Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996928

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 13 listopada 2015 r.
II SA/Sz 866/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.).

Sędziowie: WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, NSA Stefan Kłosowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewody Z. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) Starosta P., po rozpatrzeniu wniosku D.S. i W.S., zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę hali na cele rolnicze w zabudowie zagrodowej na działce nr (...).

W odwołaniu od powyższej decyzji G.B. właściciel sąsiedniej działki nr (...) zarzucił, że powyższa decyzja narusza:

- art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez niesprawdzenie projektu zagospodarowania działki z przepisami odnośnie sytuowania budynków oraz budowli rolniczych,

- art. 81 oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnione okoliczności faktycznych pomimo, że strona nie miała możliwości wypowiedzenia się w sprawie, ponieważ zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami nastąpiło na początku postępowania wraz z zawiadomieniem o jego wszczęciu,

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niezebranie całego materiału dowodowego, co prowadzi do naruszenia zasady zaufania obywateli do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) oraz zasady informowania stron (art. 9 k.p.a.),

- art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niekompletne uzasadnienie decyzji oraz niepowołanie podstawy prawnej w zakresie odległości inwestycji od granicy działki.

G.B. zarzucił, iż organ powołał się jedynie na treść decyzji Wójta Gminy P. z dnia 20 stycznia 2015 r. o warunkach zabudowy, która dopuszcza lokalizację hali w odległości 1,5 m z od granicy z działką nr (...), bez przeprowadzenia analizy własnej.

Pismem z 4 maja 2015 r. G.B. podtrzymał zarzuty wniesione w odwołaniu od decyzji Starosty P. z 5 marca 2015 r. oraz dodatkowo wskazał, że granice nieruchomości nie przebiegają po linii urządzeń granicznych.

Wojewoda Z. decyzją z dnia (...) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania G.B., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę m.in. sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Organ podał, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor oprócz projektu budowlanego i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dołączył decyzję Wójta Gminy P. z 20 stycznia 2015 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali na cele rolnicze na działce nr (...). Decyzja ta m.in. wskazuje następujące ważne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ustalenia:

- funkcja zabudowy-uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej, inwestycja obejmuje budowę hali na cele rolnicze w istniejącym gospodarstwie rolnym,

- forma zabudowy - budynek wolno stojący, jednokondygnacyjny,

- linia zabudowy - nieprzekraczalna wg załącznika graficznego, linia zabudowy nie dotyczy schodów, tarasów, okapów; dopuszcza się zlokalizowanie hali w odległości 1,5 m od granicy z działką nr (...),

- planowana inwestycja nie klasyfikuje się do przedsięwzięć mogących wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia,

- inwestycja nie leży w obszarze Natura 2000.

Następnie organ wyjaśnił, że zamierzenie inwestycyjne polega na budowie budynku gospodarczego przeznaczonego na cele rolnicze. Jak wyjaśnia inwestor w piśmie z 16 kwietnia 2015 r. hala będzie pełniła rolę magazynu na płody rolne oraz garażu dla maszyn i urządzeń służących gospodarstwu rolnemu. Zgodnie z opisem do projektu i projektem zagospodarowania terenu, sporządzonym na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 zarejestrowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P., hala została usytuowana w sąsiedztwie istniejącego zespołu (...) silosów zbożowych (...) o pojemności do 100 ton oraz w odległości 4,01 m od północno-wschodniej granicy działki i 1,5 m od północno-zachodniej granicy działki, co dopuszcza decyzja Wójta Gminy P. z dnia 20 stycznia 2015 r. znak (...) o warunkach zabudowy. Usytuowanie hali w pobliżu silosów ma na celu stworzenie logicznego ciągu prac podczas żniw - transport, rozładunek, załadunek zboża. Lokalizacja hali z drugiej strony silosów nie spełni tych kryteriów albowiem, jak wskazuje inwestor, obiekty na działce inwestycyjnej są dostępne tylko od strony północno-zachodniej (od strony działki skarżącego nr (...)). Wielkość hali została dostosowana do pracy sprzętu rolniczego takiego jak; ciągnik rolniczy z przyczepą (14 m długości, 19 m promień skrętu), ładowarek teleskopowych i podajników ślimakowych, używanych wewnątrz obiektu podczas załadunku i rozładunku zboża. Hala została zaprojektowana na tej części działki nr (...) gdzie klasa gruntu ma symbol B-RIIIb. Zgodnie z wydrukiem z rejestru gruntów, znajdującym się w aktach sprawy, działka nr (...) składa się m.in., z gruntów ornych - RHIb i użytków rolnych zabudowanych - B-RIIIb. Część działki oznaczona symbolem B-RIIIb jest tą częścią gruntu rolnego, na której dopuszcza się budowę obiektów związanych z działalnością rolniczą. Grunty rolne oznaczone symbolem RHIb przeznaczone są tylko do produkcji rolnej. Powstające podczas pracy w istniejącym i rozwijającym się gospodarstwie rolnym hałas i pylenie ma miejsce przy silosach i tylko podczas dnia, sama hala nie generuje hałasu, stanowi zaś samoistny ekran ograniczający hałas i pylenie na sąsiednie nieruchomości. Teren inwestycyjny znajduje się we wsi L. w otoczeniu innych działek zabudowanych budynkami o charakterze zabudowy zagrodowej. Lokalizacja hali na cele rolne na działce nr (...) w ww. sposób jest jednym usytuowaniem umożliwiającym dobrą organizację pracy w ww. gospodarstwie rolnym.

