II SA/Wa 284/16, Niedopuszczalność skargi od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2113519

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r. II SA/Wa 284/16 Niedopuszczalność skargi od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski.

Sędziowie WSA: Anna Mierzejewska (sprawozdawca), Maria Werpachowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi K. N. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia (...) stycznia 2016 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej

1.

oddala skargę w części dotyczącej orzeczeniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej,

2.

w pozostałej części odrzuca skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z dnia (...) stycznia 2016 r., na podstawie § 7 pkt 1 i § 22 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich (Dz. U. z 2015 r. poz. 761) po rozpatrzeniu odwołania K. N. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. nr (...) z dnia (...) listopada 2015 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej-kategoria N, niezdolny do zawodowej służby wojskowej - utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu orzeczenia organ podał, że we wniesionym odwołaniu (...) N. K. nie zgadza się z orzeczeniem RWKL w L. nr (...) z dn. (...) listopada 2015 r., uznającym go z racji schorzenia ujętego w pkt 1 rozpoznania tj. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N.

We wniesionym odwołaniu stwierdził, iż jako żołnierz (...) brał czynny udział (pełnił obowiązki) w ćwiczeniach taktyczno - obronnych wojsk lotniczych wraz z jednostkami specjalnymi w maju 2015 r. w M. wymagających upoważnienia dostępu do informacji niejawnych, gdzie otrzymał za swoje obowiązki wzorową opinię służbową i że w związku z katastrofą lotnicza w M. i S. Wojsko Polskie kładzie szczególny nacisk na bezpieczeństwo ochrony lotów i zabezpieczenia lotów. Ponadto stwierdził, że posiada wszystkie kategorie prawa jazdy z Międzynarodowymi Kurasami na Przewóz Rzeczy i Osób, orzeczenie psychotechniczne z dn. (...) marca 2013 r., orzeczenie psychologicznej o braku przeciwwskazań do odbywania czynnej służby wojskowej w wyspecjalizowanych służbach Sił Zbrojnych wymagających szczególnych predyspozycji z (...) grudnia 2014 r., że na co dzień pracuje w (...) L. w charakterze kierowcy autobusu i przewozi pasażerów, że dzięki wyrozumiałości ludzi z kręgów wojskowych ze Sztabu Generalnego w W. po napisanym liście do Prezydenta RP i Ministra dostał szansę rehabilitacji w korpusie (...) służba zasadnicza, która przerwana była przez kryzys z 2008 r., kiedy to jego ojciec stał na krawędzi bankructwa. Orzekany stwierdza także, że mówiąc o swoich problemach, znajomy załatwił mu pracę w cywilu a on sam został skierowany w 2009 r. do TWKL w L., gdzie orzeczono § 68 bez pkt i że kolejne orzeczenia z 2013 i 2015 r. skutkowały rozpoznaniem § 68 pkt 1 i dwaj lekarze RWKL i pani psycholog nie zmienią swojej decyzji bo zaprzeczyli by sami sobie. Orzekany do swojego odwołania załącza liczne dokumenty w tym: orzeczenie psychologiczne WPP w L. nr (...) z dn. (...) grudnia 2014 r. stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do odbywania służby czynnej jako kierowca (...), orzeczenie WPP w L. nr (...) z dn. (...) października 2015 r. o braku przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej, orzeczenie Pracowni (...) w L. nr (...) z dn. (...) marca 2013 r. o braku przeciwwskazań psychologicznych do pracy na stanowisku kierowcy, świadectwo kwalifikacji zawodowej z dn. (...) października 2013 r. oraz z prawo jazdy, legitymacji (...) w L. i karty kierowcy RP, kopie dwóch umów o pracę (...) L., zaświadczenie psychologiczne z Poradni Szpitala (...) września 2015 r. stwierdzające, że nie stwierdza się poważniejszych zaburzeń funkcjonowania psychologicznego.

