Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2072903

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 15 marca 2016 r.
II SA/Wa 2100/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung.

Sędziowie WSA: Adam Lipiński (spr.), Eugeniusz Wasilewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego - oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Prezydent (...) decyzją z dnia (...) lipca 2015 r. orzekł o przyznaniu M.S. dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy, tj. od dnia (...) lipca 2015 r. do dnia (...) grudnia 2015 r. w wysokości 152,40 zł miesięcznie. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. 104 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 10, art. 7 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.)

W odwołaniu od tej decyzji M.S. wskazał na swoją trudną sytuację materialną oraz zażądał przyznania dodatku mieszkaniowego w kwocie co najmniej 240 zł albo wyższej i wyraził swoje niezadowolenie ze sposobu obliczania dodatku mieszkaniowego.

Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzja z dnia (...) września 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało na zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego uregulowane w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Jednym z takich kryteriów jest kryterium dochodu miesięcznego, którego osoba ubiegająca się o świadczenie nie może przekroczyć. Definicję dochodu zawiera art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Organ wskazał także na przepis art. 6 ust. 8 tej ustawy i omówił powyższe przepisy.

M.S. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca twierdzi, że jest bezrobotny i nie przysługuje mu emerytura, renta ani jakikolwiek zasiłek. Według złożonej deklaracji o dochodach w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku, dochód jego gospodarstwa domowego wynosił 292 zł miesięcznie: po 150 zł z tytułu prac dorywczych i 142 zł jako pomoc osób trzecich, uiszczających brakującą kwotę czynszu. Ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia (...) czerwca 2015 r. wynika natomiast, iż. M.S. przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy, której wysokość od miesiąca marca 2015 r. wynosi 880,45 zł. Wypłata renty została zawieszona, gdyż M.S. odmawia jej przyjęcia.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. organ pierwszej instancji, dysponując takimi informacjami, prawidłowo ustalił wysokość dochodu wnioskodawcy biorąc pod uwagę deklarowaną wysokość dochodu pochodzącego z wykonywanych przez niego prac dorywczych, a także z renty. Oznacza to, że łączny dochód ww. gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o dodatek mieszkaniowy, tj. marzec-maj 2015 r. wyniósł 3.517,35 zł, tj. miesięcznie 1.172,45 zł.

Nie ma przy tym znaczenia fakt niepobierania od wielu lat przez M.S. przyznanej mu renty. Niepobieranie renty jest wynikiem świadomej decyzji M.S. i nie ma wpływu na zaliczenie tego świadczenia do jego dochodu.

Organ podkreślił, że od dnia 1 marca 2014 r. kwota najniższej emerytury wynosi 844,45 zł - komunikat Prezesa ZUS z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M. P. z 2014 r. poz. 165). Kwota ta obowiązywała w dniu złożenia przedmiotowego wniosku.

W tej sytuacji 175% najniższej emerytury to 1.477,79 zł, a 125% najniższej emerytury to 1.055,56 zł.

Gospodarstwo domowe wnioskodawcy składa się z 1 osoby - dochód jednego członka nie przekracza 175% najniższej emerytury. Powierzchnia użytkowa mieszkania wynosi 34,40 m2, natomiast powierzchnia normatywna - 35 m2.

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30%. W rozpoznawanej sprawie kryterium zwiększonej o 30% powierzchni to 44,71 m2.

Stosownie do art. 5 ust. 4 ustawy, wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się, dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię, o której mowa w ust. 1. W niniejszej sprawie wydatki wynoszą 328,27 zł.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy, wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.

Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy, wydatkami, o których mowa w ust. 3, są:

1)

czynsz,

2)

opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej,

3)

zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną,

4)

odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego,

5)

inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,

6)

opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych,

7)

wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.

Stosownie do art. 6 ust. 4a ustawy, nie stanowią wydatków, o których mowa w ust. 4, wydatki poniesione z tytułu:

1)

ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

2)

opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.

Udokumentowane wydatki, zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy, przyjmuje się do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład mieszkaniowego zasobu gminy.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości:

1)

15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

2)

12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym,

3)

10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

Stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości:

1)

20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,

2)

i 5% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowyrii,

3)

12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

Ww. 100% najniższej emerytury to 844,45 zł a 150% najniższej emerytury to 1.266,68 zł. Średni miesięczny dochód członka rodziny to kwota 1.172,45 zł i jest niższy od 150% najniższej emerytury, zatem do obliczeń należy przyjąć 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy).

