Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2455942

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 15 lutego 2018 r.
II SA/Sz 1302/17
Odpowiedzialność przedsiębiorcy za odbiór odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Danuta Strzelecka-Kuligowska.

Sędziowie: WSA Barbara Gebel (spr.), NSA Stefan Kłosowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Burmistrz M. decyzją z dnia (...)., znak (...), nałożył na (...) Spółka (...) karę pieniężną w kwocie (...) zł, za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej w okresie od (...) r. do (...) r.

Wydanie decyzji organ poprzedził wszczęciem postępowania z urzędu, w trakcie którego zwrócił się do (...) właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, z wezwaniem do przedstawienia umowy na odbiór odpadów komunalnych oraz faktur za wykonane usługi w miesiącach (...) r. Zebrane dokumenty pozwoliły na ustalenie, że umowy o odbiór odpadów zawarte były przez Spółkę (...), bądź przez Spółkę (...) będącą jej poprzednikiem. W badanych miesiącach również faktury za odbiór odpadów wystawiane były przez ww. spółki. Spółka (...) (obecna nazwa (...)) od (...) r. do (...) r. posiadała w rejestrze działalności regulowanej prowadzonym przez Burmistrza M.

Od decyzji tej odwołanie złożyła (...) Spółka (...), zwana dalej " Spółka (...)", zarzucając rażące naruszenie:

1)

art. 9x ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że Spółka pomimo zlecenia wykonywania faktycznego odbioru odpadów komunalnych z terenu gminy M. innemu podmiotowi, posiadającemu wpis do rejestru działalności gospodarczej, jako podmiot, który zawarł umowę z właścicielami nieruchomości na odbiór odpadów odbiera odpady,

2)

art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w szczególności, poprzez zaniechanie ustalenia, czy Spółka oraz podmiot, któremu zlecono faktyczny odbiór odpadów ((...) Sp. z o.o.) składały w trybie art. 9n ustawy o czystości i porządku w gminach Burmistrzowi M. sprawozdania z odbioru odpadów z terenu gminy M. Spółka (...) wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, albo uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) r., numer (...), wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289), zwanej dalej "u.c.p.g.", po rozpatrzeniu odwołania Spółki (...), od decyzji Burmistrza M. z dnia (...) r. w sprawie nałożenia kary pieniężnej, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Kolegium stwierdziło, że organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania, zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. 9b, art. 9c, art. 9x ust. 1 pkt 1, art. 9zb ust. 1 i art. 9zd ust. 1 u.c.p.g. nałożył na Spółkę (...) karę pieniężną w wysokości (...) zł za odbieranie odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej w okresie od (...) do (...) r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3b u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Z kolei zgodnie z art. 6 ustawy właściciele nieruchomości, którzy pozbywają się z terenu nieruchomości nieczystości ciekłych, oraz właściciele nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, wykonując obowiązek określony w art. 5 ust. 1 pkt 3b, są obowiązani do udokumentowania w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez:

1)

gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych lub

2)

gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanego do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 u.c.p.g., przez okazanie takich umów i dowodów uiszczania opłat za te usługi.

W myśl art. 9b ust. 1 i 2 u.c.p.g. działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, Rejestr działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 9c ust. 1 u.c.p.g., przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Skutki braku wpisu normuje art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. stanowiąc, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który odbiera odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 - podlega karze pieniężnej w wysokości (...) zł za pierwszy miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru oraz (...) zł za każdy kolejny miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru. Kolegium zwróciło też uwagę na treść art. 9c ust. 1 ww. ustawy, który jest adresowany do przedsiębiorcy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, a nie podmiotu, którym przy wykonywaniu tej działalności przedsiębiorca się posługuje.

Z akt sprawy wynika, że Burmistrz M. decyzją z dnia (...) r. znak (...) wykreślił przedsiębiorcę z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, działającego pod nazwą (...), a Kolegium decyzją z dnia (...) r. utrzymało tą decyzję w mocy zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. oddalił skargę na decyzję Kolegium.

