Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2195268

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 19 stycznia 2017 r.
II SA/Sz 14/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. I. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie przyznania F. I. prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres od (...) r. w kwocie (...) zł miesięcznie w sprawie ze skargi E. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza z dnia (...) r., nr (...)

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r., nr (...) Burmistrz przyznał świadczenie alimentacyjne na rzecz F. I. w kwocie (...) zł miesięcznie, na okres od (...)

Następnie Burmistrz po rozpoznaniu wniosku E. I., postanowieniem wydanym w dniu (...) r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego rzeczoną decyzją ostateczną z dnia (...)

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia (...) r., (...) utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego E. I. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

W skardze skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza z dnia (...) r. W uzasadnieniu wniosku wywiódł, że wykonanie tej decyzji, pomimo rażącej niezgodności z prawem spowoduje ciężkie i trudne do odwrócenia skutki. W oparciu bowiem o tą decyzję, zgodnie z art. 27 ust. 3 i 3a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów organ egzekucyjny może ściągnąć od dłużnika alimentacyjnego należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Brak wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia, będzie miał konsekwencje w nieuprawnionej egzekucji komorniczej skierowanej w stosunku do niego na podstawie decyzji, której nie miał możliwości zaskarżyć, bowiem nie została mu nigdy doręczona.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia (...) r., sygn. akt (...), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Burmistrza w sprawie przyznania prawa do świadczenia alimentacyjnego na rzecz F. I. w kwocie (...) zł miesięcznie, na okres od (...) r., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Odnosząc się do powoływanych przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku argumentów, że wydana na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, decyzja jest ściśle związana z decyzją o przyznaniu świadczenia osobom uprawnionym, ponieważ stanowi jej procesową konsekwencję, wskazać należy, że prawdopodobieństwo ewentualnej egzekucji komorniczej nie jest bezpośrednim skutkiem braku wstrzymania wykonania decyzji o zwrocie alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, jako zawierającej określone zobowiązanie skierowane do dłużnika alimentacyjnego.

Objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Burmistrza nie zawiera zobowiązania do zwrotu przez skarżącego alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Dopiero decyzja zobowiązująca do zwrotu alimentów wypłaconych z funduszu alimentacyjnego mogłaby być skutecznie objęta wnioskiem tego dłużnika o jej wstrzymanie w ewentualnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając na uwadze opisane okoliczności na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.