Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814144

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 18 czerwca 2015 r.
II SA/Sz 76/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel.

Sędziowie WSA: Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie kosztów sporządzenia opinii oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) r., Naczelnik Urzędu Celnego w S., działając na podstawie art. 265 § 2, art. 267 § 1 pkt 4, art. 269, art. 270a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), art. 8, art. 23b ust. 1 i art. 23b ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne (Dz. U. z 2004 r. Nr 94, poz. 913 z późn. zm.) obciążył Spółkę Akcyjną A. z siedzibą w W. kosztami badania sprawdzającego automatu Hot Spot nr fabryczny (...), poświadczenie rejestracji nr (...) w kwocie (...) zł.

W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia (...) r., nr (...) orzeczono o cofnięciu rejestracji ww. automatu. W toku przedmiotowego postępowania, w dniu (...) r. Naczelnik Urzędu Celnego zlecił upoważnionej przez Ministra Finansów jednostce badającej - Izbie Celnej w P. Wydział Laboratorium Celne, przeprowadzenie badania sprawdzającego opisanego wyżej automatu oraz sporządzenie opinii technicznej.

W dniu (...) r. do Urzędu Celnego w S. wpłynęła opinia z badania sprawdzającego nr (...) z dnia (...) r. zawierająca negatywny wynik.

Z uwagi na powyższe, stosownie do dyspozycji art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych, zaistniała uzasadniona podstawa do obciążenia Spółki kosztami badania sprawdzającego automatu w wysokości wynikającej z pkt 136 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zryczałtowanych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne.

Na powyższe postanowienie Spółka A. złożyła zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości.

Kwestionowanemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie:

- art. 267 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 269 Ordynacji podatkowej w związku z art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych oraz art. 23b ust. 1 i 3 ustawy o grach hazardowych poprzez bezpodstawne obciążenie strony kosztami postępowania podatkowego w kwocie (...) ł z tytułu badania oraz sporządzania opinii z badania sprawdzającego, przeprowadzonego przez jednostkę badającą - Izbę Celną w P., w sytuacji, gdy jednostka ta nie posiada odpowiedniej akredytacji upoważniającej do badan urządzeń i automatów do gier, oraz nie posiada autonomiczności względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych, która to autonomia powinna być rozumiana nie tylko jako niezależność od podmiotów prowadzących w tymże zakresie działalność gospodarczą, ale zgodnie z zasadą lege non distinguenete oraz wykładnią funkcjonalną jako wyraźny postulat bezstronności obiektywizmu jednostki badającej, których to kryteriów Izba Celna w P. nie spełnia, strukturalnie zintegrowana z organami podatkowymi, które prowadzą działalność kontrolną i nadzorczą w zakresie gier hazardowych, co jest sprzeczne z istotą opinii jednostki badającej, z natury rzeczy mającej stanowić wyraz zewnętrznej wiedzy specjalistycznej, usytuowanej poza obrębem podmiotów ustawowo bądź ekonomicznie uwikłanych w działalność hazardową, będącą de facto przedmiotem takiego badania.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że Izba Celna w P., stosownie do wymogów art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, zobowiązana była do złożenia stosownych dokumentów (certyfikatu akredytacji) Ministrowi Finansów w terminie do dnia (...) r. W przypadku niewykonania tego obowiązku, upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wygasało z mocy prawa. Skarżąca zaznaczyła, że Izba Celna w P., w zakreślonym wyżej terminie nie wykonała we właściwy sposób tego obowiązku i w związku z tym nie może być jednostką upoważnioną przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Rozpoznając zażalenie, Dyrektor Izby Celnej w S. postanowieniem z dnia (...) r., nr (...) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Dyrektor przyznał rację organowi I instancji, że w badanej sprawie zachodziło uzasadnione podejrzenie, o jakim mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o grach hazardowych (iż zarejestrowany automat do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie), skutkujące wystawieniem zlecenia przeprowadzenia badania sprawdzającego z dnia (...) r., ponieważ z treści protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu (...) r. jednoznacznie wynika, że w przedmiotowym automacie można przeprowadzać gry, gdzie wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż 0,07 euro, tj. wyższa niż określona w art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.) i wynosi 100 pkt kredytowych, co odpowiada kwocie 10,00 zł.