Z akt wynika również, że z dniem (...) r. (...) przekształciła się i zmieniła nazwę na (...). W dniu (...) r. pomiędzy (...), a (...), jako podwykonawcą mającym wpis do rejestru działalności regulowanej, została zawarta umowa o dokonywanie odbioru odpadów, w tym komunalnych na terenie gminy M.

W ocenie Kolegium, zawarty w odwołaniu zarzut, że przez zawarcie przez Spółkę (...) umowy w zakresie gospodarowania odpadami z podwykonawcą mającym wpis do działalności regulowanej, to właśnie podwykonawca stał się faktycznym odbiorcą odpadów, jest bezzasadny. I tak np. z aneksu z dnia (...) r. do umowy z dnia (...) r. zawartej m.in. z (...) wynika, że został on sporządzony w okresie kiedy przedsiębiorca nie miał już wpisu do rejestru, a faktury za okres (...) r. wystawiane były przez (...).

Kolegium zauważyło, że zawarcie umowy o podwykonawstwo jest stosunkiem służebnym w stosunku do umowy podstawowej, zawartej pomiędzy zleceniodawcą, a wykonawcą. Zgodnie z art. 734 § 1 w zw. z art. 750 Kodeksu cywilnego cechą najważniejszą umowy jest to, że zleceniobiorca działa w imieniu zleceniodawcy, bądź w imieniu własnym, ale zawsze na rzecz zleceniodawcy.

Kwestia składanych przez podwykonawcę sprawozdań nie jest przedmiotem rozpatrywanej sprawy. W świetle zebranego materiału Kolegium nie podzieliło też zarzutu wskazującego na brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

W ocenie Kolegium, ponieważ Spółka (...), prowadziła na terenie gminy M. działalność związaną z odbieraniem odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru, nałożenie kary było zasadne. Wysokość nałożonej kary stanowi konsekwencję prowadzenia działalności bez wymaganego wpisu w okresie od (...) r. do (...) r.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez Spółkę (...) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w całości. Spółka (...) zarzuciła:

1)

rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że odwołująca się pomimo zlecenia wykonywania faktycznego odbioru odpadów komunalnych z terenu gminy M. innemu podmiotowi, posiadającemu wpis do rejestru działalności gospodarczej, jako podmiot, który zawarł umowę z właścicielami nieruchomości na odbiór odpadów, odbiera odpady i podlega z tytułu karze pieniężnej,

2)

art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), poprzez brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie ustalenia, czy Spółka oraz podmiot, któremu zlecono faktyczny odbiór odpadów ((...).) składały w trybie art. 9n u.c.p.g. Burmistrzowi M. sprawozdania z odbioru odpadów z terenu gminy M.

Spółka (...) wniosła o:

1)

uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji,

2)

zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi półka (...) stwierdziła, że z zaskarżoną decyzją nie sposób się zgodzić. Podkreśliła, że organ II instancji nie kwestionuje, iż w okresie (...) r. Spółka nie podejmowała czynności polegających na faktycznym odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W rzeczonym czasie czynności te wykonywała Spółka (...), która to posiada wpis do rejestru działalności regulowanej.

W obliczu tych okoliczności, zaskarżonej decyzji, a także decyzji organu I instancji nie można uznać za odpowiadającej prawu. Przede wszystkim przemawia za tym literalne brzmienie art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Stosownie do powołanego wyżej przepisu, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który odbiera odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2, podlega karze pieniężnej.

Z przepisu tego wyraźnie wynika, że zagrożona karą pieniężną jest czynność, zachowanie, polegające na odbieraniu odpadów komunalnych przez przedsiębiorcę nie posiadającego wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej.

