożenia przez skarżącego odwołania w formie ustnej.

Zdaniem Sądu prawidłowość zaskarżonego postanowienia z dnia (...).10.2017 r. nie budzi wątpliwości albowiem z akt sprawy wynika, że faktycznie skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z (...).09.2017 r. Decyzja Burmistrza Miasta Z. doręczona została skarżącemu w dniu (...).09.2017 r. na adres, który wskazał on podczas postępowania jako adres przebywania. Pod tym adresem odbierał w czasie postępowania kierowaną do niego korespondencję. Doręczenia dokonano na ten adresem do rąk pełnoletniego domownika, co uznać należy za skuteczne albowiem taki sposób doręczenia przewidziany został w art. 43 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. W niniejszej sprawie doręczono decyzję za pokwitowaniem, co potwierdza czytelny podpis na potwierdzeniu odbioru - dorosłemu domownikowi - M. W., która podjęła się oddania przesyłki skarżącemu (dowodów: podpis na potwierdzeniu odbioru decyzji). W takiej sytuacji należy przyjąć, że datą doręczenia pisma skarżącemu jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, a nie dzień faktycznego przekazania pisma skarżącemu przez taką osobę. Doręczenie pisma w sposób wskazany w art. 43 k.p.a. stwarza domniemanie doręczenia pisma adresatowi. Skarżący zresztą nie kwestionuje, że M. W. była dla niego dorosłym domownikiem, czyli osobą zamieszkującą z nim w tym samym domu lub mieszkaniu, i że odebrała przesyłkę z decyzją z (...).09.2017 r. Znamienny w sprawie pozostaje również fakt, że M. W. odebrała już wcześnie kierowaną do skarżącego korespondencję w czasie trwania postępowania zakończonego decyzją z dnia (...).09.2017 r. Okoliczność, że M. W. odebrała przesyłkę adresowaną do skarżącej oraz że przekazała ja skarżącemu jednoznacznie świadczy też o tym, że podjęła się ona oddania pisma adresatowi w rozumieniu art. 43 k.p.a. Podnoszona w skardze okoliczność późniejszego przekazania przesyłki zawierającej decyzję do rąk własnych skarżącego, pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, skoro skarżący nie wykazał, że z przyczyn od niego niezależnych doręczenie nastąpiło później niż w dacie pokwitowania odbioru przesyłki przez dorosłego domownika na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Sama okoliczność, że dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

W kontrolowanej sprawie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w takiej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.