Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1547310

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 16 października 2014 r.
II SA/Sz 475/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Gebel, Maria Mysiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi D. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia (...) r. D. H. zwrócił się do Burmistrza C. o dokonanie korekty zgodnie z art. 113 k.p.a. w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...), poprzez zmianę numeru działki (...) na działki (...), w związku z błędnym podaniem numeru działki we wniosku z dnia (...) r., złożonym w celu uzyskania ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia p.n.: "Zakup linii technologicznej do produkcji pelletu na działce (...)" w ramach projektu "Wdrażanie nowych technologii w firmie A. wyrazem innowacyjnych zmian na rynku krajowym w zakresie produkcji pelletu". Następnie inwestor w dniu 13 września 2013 r., złożył wniosek o zmianę zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...), wyrażając jednocześnie zgodę na wszczęcie postępowania w sprawie zmiany przedmiotowej decyzji środowiskowej.

Decyzją z dnia (...) Burmistrz C., działając na podstawie art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) powoływanej dalej jako "u.i.o.ś.", oraz art. 155 k.p.a. odmówił zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie można mówić o oczywistej omyłce, która podlegałaby sprostowaniu w trybie art. 113 k.p.a. ponieważ decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, określająca realizację przedmiotowej inwestycji, została wydana zgodnie z wnioskiem inwestora, w którym podano jako miejsce realizacji inwestycji działkę o numerze ewidencyjnym (...). Błąd w postaci wymienienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określającej realizację przedsięwzięcia działki (...) zamiast (...) nie ma charakteru oczywistej omyłki czy błędu pisarskiego, gdyż taką działkę wskazał inwestor.

W ramach postępowania wyjaśniającego, przeprowadzonego przez organ I instancji, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny opinią z dnia (...) r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem z dnia (...) r. odmówił wydania opinii w ramach postępowania o zmianę decyzji środowiskowej, gdyż przedsięwzięcie jest już zrealizowane i funkcjonuje.

Burmistrz stwierdził, że wymogi prawne w zakresie zmiany decyzji ostatecznej, wynikające z art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś., nie zostały spełnione. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane zgodnie z art. 71 ust. 2 u.i.o.ś. dla planowanych:

1)

przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2)

przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Jak wynika z przepisów ww. ustawy, przeprowadzenie postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dotyczy tylko przedsięwzięć planowanych, przed zrealizowaniem inwestycji. Istotą regulacji zawartych w powyższej ustawie jest określenie, przeanalizowanie oraz ocena, w jak najwcześniejszej fazie, bezpośredniego i pośredniego wpływu danego przedsięwzięcia na środowisko, a także możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszenia negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zarówno na etapie jego realizacji, eksploatacji lub użytkowania, jak i likwidacji. Przepisy wskazanej ustawy nie przewidują możliwości przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięć już istniejących.

Zgodnie z art. 87 ww. ustawy, zmiana lokalizacji przedsięwzięcia jest możliwa do przeprowadzenia o ile inwestycja nie została zrealizowana. Wynika to z charakteru decyzji środowiskowej, którą należy uzyskać dla przedsięwzięć, które mają być dopiero zrealizowane. Jeśli inwestycja jest w trakcie realizacji, zmiana może dotyczyć jedynie tej części, która jeszcze nie została zrealizowana.

W odwołaniu od powyższej decyzji D. H. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 7, 8 i 77 k.p.a. poprzez brak dokonania niezbędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy, w kwestii jakie działki w istocie stanowiły lub stanowić powinny przedmiot rozpoznania wniosku z dnia (...) r. o wydanie decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, tj. czy przedmiot rozpoznania stanowiła lub stanowić powinna mylnie wskazana we wniosku oraz załączonej do niego karcie informacyjnej działka nr (...), czy też działki nr (...) oraz (...), stosownie do przedłożonego do akt administracyjnych sprawy, wypisu z rejestru gruntów, sporządzonego na dzień 3 sierpnia 2010 r.;