W ocenie Spółki (...), trafne w tym zakresie jest stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/G1 396/14 zgodnie, z którym użyte w przepisach u.c.p.g. określenie "podmiot odbierający" będzie równoważne z określeniem "podmiot, który odbiera" odpady komunalne. Zatem przepis art. 9n ustawy odnosi się do podmiotów, które faktycznie odbierają (w danym okresie sprawozdawczym) odpady od właścicieli nieruchomości". Określenie "odbierający" stanowi imiesłów przymiotnikowy czynny wyrazu "odbierać". Określa on podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania. Zatem będzie ono równoważne z określeniem "ten który odbiera". Uzasadnione jest więc stwierdzenie, że użyte w ustawie o utrzymaniu czystości określenie "podmiot odbierający" będzie równoważne z określeniem "podmiot, który odbiera" odpady komunalne. Zauważyć należy, że zarówno art. 9n u.c.p.g, jak i 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g, posługują się tym samym pojęciem, tj. "odbierający odpady komunalne", co powinno prowadzić do analogicznej wykładni w obu przypadkach.

Zdaniem skarżącej, do podobnych wniosków prowadzi również wykładnia celowościowa omawianego przepisu. Intencją ustawodawcy była penalizacja określonych zachowań, tj. odbierania odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Wpis do rejestru działalności regulowanej dotyczy takiej działalności gospodarczej, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków. W zakresie odbierania odpadów chodzi m.in. o zagwarantowanie by przedsiębiorca odbierający odpady posiadał wyposażenie umożliwiające odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz zapewniał jego odpowiedni stan techniczny, utrzymywał odpowiedni stan sanitarny pojazdów i urządzeń do odbierania odpadów komunalnych; spełniał wymagania techniczne dotyczące wyposażenia pojazdów do odbierania odpadów komunalnych; zapewniał odpowiednie usytuowanie i wyposażenie bazy magazynowo-transportowej. Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że ustawodawca zmierzał do zapewnienia bezpiecznego i sprawnego odbierania odpadów przez przedsiębiorcę, który się tego podejmuje.

Gwarancja ta, realizowana poprzez wpis do rejestru działalności gospodarczej ma mieć znaczenie faktyczne, nie zaś jedynie formalne, będące niejako w oderwaniu od samego podmiotu wykonującego czynność odbioru odpadów. Ma to bowiem znaczenie dla właścicieli nieruchomości, od których odbiera się odpady, ale również zmierza do realizacji podstawowych założeń ustawy w zakresie utrzymania czystości i porządku w gminach. Jeżeli zaś tej czynności dokonuje przedsiębiorca, który nie gwarantuje - poprzez uzyskanie wpisu do rejestru działalności regulowanej - spełnienia warunków, o której mowa w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - to w myśl art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., podlega karze pieniężnej. Celem art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. niewątpliwie jest zapewnienie prawidłowego odbioru odpadów, jako czynności technicznej, to bowiem ma znaczenie dla realizacji założeń ustawy.

Jeżeli zatem czynności odbioru odpadów dokonuje przedsiębiorca posiadający wpis do rejestru działalności regulowanej, nie ma podstaw prawnych do nałożenia kary pieniężnej. I z drugiej strony, jeżeli dany podmiot nie podejmuje się faktycznego odbierania odpadów od właścicieli nieruchomości, przepis art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., w ogóle nie znajduje zastosowania.

Następnie, zauważyć należy, iż czyn, o którym mowa w art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., jest deliktem administracyjnym. Wykładając art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. gramatycznie, należy stwierdzić, że przepis ten wiąże odpowiedzialność deliktową z faktycznym wykonywaniem działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych bez wymaganego wpisu do rejestru przez określony w ustawie okres. Inna wykładnia niż przedstawiona powyżej naruszałaby zasadę nullum crimen sine lege i jej egzemplifikację w postaci nullum crimen sine lege certa, wynikającą z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji k.p.

Adresaci przepisów ustanawiających odpowiedzialność represyjną muszą mieć bowiem możliwość zorientować się, na podstawie brzmienia przepisu, jakie zachowanie jest zabronione pod groźbą kary, dlatego prawodawca ma obowiązek stanowienia przepisów prawnych represyjnych w sposób jasny, precyzyjny i klarowny, tak aby adresat normy nie miał wątpliwości co do kwalifikacji prawnej podejmowanych przez siebie zachowań. Niejasne i nieprecyzyjne sformułowanie przepisu prawnego, które rodzi niepewność jego adresatów co do treści praw i obowiązków, zwłaszcza gdy stwarza dla organów stosujących przepis nazbyt dużą swobodę (a nawet dowolność) interpretacji, może prowadzić do wcielania się przez organy stosujące prawo w rolę prawodawcy lub jego zastępowania, jak wielokrotnie podkreślał Trybunał Konstytucyjny (tak: Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w decyzji z dnia (...) r., (...)). Z powyższym stanowiskiem w pełni należy się zgodzić.

