Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996883

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 26 listopada 2015 r.
II SA/Sz 720/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski.

Sędziowie WSA: Barbara Gebel, Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Gminy Grzmiąca na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 24 kwietnia 2015 r. nr NK-3.4131.131.2015.SA w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu Czechy w gminie Grzmiąca oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 24 kwietnia 2015 r., nr NK.3.4131.131.2015.SA Wojewoda Zachodniopomorski, na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.), stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Grzmiąca Nr V/21/2015 z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu Czechy w gminie Grzmiąca.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru wskazał, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie, działając na podstawie art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627 z późn. zm.) w dniu 24 czerwca 2014 r. wydał zarządzenie w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Drawska PLB320019 (Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego poz. 2674). W załączniku Nr 3 do ww. aktu, jako jedno z zagrożeń dla zachowania właściwego stanu ochrony gatunków ptaków podlegających ochronie oraz ich siedlisk, wskazano budowę farm wiatrowych na terenie Natura 2000.

Z kolei, w załączniku Nr 8 do zarządzenia został zamieszczony w formie tabelarycznej dokument pt. "Wskazania do zmian w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin Barwice, Biały Bór, Borne Sulinowo, Brzeżno, Czaplinek, Drawsko Pomorskie, Grzmiąca, Kalisz Pomorski, Ostrowice, Połczyn-Zdrój, Szczecinek, Świdwin, Złocieniec, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego gmin Barwice, Biały Bór, Borne Sulinowo, Brzeżno, Czaplinek, Drawsko Pomorskie, Grzmiąca, Kalisz Pomorski, Ostrowice, Połczyn-Zdrój, Szczecinek, Świdwin, Złocieniec, dotyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń wewnętrznych lub zewnętrznych, niezbędne dla utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony gatunków ptaków oraz ich siedlisk, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000". W wierszu lp. 7 w kolumnie pt. "Wskazania do zmiany" Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie postanowił, że w zmienianych oraz powstających miejscowych planach zagospodarowania oraz w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy Grzmiąca, na obszarze Natura 2000 i w odległości 5 km od jego granicy nie należy przeznaczać miejsc pod budowę farm wiatrowych i ferm norki amerykańskiej.

Tymczasem, w § 11 ust. 1 uchwały Nr V/21/2015 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu Czechy w gminie Grzmiąca, Rada Gminy Grzmiąca postanowiła, że dla terenów funkcjonalnych, oznaczonych kolejno symbolami: EW1, EW2, EW3, EW4, EW5 i EW6 ustala się przeznaczenie - tereny lokalizacji elektrowni wiatrowych.

W ocenie Wojewody, analiza treści załącznika nr 1 do ww. uchwały wykazała, że tereny oznaczone symbolami EW1, EW2 i EW3 znajdują się w granicach obszaru Natura 2000, natomiast tereny oznaczone symbolami EW4, EW5 oraz EW6 znajdują się w odległości 5 km od jego granicy. Tym samym uchwała ta podjęta została z istotnym naruszeniem prawa.

Rada Gmina Grzmiąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 22 maja 2015 r. wniosła skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, domagając się jego uchylenia.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

- art. 8 i 107 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwowych oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia;

- art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Grzmiąca z dnia 19 marca 2015 r.;

- art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez brak wskazania w zaskarżonym rozstrzygnięciu dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego, co doprowadziło do niewyjaśnienia, czy zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie, (dalej "RDOŚ"), z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Drawska PLB320019 - ze szczególnym uwzględnieniem Załącznika nr 3 do powyższego aktu, wskazującego jako jedno z zagrożeń dla zachowania właściwego stanu ochrony gatunków ptaków podlegających ochronie i ich siedlisk, budowę farm wiatrowych na terenie Natura 2000 - jest zgodne z art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a jeżeli nie, to w jakim zakresie i na czym ta niezgodność polegała;

- art. 28 ust. 5 w zw. z art. 33 ustawy o ochronie przyrody, poprzez stwierdzenie, że uchwała Nr V/21/2015 Rady Gminy z dnia 19 marca 2015 r. narusza postanowienia wydanego przez RDOŚ w Szczecinie zarządzenia w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych Natura 2000 oraz że powyższa uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa - nie wskazano, na czym konkretnie istotne naruszenie prawa zdaniem organu nadzorczego polegało;

- art. 23 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nieuwzględnienie w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszenia prawa polegającego na wydaniu przez RDOŚ zarządzenia w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych Natura 2000 sprzecznego z poprzednio uzgodnioną treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Grzmiąca, co w konsekwencji stanowiło podstawę do uchylenia postanowienia RDOŚ w Szczecinie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

W uzasadnieniu skargi Gmina, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniosła między innymi, że w art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody mowa jest o znaczących negatywnych oddziaływaniach na środowisko.