W ocenie organu odwoławczego spełniony został również warunek przeprowadzenia badania przez uprawnioną jednostkę, bowiem Laboratorium Celne Izby Celnej w P. dysponuje upoważnieniem Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2011 r., co wykazano w treści samej opinii, ponadto jednostka ta umieszczona została w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier na stronie internetowej Ministra Finansów.

Ze sporządzonej opinii wynika, że automat nie spełnia warunku określonego w przepisie art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania, warunku zabezpieczenia liczników elektronicznych przed próbą zmiany wskazań, wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych oraz warunków wyposażenia automatu w widoczne dla grających informacje umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu.

Reasumując powyższe Dyrektor uznał, że została spełniona przesłanka z art. 23b ust. 5 powołanej ustawy, co uzasadnia obciążenie podmiotu eksploatującego automat kosztami badania sprawdzającego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ celny wyjaśnił, że w związku z wejściem w życie z dniem 14 lipca 2011 r. ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) zmianie uległy m.in. uregulowania w zakresie udzielania przez Ministra Finansów upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Upoważnienie posiadane przez Laboratorium Celne Izby Celnej w P. udzielone zostało przez Ministra Finansów w dniu 8 kwietnia 2011 r. w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) i obejmuje uprawnienie do przeprowadzania badań automatów lub urządzeń do gier oraz sporządzania opinii technicznych.

Wskazując na brzmienie art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych, organ podkreślił, że jednostka badająca Izba Celna w P. zrealizowała obowiązek wynikający z art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, przedkładając Ministrowi Finansów przy piśmie z dnia (...) r., poświadczoną kopię certyfikatu akredytacji nr (...) z dnia (...) r. oraz oryginały dokumentów o których mowa w art. 23f ust. 2 pkt 3 - 4 ustawy o grach hazardowych, tj. wykonano obowiązek w terminie 3 miesięcy od wejścia w życie zmiany do ustawy.

Organ odwoławczy zaznaczył, że kwestia upoważnienia do wykonywania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jakie udzielone zostało jednostce badającej nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania, ponieważ zażalenie dotyczy postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w S. obciążającego stronę kosztami badania sprawdzającego. Natomiast w takim postępowaniu ocenia się wyłącznie, to czy zostały spełnione warunki formalne do obciążenia tymi kosztami, określone w art. 23b powołanej ustawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Spółka Akcyjna A. podtrzymując zarzut zawarty w zażaleniu dodatkowo wskazała na naruszenie:

- art. 269 w związku z art. 123 § 1 i w związku z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, podczas, gdy zamierza ona kwestionować dopuszczalność wyznaczenia Izby Celnej w P. jako jednostki badającej w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz prawidłowość wykonania opinii,

- art. 269 Ordynacji podatkowej w związku z art. 92 oraz art. 1 ustawy Prawo celne poprzez ustalenie kosztów sporządzenia opinii z badania automatu w sposób dowolny, bez wskazania jakie szczegółowe koszty zostały poniesione w związku z jej wydaniem, wyłącznie w oparciu o załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 94, poz. 913 z późn. zm.) w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne. Skarżąca wniosła o uchylenie kwestionowanego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organ nie miał podstaw do wdania takiego postanowienia na obecnym etapie postępowania bowiem badanie wykonywane na podstawie art. 23b ustawy o grach hazardowych jest w istocie szczególnym przypadkiem przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, który powoływany jest za pośrednictwem właściwego Naczelnika Urzędu Celnego - "na jego żądanie". Ustawa o grach hazardowych w art. 23b ust. 5 przewiduje, że reguła ponoszenia kosztów sporządzenia takiej opinii jest zależna od jej wyniku. Tymczasem skarżąca w postępowaniu toczącym się przed organem zamierza kwestionować zarówno samą prawidłowość wyznaczenia jako "jednostki badającej" w rozumieniu cytowanej ustawy Izby Celnej w P., jak i prawidłowość wydania tej opinii.

Skarżąca podkreśliła, że organ ustalając koszty postępowania ma obowiązek wyliczyć je dokładnie i szczegółowo obciążyć stronę wyłącznie takimi kosztami, jakie sam podniósł. Tymczasem organ zastosował stawkę ryczałtową za wykonanie badania, w żadnym miejscu nie wskazując jakie to konkretne wydatki składały się na wysokość ustalonych kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę, organ nie znajdując podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia, podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

W oparciu o przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w § 2 tego przepisu sprawowana jest według kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) zaskarżone orzeczenie podlega wówczas wyeliminowaniu z obrotu prawnego, sąd administracyjny nie ma natomiast kompetencji do merytorycznego orzekania w sprawie.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana pod względem zgodności z prawem nie dała podstaw do uznania, że wydana została ona z naruszeniem prawa.