Komisja wskazała, iż z akt sprawy wynika, że obecnie orzekany został w dn. (...) października 2015 r. skierowany przez WKU w L. do RWKL w L. celem ustalenia aktualnej zdolności do zawodowej służby wojskowej, w skierowaniu WKU ujęła poprzednie orzeczenia dotyczące zdolności do czynnej służby wojskowej tj. PKLek. z 2008 r., TWKL L. z 2009 i RWKL w L. z 2013 r. W dn. (...) października 2015 r. orzekany stawił się na badaniaw RWKL oraz dostarczyła m.in. zaświadczenie od lekarza (...) z prywatnego Gabinetu Lekarskiego w L. z dn. (...) października 2015 r., że w tym dniu był badany a wcześniej poddany diagnozie psychologicznej i że obecnie nie stwierdza cech osobowości niedojrzałej § 68p 1 i że należy to wiązać z prawidłowo dojrzewającą, harmonijnie rozwijająca się osobowością. Konsultacje zlecone aktualnie przez RWKL a w szczególności konsultacja psychologiczna rozpoznała cechy osobowości nieprawidłowej niedojrzałej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne oraz przebytą reakcję adaptacyjną zaś konsultacja psychiatryczna rozpoznała cechy osobowości niedojrzałej nieznacznie upośledzającej zdolności adaptacyjne. Ponadto RWKL uzupełniła akta sprawy w informacje z poprzedniego postępowania orzeczniczego tj. z 2013 r. w tym m.in. w zaświadczenie z dn. (...) grudnia 2012 r. od tego samego lekarza, co ww. zaświadczenie z (...).10.2015 r. stwierdzające, iż orzekany był leczony psychiatrycznie w latach 2009-2011 z powodu zaburzeń adaptacyjnych, że obecnie jest w stanie dobrym i nie wymaga leczenia (...) oraz nie ma przeciwwskazań do podjęcia zawodowej służby wojskowej, konsultację psychologiczną zleconą przez TWKL potwierdzającą cechy osobowości niedojrzałej oraz przebyte zaburzenia adaptacyjne, które w konkluzji wskazującą, iż badany prezentuje silną postawę obronną wobec własnych słabości i błędów, jest niekrytyczny, nie przyznaje się do swoich trudności osobistych, przejawia tendencje dysymulacyjne, ma mały wgląd we własną osobowość, zafałszowany obraz samego siebie, chce się pokazać w bardzo korzystnym świetle i to jak siebie widzi i ocenia może mieć tendencje nieuświadomione, że stosuje prymitywne mechanizmy obronne oraz ma zmniejszoną tolerancję na sytuacje stresowe, konsultację (...) zleconą przez TWKL potwierdzającą rozpoznanie cech osobowości niedojrzałej, informacje psychologiczną sporządzoną przez psychologa jednostki na potrzeby komisji lekarskiej z dnia (...) marca 2009 r. opisującą m.in. problemy w służbie orzekanego tj. pogorszenie relacji z innymi żołnierzami zasadniczej służby wojskowej ze względu na odmienność swoich poglądów, różnice w spostrzeganiu rzeczywistości, w nastawieniu do spraw związanych ze służbą wojskową, że jego działania "dla dobra innych" obróciły się przeciwko niemu i sprawiły, że na kompanii ma samych wrogów, bo jego odważne wypowiedzi, "buntowania", rozmowy z dowódcą brygady przyczyniły się do ewentualnych problemów z uzyskiwaniem przez nich przepustek itp. i że obecnie nie wyobrażą.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy CWKL zdecydowała się wezwać orzekanego i przeprowadzić ponownie konsultację psychologiczną (2 psychologów) oraz konsultację psychiatryczną udostępniając konsultantom do wglądu wszystkie zgromadzone w aktach sprawy orzeczenia i zaświadczenia. W dn. (...) stycznia 2015 r. orzekany stawił się na badania w CWKL. I tak konsultacja psychologiczna twierdziła u orzekanego tendencje do dekompensacji emocjonalnej w sytuacji trudnej, tendencję do nieadekwatnych zachowań w sytuacji badania oraz tendencję do manipulowania faktami w celu uzyskania korzyści zaś konsultant (...) rozpoznał cechy osobowości niedojrzałej. Orzekany zdając kartę skierowania na badania CWKL załączył do niej informację z WKU L., że w związku ze zgłaszaną chęcią pełnienia zawodowej służby wojskowej w (...) marca 2014 r. prowadzone będą kwalifikacje połączone z egzaminem ze sprawności fizycznej, gdzie podkreślił w użytym ogólnym sformułowaniu, że ustawa z dnia 11 września 2003 o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych umożliwia żołnierzom rezerwy, którzy w dotychczasowej służbie cieszyli się nienaganną opinią i byli doskonałymi fachowcami, powrót w szeregi armii.