Zdaniem Skarżącej, oznacza to, że nie wszystkie negatywne oddziaływania będą uniemożliwiały realizację przedsięwzięcia, ale tylko te, których skala oddziaływania będzie uznana za znaczącą.

Skarżąca podkreśliła, że z żadnego z przepisów prawa nie wynika wprost, jakie przedsięwzięcia mogą w znacząco w negatywny sposób oddziaływać na obszary Natura 2000. Jeżeli zatem z przeprowadzonej oceny wynikało będzie, że zagrożenia dla obszarów Natura 2000, wiążące się z realizacją planowanego przedsięwzięcia, będą znaczne, to organ wydający decyzję stanowiącą podstawę jego realizacji powinien podjąć środki zaradcze. Ocena wpływu realizacji konkretnego przedsięwzięcia na cele ochrony obszaru Natura 2000 nie może być dokonywana w sposób abstrakcyjny. Dlatego też ustawodawca w art. 33 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody wskazał, że powinno to następować w ramach oceny oddziaływania na środowisko, przeprowadzanej na podstawie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z opracowywaniem aktów planowania, których wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko lub wydawaniem decyzji poprzedzanych również przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko.

W świetle powyższego, w ocenie Gminy Grzmiąca, organ nadzoru naruszył art. 28 ust. 5 w zw. z art. 33 ustawy o ochronie przyrody skoro nie dokonał oceny zgodności wydanego przez RDOŚ w Szczecinie zarządzenia w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie oceny, czy arbitralne zapisy zabraniające lokalizacji turbin wiatrowych na wskazanych terenach (jak i w obrębie 5 km od ich granic) są zgodne z prawem, a tym bardziej, czy ewentualna niezgodność będzie rzutować na prawidłowość rozstrzygnięcia zgodności uchwały Rady Gminy Grzmiąca z ww. zarządzeniem.

Skarżąca zaznaczyła, że w wytycznych Unii Europejskiej w zakresie rozwoju energetyki wiatrowej wskazano, że Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory nie wyklucza z góry możliwości lokalizacji farm wiatrowych w obszarze Natura 2000 lub obszarach przyległych.

Gmina zarzuciła również, że organ I instancji nie podjął żadnych kroków zmierzających do zmiany studium gminy w zakresie ograniczenia lokalizacji elektrowni wiatrowych, a Wojewoda Zachodniopomorski rozpatrując sprawę w trybie nadzorczym nie odniósł się do kwestii zgodności zapisów planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 z ustaleniami studium gminy Grzmiąca, o co wniosła Skarżąca (pismo znak:PP-6721.1.2013.2015 z dnia 16 kwietnia 2015 r.), do czego był zobligowany dokonując weryfikacji materialnoprawnej rozstrzygnięcia.

Wojewoda Zachodniopomorski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 720/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu na rozprawie, oddalił wniosek Fundacji A. o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II OZ 991/15 oddalił zażalenie Fundacji na ww. postanowienie z dnia 2 lipca 2015 r.

W piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2015 r. Gmina Grzmiąca wskazała, że w wyniku kontroli przeprowadzonej na skutek wezwania Skarżącej do usunięcia naruszeń z dnia 26 czerwca 2015 r., skierowanego do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie, Minister Środowiska stwierdził szereg uchybień oraz niezgodności z prawem.