Zgodnie z treścią art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu.

W żądaniu, o którym mowa powyżej, wskazuje się automat lub urządzenie do gier podlegające badaniu sprawdzającemu, jednostkę badającą przeprowadzającą badanie oraz podmiot, któremu automat lub urządzenie ma być przekazane w celu przeprowadzenia badania i termin tego przekazania (art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy). Badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (art. 23b ust. 3 cytowanej ustawy). Koszty badań sprawdzających nie powinny przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania (art. 23b ust. 4 cytowanej ustawy).

W przypadku potwierdzenia w wyniku badania sprawdzającego, że automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, koszty badania sprawdzającego obciążają podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie (art. 23b ust. 5 cytowanej ustawy).

Zgodnie z treścią art. 23f ust. 1 ustawy o grach hazardowych, upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia następujące warunki:

1)

posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA (European cooperation for Accreditation Multilateral Agreement);

2)

zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym;

3)

osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4)

posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności.

W myśl przepisu art. 23f ust. 6 ustawy o grach hazardowych minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.mf.gov.pl) znajduje się wykaz jednostek badających upoważnionych przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, wśród których figuruje Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P.

Mając na uwadze powyższe uregulowania należy uznać, że organy obu instancji trafnie uznały, że sporne koszty badania sprawdzającego przeprowadzonego przez Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P., jako upoważnioną jednostkę badającą, obciążają podmiot eksploatujący automat czyli skarżącą Spółkę.

Podkreślenia wymaga przy tym, że w postępowaniu dotyczącym ustalenia możliwości obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych, ocenia się wyłącznie to, czy zostały spełnione warunki formalne do obciążenia podmiotu eksploatującego ten automat kosztami badania, określone w art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Pogląd taki jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np: w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 19 marca 2013 r. sygn. II SA/Bk 993/12, z 6 czerwca 2013 r. sygn. II SA/Bk 106/13 i z 19 listopada 2013 r. sygn. II SA/Bk 719/13, a także wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 15 października 2013 r., sygn. I SA/Bd 705/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 2 kwietnia 2014 r. sygn. II SA/Ol 88/14, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 maja 2014 r., sygn. III SA/Łd 1299/13).

Podzielając powyższy pogląd należy stwierdzić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie może być jedynie to, czy wystąpiły okoliczności uzasadniające nałożenie na stronę kosztów badania sprawdzającego.

Wbrew stanowisku skarżącej, wydanie postanowienia obciążającego podmiot eksploatujący automat kosztami badania sprawdzającego nie jest związane z wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, lecz jest uzależnione od wyników tego badania. Dlatego za nieuzasadniony należy uznać argument Spółki, że wspomniane postanowienie zostało wydane przedwcześnie bowiem skarżąca zamierza kwestionować w toczącym się postępowaniu prawidłowość wykonania opinii. Pomijając okoliczność, że w sprawie została już wydana w dniu (...) r. decyzja o cofnięciu rejestracji automatu Hot Spot nr fabryczny(...), zaś strona nie wniosła do chwili obecnej odwołania od tej decyzji, należy podkreślić, że warunkiem obciążenia podmiotu eksploatującego automat kosztami badania sprawdzającego jest potwierdzenie w wyniku badania sprawdzającego, że automat ten nie spełnia warunków określonych w ustawie. Postanowienie w przedmiocie tych kosztów dotyczy kwestii incydentalnej nie związanej z istotą sprawy, lecz z czynnościami postępowania. Postępowanie w swoim głównym nurcie dotyczy cofnięcia lub odmowy cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Kontrolując legalność postanowienia wydanego w kwestii wpadkowej sąd nie jest upoważniony do merytorycznej oceny przesłanek rozstrzygnięcia głównego - o cofnięciu lub o odmowie cofnięcia rejestracji automatu.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki obciążenia strony skarżącej kosztami badania sprawdzającego o jakich mowa w art. 23b ustawy o grach hazardowych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zaistniało uzasadnione podejrzenie, iż sporny automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych skoro w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu (...) r. stwierdzono, że w przedmiotowym automacie można przeprowadzać gry, gdzie wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż 0,07 euro, tj. wyższa niż określona w art. 2 ust. 2a ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.) i wynosi 100 pkt kredytowych, co odpowiada kwocie 10,00 zł.