Obiekt jest budynkiem niskim składającym się z jednej strefy pożarowej o maksymalnej gęstości obciążenia ogniowego (Q) do 500 MJ/m2 i jako budynek magazynowy określany jest symbolem PM. Budynek został zaprojektowany z bloczków betonowych przekryty blachą na kratownicy drewnianej impregnowanej środkami ochronnymi do klasy NrO - nierozprzestrzeniającej ognia. W opisie do projektu określono klasę odporności pożarowej obiektu na - "D", co oznacza, że poszczególne elementy budynku mają następujące klasy odporności ogniowej: główna konstrukcja nośna - R 30, strop - R E I 30, ściana zewnętrzna - E I 30; zgodnie z § 216 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Organ podkreślił, że wprawdzie projektant w projekcie określił klasę ściany zewnętrznej na E I 30, to ściana zaprojektowana, tak jak w przedmiotowej sprawie, z bloczków betonowych o grubości 12,5 cm ma klasę odporności ogniowej E I 60.

Przy tak przyjętych rozwiązaniach projektowych (ściana zewnętrzna E I 60, dach NrO) ściana zewnętrzna projektowanej hali, usytuowana w odległości 1,5 m od granicy z działką nr (...), jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, zatem, przedstawiona powyżej, lokalizacja hali na działce nr (...) w żaden sposób nie ogranicza możliwości zabudowy działki nr (...).

Planowana inwestycja, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze czy też potencjalnie wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Inwestycja nie znajduje się również w obszarze Natura 2000. Ponadto projekt budowlany został sporządzony przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia i zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Inwestycja nie ogranicza sąsiednim nieruchomościom w tym właścicielom działki nr (...) dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej oraz ze środków łączności. Nie ogranicza także możliwości zabudowy nieruchomości nr (...) w granicach przepisów prawa. Niedogodności spowodowane pracą w istniejącym i unowocześnianym gospodarstwie rolnym związanym z produkcją zbóż nie powodują ponad przeciętną miarę kumulacji oddziaływania (pylenie, hałas) na sąsiednie działające gospodarstwa rolne. Hala została zaprojektowana na części działki nr (...) oznaczonej symbolem B-RIIIb. Oznaczenie to umożliwia na działce rolnej budowę obiektów związanych z prowadzeniem działalności rolnej. W tej części działki o symbolu B-RIIIb, od strony ulicy, znajduje się budynek mieszkalny, do którego (wzdłuż ulicy) przylegają dwa budynki gospodarcze. Za tymi zabudowaniami w części północno-wschodniej działki oznaczonej symbolem B-RIIIb znajdują się dalsze zabudowania gospodarcze, za którymi z kolei usytuowane są (...) silosy. Przedmiotowa hala, zaplanowana na wysokości ww. silosów i na obowiązującej linii zabudowy wynikającej z warunków zabudowy, zamyka tę część działki tworząc wewnętrzny dziedziniec, który w logiczny i optymalny sposób organizuje ciąg prac w gospodarstwie rolnym. Lokalizacja hali w odległości 1,5 od jednej z granic działki wynika, z przyjętej wielkości obiektu z uwagi na potrzeby magazynowe jak i z rozmiarów używanego w gospodarstwie sprzętu rolniczego (wyrok WSA w Łodzi z 25 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 804/14). Obiekt stanowi uzupełnienie istniejącego gospodarstwa rolnego w sąsiedztwie innych gospodarstw rolnych na terenie wsi L. Lokalizacja hali przedstawiona na planie zagospodarowania jest jedynym rozwiązaniem umożliwiającym dobrą pracę rozwijającego się gospodarstwa rolnego. W ocenie organu, przedmiotowa sprawa stanowi szczególny przypadek, który biorąc pod uwagę interesy wszystkich stron, zasługuje na akceptację.

