Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2507426

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 14 czerwca 2018 r.
II SA/Sz 429/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia

I.

odmówić przywrócenia terminu,

II.

zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie (...) (słownie: (...)) złotych.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) r. nr (...) odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza D. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.

W dniu 19 marca 2018 r. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na tę decyzję. Skarga nie zawierała odręcznego podpisu skarżącego i nie została opłacona.

Sąd, zarządzeniami z dnia 20 kwietnia 2018 r. wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia opłaty, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpisy zarządzeń nie została doręczona skarżącemu na podany w skardze adres do doręczeń, dlatego w dniu 27 kwietnia 2018 r. została złożona w urzędzie pocztowym na okres 14 dni. W dniu 7 maja 2018 r. dokonano powtórnego awizowania przesyłki. Przesyłka została uznana za doręczoną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w dniu 11 maja 2018 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 18 maja 2018 r.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. Sąd odrzucił skargę. Odpis postanowienia odebrała w dniu 1 czerwca 2018 r. matka skarżącego, jako dorosły domownik.

W dniu 8 czerwca 2018 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Dołączył podpisaną skargę i dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy, ponieważ pracuje on w firmie transportowej u zagranicznego przewoźnika i w ciągu miesiąca może wrócić do domu dopiero po dwóch przepracowanych tygodniach. Do domu wraca w piątek wieczorem i wyjeżdża w niedzielę wieczorem. W maju 2018 r. przyjechał do domu w pierwszy i trzeci weekend maja i nie miał możliwości odbioru przesyłki z Poczty, a nie mógł nikogo upoważnić, gdyż czynności tej należy dokonać osobiście w urzędzie pocztowym. Wnioskodawca wskazał, że czasami listonosz zostawia adresowane do niego przesyłki u rodziców, jednak zarządzeń Sądu z dnia 20 kwietnia 2018 r. nie zostawił. Skarżący nie wie czy zostawiono awizo, gdyż nie było go w tym czasie w domu. Do wniosku K. W. dołączył zaświadczenie od pracodawcy z którego wynika, że jest on zatrudniony na terenie (...) i do domu może wrócić tylko co dwa tygodnie na okres weekendu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Sądu z dnia 25 maja 2018 r. wynika, że przesyłkę z Sądu odebrała matka wnioskodawcy jako dorosły domownik, pod adresem wskazanym w skardze jako adres zamieszkania skarżącego. Także zaskarżoną decyzję odebrała matka skarżącego jako dorosły domownik. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, czy H. W. mieszka pod w tym samym adresem co skarżący. Wynika natomiast, co potwierdzają akta administracyjne sprawy, że zwykle odbiera ona przesyłki pocztowe adresowane do wnioskodawcy.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy i dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, by do uchybienia terminu doszło z przyczyn od niego niezależnych. Z akt administracyjnych sprawy, a także z wniosku wynika, że zwykle korespondencję adresowaną do niego odbiera jego matka jako dorosły domownik. Skarżący nie wskazał, z jakich przyczyn zarządzeń Sądu z dnia 20 kwietnia 2018 r. jego matka nie odebrała. Wskazanie w uzasadnieniu wniosku, że akurat tej przesyłki listonosz nie zostawił u jego rodziców nie wyjaśnia, dlaczego przesyłka nie została podjęta. Także okoliczność, że skarżący pracuje na terenie (...), a do domu przyjeżdża co dwa tygodnie na weekend, nie uzasadnia uwzględnienia wniosku. Nie jest to bowiem okoliczność nagła, na którą skarżący nie miał wpływu i której mimo dochowania należytej staranności nie mógł przewidzieć. Strona wnosząc pismo do Sądu jest zobowiązana wskazać adres zamieszkania, a w razie jego braku adres do doręczeń (art. 46 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast charakter pracy nie pozwala na przebywanie pod adresem zamieszkania albo adresem do doręczeń jest możliwość ustanowienia pełnomocnika procesowego (art. 35 § 1 p.p.s.a.), albo pełnomocnika do odbioru pism procesowych (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Skarżący nie ustanowił pełnomocnika w sprawie.

W ocenie Sądu, wnioskodawca nie przedstawili przekonujących argumentów pozwalających na przyjęcie, że bez własnej winy uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280). Przeszkodą taką nie jest wykonywanie pracy za granicą, bowiem okoliczność ta była wnioskodawcy znana w dniu wniesienia skargi.

Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie pozwoliły na uprawdopodobnienie, że do uchybienia terminu doszło bez winy strony.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.