W związku z powyższym, nie sposób się zgodzić z organami, iż w przypadku zawarcia w trybie art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. umowy z właścicielami nieruchomości obejmującej odbiór odpadów komunalnych, przedsiębiorca będący stroną umowy jest w każdym przypadku rozumiany jako odbierający odpady.

Organ II instancji natomiast niezasadnie uznał, że kwestia sprawozdań nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Ze sprawozdań wynika, który podmiot, w jakim czasie i w jakiej ilości odbierał odpady. Sprawozdania (...) zawierały określone ilości odebranych odpadów z terenu gminy M. Organy posiadały wiedzę, iż umowy z właścicielami nieruchomości posiadała Spółka, która podzleciła odbiór odpadów (...)., nie zaś (...) Jednocześnie organy nie zbadały, czy Spółka złożyła w trybie art. 9n u.c.p.g. sprawozdanie obejmujące w spornym okresie odbiór odpadów komunalnych z terenu gminy M. Dlatego też, jako zasadny jawił się zarzut nienależytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, podniesiony w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie organ prawa nie naruszył.

Należy stwierdzić, że organy orzekające w niniejszej sprawie zebrały materiał dowodowy w stopniu umożliwiającym podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, właściwie go oceniły i wydały decyzje zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym.

Działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (art. 9b ust. 1 u.c.p.g.). Przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości (art. 9c ust. 1 u.c.p.g.).

Zgodnie natomiast z art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który odbiera odpady komunalne bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2 ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości (...) zł za pierwszy miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru oraz (...) zł za każdy kolejny miesiąc wykonywania działalności bez wymaganego wpisu do rejestru. Przepis ten stanowi podstawę nałożonej na Spółkę (...) kary, przesłankami jego zastosowania jest z jednej strony odbiór odpadów przez przedsiębiorcę bez wymaganego wpisu do rejestru, z drugiej komunalny charakter odpadów. Kluczowe znaczenie dla sprawy ma, czy Spółka (...) prowadziła w okresie (...) r. działalność polegającą na odbiorze odpadów komunalnych, przy czym nie ma sporu co do tego, że odbierane odpady miały charakter odpadów komunalnych. Poza sporem pozostaje także, że faktycznie skarżąca w okresie (...) r. nie posiadała wpisu do rejestru działalności regulowanej na terenie gminy M.

Stosownie do treści zacytowanego wyżej przepisu Burmistrz M. nałożył na stronę skarżącą kary w wysokości (...) zł. Przepis art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. w sposób jednoznaczny i precyzyjny określa wysokość kary w przypadku braku wymaganego wpisu. Ustawodawca uznał, że w każdym przypadku braku wymaganego wpisu przedsiębiorca zobowiązany jest do zapłaty kary w wysokości ściśle określonej.

Wskazać trzeba również, że przytoczone wyżej regulacje prawne mają charakter bezwzględnie obowiązujących, co sprawia, że w przypadku zaistnienia wskazanych w nich przesłanek organy nie mają jakiejkolwiek swobody co do możliwości odstąpienia od orzeczenia rzeczonej kary.

Skarżąca Spółka (...) zarzuca, że organy dokonały błędnej wykładni art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., uznając, że jest ona podmiotem odbierającym odpady.

Bez wątpienia wykładnia prawa to operacja myślowa nie ograniczająca się do wykładni jednego przepisu, lecz jest operacją, w toku której dokonuje się przekładu zbioru przepisów ogłoszonych w aktach prawnych, na zbiór norm postępowania równoznaczny, jako całość z danym zbiorem przepisów. Podstawą orzekania przez organy stosujące prawo nie jest przepis prawa, lecz norma prawna, w praktyce wywiedziona z szeregu przepisów prawnych.

