Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1607034

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 25 października 2006 r.
II SA/Rz 955/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: WSA Robert Sawuła (spr.).

Sędziowie: NSA Ryszard Bryk, AWSA Magdalena Józefczyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skarg S. N., T. N. i A. K. na decyzję Wojewody z dnia (...) września 2004 r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej-skargi oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie jest decyzja Wojewody z (...).09.2004 r. Nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę. W sprawie tej w I instancji orzekał Starosta R.-S., do którego w dn. (...).06.2004 r. Burmistrz Gminy R. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej na enumeratywnie wskazanych działkach położonych w R.-W. oraz R. P. Do wniosku dołączono m.in. projekt budowlany, decyzje o warunkach zabudowy oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Do wniosku dołączono postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z (...).03.2004 r. wyrażające opinię, iż nie zachodzi potrzeba sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko powyższego przedsięwzięcia inwestycyjnego. W aktach zalega także postanowienie Starosty R.-S. z (...).04.2004 r. Nr (...) orzekającego o nie nakładaniu na Burmistrza R. obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak również decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z (...).03.2004 r. Nr (...) uzgadniająca rozwiązania projektowe objęte dokumentacją projektu budowlanego "kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej dla W. i P., etap III". Zawiadomieniem z 16 kwietnia 2004 r. organ I instancji powiadomił strony postępowania o toczącym się postępowaniu w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej. Na tym etapie postępowania wniesiono liczne zastrzeżenia odnośnie trasy projektowanej kanalizacji oraz usytuowania jej poszczególnych elementów. A. K. wniosła o przesunięcie trasy planowanej kanalizacji z jej działki nr 152/4 na działkę sąsiednią, tak by uniknąć zniszczenia drzew i krzewów, nadto domagała się zlikwidowania przepompowni ścieków na działce sąsiedniej, stanowiącej własność K. S. Sugerowała ponadto przesunięcie trasy kanalizacji poza budynek gospodarczy na działce swoich rodziców - J. i Z. K., co umożliwiłoby także usytuowanie przepompowni na działce K. S. na wysokości tego budynku gospodarczego, a w oddaleniu od budynków mieszkalnych. Zastrzeżenie o zbyt bliskiej lokalizacji przepompowni ścieków względem działki nr 152/6 i tam usytuowanego budynku mieszkalnego złożył także S. N. Wnoszący podnosił, iż jego zdaniem takie usytuowanie narusza przepisy prawa budowlanego i zagospodarowania przestrzennego, nadto powoduje "zygzatowatość" przebiegu sieci,. W jego ocenie trasa winna być przeprowadzona wzdłuż ulicy Sucharskiego. Zastępca Burmistrza R. skierował do wnoszącego zastrzeżenia S. N. pismo w dn. (...).05.2004 r., w którym nie uznał argumentów wnoszącego, jako przemawiających za zmianą trasy sieci kanalizacyjnej, nadto poinformował o braku zgody właściciela działki sąsiedniej na podłączenie przyłączem kanalizacyjnym budynku na działce nr 152/6. Burmistrz R. pismem z (...).05.2004 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w R. poinformował o przeprowadzonych rozmowach z osobami wnoszącymi zastrzeżenia odnośnie prowadzonej trasy sieci kanalizacyjnej, które miały doprowadzić do wycofania części sprzeciwów, ponadto podniósł iż Gmina R. posiadała tytuł do skorzystania z nieruchomości dla celów budowlanych, trasa sieci była wielokrotnie uzgadniania z mieszkańcami, a zawarte umowy uprawniały do wykonania projektu budowlanego, zaś kwestionowanie tych umów może odbywać się na drodze postępowania sądowego. Pismem z (...).05.2004 r., skierowanym do Starostwa Powiatowego w R., Burmistrz R. zwrócił się z wnioskiem o wyłączenie ze sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę, przykanalika do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 152/6, w związku z brakiem zgody właściciela działki sąsiedniej, nadto wobec możliwości wykonania takiego podłączenia we własnym zakresie już po wykonaniu projektowanej sieci kanalizacyjnej.

Decyzją z (...).05.2004 r. Nr (...) Starosta R.-S. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej z pompowniami ścieków i ich zasilaniem elektroenergetycznym w R. w części dotyczącej usytuowanej na działce nr 152/6 i części działki nr 148 (odcinek połączenia między studzienką Z1 do granicy z działką nr 152/6), położonej w R. przy ul. S. Decyzję doręczono Burmistrzowi R., S. N. oraz K. S. Od tej decyzji odwołanie wnieśli T. N. i S. N., w odwołaniu tym wskazano iż istnieje możliwość podłączenia się do sieci kanalizacyjnej od strony działki nr 152/4. Pełnomocniczka T. N. - Z. K. wyjaśniła, że właścicielką działki nr 152/6 była zmarła S. N., która miała zapisać w testamencie działkę tę i dom braciom: S. N. i T. N. Rozpoznając to odwołanie Wojewoda P. decyzją z (...).08.2004 r. Nr (...) utrzymał w mocy decyzje organu I instancji w zakresie umorzenia postępowania administracyjnego w części w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę. Skargę na powyższą decyzję do WSA w Rzeszowie wniósł S. N., który następnie ją cofnął. WSA w Rzeszowie prawomocnym postanowieniem z 2 grudnia 2004 r. II SA/Rz 837/04 umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie.