G.B. powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniósł zarzut naruszenia:

- art. 5 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 272 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, polegające na ich niezastosowaniu i niedokonaniu analizy ww. przepisów na gruncie przedmiotowej sprawy;

- art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, niezebraniu i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, a tym samym oparcie rozstrzygnięcia z pominięciem całokształtu materiału dowodowego, zwłaszcza w zakresie niewyjaśnienia faktycznych podstaw sprzeciwu skarżącego w przedmiocie realizacji zmierzenia budowlanego, a także zaniechania weryfikacji przebiegu granic pomiędzy działkami nr (...) i (...)

- art. 107 § 1 i 3 k.p.a. polegające na niekompletnym uzasadnieniu faktycznym oraz prawnym decyzji wyrażającym się w odesłaniu do argumentacji dotyczącej innego jednostkowego przypadku rozpoznanego przez WSA w Łodzi w sprawie pod sygn. akt II SA/Łd 804/14 (dot. problematyki odstępstw od warunków technicznych);

- art. 15 k.p.a. polegające na zaniechaniu przez organ II instancji ponownego przeanalizowania sprawy z uwzględnieniem zarzutów formułowanych przez G.B. w odwołaniu, a tym samym ograniczenie się jedynie do powielenia argumentacji organu I instancji, co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności;

- art. 81 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. polegające na zaniechaniu przez organ II instancji rozpatrzenia zarzutu skarżącego dotyczącego braku zapewnienia mu czynnego uczestnictwa w postępowaniu pierwszoinstancyjnym;

- art. 138 k.p.a. polegające na wadliwym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, pomimo zaniechania rozpoznania sprawy oraz pomimo istnienia przesłanek dla zmiany tej decyzji.

W uzasadnieniu skargi G.B. wskazał, że organ I instancji nie odniósł się do konkretnych przepisów prawa regulujących usytuowanie budowli rolniczych, ale ograniczył się do swobodnego podsumowania czynności organu I instancji. W ocenie skarżącego organy nie dokonały analizy materiału dowodowego i nie odniosły się do zastrzeżeń skarżącego, powołując się jedynie na brzmienie decyzji Wójta Gminy P. z dnia 20 stycznia 2015 r. Na potwierdzenie, że treść decyzji o warunkach zabudowy nie jest wiążąca dla organów w niniejszym postępowaniu i nie przesądza o spełnieniu przesłanek do uzyskania pozwolenia na budowę, skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

Skarżący podkreślił, iż w szczególności pominięto kwestię usytuowania granicy między spornymi nieruchomościami (działki nr (...) i (...)), która to granica nie przebiega po linii istniejących urządzeń granicznych. Skarżącego nie przekonuje cel jakiemu ma służyć wybudowanie hali zgodnie z projektem budowlanym. Ponadto skarżący jest przekonany, iż możliwe jest takie usytuowanie projektowanej budowli, które spełni oczekiwania inwestora i jednocześnie nie będzie ograniczać swobody właścicieli nieruchomości sąsiednich. W ocenie skarżącego, wątpliwości budzi kwestia wadliwego oznaczenia klasy odporności ogniowej ścian zewnętrznych hali zwłaszcza, że uzasadnienie decyzji nie zawiera wyjaśnienia, na jakiej podstawie organ przyjmuje, że bloczki betonowe o grubości 12,5 cm mają klasę E I 60.

Skarżący zarzucił, że organ II instancji nie prowadził własnego postępowania wywołanego wniesionym odwołaniem, a jedynie zatwierdził poprzednie rozstrzygnięcie, w istocie powielając dotychczasową argumentację, nie rozpoznając zarzutu odwołania o naruszeniu art. 81 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasada legalności, wyrażona w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) obliguje sądy administracyjne do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny może wzruszyć zaskarżoną decyzję jedynie wówczas, gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) -zwanej dalej p.p.s.a.)