Odbiór odpadów od właścicieli nieruchomości może prowadzić jedynie przedsiębiorca wpisany do rejestru w gminie (art. 9c ust. 1 u.c.p.g.).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3b u.c.p.g. właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku, między innymi, przez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi.

Właściciele nieruchomości, którzy pozbywają się z terenu nieruchomości nieczystości ciekłych, oraz właściciele nieruchomości, którzy nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rzecz gminy, wykonując obowiązek określony w art. 5 ust. 1 pkt 3b, są obowiązani do udokumentowania w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanego do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2, przez okazanie takich umów i dowodów uiszczania opłat za te usługi (art. 6 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g.). Dodać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 2 u.c.p.g. -"Kto nie wykonuje obowiązków wymienionych w art. 5 ust. 1- podlega karze grzywny".

Jak wykazało postępowanie dowodowe, przeprowadzone przez organ I instancji, właściciele nieruchomości pytani o dowody na okoliczność pozbywania się odpadów komunalnych przedstawili umowy zawarte przed laty z (...). albo z aneksami zmieniającymi, albo wraz z informacją o zmianie nazwy firmy - obecnie (...) Sp. (...). Działania dotyczące informowania o zmianie nazwy firmy odbywały się w (...) r. Dodać należy, że faktury począwszy od miesiąca (...) r. wystawiane były przez Spółkę (...).

Jak z powyższego wynika, dokumentami potwierdzającymi wykonanie obowiązków, nałożonych w art. 5 ust. 1 pkt 3b u.c.p.g., na właścicieli nieruchomości były umowy zawarte z odbiorcą odpadów komunalnych i faktury wystawione przez tego odbiorcę. W niniejszym przypadku oba te dokumenty zostały wystawione przez Spółkę (...).

W ocenie sądu, fakt występowania wobec właścicieli nieruchomości Spółki (...) jako odbiorcy odpadów komunalnych powoduje, że należy uznać skarżącą za odbiorcę odpadów komunalnych działającego bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej. Niedopuszczalne jest bowiem, by dany podmiot, wobec właścicieli nieruchomości występował jako odbiorca odpadów komunalnych, a wobec Burmistrza M., odpowiedzialnego za czystość i porządek na terenie gminy i prowadzącego nadzór w tym zakresie, był podmiotem nie odbierającym odpadów komunalnych.

Rację należy przyznać organom, iż zawarcie umowy o świadczenie usług odbioru odpadów z podwykonawcą (...) nie ma znaczenia dla uznania odpowiedzialności Spółki (...) na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Organy administracji publicznej nie są powołane do wyjaśniania treści zawartej umowy, a nadto ustawa o czystości i porządku w gminach nie przewiduje żadnych możliwości zawierania tego rodzaju umów.

Dodać też należy, że przedłożone przez skarżącą "sprawozdanie zerowe podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za (...) roku", sporządzone (...) r., a więc już po podjęciu zaskarżonej decyzji, pozostaje bez wpływu na orzeczenie sądu w niniejszej sprawie z uwagi na zaprezentowaną powyżej wykładnię przepisów.

Zwrócić należy uwagę, że sprawozdanie jest przekazywane wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po upływie półrocza, którego dotyczy (art. 9n ust. 2 u.c.p.g.). Sąd na tym etapie postępowania nie jest jednak władny do wypowiadania się odnośnie do poprawności i terminowości przedłożonego sprawozdania.

Sąd wyjaśnia też, iż przytoczone w uzasadnieniu skargi orzeczenia sądów administracyjnych zapadły w innych rodzajowo sprawach, dotyczących sporządzania sprawozdań, w sytuacji, gdy przed zmianą przepisów ustawy istniały wątpliwości co do obowiązku składania sprawozdań przez podmioty faktycznie nie odbierające odpadów na terenie danej gminy. Obecnie przepisy w tym zakresie zawierają jednoznaczne zapisy (art. 9n ust. 6 u.c.p.g.).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.