Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 1 kwietnia 2005 r.
II SA/Wa 429/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec.

Sędziowie WSA: Małgorzata Miron, Asesor Tomasz Wykowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2003 nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2003 r. Wojewoda (...) stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez W. R. od decyzji Wójta Gminy J. z dnia (...) października 2003 r. orzekającej o wymeldowaniu W. R. z pobytu stałego z lokalu nr (...) położnego przy ul. (...) w J.

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją z dnia (...).10.2003 r. organ I instancji orzekł o wymeldowaniu W. R. z pobytu stałego z lokalu nr (...) położonego w J. przy ul (...). Od decyzji tej W. R. wniósł odwołanie, które było przez niego nie podpisane. Pismem z dnia (...) listopada 2003 r. wezwano wymienionego do stawienia się celem uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 8 grudnia 2003 r. odwołujący nie zgłosił się w zakreślonym terminie. Wobec powyższego - na podstawie art. 134 k.p.a. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania.

Skargę na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2003 r. złożył W. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie odebrał go nikt z domowników, listonosz nie pozostawił także zawiadomienia o nadesłanej przesyłce tzw. awiza. Jeżeli takie potwierdzenie odbioru wezwania znajduje się w aktach sprawy to nie zostało ono podpisane przez skarżącego ani żadnego z członków jego rodziny. Dodatkowo podniósł, że skoro kodeks postępowania administracyjnego nie wymaga ani szczególnej formy ani nawet uzasadnienia odwołania to podpisanie takiego pisma maszynowo a nie odręcznie nie może skutkować uznaniem, że pismo to posiada braki formalne.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i powtórzył wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie-odpowiadając na zarzut skargi dodał, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania do usunięcia braków formalnych odwołania z dnia 8 grudnia 2003 r. odebrane przez żonę skarżącego- A. R.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz. 1270).Mając na uwadze powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje zasadę ograniczonego formalizmu jednakże nie oznacza to całkowitego odstąpienia od wymagań formalnych wnoszonych podań. Art. 63 k.p.a. określa wymagania formalne jakie musi spełniać strona by jej czynność procesowa spowodowała skutek prawny. § 1 ww. art. wskazuje, że wymagania formalne dotyczą podań w ogólności w tym wymienia również odwołanie.

§ 2 i 3 tego artykułu stanowi natomiast, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie a podanie wnoszone pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. Jest to minimum wymagań, które musi spełniać pismo kierowane do organu administracji.

W doktrynie jak i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego reprezentowany jest jednolity pogląd, że niezbędnym elementem podania jest podpis osoby je wnoszącej co pozwala zindywidualizować tę osobę i warunkuje, że żądanie pochodzi od osoby określonej jako wnoszącej żądanie. Takie stanowisko zajął N.S.A. m.in. w orzeczeniu a dnia 11 stycznia 2001 r. V SA 238/00 (LEX nr 51322).

Zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom co do treści aniżeli adres wnoszącego obowiązkiem organu jest wezwać wnoszącego pisma do usunięcia tych braków w ustawowym terminie.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego również w tym względzie jest jednolite i wskazuje, że do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu wezwania strony do ich usunięcia należy zaliczyć m.in. podpis strony (tak wyrok NSA z 8 grudnia 1993 r. III SA 488/93 - niepubl.).

Unormowanie zawarte w art. 63 § 3 zd. 2 regulujące szczegółowo kwestię podpisu stanowi jednoznacznie, że podpis pod podaniem musi być złożony odręcznie przez osobę wnoszącą pismo a jedynie w przypadku gdy taka osoba nie umie lub nie może się podpisać podpis może być nakreślony przez inną osobę.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że poza sporem pozostaje fakt, że odwołanie wniesione przez W.R. z dnia 29 października 2003 r. nie zostało przez niego odręcznie podpisane a jedynie naniesiony podpis maszynowy. Taki podpis nie spełnia wymogów formalnych omawianych wcześniej albowiem nie identyfikuje i nie indywidualizuje osoby, która taki podpis nakreśliła. Powyższe stanowiło, że pismo zawierało brak formalny skutkujący koniecznością wezwania odwołującego się do jego uzupełnienia. W. R. został prawidłowo wezwany przez organ do uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie i pomimo upływu terminu braki te nie zostały przez niego usunięte.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22.12.1998 III SA 4842/97 (LEX nr 37160) zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. nieusunięcie tych braków w ustawowym terminie powoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie odwołania bez rozpoznania stanowi natomiast jedną z postaci stwierdzenia niedopuszczalności odwołania przewidzianą w art. 134 k.p.a. (tak również wyroki NSA z dnia 11 marca 1992 r., III SA 261/92; z 22 stycznia 1993 r., SA/Kr 1988/92).

Nie znajduje potwierdzenia w aktach postępowania administracyjnego zarzut skarżącego, że nie otrzymał pisma zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych wniesionego odwołania. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki skierowanej do W. R. odebranej 8 grudnia 2003 r. przez A. R. - żonę skarżącego. Nastąpiło zatem prawidłowe doręczenie w trybie art. 43 k.p.a. Jednocześnie wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania prawdziwości podpisu osoby odbierającej przesyłkę a skarżący nie podnosił ażeby w tym przedmiocie toczyło się postępowanie prowadzone przez uprawnione organy.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że żaden z zarzutów przedstawionych w skardze nie zasługuje na uwzględnienie a Sąd z urzędu nie stwierdził naruszenia prawa, które miałoby wpływ na wynik sprawy co skutkowało oddaleniem skargi.

Z tych względów na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.