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Przy czym przez pojęcie "sprawa" należy rozumieć przedmiot zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność kwestionowana przez uprawniony podmiot (uchwała NSA z dnia 3 lutego 1997 r. sygn. akt OPS 12/96, ONSA 1997, Nr 3, poz. 104).

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, wbrew stanowisku skarżącego nie narusza prawa. W ocenie Sądu nie zostały naruszone przepisy, zarówno postępowania jak i prawa materialnego, a wymagania formalne niezbędne do wydania pozwolenia na budowę zostały spełnione. Brak jest uchybień w załączonym do wniosku o pozwolenie na budowę projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy. Projekt zawiera także wszystkie elementy wymienione w art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Do przepisów techniczno-budowlanych, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, zalicza się w szczególności warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, które zostały określone w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.).

W § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia ustawodawca wprowadził wielkości standardowe w zakresie odległości od granic. W przepisie § 12 ust. 2 przewidział odstępstwo od ustalonych odległości, w tym możliwość sytuowania budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy. Jest to zatem przepis o charakterze lex specialis w stosunku do § 12 ust. 1, a lokalizacja budynku w odległości 1,5 m od granicy może znajdować uzasadnienie w postanowieniach planu miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W niniejszym stanie faktycznym decyzja o warunkach zabudowy nr (...) z dnia 20 stycznia 2015 r. wydana przez Wójta Gminy P. dopuszcza zlokalizowanie hali w odległości minimum 1,5 m od granicy z działką nr (...), a nadto, jak słusznie ustalił organ II instancji przedmiotowa inwestycja nie narusza prawnie chronionych interesów osób trzecich w szczególności wynikających z warunków technicznych wskazanych w ww. rozporządzeniu.

Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, inwestycja nie ogranicza sąsiednim nieruchomościom w tym właścicielom działki nr (...) dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej oraz ze środków łączności. Nie występuje również zagrożenie dla życia ludzi bądź bezpieczeństwa mienia. Projekt budowlany został sporządzony przez projektantów posiadających stosowne uprawnienia i zgodne z obowiązującymi przepisami, co poświadcza znajdujące się w projekcie budowlanym oświadczenie projektanta na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Niedogodności spowodowane pracą w istniejącym i unowocześnianym gospodarstwie rolnym związanym z produkcją zbóż nie powodują zwiększenia kumulacji oddziaływania (zanieczyszczenia powietrza, hałas) ponad przeciętną miarę na sąsiednie gospodarstwa rolne. Nadto, lokalizacja zaprojektowanego budynku nie ogranicza również możliwości zabudowy nieruchomości nr (...) w granicach przepisów prawa ani nie powoduje ograniczeń w sposobie korzystania z sąsiedniej nieruchomości, która użytkowana jest także w celach rolniczych. Nie może zniknąć z pola widzenia, iż zarówno działka stanowiąca własność inwestorów, jak i sąsiednia działka są użytkowane rolniczo. Zlokalizowanie projektowanego budynku gospodarczego nie zmieni zatem sposobu użytkowania sąsiedniej działki i nie doprowadzi do naruszenia ładu przestrzennego. Podsumowując, należy stwierdzić, iż realizacja inwestycji nie wiąże się z uciążliwościami dla sąsiednich nieruchomości.

W kontekście powyższego należy zaznaczyć, iż również sam skarżący nie wskazywał na żadne konkretne uciążliwości dla nieruchomości nr (...), które miałyby towarzyszyć realizacji inwestycji. Podnosił jedynie w sposób bardzo ogólny, iż jest możliwa inna lokalizacji inwestycji, która nie będzie ograniczała swobody właścicieli sąsiednich nieruchomości, nie podając jednocześnie na czym polega to ograniczenie swobody przy realizacji przedmiotowej inwestycji. Zarzuty skarżącego sprowadzają się generalnie do niesprawdzenia przez organy budowlane zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami prawa, w szczególności w zakresie usytuowania budynków i budowli rolniczych oraz warunków technicznych, jakim one powinny odpowiadać oraz naruszeń proceduralnych. Należy jednak zauważyć, iż zarzut materialny skarżącego naruszenia art. 5 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 272 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. sformułowany w skardze nie może się ostać, biorąc pod uwagę fakt, iż rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 16 grudnia 2002 r. i nie obowiązywało w dacie wydawania decyzji zarówno przez organ I jak i II instancji.

