Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1613813

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 24 października 2014 r.
II SA/Wa 1017/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na zatwierdzenie przez Okręgową Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w (...) orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) z dnia (...) grudnia 2013 r. nr (...) w przedmiocie zdolności do służby w Policji postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Komendant Powiatowy Policji w (...) skierował T. D. do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW, w celu wydania orzeczenia o przydatności funkcjonariusza do dalszej służby w Policji lub na zajmowanym stanowisku.

Orzeczeniem z dnia (...) grudnia 2013 r. nr (...) Wojewódzka Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w (...), rozpoznała u skarżącego (...).

Ponadto Komisja orzekła, że skarżący jest całkowicie niezdolny do służby w Policji, zaliczając badanego do trzeciej grupy inwalidów bez związku ze służbą.

Zawiadomienie o powyższym orzeczeniu wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia skarżący otrzymał w dniu 10 grudnia 2013 r.

Pismem z dnia (...) stycznia 2014 r. Okręgowa Komisja Lekarska MSW w (...) zawiadomiła T. D., że orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) zostało zatwierdzone w dniu (...) stycznia 2014 r. i jest ostateczne.

T. D. skargę na powyższe zatwierdzenie przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w (...) orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, że do zatwierdzenia doszło przed upływem terminu do wniesienia odwołania od wydanego przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSW w (...) orzeczenia. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW, wskazując, że nie zostało mu doręczone orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...), a jedynie zawiadomienie o jej wydaniu, podpisane jedynie przez przewodniczącego Komisji, nadto że złożył do organu wniosek w trybie art. 111 § 1 k.p.a., a mimo to organ uznał, iż termin do wniesienia odwołania upłynął. Zarzucił również, że treść § 25 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349 z późn. zm.) jest niezgodna z przepisami k.p.a. Jednocześnie powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący zaskarżył zatwierdzenie orzeczenia w sprawie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą, które nie ma bytu autonomicznego i stanowi jedynie podstawę do wydawanych przez inne organy decyzji w sprawie świadczeń.

Pismem z dnia (...) maja 2014 r. organ poinformował Sąd, że w dniu (...) marca 2014 r. wpłynął wniosek skarżącego z dnia (...) marca 2014 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zawiadomienia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) o orzeczeniu Komisji z dnia (...) grudnia 2013 r., a w dniu (...) kwietnia 2014 r. wniosek o zawieszenie postępowania, z uwagi na wniesienie skargi do sądu administracyjnego (k-28 akt sprawy).

Natomiast w piśmie z dnia 25 czerwca 2014 r. (k-38 akt sprawy), organ wskazał, że orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) z dnia (...) grudnia 2013 r. zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSW, z uwagi na niewniesienie przez skarżącego odwołania w terminie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ stwierdził, że informację o zatwierdzeniu orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) przesłał skarżącemu listem zwykłym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Artykuł 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), stanowi, że normuje ona postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Z kolei art. 2 tej ustawy ustala właściwość w zakresie rozstrzygania spraw sądowoadministracyjnych, wskazując, że do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy zaskarżony akt podlega jego kontroli.

Stosownie do treści art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.), zdolność fizyczną i psychiczną do służby ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

Z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (Dz. U. Nr 79, poz. 349 z późn. zm.) wynika, że komisje lekarskie orzekają przede wszystkim o zdolności danej osoby do służby w Policji i o zaliczeniu jej do określonej kategorii tej zdolności, a ponadto orzekają one także o związku schorzeń i ułomności ze służbą, uszczerbku na zdrowiu, inwalidztwie i jego związku ze służbą w Policji.

Analiza powyższych przepisów wykazuje, że orzeczenia komisji lekarskich działających w sprawach funkcjonariuszy Policji, kandydatów do takiej służby oraz emerytów i rencistów dzielą się na dwie odrębne grupy.

Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby w Policji w ramach powołanej ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Te orzeczenia komisji lekarskich MSW mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla innych organów administracyjnych właściwych w sprawach powołania określonej osoby do służby lub zwolnienia ze służby, przy czym powołanie do służby w Policji lub zwolnienie z tej służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich MSW to orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby, ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia tej grupy nie mają wiążącego charakteru dla sądów powszechnych właściwych do rozpoznania odwołań od decyzji administracyjnych, wydawanych na podstawie orzeczeń tych komisji, ale przez inne organy, właściwe w przedmiocie ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. Orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich MSW, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o Policji, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza na potrzeby ustalenia zdolności do służby w Policji, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Są one uznawane za decyzje administracyjne - władcze rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej.

Natomiast od orzeczeń wspomnianych komisji lekarskich, ale w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą w Policji do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że skarga T. D. dotyczy zatwierdzenia przez Okręgową Komisję Lekarską Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w (...) w dniu (...) stycznia 2014 r. orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) z dnia (...) grudnia 2013 r., w sprawie uznania funkcjonariusza za całkowicie niezdolnego do służby w Policji oraz zaliczenia go do trzeciej grupy inwalidzkiej bez związku ze służbą - w części określenia jego zdolności do służby w Policji.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o Policji, minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa zasady oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby, a także tryb orzekania o tej zdolności oraz właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Powołane wyżej rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. zostało wydane w oparciu o powyższą delegację ustawową, stąd tryb postępowania w sprawie wydawania orzeczeń przez komisje lekarskie, podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych, jest trybem szczególnym, odrębnym od trybu uregulowanego przepisami k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 101/11, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Stosownie do treści § 26 i § 27 cytowanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych, prawo odwołania przysługuje od każdego nieprawomocnego orzeczenia komisji lekarskiej, wnosi się je do właściwej okręgowej komisji lekarskiej, za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 25 ust. 1. Odwołanie wniesione po tym terminie nie podlega rozpatrzeniu. Może być ono rozpatrzone jedynie w wyjątkowych przypadkach mimo niezachowania terminu do jego wniesienia, a decyzję w tej sprawie podejmuje przewodniczący komisji lekarskiej, do której wniesiono odwołanie.

Jak wynika z akt administracyjnych, odwołanie T. D. od orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) z dnia (...) grudnia 2013 r. zostało przesłane do Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w (...), która uznając, że nie zostało ono wniesione w terminie 14 dni, zatwierdziła orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...) z dnia (...) grudnia 2013 r.

Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

W przedmiotowej sprawie nie zostały przez skarżącego wyczerpane środki zaskarżenia, albowiem wniesione przez niego odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW w (...), zostało uznane przez Okręgową Komisję Lekarską MSW w (...) za złożone po terminie.

Stosownie do treści cytowanego § 27 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych, odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu i zostaje zatwierdzone, zgodnie z § 28 ust. 3 tego rozporządzenia.

W związku z powyższym należy uznać, że nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zatwierdzenie przez Okręgową Komisję Lekarską MSW orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSW, od którego nie zostało wniesione odwołanie lub odwołanie zostało wniesione po terminie określonym w § 27 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych.

Ponieważ w świetle § 26 i § 27 w związku z § 28 powoływanego rozporządzenia i art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, nie został wyczerpany przysługujący stronie środek zaskarżenia, skargę wniesioną do Sądu należało uznać, za niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.