Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2509506

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 8 maja 2018 r.
II SA/Wr 114/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka.

Sędziowie WSA: Mieczysław Górkiewicz, Alicja Palus (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 r. wniosku W. F. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 114/17 w sprawie ze skargi W. F. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu W. F. zaskarżył decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2017 r. Nr (...) orzekającą o nałożeniu - w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) - na J. F. i W. F. - inwestorów robót budowlanych związanych z remontem, przebudową i rozbudową wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy al. (...)(...),(...) we W., zrealizowanych w sposób istotnie odstępujący od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz od przepisów (z wyłączeniem balkonów w klatce nr (...)) - obowiązku przedłożenia w terminie do dnia (...) kwietnia 2017 r. trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego obejmującego ww. inwestycję wraz z zagospodarowaniem terenu, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych oraz robót budowlanych niezbędnych do wykonania celem doprowadzenia przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem w zakresie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, oraz zapisów decyzji Prezydenta W. nr (...) z dnia (...) czerwca 2005 r. o warunkach zabudowy.

Powołując się na sformułowane w skardze zarzuty W. F. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie jej wykonania.

W dołączonym do akt sprawy piśmie z dnia (...) marca 2017 r. skierowanym do Prezesa WSA we Wrocławiu skarżący zamieścił dodatkową, szczegółową argumentację oraz wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie II SA/Wr 788/15, a w pismach z dnia (...) czerwca 2017 r. i z dnia (...) października 2017 r. podtrzymał dotychczasowe twierdzenia i wnioski.

Na rozprawie wyznaczonej na dzień 3 października 2017 r. skarżący oświadczył, że podtrzymuje twierdzenia i zarzuty zawarte w skardze oraz w pismach procesowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem podjętym w dniu 6 kwietnia 2017 r. uwzględnił zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast wyrokiem z dnia 3 października 2017 r. uchylił tę decyzję (tj. decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2017 r. Nr (...)) oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji (tj. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia (...) maja 2016 r. Nr (...)) i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu z urzędu w dniu (...) stycznia 2018 r.

W dniu (...) stycznia 2018 r. wypłynęło do Sądu pismo W. F. (nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w dniu 26 stycznia 2018 r.) zawierające wniosek o następującej treści:

"W oparciu o przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. i przywołany w wyroku art. 135 p.p.s.a. wnoszę o uzupełnienie wyroku II SA/Wr 114/17, gdyż Sąd nie orzekł o całości skargi:

1.

o umorzeniu postępowania w I instancji wobec w szczególności braku przesłanek jego wszczęcia i prowadzenia jak też wadliwego zakreślenia zakresu przedmiotu i stron oraz zdekompletowanych przez 6 lat akt - tak by umożliwić wszczęcie i poprowadzenia go właściwie, sprawnie i przede wszystkim zgodnie z prawem;

2.

o uchylanie postanowienia PINB (...) odmawiającego uzupełnienia decyzji nakładającej obowiązek wykonania projektu zamiennego o określenie jakie to czynności należy wykonać w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem;

3.

uchylenia postanowienia DWINB (...) oraz rozstrzygnięciu o wyłączeniu pracowników PINB i DWINB na mocy art. 24 § 3 k.p.a.

4. Rozstrzygnięcie w zakresie oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w każdym z rozpatrywanych w trakcie rozprawy zarzutów, tak by w duchu art. 153 p.p.s.a. wykluczyć ponowne niepraworządne działanie organów, jak w uzasadnieniu stwierdził Sąd - celowo przeinaczały wcześniejsze niekorzystne dla nich orzeczenia.

5. Zasądzenia kwot i podjęcia działań na podstawie art. 154 § 7 i 155 § 1 p.p.s.a. wobec tego iż Sąd uznał przecież celowe niepraworządne działanie organów.

Powyższe uzasadnia szczególnie ostatni przypadek kiedy to po wyroku II SA/Wr 645/15 DWINB rozstrzygnął w sposób identyczny jak to miało miejsce w uchylonym tym wyrokiem postanowieniu. Zatem w interesie zakończenia tego wiele już lat trwającego postępowania jest by Sąd w pełni skorzystał z prerogatyw jakie daje Mu przywołany w podstawie wyroku art. 135 p.p.s.a. i o czym pisze na stronie 24 uzasadnienia wyroku."