Badając kwestię zgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami prawa, należy zwrócić uwagę, iż przepisy techniczne - budowlane są zawarte również w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia usytuowanie budowli rolniczych i projekt zagospodarowania działki lub terenu powinny być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a według § 10 ww. rozporządzenia odległości między budowlami rolniczymi i budynkami związanymi z nimi technologicznie nie ogranicza się, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

W niniejszej sprawie, o czym była już mowa, usytuowanie hali rolniczej odpowiada wymogom zawartym w decyzji o warunkach zabudowy. Nadto, dla położenia projektowanego budynku główne znaczenie ma komunikacja. Konieczność usytuowania projektowanego budynku w pobliżu zespołu (...) istniejących silosów zbożowych WR100 o pojemności 100 ton jest uzasadniona celem stworzenia logicznego ciągu prac podczas żniw - transport, rozładunek, załadunek zboża. Zaprojektowana hala będzie pełniła rolę magazynu na płody rolne oraz garażu dla maszyn i urządzeń służących gospodarstwu rolnemu takich jak ciągnik rolniczy (14 m długości, 19 m promień skrętu). Lokalizacja hali z drugiej strony silosów nie spełni tych kryteriów albowiem obiekty na działce inwestycyjnej są dostępne tylko od strony północno - zachodniej (od strony działki skarżącego nr (...)). Taka lokalizacja hali stanowi zatem jedyne rozwiązanie zapewniające komunikację między halą a silosami i wynika z racjonalnego zagospodarowania działki przez inwestorów, uwzględniającym parametry i stan zagospodarowania działki inwestorów jak i skarżącego. Nadto, hala została zaprojektowana na tej części działki nr (...), gdzie klasa gruntu ma symbol B-Rlllb tj. użytki rolne zabudowane, a więc na tej części działki, na której zostanie zbudowana hala, dopuszcza się budowę obiektów związanych z działalnością rolniczą. Podsumowując, lokalizacja projektowanej hali jest uwarunkowana funkcjonalnie przede wszystkim położeniem istniejących (...) silosów i zapewnieniem komunikacji między zespołem silosów a halą, a jej powierzchnia-koniecznością zapewnienia prawidłowej obsługi i powierzchni wystarczającej do manewrowania maszynami rolniczymi o znacznych rozmiarach. Przyjęte w projekcie rozwiązania odpowiadają przepisom prawa i w świetle powyższego, wobec spełnienia wymagań, określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane - jak wynika z art. 35 ust. 4 tejże ustawy - organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W tym kontekście, jako niezasadne oceniono także, podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów procedury administracyjnej w szczególności art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. i 107 § 1 i 3 k.p.a., art. 15 k.p.a., art. 81 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 138 k.p.a. albowiem dokonana przez organy ocena zgromadzonego materiału dowodowego, wyrażona w motywach zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Pozostają one bowiem, jak wyżej wywiedziono, bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Wbrew twierdzeniu skarżącego, organy obu instancji nie lekceważyły zastrzeżeń skarżącego i miał on możliwość czynnego uczestnictwa w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Jednakże nie można tracić z pola widzenia, iż skarżący w postępowaniu przez organem I instancji wyraził jedynie sprzeciw wobec planowanej inwestycji, nie podając przy tym żadnej merytorycznej argumentacji. Skarżący miał zatem możliwość uczestniczenia w postępowaniu przed organem I instancji. Nadto, skarżący zarzuca, iż pominięto kwestię usytuowania granicy między działkami nr (...) i (...), która to granica, zdaniem skarżącego, nie przebiega po linii istniejących urządzeń granicznych. Tymczasem, jak słusznie wskazał w odpowiedzi na skargę organ II instancji, sprawa weryfikacji granicy pomiędzy działkami nr (...) i (...) nie należy do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej.

Okoliczność natomiast, iż zajęte przez organy stanowisko rozmija się z oczekiwaniami skarżącego nie uprawnia do wnioskowania o wadliwym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji przez organ II instancji.

Ze wskazanych wyżej przyczyn, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.