- art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 59 ust. 1, art. 72 ust. 2 u.i.o.ś. oraz art. 7 i 77 k.p.a., poprzez brak uwzględnienia, że postępowanie dotyczyło funkcjonującej już w obrocie prawnym i podlegającej wykonaniu decyzji ostatecznej w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, nie zaś nowo planowanego przedsięwzięcia na działkach nr (...), jak również założenie, że wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, w szczególności zmiana wydanej już w tym zakresie pozytywnej decyzji ostatecznej nie jest możliwa w odniesieniu do przedsięwzięć będących już w fazie realizacji;

- art. 64 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 63 ust. 1 i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 123 § 1 i art. 142 k.p.a., poprzez brak zasięgnięcia w zakreślonej prawem formie postanowienia, opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska;

- art. 63 ust. 1 i 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 87 u.i.o.ś., poprzez zaniechanie po zainicjowaniu procedury współdziałania w trybie art. 64 ust. 1 u.i.o.ś. wydania postanowienia na podstawie art. 64 ust. 1 i 2 u.i.o.ś. w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;

- art. 63 i 64 u.i.o.ś. w zw. z art. 155 k.p.a. oraz art. 87 u.i.o.ś., poprzez założenie, że warunkiem zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. jest uzyskanie pozytywnej opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w trybie art. 64 u.i.o.ś., a tym samym zaniechanie dokonania samodzielnych ustaleń w zakresie zasadności sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko, a następnie możliwości zmiany decyzji z dnia (...) r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Decyzją z dnia (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 155 k.p.a. oraz art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, po rozpatrzeniu odwołania D. H., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż po przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy doszedł do odmiennych wniosków niż organ I instancji, jednakże nie skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

Kolegium nie podzieliło stanowiska organu I instancji, iż nie jest możliwe wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub jej zmiana w odniesieniu do inwestycji już realizowanej. Literalne brzmienie art. 71 ust. 2 u.i.o.ś. wskazuje, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Jednakże, aby odczytać prawidłowe znaczenie normy prawnej wynikającej z tego przepisu należy sięgnąć do wykładni systemowej i celowościowej. Decydujące znaczenie z punktu widzenia celu jakiemu służy postępowanie środowiskowe ma rozstrzygnięcie o warunkach środowiskowych jakie muszą zostać spełnione celem umożliwienia podjęcia określonej działalności. Określenie tych uwarunkowań jest celowe nawet po rozpoczęciu realizacji inwestycji, ma bowiem zmierzać do określenia warunków jakie inwestor ma spełnić na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w trakcie realizacji przedsięwzięcia oraz działania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma zatem służyć możliwości realizowania inwestycji. Nie wyklucza to więc wydania decyzji dla istniejącego już przedsięwzięcia. Ponadto z postanowień art. 59 ust. 1 i art. 72 ust. 1 u.i.o.ś., określających, w jakich przypadkach konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko oraz wydanie decyzji środowiskowej, nie wynika wprost zakaz określenia uwarunkowań środowiskowych, już po rozpoczęciu realizacji przedsięwzięcia.

Procesową podstawę zmiany decyzji środowiskowej stanowi art. 155 k.p.a. z zachowaniem warunków, o których mowa w art. 87 u.i.o.ś. Organ odwoławczy wskazał, że możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. wymaga uprzedniego ustalenia czy w konkretnym przypadku występuje tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym. Przedmiotem decyzji nr (...) Burmistrza (...). jest określenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "zakup linii technologicznej do produkcji pelletu na działce nr (...)". Natomiast przedmiotem wniosku o zmianę powyższej decyzji jest zmiana lokalizacji wskazanego przedsięwzięcia z działki nr (...) na działki nr (...), obręb (...).

W ocenie Kolegium, lokalizacja przedsięwzięcia jest elementem przedmiotowo istotnym w sprawie. Zmiana decyzji nr (...) Burmistrza C. z dnia (...). polegająca na zmianie lokalizacji przedsięwzięcia prowadziłaby do naruszenia tożsamości sprawy w znaczeniu materialnym. Kwestia środowiskowych uwarunkowań dla uruchomienia linii technologicznej i produkcji pelletu na działce nr (...) oraz kwestia środowiskowych uwarunkowań uruchomienia linii technologicznej i produkcji pelletu na działkach nr (...) stanowią w istocie dwie sprawy administracyjne.

