Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2653616

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 17 stycznia 2019 r.
II SA/Wa 1328/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski.

Sędziowie WSA: Stanisław Marek Pietras, Asesor Karolina Kisielewicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Komendanta (...) Policji z dnia (...) maja 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wypłaty 100% uposażenia z tytułu czasowej niezdolności do służby uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Rejonowego Policji (...) z dnia (...) marca 2018 r. nr (...).

Uzasadnienie faktyczne

J. Z. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Komendanta (...) Policji z (...) maja 2018 r. (nr (...)), którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji (...) z (...) marca 2018 r. (nr (...)) o odmowie wypłaty skarżącemu 100% uposażenia z tytułu czasowej niezdolności do służby w okresie od (...) sierpnia do (...) grudnia 2016 r.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący J. Z. - funkcjonariusz Komendy Rejonowej Policji (...) w piśmie z (...) stycznia 2018 r. zwrócił się do Komendanta (...) Policji o wypłatę 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim (od 2 sierpnia do 18 grudnia 2016 r.) w związku z wypadkiem w służbie, na art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067). Wnioskodawca powołał się na protokół powypadkowy z (...) sierpnia 2016 r. (nr (...)) oraz dokumentację medyczną potwierdzającą jego stan zdrowia i stwierdził, że przebyte leczenie (w tym operacja) były ściśle związane z urazem doznanym podczas wypadku w służbie w dniu (...) lipca 2016 r.

J. Z. stwierdził, że komisje lekarskie nie są uprawnione do orzekania o czasowej niezdolności do służby w związku z wypadkiem w służbie i zarzucił, że Komendant Rejonowy Policji (...) nie miał podstaw do skierowania go w dniu (...) listopada 2016 r. do (...) Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w (...) celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby. W jego ocenie do kompetencji komisji nie należy orzekanie o czasowej niezdolności w związku z wypadkiem w służbie.

Komendant Rejonowy Policji (...) decyzją z (...) marca 2018 r. wydaną na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji, odmówił skarżącemu wypłaty 100% uposażenia z tytułu czasowej niezdolności do służby w Komendzie Rejonowej Policji (...) w okresie od (...) sierpnia do (...) grudnia 2016 r.

Organ I instancji wyjaśnił, że 100% uposażenia przysługuje policjantowi za okres pozostawania na zwolnieniu lekarskim z powodu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby i stwierdził, że na podstawie art. 40 pkt 2 ustawy o Policji był uprawniony do skierowania funkcjonariusza do (...) Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, celem sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby. Według art. 121e ust. 1 ustawy, prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego może podlegać kontroli tej komisji.

W uzasadnieniu decyzji Komendant Rejonowy Policji (...) podniósł, że (...) Rejonowa Komisja Lekarska orzeczeniem z (...) kwietnia 2017 r., po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną skarżącego oraz jego badaniu, orzekła, że obustronne przepukliny pachwinowe, leczone operacyjnie w trybie planowym, nie mają charakteru pourazowego. Przepuklin pachwinowych nie można uznać za schorzenia pozostające w związku z pełnieniem służby w Policji (schorzenie nie jest wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 26 czerwca 2014 r. zawierającym wykaz tych schorzeń, Dz. U. poz. 866). Czasowa niezdolność skarżącego do służby była więc spowodowana leczeniem stanu chorobowego, który nie jest następstwem urazu (wypadku) doznanego w służbie jak również nie jest schorzeniem pozostającym w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że komisja powypadkowa w protokole powypadkowym z (...) sierpnia 2016 r., stwierdziła, że skarżący w dniu (...) lipca 2016 r. uległ wypadkowi pozostającemu w związku ze służbą (art. 3 ust. 1 ustawy z 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą, Dz. U. z 2014 r. poz. 616). Z protokołu wynika, że funkcjonariusz przesuwał szafę metalową, co wywołało u niego ostry bol podbrzusza, mdłości oraz drżenie rąk. W związku z tym na miejsce wezwano karetkę pogotowia, która przewiozła skarżącego do szpitala, gdzie zdiagnozowano u niego przepuklinę pachwinową (dotychczas nie miał tego typu problemów zdrowotnych) oraz skierowano na dalsze leczenie i niezbędną operację, której termin wyznaczono na 2 sierpnia 2016 r. Skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia operacji do 18 grudnia 2016 r. Organ stwierdził jednak, że ustalenia komisji powypadkowej mają znaczenie w postępowaniu dotyczącym świadczenia odszkodowawczego, prowadzonym na podstawie ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą, nie mają natomiast znaczenia w rozpoznawanej sprawie ustalenia wysokości należnego policjantowi uposażenia.

J. Z. złożył odwołanie od tej decyzji. Odwołujący się zarzucił, że została ona wydana "na błędnych orzeczeniach lekarza orzecznika" oraz podniósł, że komisja lekarska nie jest uprawniona do orzekania o czasowej niezdolności do służby związanej z wypadkiem w służbie. W ocenie skarżącego, z dokumentacji medycznej jego stanu zdrowia oraz z protokołu powypadkowego jasno wynika, że leczenie i przebyte operacje podczas zwolnienia były ściśle związane z urazem doznanym podczas służby w dniu (...) lipca 2016 r.

Komendant (...) Policji decyzją z (...) maja 2018 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z (...) marca 2018 r.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Komendant (...) Policji podkreślił, że (...) Rejonowa Komisja Lekarska jednoznacznie uznała, że choroba skarżącego nie ma związku z przebytym urazem podczas służby, stwierdził, że nie ma podstaw do wypłaty skarżącemu 100% uposażenia.