Po ponownej analizie całości zgromadzonej dokumentacji CWKL postanawia utrzymać decyzję RWKL. Zdaniem CWKL większość zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji przemawia za występowaniem nieprawidłowych cech osobowości u orzekanego. Zdaniem CWKL przedłożone przez orzekanego dokumenty potwierdzające Jego zdolność do czynnej służby wojskowej nie podważają takich ustaleń, gdyż w przypadku czynnej służby wojskowej zaburzenia osobowości nie stanowią przeciwwskazania do jej pełnienia gdyż opierają się na inny przepisach orzeczniczych, mianowicie § 68 pkt 1 stanowi o kategorii zdrowia A, ale w przypadku zdolności do zawodowej służby wojskowej jednoznacznie stanowi o kategorii zdrowia N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Ponadto zdaniem CWKL wątpliwym jest aby osoby wystawiające zaświadczenia o stanie psychologicznym miały wgląd w pełną dokumentację psychologiczno-psychiatryczną dotycząca orzekanego wobec czego nie miały możliwości tak jak w przypadku aktualnych konsultacji zleconych przez CWKL aby odnieść się w swoich opiniach do wcześniejszych zaburzeń, przez co zdaniem CWKL mają mniejszą moc dowodową i obiektywną. Podobnie uzyskiwane cywilne kwalifikacje do zawodu kierowcy oparte są na badaniu innych predyspozycji i uwzględniają inne testy niż badanie predyspozycji do służby żołnierza zawodowego i zapewne również bez dopływu ww. informacji o wcześniejszych zaburzeniach. Zdaniem CWKL także krótkie przeszkolenia wojskowe (15 dniowe) nie przemawiają za możliwością prawidłowej adaptacji w warunki służby wojskowej, zwłaszcza w obliczu uzyskanych wcześniejszych informacji o niezaadoptowaniu się orzekanego w trakcie 5 miesięcznej zasadniczej służby wojskowej ((...).11.2008 do (...).04.2009 r.), gdzie w sytuacji wystąpienia trudności osobistych zaobserwowano zaburzenia adaptacyjne, które uniemożliwiały dalsze funkcjonowanie w służbie i stały się przyczyną lęku orzekanego przed powrotem do kolegów na kompanię, a następnie przyczyną Jego zwolnienia z dalszego pełnienia czynnej służby wojskowej.

Wymagania wobec kandydatów do pełnienia zawodowej służby wojskowej są bardzo wysokie co spowodowane jest perspektywą wieloletniej, ciężkiej służby kandydat na żołnierza zawodowego winien być całkowicie sprawny i zdrowy w chwili orzekania. Do zawodowej służby wojskowej powinni być powoływani zdrowi ludzie, gdyż służba ta ze względu na swoja specyfikę jest obarczona wieloma czynnikami uciążliwymi dla zdrowia między innymi: bardzo dużym stresem (zajęcia strzeleckie z różnego rodzaju broni palnej, rzuty granatem, udział w misjach bojowych), dużą urazowością, przebywaniem w trudnych warunkach klimatycznych i sanitarnych, nieregularnym trybem pracy oraz związanym z tym nieregularnym i nieprawidłowym odżywianiem. Wymaga ona dużej odporności i wytrzymałości zarówno fizycznej jak i w sferze psychicznej. W przypadku opisywanych i występujących u orzekanego nieprawidłowych cech osobowości i dużego ryzyka rozwoju na ich tle innych zaburzeń psychicznych tj. np. tak jak uprzednio zaburzeń adaptacyjnych zdaniem CWKL w W., jak i RWKL służba zawodowa jest niemożliwa.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. N. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Zarzucił, że komisja wyższego stopnia oparła się na badaniach lekarskich i dokumentacji lekarskiej zgromadzonej przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską. Podał, że do odwołania dołączył orzeczenie psychologiczne z (...) października 2015 r. Wojskowej Pracowni Psychologicznej w L., w którym stwierdzono brak przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową oraz określenie grupy inwalidztwa. W pozostałym zakresie wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ przytoczył argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: D: U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Oznacza to, że kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne - wydając zaskarżony akt - nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich można podzielić na dwie główne odrębne grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby wojskowej - czynnej lub zawodowej, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu powołania jej lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby wojskowej. Te orzeczenia wojskowych komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla innych administracyjnych organów właściwych w sprawach powołania lub przyjęcia określonej osoby do odbycia służby wojskowej albo do zwolnienia ze służby, i podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej czy ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Orzeczenia tej grupy nie mają wiążącego charakteru dla sądów powszechnych właściwych do rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych, wydanych na podstawie orzeczeń tych komisji, ale przez inne organy, właściwe w przedmiocie ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. Orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (uchwała składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, OSNP 2000/5/167). Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla, między innymi, celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje.