15%x 1172,45 zł = 175,87 zł Dodatek mieszkaniowy wynika z obliczeń: 328,27 zł (wydatki normatywne) - 175,87 zł (15% dochodów gospodarstwa domowego) = 152,40 zł. Dodatek nie przekracza kwoty, o jakiej mowa w art. 6 ust. 10 ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy, dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. W rozpoznawanej sprawie wniosek został złożony w dniu 24 czerwca 2015 r., a zatem dodatek przysługuje od dnia (...) lipca 2015 r. do dnia (...) grudnia 2015 r.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ustalenia dokonane w decyzji organu pierwszej instancji są prawidłowe.

Decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego nie zależy od uznania organu administracji. Kryteria, jakie należy uwzględnić, wynikają z norm prawnych, mają charakter obiektywny i obowiązują wszystkie osoby wnioskujące o przyznanie dodatku mieszkaniowego, niezależnie od wieku, statusu społecznego, sytuacji materialnej, czy zdrowotnej. W świetle przedstawionych obliczeń nie ma podstaw do przyznania wyższej kwoty dodatku mieszkaniowego.

M.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W jego ocenie powinien mieć przyznany dodatek mieszkaniowy w wysokości należnego czynszu (opłaty mieszkaniowej). Skarżący nadmienił, iż jest osoba pozbawioną przez PRL i PRL-bis środków do życia, a zatem, w jego ocenie wyliczenie uzasadniające kwotę przyznanego dodatku jest bez sensu. Nadto dodatek mieszkaniowy jest z roku na rok obniżany.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy, dokonały prawidłowej jego subsumpcji z powołanymi w obu decyzjach przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych i prawidłowo wyliczyły wysokość przyznanego skarżącemu dodatku mieszkaniowego.

Trafnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w uzasadnieniu swojej decyzji, wskazało iż decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego nie zależy od uznania organu administracji. Kryteria, jakie należy uwzględnić, wynikają z norm prawnych, mają charakter obiektywny i obowiązują wszystkie osoby wnioskujące o przyznanie dodatku mieszkaniowego, niezależnie od wieku, statusu społecznego, sytuacji materialnej, czy zdrowotnej.

Dlatego nie ma żądnych podstaw aby przyznawać dodatki mieszkaniowe według innych kryteriów, niż wskazanych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie obowiązują jasne w swoim brzmieniu przepisy art. 3 i art. 6 wskazanej wyżej ustawy. Przepisy te w istocie ustanawiają niezależne od uznania administracyjnego algorytmy do obliczania wysokości należnego w danej sytuacji dodatku mieszkaniowego, przy uwzględnieniu dochodu strony, ilości osób w gospodarstwie domowym i powierzchni najmowanego mieszkania.

W niniejszej sprawie, w zakresie wyliczenia podstawy (kwoty bazowej) dochodu skarżącego, stanowiącego podstawę do dalszych wyliczeń, oba organy tym tylko różnią się od kwoty wskazanej jako podstawy wyliczeń przez skarżącego, iż wskazują nadto na jego dochody z tytułu przyznanej mu przez ZUS renty z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 880,45 zł. (stan z marca 2015 r.).

Organ prawidłowo wyjaśnił, iż tego składnika dochodu skarżącego nie może pominąć. Natomiast fakt odmowy odbierania przez skarżącego tego świadczenia jak i przyczyny takiej odmowy, leżą poza jakąkolwiek sferą ocenną obu organów administracyjnych w postępowaniu dotyczącym przyznania dodatku mieszkaniowego.

Także fakt odmowy odbierania przez skarżącego tego świadczenia jak i przyczyny takiej odmowy nie leży w granicach orzekania przez sądy administracyjne. Granice tego orzekania ściśle determinują przepisy ustawy o dodatku mieszkaniowym, które ściśle wskazują na kryteria przyznawania przedmiotowego dodatku i tylko te kryteria mogą być brane pod uwagę w kontrolowaniu obu rozstrzygnięć administracyjny, wydanych w niniejszej sprawie. Nadto art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

W powyższej materii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 2368/11, iż okoliczność odmowy skorzystania przez stronę z dochodu zagwarantowanego w postaci przyznanej renty z tytułu trwałej niezdolności do pracy nie zmienia reguły obliczania wysokości dochodu jej dochodu.

Z tych względów nie można podzielić zasadności skargi M.S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się także oby zaskarżona i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji dotknięte były wadami które stanowiłyby o ich nieważności albo skutkowałyby ich uchyleniem.

Dlatego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 132 i art. 151 ustawy - prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.