W opinii z przeprowadzonego badania sprawdzającego z dnia (...) r. oprócz niespełnienia warunków w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę, stwierdzono także m.in. niespełnienie warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania, niespełnienie wymogu wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, niespełnienie warunku zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań.

Badanie sprawdzające wykonał Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w P., który jest jednostką uprawnioną do wykonania takiego badania i posiada upoważnienie Ministra Finansów z dnia 8 kwietnia 2011 r. Wspomniana jednostka została umieszczona w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier na stronie internetowej Ministra Finansów (www.mf.gov.pl).

Wobec powyższego należy uznać, że badanie sprawdzające zostało wykonane przez upoważniony do tego podmiot.

Podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące braku wymaganej akredytacji przez jednostkę badającą, zdaniem Sądu są niezasadne.

Prawidłowość działań ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o których mowa w art. 23f ustawy o grach hazardowych, nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. W związku z tym, poza oceną pozostaje to, czy Minister Finansów właściwie dokonał wyboru jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń. Obowiązkiem organu celnego było jedynie zwrócenie się o wykonanie badania sprawdzającego do jednej z jednostek widniejących na liście upoważnionych do badań. Nie ulega zaś wątpliwości, że takiej jednostce badania w rozpoznawanej zostały zlecone. Należy w tym względzie podzielić stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. II SA/Bk 719/13, że "jeżeli jednostka badająca posiadała w dacie prowadzenia badania upoważnienie Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, to jest to fakt wykluczający prowadzenie w sprawie dodatkowego, uzupełniającego postępowania dowodowego na okoliczność posiadania przez tę jednostkę uprawnień do sporządzania opinii o legalności działania automatów do gier o niskich wygranych. Fakt figurowania jednostki badającej w wykazie jednostek upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier stanowi podstawę przyjęcia przez organ statusu danej jednostki jako uprawnionej do przeprowadzania badania sprawdzającego automatów do gier o niskich wygranych."

Mając na uwadze powyższe, skoro wynik badania sprawdzającego potwierdził, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie (negatywny wynik badania sprawdzającego), zatem koszty badania sprawdzającego obciążają właściciela automatu - skarżącą Spółkę, zgodnie z art. 23b ust. 5 ustawy o grach hazardowych. Z przyczyn, o których była już mowa powyżej nie przy tym znaczenia wynik postępowania w sprawie cofnięcia rejestracji (w wypadku skarżącej wydana została decyzja o cofnięciu rejestracji automatu).

Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku skarżącej, prawidłowo ustalona została także kwota kosztów sporządzenia opinii, jaka obciąża skarżącą. Odnośnie wysokości kosztów badania sprawdzającego przepis art. 23b ust. 4 ustawy o grach hazardowych stanowi jedynie, że nie powinny one przekraczać średnich stawek stosowanych za dany rodzaj badania. Szczegółowo stawki za przeprowadzone badania i analizy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie ryczałtowych stawek opłat za badania lub analizy przeprowadzone przez laboratoria celne (Dz. U. Nr 94, poz. 913 z późn. zm.). Wymienione rozporządzenie zostało wydane na podstawie upoważnienia ustawowego określonego w art. 92 ust. 4 ustawy z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z późn. zm.), zgodnie którym minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, ryczałtowe stawki opłat za badania lub analizy przeprowadzane przez laboratoria celne. Określając stawki, należy uwzględnić rodzaj przeprowadzanych badań lub analiz, stopień ich skomplikowania i pracochłonność. W rozporządzeniu z 26 kwietnia 2004 r. stawka za badania automatu i urządzeń do gier została ustalona na kwotę (...) zł (pkt 136 załącznika do rozporządzenia) i jest to suma, która niewątpliwie uwzględnia już stopień skomplikowania i pracochłonność tej czynności. Organ prawidłowo zatem obciążył stronę skarżącą kosztami sporządzenia opinii w kwocie (...) zł, co znajduje oparcie w treści cyt. rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2004 r.

Z tych względów Sąd ocenił, wydanie decyzji organów obu instancji za zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.