W niniejszej sprawie Skarżący "odwołał się" od rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, nie precyzując zakresu zaskarżenia, co uprawnia do stwierdzenia, że zaskarżył w całości orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. w którym, między innymi, orzeczono niezdolność do zawodowej służby wojskowej oraz stwierdzono brak związku ze służbą wojskową dokonanych rozpoznań.

Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem w tej części należało skargę odrzucić.

Następnie przypomnieć należy, że zgodnie z dyspozycją § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761), Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalna, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów.

W przedmiotowej sprawie, w związku z wątpliwościami związanymi z przedłożonymi przez Skarżącego dokumentami organ prawidłowo zdecydował się wezwać orzekanego i przeprowadzić ponownie konsultację psychologiczną (2 psychologów) oraz konsultację (...) udostępniając konsultantom do wglądu wszystkie zgromadzone w aktach sprawy orzeczenia i zaświadczenia. W dn. (...) stycznia 2015 r. orzekany stawił się na badania w CWKL. I tak konsultacja psychologiczna stwierdziła u orzekanego tendencje do dekompensacji emocjonalnej w sytuacji trudnej, tendencję do nieadekwatnych zachowań w sytuacji badania oraz tendencję do manipulowania faktami w celu uzyskania korzyści zaś konsultant psychiatra rozpoznał cechy osobowości niedojrzałej co doprowadziło do konkluzji, iż "przedłożone przez orzekanego dokumenty potwierdzające Jego zdolność do czynnej służby wojskowej nie podważają takich ustaleń, gdyż w przypadku czynnej służby wojskowej zaburzenia osobowości nie stanowią przeciwwskazania do jej pełnienia, gdyż opierają się na inny przepisach orzeczniczych, mianowicie § 68 pkt 1, stanowi o kategorii zdrowia A, ale w przypadku zdolności do zawodowej służby wojskowej jednoznacznie stanowi o kategorii zdrowia N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w uzasadnieniu rozstrzygnięcia odniosła się także, wbrew stwierdzeniom Skarżącego, do treści przedłożonych przez Niego dokumentów.

Jako rozpoznanie powodujące niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie wskazały "cechy osobowości niedojrzałej nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne" co zgodnie z dyspozycją § 68 pkt 1 załącznika nr 1 do przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, powoduje obligatoryjność orzeczenia niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej dla, między innymi, kandydatów do podjęcia takiej służby (Grupa I).

Z uwagi na dokonane ustalenia faktyczne, organ prawidłowo wskazał, że "tam, gdzie w wykazie ściśle powiązano występowania określonej choroby ze ściśle określoną kategorią - samo stwierdzenie występowania danej choroby u badanego jest wystarczające do rozstrzygnięcia, czy jest on zdolny do służby wojskowej (tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy - sygn. akt II SA/Bd 60/08 z dnia 5 marca 2008 r. - LEX nr 489130),

Podkreślić należy, że kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu kandydata za zdolnego do zawodowej służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej była prawidłowa. Sąd natomiast nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne, a jedynie kontroluje, czy omawiane orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, zostały podjęte zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.