Organ podkreślił, iż możliwość określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia związana jest ściśle z konkretnym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie a w konsekwencji obszarem, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać. Z tego też względu, nie jest możliwa zmiana decyzji nr (...) Burmistrza (...) r., w części dotyczącej zmiany lokalizacji przedsięwzięcia z działki nr (...) na działki nr (...).

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, Kolegium wyjaśniło, iż instytucja zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. nie służy do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, niejako w kolejnej, trzeciej instancji. Tym samym brak jest podstaw do rozpatrywania w tym trybie tego, jakie działki w istocie stanowiły lub stanowić powinny przedmiot rozpoznania wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, o co wnosi skarżący.

W ocenie organu, nie było potrzeby zasięgania opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i państwowego powiatowego inspektora sanitarnego co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jak i wydawania przez organ I instancji postanowienia w tym zakresie, bowiem już na wstępnym etapie weryfikacji wniosku o zmianę decyzji możliwe było stwierdzenie, iż brak jest podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku. Z tego względu zarzuty skarżącego w tym zakresie Kolegium uznało za bezprzedmiotowe.

Nie godząc się z rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, D. H. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W skardze postawił zarzut naruszenia:

1)

art. 155 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia (...) r. o zmianę ostatecznej decyzji Burmistrza (...), o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa ze sprawą zakończoną zaskarżoną decyzją oraz poprzedzającą ją decyzją Burmistrza z dnia (...) r.,

2)

art. 28 k.p.a. w związku z art. 74 u.i.o.ś, poprzez błędne ustalenie zakresu podmiotowego postępowania i brak weryfikacji interesu prawnego poszczególnych osób, którym przyznany został status strony i którym doręczone zostały decyzje organów obu instancji,

3)

art. 15 i art. 127 § 1 w związku z art. 155 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez brak merytorycznego rozpoznania zarzutów wniesionego odwołania i wyeliminowania nieprawidłowości, którymi obarczona jest decyzja Burmistrza z dnia (...) r., polegających na naruszeniu:

a)

art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 7, 8 i 77 k.p.a. poprzez brak dokonania niezbędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy w kwestii jakie działki w istocie stanowiły lub stanowić powinny przedmiot rozpoznania wniosku z dnia (...). o wydanie decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, tj. czy przedmiot rozpoznania stanowiła lub stanowić powinna mylnie wskazana we wniosku oraz załączonej do niego karty informacyjnej, działka nr (...), czy też działki nr (...), stosownie do przedłożonego do akt administracyjnych sprawy wypisu z rejestru gruntów, sporządzonego na dzień 3 sierpnia 2010 r.,

b)

art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 8, art. 59 ust. 1, art. 72 ust. 2 u.i.o.ś oraz 7 i 77 k.p.a., poprzez brak uwzględnienia, że postępowanie dotyczyło funkcjonującej już w obrocie prawnym i podlegającej wykonaniu decyzji ostatecznej w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie zaś nowo planowanego przedsięwzięcia na działkach nr (...), jak również założenie, że wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, w szczególności zmiana wydanej już w tym zakresie pozytywnej decyzji ostatecznej nie jest możliwa w odniesieniu do przedsięwzięć będących już w fazie realizacji,

c)

art. 64 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 63 ust. 1 i art. 87 u.i.o.ś. w zw. z art. 123 § 1 i art. 142 k.p.a., poprzez brak zasięgnięcia w zakreślonej prawem formie, postanowienia opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,

d)

art. 63 ust. 1 i 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i art. 87 u.i.o.ś., poprzez zaniechanie po zainicjowaniu procedury współdziałania w trybie art. 64 ust. 1 u.i.o.ś. wydania postanowienia na podstawie art. 64 ust. 1 i 2 u.i.o.ś w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,

e)

art. 63 i 64 u.i.o.ś w zw. z art. 155 k.p.a. oraz art. 87 u.i.o.ś., poprzez założenie, że warunkiem zmiany decyzji w trybie art. 155 k.p.a. i art. 87 u.i.o.ś. jest uzyskanie pozytywnej opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w trybie art. 64 u.i.o.ś., a tym samym zaniechanie dokonania samodzielnych ustaleń w zakresie zasadności sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko, a następnie możliwości zmiany decyzji z dnia (...) r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze. zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach powyższych kryteriów, skargę należy uznać za niezasadną.

Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja odmawiająca zmiany decyzji nr (...) o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia (...) r.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Kolegium odmówiło zmiany decyzji z uwagi na fakt, że żądana zmiana lokalizacji przedsięwzięcia p.n.: "Zakup linii technologicznej do produkcji pelletu na działce (...)" w ramach projektu "Wdrażanie nowych technologii w firmie A. wyrazem innowacyjnych zmian na rynku krajowym w zakresie produkcji pelletu", poprzez zmianę numeru działki (...) na działki (...), jest elementem przedmiotowo istotnym, co oznacza, że nie dotyczy tej samej sprawy.

Zgodnie z art. 87 u.i.o.ś. w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przepisy działu V (ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszar Natura 2000) oraz działu VI (postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko) stosuje się odpowiednio. Ponadto przepis art. 155 k.p.a. stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.

Natomiast w myśl art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że decyzja wydawana na podstawie art. 155 k.p.a. może dotyczyć wyłącznie kwestii już rozstrzygniętych decyzją, której dotyczy wniosek o jej uchylenie lub zmianę, a nie kwestii nowych. Prawna możliwość zastosowania tego trybu uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 76/09 publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1840/11, LEX nr 1264615).

Postępowanie to toczy się w tej samej - z punktu widzenia materialnego - sprawie administracyjnej, w której toczyło się postępowanie zwykłe, a więc niezbędne jest ustalenie czy w konkretnym wypadku istnieje tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Dla niniejszej sprawy znaczenie ma tożsamość przedmiotowa, przez którą należy rozumieć tożsamość treści praw i obowiązków oraz ich podstawę faktyczną i prawną. W literaturze i orzecznictwie utrwalił się podgląd, że tożsamość sprawy ma miejsce gdy występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy.

W niniejszej sprawie skarżący wnioskował o zmianę decyzji z dnia (...) o środowiskowych uwarunkowaniach poprzez zmianę działki nr (...) na działki nr (...), na których realizowane jest przez skarżącego przedsięwzięcie p.n.: "Zakup linii technologicznej do produkcji pelletu na działce (...)" w ramach projektu "Wdrażanie nowych technologii w firmie A. wyrazem innowacyjnych zmian na rynku krajowym w zakresie produkcji pelletu". Wniosek skarżącego dotyczy zatem istotnego elementu przedmiotowego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, jakim jest zmiana jego lokalizacji.

Wskazanie, innych działek, na których realizowana jest produkcja pelletu, aniżeli wynika to z decyzji pierwotnej, oznacza istotną zmianę stanu faktycznego i może również rzutować na krąg podmiotów, które posiadają atrybut strony postępowania dotyczącego ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia (element podmiotowy). Ta okoliczność uniemożliwia dokonanie zmiany pierwotnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w trybie przepisu art. 155 k.p.a. Zmiana lokalizacji przedsięwzięcia jest bowiem nową, istotną kwestią, wymagającą wydania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i przeprowadzenia postępowania z udziałem innych stron.

Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się ze stanowiskiem SKO, że w niniejszej sprawie brak było możliwości pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego, gdyż wniosek ten wykraczał poza granice sprawy administracyjnej, rozstrzygniętej pierwotną decyzją z dnia (...), dlatego też zaskarżoną decyzję uznać należy za prawidłową i zasadną. W tej sytuacji podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 87 u.i.o.ś., art. 155 k.p.a. oraz przepisów administracyjnego postępowania dowodowego uznać należy za niezasadne.

Sąd nie podziela również oceny skarżącego, iż SKO nie rozpoznało merytorycznie zarzutów odwołania od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy odniósł się bowiem zarówno co do wskazanej przez skarżącego potrzeby przeprowadzenia ustaleń stanu faktycznego sprawy, jak również potrzeby zasięgania opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Żądane czynności procesowe nie mogły być przeprowadzone w postępowaniu nadzwyczajnym w trybie art. 155 k.p.a., gdyż jak wyjaśniono wyżej, żądana zmiana wykraczała poza zakres przedmiotowy decyzji o której zmianę wnioskował skarżący.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ administracji na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.