Minister Środowiska stwierdził bowiem, że nie ma podstaw prawnych, uprawniających do wprowadzania działań ochronnych modyfikujących zagospodarowanie przestrzenne gmin oraz zobowiązujących do utrzymania obowiązujących postanowień planistycznych. Minister wskazał, że ingerencja w planowanie przestrzenne powinna ograniczać się wyłącznie do możliwości ustanawiania, po pierwsze wyłącznie wskazań do zmian w istniejących dokumentach planistycznych. Po drugie wskazania te są dopuszczalne jedynie w zakresie dotyczącym eliminacji lub ograniczenia zagrożeń wewnętrznych lub zewnętrznych, jeżeli są one niezbędne dla utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000, o czym stanowi art. 28 ust. 10 pkt 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, Zdaniem Skarżącej, z powyższego wynika, że ingerencja ta jest ściśle ograniczona i może być dokonana jedynie w formie wskazań, a nie wiążących nakazów, czy zakazów. Powyższe oznacza, że zarzut Wojewody, zgodnie z którym uchwała Nr V/21/2015 Rady Gminy z dnia 19 marca 2015 r. narusza postanowienia wydanego przez RDOŚ zarządzenia z dnia 29 kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Drawska PLB320019, pozbawiony jest podstawy. Gmina zaznaczyła, że w zaleceniach pokontrolnych RDOŚ zobowiązany został do zmiany załącznika nr 8 do ww. zarządzenia.

Dodatkowo, w piśmie procesowym z dnia 25 sierpnia 2015 r., Skarżąca podała, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w obwieszczeniu z dnia 12 sierpnia 2015 r., nr WOPN-PK.6320.18.2015.BG, zawiadomił o zamiarze zmiany Zarządzeń w sprawie ustanowienia planów zadań ochrony dla obszarów Natura 2000, w tym między innymi Ostoja Drawska PLB320019. Niniejsze obwieszczenie zostało doręczone do Urzędu Gminy Grzmiąca w dniu 17 sierpnia 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), wykonywana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 24 kwietnia 2015 r., stwierdzające nieważność uchwały Nr V/21/2015 Rady Gminy Grzmiąca w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części obrębu Czechy w gminie Grzmiąca.

Zgodnie z przepisem art. 91 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) wojewoda po dokonaniu analizy sprawy może orzec o nieważności każdej uchwały, którą uzna za sprzeczną z prawem. Kontrola organu nadzoru ograniczona jest zatem do badania legalności uchwały. Z kolei legalność aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego badana jest tak pod względem formalnym, jak i materialnoprawnym. W ocenie Sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ nadzoru prawidłowo uznał, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem.

Wojewoda w rozstrzygnięciu nadzorczym zwrócił uwagę, że Rada Gminy Grzmiąca posiadając kompetencje wynikające z przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199) do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako aktu prawa miejscowego, naruszył w sposób istotny przepisy zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Drawska PLB320019 (Dz. Urz. Woj. Zacho. z 2014 r. poz. 2674), który w myśl art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627 z późn. zm.), jest również aktem prawa miejscowego. W treści zarządzenia zostały zawarte regulacje dotyczące dokonywania przez gminy zmian planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, niezbędne dla utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony gatunków ptaków oraz ich siedlisk, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000.

W odniesieniu do działań planistycznych gminy Grzmiąca w zarządzeniu zawarto następujące wytyczne do zmian: "Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zmieniane oraz powstające miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz inne dokumenty planistyczne powinny być uzupełniane o informacje zawarte w planie zadań ochronnych. Na terenie obszaru Natura 2000 i w odległości 5 km od jego granicy nie należy przeznaczać w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miejsc pod budowę farm wiatrowych i ferm norki amerykańskiej".

Wbrew tym wytycznym, Rada Gminy Grzmiąca w uchwale będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego, w granicach obszaru Natura 2000, zaplanowała trzy tereny funkcjonalne z przeznaczeniem na lokalizację elektrowni wiatrowych (EW1, EW2 i EW3), natomiast tereny funkcjonalne oznaczone jako EW4, EW% i EW6 w odległości 5 km od granicy obszaru chronionego.

Znamienne w rozpoznawanej sprawie jest to, że akt prawa miejscowego, który określił ograniczenia w planie miejscowym obejmującym obszar Natura 2000 Ostoja Drawska obowiązywał w dniu podejmowania przez Radę Gminy Grzmiąca zakwestionowanego przez Wojewodę aktu. Z korespondencji pomiędzy organem nadzoru i organami gminy Grzmiąca wynika, że w uchwale świadomie naruszono przepisy zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2014 r. wobec przekonania, że ograniczenia te są niezgodne z prawem.