W uzasadnieniu przedstawiona została w odniesieniu do każdego z żądań odrębna argumentacja. Jej rozwinięcie i uzupełnienie zamieszczone zostały w złożonym na rozprawie wyznaczonej na dzień (...) kwietnia 2018 r. piśmie, zawierającym załączniki oraz w piśmie doręczonym Sądowi w dniu (...) maja 2018 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wiosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Należy zwrócić uwagę, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć tylko ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku.

Z treści przywołanego we wstępie przepisu wynika, że strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia odnoszącego się do wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które należało uwzględnić w treści wyroku, a które Sąd pominął (por. J. Jagielski w: R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013). Uzupełnienie wyroku, uregulowane w art. 157 § 1 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy zatem przypadku, kiedy orzeczenie jest niekompletne, bowiem Sąd nie odniósł się do wszystkich żądań skargi np. uwzględnił ją w części nie rozstrzygając o pozostałym jej zakresie, czy też uwzględniając skargę nie orzekł o kosztach postępowania, mimo że był zobowiązany orzeczenie w tym przedmiocie zamieścić z urzędu.

Istotne też jest, że użyte w powoływanym przepisie art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie "całości skargi" określa zakres zawisłości prawnej, który wyznaczają wnioski skargi wskazujące przedmiot zaskarżenia, stanowiący uzasadniony element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia oraz dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów powoływanej ustawy procesowej sąd powinien zamieścić w wyroku (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 1288/11).

Zdaniem Sądu - uwzględniającego opisane powyżej uwarunkowania prawne - wyrok, objęty wnioskiem W. F. o uzupełnienie, spełnia wszystkie ustawowe wymogi, bowiem orzeka o całości skargi, przy czym dodatkowo Sąd korzystając z uprawnienia przyznanego w przepisie art. 135 powoływanej ustawy i uznając, że jest to niezbędne uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W., poprzedzającą decyzję zaskarżoną.

Ponadto - wobec zawartego w skardze wniosku w tym przedmiocie - stosownie do przepisu art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o zwrocie skarżącemu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, za jakie Sąd uznał kwotę wpisu uiszczonego od skargi.

W toku podjętych w rozpoznawanej sprawie czynności ocennych Sąd nie stwierdził podstaw do objęcia kasacyjnym orzeczeniem innych aktów wydanych w toku przedmiotowego postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego.

Przyjmując takie stanowisko Sąd zaaprobował poglądy prezentowane w judykaturze administracyjnej, zgodnie z którymi przesłanka niezbędności dla końcowego załatwienia sprawy zaistnieje wówczas, gdy bez zastosowania trybu przyjętego w przepisie art. 135 powoływanej ustawy procesowej, załatwienie sprawy byłoby niemożliwe przy jednoczesnym spełnieniu warunku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w toku niewadliwie przeprowadzonego postępowania (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 2591/15, Lex nr 2395570; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 734/17, Lex nr 2398961; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 957/17, nie publ.).

Wyjaśnić w związku z powyższym należy, że Sąd w uzasadnieniu wyroku zakwestionował prawidłowość ustaleń i czynności procesowych, zamieścił też na stronach 19-20 i następnych wskazania co do dalszego postępowania, uznał też akta za zdekompletowane, co potwierdził skarżący w oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 r.

W zaistniałych w sprawie okolicznościach i w warunkach prawnych określonych przepisem art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i stosownie do przepisu art. 157 § 1 w związku z art. 160 wskazanej powyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Dodatkowo i niezależnie od okoliczności powyżej przedstawionych Sąd uznał za konieczne wyjaśnić, że na obecnym etapie postępowania administracyjnego brak jest uzasadnionych podstaw do jego umorzenia. Ponadto sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wyłączeniu pracownika organu administracji publicznej także w trybie art. 24 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, wskazanego we wniosku o uzupełnienie wyroku.

Sąd - wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w tym wniosku - w uzasadnieniu wyroku nie stwierdził, że organy "celowo przeinaczały wcześniejsze niekorzystne dla nich orzeczenia", ani nie uznał "celowo niepraworządnych działań organów", nie pominął też, ani nie złagodził kwestii podnoszonych w ustnym uzasadnieniu po zamknięciu rozprawy, a na stronie 24 uzasadnienia wyroku nie odniósł się do przepisu art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wcześniej powoływanej.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.