II SA/Wa 1198/12 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1696940

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2012 r. II SA/Wa 1198/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na uchwałę Rady Wyższej Szkoły (...) z dnia (...) marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie skreślenia z listy studentów

postanawia:

odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W.K. przedmiotem swojej skargi z dnia 8 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił uchwałę Rady Wyższej Szkoły (...) z dnia (...) marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie skreślenia z listy studentów.

W odpowiedzi na skargę Rektor Wyższej Szkoły (...) wniósł o jej odrzucenie, podkreślając, że sprawa nie ma charakteru sądowoadministracyjnego, gdyż zaskarżony akt nie podlega kontroli sądów administracyjnych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1.

decyzje administracyjne,

2.

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3.

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił uchwałę Rady Wyższej Szkoły (...) z dnia (...) marca 2012 r. nr (...) w przedmiocie skreślenia z listy studentów.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), ustawę tę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyższych. W myśl zaś art. 1 ust. 2 cyt. ustawy, nie stosuje się jej do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, chyba że ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych stanowi inaczej. Z treści przywołanych przepisów wyraźnie wynika wola ustawodawcy poddania przepisom ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym działalności publicznych i niepublicznych szkół wyższych oraz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ale już nie szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe. Wprawdzie od tej reguły dopuszczalne są wyjątki, jednak zgodnie z podstawowymi regułami wykładni, nie można ich domniemywać. Oznacza to, że o ile ustawa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych nie stanowi inaczej, wyłączone jest stosowanie art. 190 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, stanowiącego w jakich przypadkach skreśla się (lub można skreślić) studenta z listy studentów, a także art. 207 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym do decyzji podjętych w sprawach indywidualnych studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1995 r. Nr 97, poz. 481 z późn. zm.), Kościół ten ma prawo do zakładania i prowadzenia seminariów teologicznych, zwanych także seminariami duchownymi, oraz instytutów misyjnych, w których kształci według własnego programu kandydatów na duchownych oraz osoby świeckie przygotowujące się do realizacji misji Kościoła. Wyższe Seminarium Duchowne (...) jest wyższą szkołą teologiczną uprawnioną do nadawania absolwentom tytułu zawodowego licencjata teologii (...). Tytuł ten jest równoważny z tytułem zawodowym licencjata nadawanym przez państwowe szkoły wyższe (ust. 2). Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 1 ww. ustawy, Kościół ma prawo do zakładania i prowadzenia szkół wyższych. Status prawny tych szkół, a także tryb i zakres uznawania przez Państwo stopni i tytułów nadawanych przez te szkoły regulują umowy między Ministrem Edukacji Narodowej a Zarządem Kościoła. Studentom szkół, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 14 ust. 2, przysługują świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych oraz ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego na równi ze studentami uczelni publicznych (ust. 2). Osobom pozostającym w stosunku pracy w szkołach, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 14 ust. 2, przysługują na równi z odpowiednimi pracownikami uczelni publicznych świadczenia:

1)

opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych;

2)

ubezpieczenia społecznego;

3)

zaopatrzenia emerytalnego pracowników i ich rodzin.

Nauczycielom przysługują ponadto ulgi w opłatach za przejazdy środkami publicznego transportu zbiorowego na równi z nauczycielami akademickimi (ust. 3).

Analiza powyższych przepisów wskazuje, że zawarte w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym regulacje prawne dotyczące studentów publicznych i niepublicznych szkół wyższych nie mają zastosowania do studentów Wyższej Szkoły (...), w zakresie, jakiego dotyczy niniejsza sprawa tzn. skreślenia z listy studentów.

Jak podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 8 sierpnia 2012 r. I OSK 1697/2012 (niepubl., http://orzeczenia.nsa.gov.pl),

"stosunki pomiędzy władzami Wyższej Szkoły (...) a jej studentami mają charakter wewnętrzny (wewnątrzzakładowy) regulowany w sposób ustalony przez strony. Nie można domniemywać stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i kognicji sądu administracyjnego w sprawach, które są wyraźnie odmiennie potraktowane przez ustawodawcę z uwagi na status danej szkoły wyższej.

Okoliczność, że WS (...) przyjmuje studentów spoza kręgu (...) nie przesądza o utracie przez tą szkołę charakteru jest wyższej szkoły (...) nadanej jej przez art. 14 ust. 2 ustawy z 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na charakter wskazanej ustawy oraz podkreślenie, że Kościół rządzi się w swoich sprawach własnym Prawem Kościelnym i swobodnie wykonuje władzę duchową i jurysdykcyjną oraz zarządza swoimi sprawami (art. 3), a WS (...) jest osobą prawną Kościoła (...) (art. 4 ust. 2 pkt 3 w zw. z obwieszczeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 lipca 2003 r. w sprawie zmiany nazwy Wyższego Seminarium Duchownego Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego im. Michała Beliny-Czechowskiego w Podkowie Leśnej, M. P. 2003 r. Nr 38 poz. 563), uznanie braku kognicji sądu administracyjnego nie może być traktowane jako naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. (...) W braku określenia w przepisach, a przede wszystkim w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej odmiennie - z uwagi na treść art. 1 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa skreślenia z listy studentów Wyższej Szkoły (...) nie podlega kognicji sądu administracyjnego."

Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. Z tej przyczyny należy uznać skargę W.K. na uchwałę Rady Wyższej Szkoły (...) w przedmiocie skreślenia z listy studentów za niedopuszczalną.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.