W polskim systemie prawnym obowiązuje jednak zasada domniemania legalności i prawidłowości aktu normatywnego a jego postanowienia mają charakter wiążący do czasu jego wzruszenia w sposób przewidziany prawem.

W tej sytuacji Rada Gminy Grzmiąca była obowiązana do zamieszczenia w planie miejscowym ograniczeń dla elektrowni wiatrowych wynikających z kwestionowanego zarządzenia. Zapowiedź zmiany m.in. zarządzenia odnoszącego się do planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Ostoja Drawska, która wynika z obwieszczenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 12 sierpnia 2015 r., na które powołuje się pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 25 sierpnia 2015 r., nie stanowi formalnej derogacji tego aktu prawnego ani w części, ani w całości. Z tych względów argumenty przytoczone w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewody Zachodniopomorskiego nie utraciły swojej aktualności.

Zauważyć również należy, że zgodnie z wymogami Dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dyrektywa ptasia) państwa członkowskie podejmują wszelkie działania zmierzające do uniknięcia pogorszenia się stanu siedlisk ptasich lub jakichkolwiek zaburzeń ich stanu. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - zgodnie z art. 28 ust. 10 ustawy o ochronie przyrody, definiuje zagrożenia dla przedmiotów ochrony, na tyle skutecznie, że powołano na tym terenie obszar Natura 2000 oraz wskazano zagrożenia dla ptactwa związane z funkcjonowaniem turbin wiatrowych.

Zarzut skarżącej, dotyczący sprzeczności zarządzenia Dyrektora Regionalnego Ochrony Środowiska z wcześniej uzgodnionym z tym organem studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Grzmiąca wzmacnia jedynie argumenty Wojewody wyrażone w rozstrzygnięciu nadzorczym stwierdzającym brak legalności uchwały w sprawie planu miejscowego.

Uchwała w sprawie studium została podjęta wcześniej aniżeli zarządzenie w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych, tym nie mniej Gmina uchwalając plan miejscowy w celu usytuowania na określonym w tym planie obszarze farm wiatrowych winna była wziąć pod uwagę istniejące na jej terenie obszary Natura 2000 i wynikające z tego faktu ograniczenia. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nadało tym ograniczeniom treść normatywną, której w uchwale będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego nie uwzględniono. Słusznie zatem Wojewoda Zachodniopomorski uznał niezastosowanie w planie zawartych w zarządzeniu norm ograniczających usytuowanie elektrowni wiatrowych na terenie obszaru Natura 2000 i w jego bezpośrednim sąsiedztwie jako istotne naruszenie prawa i stwierdził nieważność uchwały.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ nadzoru przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 8, art. 9, art. 11 i art. 107 tej ustawy Sąd stwierdził, że podniesione zarzuty nie są zasadne.

Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. (art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym) nie uprawnia do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie nadzorcze jest decyzją administracyjną. Przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest werdykt w sprawie indywidualnej z zakresu administracji, lecz orzeczenie o zgodności lub sprzeczności z prawem uchwał organów gminy. Zatem stosowanie odpowiednio przepisów k.p.a. należy rozumieć jako unormowanie pomocnicze wszędzie tam, gdzie ustawa o samorządzie terytorialnym nie normuje cech rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasad i trybu postępowania nadzorczego (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2006 r. sygn. akt II OSK 447/06, dostępny w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały rady gminy powinno zawierać uzasadnienie prawne i faktyczne, które jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowa uchwała została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem oznaczonego przepisu prawa materialnego. Akt ten musi wskazywać również konkretny przepis prawa naruszony uchwałą organu stanowiącego. Oznacza to, że naruszenie prawa nie może być dorozumiane, nie może też być wyprowadzone w drodze analogii czy też oceny racjonalności (lub jej braku) rozwiązań prawnych. W rozstrzygnięciu nadzorczym nie wystarczy podać, iż dany przepis został naruszony, ale konieczne jest wykazanie, na czym to naruszenie polega i w czym się wyraża.

Analizując zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze Sąd stwierdził, że wskazane wyżej wymogi zostały dochowane. Dodać również należy, wbrew zarzutom skargi, że organ nadzoru nie jest uprawniony do badania legalności aktów prawa miejscowego wydanych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Skoro badanemu rozstrzygnięciu nie można zarzucić naruszenia prawa, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na zasadzie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji niniejszego wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.