Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1757158

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 19 maja 2015 r.
II SA/Wa 1649/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj.

Sędziowie WSA: Eugeniusz Wasilewski (spr.), Adam Lipiński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu (...) z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłat za studia

1.

stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji,

2.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości,

3.

zasądza od Rektora Uniwersytetu (...) na rzecz skarżącej A. C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1803/13, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. C. na decyzję Rektora Uniwersytetu (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłat za studia, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.

Po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, Dziekan Wydziału (...) Uniwersytetu (...) decyzją z dnia (...) maja 2014 r., wydaną na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.), § 12 ust. 1 Uchwały Nr (...) Senatu Uniwersytetu (...) z dnia (...) kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne (j.t. Monitor (...) z 2012 r. Nr 5, poz. 117) oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku z dnia (...).07.2014 odmówił A.C. zwolnienia w całości z opłaty za naukę na V roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich kierunek (...) w roku akademickim 2012/2013.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż regulamin Opłat (...) w paragrafie 6 ust. 2 stanowi: "Student studiów niestacjonarnych na kierunku (...) może ubiegać się o obniżenie czesnego w związku z uzyskaniem bardzo dobrych wyników w nauce. Student ubiegający się o obniżenie czesnego, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, musi spełnić następujące wymagania:

1.

ukończenie przynajmniej I roku studiów;

2.

zaliczenie poprzedniego etapu studiów (w tym co najmniej trzech przedmiotów z grupy A i / lub B) do 15 lipca, bez uzyskania oceny niedostatecznej."

W związku z powyższym nie zostało udzielone zwolnienie z czesnego z uwagi na fakt, iż w roku poprzedzającym strona uzyskała zaliczenie egzaminów jedynie dwóch przedmiotów z grupy A i B.

Od powyższej decyzji A.C. wniosła odwołanie do Rektora Uniwersytetu (...) kwestionując przyjętą przez organ I instancji interpretację § 6 ust. 2 pkt 1 Regulaminu Opłat za studia na Wydziale (...) z późn. zm. wprowadzonymi uchwałami Rady Wydziału z dnia (...) stycznia 2009 r. i z dnia (...) stycznia 2012 r.

Rektor Uniwersytetu (...) decyzją z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) na podstawie art. 99 ust. 3 oraz art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, § 12 ust. 2 Uchwały Nr (...) Senatu Uniwersytetu (...) z dnia (...) kwietnia 2012 r. w sprawie zasad pobierania opłat za usługi edukacyjne oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zwolnienie z czesnego nie zostało udzielone studentce z uwagi na fakt, że w roku poprzedzającym wniosek uzyskała ona zaliczenie egzaminów jedynie z dwóch przedmiotów z grupy A i B. A.C. zaliczyła również inne przedmioty z grupy A i B, jednakże w toku innego etapu studiów. Studentka - jak wskazuje w swoim odwołaniu - dokonała łącznego podpięcia przedmiotów, z których uzyskała najlepsze oceny pod czwarty rok studiów. Jednakże zdaniem organu przedmioty zaliczone w trakcie jednego etapu studiów, nawet podpięte do rozliczenia w innym roku akademickim pozostają zaliczone w określonym etapie, tj. w tym w którym student je zaliczył. Określone Regulaminem opłat wymogi konieczne do uzyskania zwolnienia z opłat za usługi edukacyjne pozostają w zgodzie z zasadami studiowania formułują jednak szczególną przesłankę (zaliczenie co najmniej trzech przedmiotów z grupy A i/ lub B w trakcie poprzedniego etapu studiów), która pozostaje w ścisłym związku z celem tej regulacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.C. wniosła o uchylenie decyzji Rektora Uniwersytetu (...) z dnia (...) lipca 2014 r., zarzucając, iż narusza ona przepisy wewnętrzne Wydziału (...).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów aniżeli w niej podniesiono.

Jak już wyżej wskazano, w sprawie ze skargi A.C. na decyzję Rektora Uniwersytetu (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłat za studia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1803/13 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

Stosownie do przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, ze orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie.

Po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego w powyższej sprawie Dziekan Wydziału (...) decyzją z dnia (...) maja 2014 r. po rozpatrzeniu wniosku A.C., jak podano, z dnia (...).07.2014 r. odmówił zwolnienia wymienionej z opłaty za naukę na V roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich kierunek (...) w roku akademickim 2012/2013. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono, iż decyzję wydano po rozpatrzeniu wniosku strony z (...).07.2012 r., a nie jak błędnie podano w decyzji rok: "2014". Tymczasem z dnia (...) i (...) lipca 2012 r. pochodzą dwa podania A.C. o obniżenie czesnego za studia na kierunku (...), a nie o zwolnienie od opłat, jak przyjmuje organ w wydanej decyzji. Wnioski zawarte w tych pismach, jak zauważył już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku z dnia 5 lutego 2014 r. zostały rozpatrzone i organ wydał już dwa rozstrzygnięcia - w dniu (...) i (...) sierpnia 2012 r. przez Prodziekana Wydziału (...) i zostały one zamieszczone na podaniach strony z (...) i (...) lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił przy tym uwagę, że rozstrzygnięcia te, bez względu na fakt, że nie zostały one formalnie doręczone skarżącej, mają charakter decyzji administracyjnej i od momentu ich wydania wywołują skutki "materialne", tj. uzewnętrzniają wolę organu co do wniesionego żądania. Sąd stwierdził, że wydane rozstrzygnięcia nie zostały stronie doręczone i nie weszły do obrotu prawnego, a zatem w rozpoznawanej sprawie skutki procesowe (np. możliwość wniesienia środka odwoławczego), decyzji administracyjnych wydanych w dniu (...) i (...) sierpnia 2012 r. rozpoczną się dla skarżącej od momentu ich doręczenia.

Dla organu administracyjnego ponownie rozpatrującego sprawę przedstawiona przez sąd ocena i wskazania miały charakter wiążący. Pomimo powyższego organ z naruszeniem przepisu art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponownie rozpoznał wniosek strony z dnia (...) lipca 2012 r. i wydał decyzję ponownie w tym samym przedmiocie (z tego samego wniosku), w tej samej sprawie). Wprawdzie decyzja poprzednio wydana nie miała przymiotu ostateczności nie zmienia to jednak faktu, że wydanie kolejnej decyzji w tej samej sprawie rażąco narusza prawo, bowiem organ ponownie rozstrzyga tę samą sprawę. Innymi słowy organ do tego samego stanu faktycznego stosuje te same przepisy prawa materialnego, co stanowi o ich rażącym naruszeniu (art. 156 § 1 pkt 2). Organ II instancji pomimo tych nieprawidłowości utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, naruszając tym art. 138 § 2 k.p.a.

Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni poczynione przez sąd wskazania.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł jak w wyroku. O wstrzymaniu zaskarżonej decyzji rozstrzygnięto w myśl art. 152 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.