W skardze do Sądu J. Z. zarzucił, że zaskarżona decyzja Komendanta (...) Policji z (...) maja 2018 r. została wydana z naruszeniem art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji. Skarżący podniósł, że komisje lekarskie podległe Ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i administracji orzekają o czasowej niezdolności do służby w przypadku stwierdzenia choroby pozostającej w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, nie są natomiast uprawnione do orzekania o czasowej niezdolności związanej z wypadkiem w służbie, a taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. J. Z. podkreślił, że z dokumentacji lekarskiej wynika jasno, że leczenie i przebyte operacje podczas zwolnienia, były ściśle związane z urazem doznanym podczas wypadku w służbie, a protokół powypadkowy, w którym "ustalono" ten wypadek, "obliguje" organ do wypłaty funkcjonariuszowi 100% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim (od 2 sierpnia do 18 grudnia 2016 r.).

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Komendant (...) Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zaskarżona przez J. Z. decyzja Komendanta (...) Policji z (...) maja 2018 r. narusza prawo i dlatego skarga podlega uwzględnieniu.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zakwestionował decyzję organu odwoławczego (Komendanta (...) Policji), odmawiającą mu wypłaty wyrównania (do 100%) uposażenia, za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od (...) sierpnia do (...) grudnia 2016 r., wskazując na treść protokołu powypadkowego. W jego ocenie ten protokół, potwierdzający, że uległ wypadkowi w trakcie służby, jest dostateczną podstawą do uwzględnienia jego wniosku i wypłaty "podwyższonego" uposażenia.

Przepis art. 20 ust. 1 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą stanowi, że okoliczności i przyczyny wypadku oraz jego związek ze służbą ustala komisja powypadkowa w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym w takiej sprawie, w formie protokołu powypadkowego. Zdaniem Sądu, konkluzją tych ustaleń jest stwierdzenie, czy zdarzenie miało cechy wypadku w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej ustawy. Z przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1 wynika natomiast, że protokół powypadkowy podlega zatwierdzeniu przez kierownika jednostki organizacyjnej.

W rozpatrywanej sprawie skarżący uległ nagłemu zdarzeniu wywołanemu przyczyną zewnętrzną, powodującym uraz o którym mowa w powołanym art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych. Fakt ten znalazł potwierdzenie w zatwierdzonym przez Komendanta Rejonowego Policji (...) w (...) w protokole powypadkowym nr (...) z (...) sierpnia 2016 r., w którym komisja stwierdziła, że wypadek, jakiemu uległ skarżący jest wypadkiem w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy. W protokole tym zawarta jest również informacja o skierowaniu skarżącego na dalsze leczenie operacyjne schorzenia wywołanego tym wypadkiem w terminie w tym protokole określonym.

Z okoliczności tych wynika, zdaniem Sądu, że niezdolność do służby zaistniała po poddaniu się przez skarżącego zaleconej operacji koniecznej wskutek wypadku miała bezpośredni związek z wypadkiem. Tego związku nie przerywa czasowa przerwa zaistniała pomiędzy wypadkiem a operacją, wynikła z przyczyn niezależnych od skarżącego, bo związana z ustaleniem terminu zabiegu. Konieczność poddania się zabiegowi chirurgicznemu stanowiła bowiem ewidentny skutek zdarzenia zakwalifikowanego jako wypadek w służbie.

Przepis art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji stanowi, że funkcjonariusz zachowuje prawo do 100% uposażenia w razie niezdolności do służby jeżeli zwolnienie lekarskie stwierdzające tę niezdolność obejmuje okres w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu wypadku w służbie. Jak już powiedziano, pobyt skarżącego w szpitalu przeprowadzony zabieg chirurgiczny i związana z tym niezdolność do służby pozostawała w związku z wypadkiem któremu uległ skarżący podczas pełnienia służby, co potwierdza protokół powypadkowy.

Komisja lekarska, na której orzeczenie powołują się organy obu instancji, odmawiając skarżącemu wypłaty podwyższonego uposażenia za okres niezdolności do służby, nie ma zdaniem Sądu kompetencji do weryfikowania zdarzeń, które zostały uznane przez komisję powypadkową w protokole powypadkowym za wypadek w służbie.

Przepisy art. 40 pkt 2 i art. 121e ust. 1 ustawy o Policji na który powołały się organ II instancji, dają komisji lekarskiej jedynie kompetencje do sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby lub prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego. Kompetencje te, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie obejmują weryfikowania ustaleń komisji powypadkowej co do charakteru zdarzenia stanowiącego przyczynę niezdolności do służby. Potwierdza to art. 1 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 481), który określa w sposób wyczerpujący zadania i kompetencje komisji lekarskich. Nie ma wśród tych kompetencji ustalania związku niezdolności do służby z wypadkiem w służbie.

W rozpatrywanej sprawie nie chodzi zaś o sprawdzenie przez komisje lekarską czy organ wystawiający zwolnienie lekarskie prawidłowo orzekł o potrzebie udzielenia takiego zwolnienia i jego czasokresie. Sporne jest natomiast to, czy ta niezdolność i związane z tym orzeczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy miało związek z wypadkiem w służbie. W tym zakresie decydujące znaczenie ma orzeczenie komisji powypadkowej, w którym stwierdzono zarówno, że skarżący uległ wypadkowi jak i w konsekwencji tego zdarzenia nakazano leczenie operacyjne.

Z powyższego wynika, że skarga jest uzasadniona. Organy obu instancji naruszyły w rozpatrywanej sprawie art. 20 ust. 1 ustawy o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą, art. 1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i w konsekwencji art. 121b ust. 5 pkt 1 ustawy o Policji.

Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji Warszawa (...) z (...) marca 2018 r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.