Starosta R.-S. decyzją Nr (...) z (...).05.2004 r. nr rejestru (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla Gminy R. kanalizacji sanitarnej grwitacyjno-ciśnieniowej z pompowniami ścieków i ich zasilaniem elektroenergetycznym etap III na enumeratywnie wskazanych działkach, położonych w R. (obwód ewidencyjny W. i P.) wg projektu budowlanego opracowanego przez mgr inż. E. K., zobowiązując inwestora do zawiadomienia o zamiarze przystąpienia do wykonywania tych robót oraz prowadzenia dziennika budowy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przedłożony przez inwestora projekt budowlany posiada niezbędne uzgodnienia i opinie, spełnia warunki zabudowy ustalone ostateczną decyzją Burmistrza R. z (...).03.2001 r. Nr (...), a ponadto w wyniku postępowania ustalono iż inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Inwestor przedłożył także oświadczenie o prawie do dysponowania "nieruchomością" na cele budowlane. Decyzję doręczono stronom, których wykaz zalega w aktach I instancji.

Od powyższej decyzji wpłynęło szereg odwołań. A. K. podniosła, że jej rodzice, którzy byli uprzednio właścicielami działki nr 152/4, a którą jej podarowali, nie godzili się, nie znając przebiegu trasy, na takie jej zaprojektowanie, jak to zostało określone decyzją organu I instancji. Za krzywdzące odwołująca się uznała zaprojektowanie trasy otaczającej budynek Nr 116 z trzech stron i zlokalizowanie na działce czterech studzienek kanalizacyjnych. Odwołująca się naprowadza, iż możliwym jest inny przebieg sieci kanalizacyjnej i przeprowadzenie jej w pasie drogowym. Odwołanie podobnej treści wnieśli Z. i J. K.

Wspólne odwołanie wnieśli S. K., J. i M. D., M. M., W. R. oraz I. S., którzy domagali się zmiany trasy sieci kanalizacyjnej w ten sposób, aby poprowadzić ją na zewnątrz ogrodzeń ich nieruchomości, wzdłuż ul.S.

Odwołanie wniósł ponadto J. F., który nie zgodził się na zaprojektowany przebieg sieci kanalizacyjnej po jego działce, oświadczając iż wyrażał zgodę na kanalizację, ale jedynie na jej przebieg wzdłuż ul.R., nie zaś w wersji przyjętej przez organ I instancji, w dodatku przewidującej na działce tzw. przepych.

Akta organu II instancji zawierają pismo datowane na 7 czerwca 2004 r. (data pieczęci wpływu na (...).06.2004 r.), gdzie jako wnoszących oznaczono T. N. i S. N., a opatrzone ono jest jednym nieczytelnym podpisem. Pismo to adresowane jest do Wojewody P., za pośrednictwem Starosty R.-S. i ma stanowić, jak to określono "odwołanie decyzji - umorzenia postępowania wg pisma z dnia (...).V.2004 r. znak (...) w sprawie uwzględnienia przesunięcia w terenie obiektu - Przepompowni ścieków sanitarnych z lokalizowanej na sąsiedniej działce nr 148 o 15 m od budynku na działce nr 152/6". W piśmie tym wnoszący powołuje się na zbytnią uciążliwość zaprojektowanej przepompowni ścieków, powołując się w tym względzie na obserwacje takich przepompowni w sąsiedniej gminie. Akta II instancji zawierają kolejne pismo z 2 sierpnia 2004 r. (nie opatrzone w aktach sprawy numerem karty) sygnowane przez T. N. i S. N., a podpisane wyłącznie przez S. N. W piśmie tym wnoszący podtrzymuje niejako żądanie przesunięcia przepompowni ścieków na działce sąsiedniej, nadto uwzględnienie przyłącza kanalizacyjnego do budynku na działce nr 152/6 od strony działki nr 152/4. Pismo to zawiera także oświadczenie, iż wnoszący jako właściciel działki nr 19 zajmie stanowisko w sprawie lokalizacji sieci sanitarnej na tej działce po rozstrzygnięciu kwestii przyłącza kanalizacyjnego do domu na działce nr 152/6. Wojewoda P. pismem z (...).07.2004 r. wezwał S. N. do wyjaśnienia treści pisma z (...).06.2004 r. na zasadzie "art. 64 § 2 k.p.a.", a w szczególności, czy stanowić ma ono odwołanie od decyzji organu I instancji udzielającej pozwolenia na budowę. W wezwaniu tym zawarto rygor pozostawienia odwołanie bez rozpatrzenia. Akta sprawy nie zawierają dowodu, aby wzywany ustosunkował się do powyższego wezwania.

Wojewoda P. pismem z (...).07.2004 r. wezwał wnoszących odwołania od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej, a to: S. K., M. i J. D., E. A., M. M., W. R., I. S., Z. i J. K., A. K. oraz J. F. o wyjaśnienie czy wystąpili oni do sądu powszechnego o rozwiązanie umowy zawartej z inwestorem, na podstawie której udokumentowano tytuł inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. S. K., J. i M. D., M. M., W. R. i I. S. oświadczyli, iż nie jest ich celem rozwiązywanie umowy, ale wniesione odwołanie ma na celu realizację sieci wg innego jej przebiegu. Z. K., J. K. i A. K. złożyli odrębne oświadczenia, w których wskazują iż nie występują do sądu powszechnego o rozwiązanie umowy udostępniającej inwestorowi ich działki na cele budowlane, ale także oczekują zmiany trasy przebiegu sieci kanalizacyjnej w ten sposób, aby uwzględnić ich wnioski składane w toku postępowania przed organem I instancji. J. F. oświadczył, że celem jego odwołania się jest zmiana trasy przebiegu sieci kanalizacyjnej, nie zaś rozwiązywanie umowy udostępniającej działkę na rzecz inwestora celem realizacji sieci kanalizacyjnej.

Burmistrz R. w piśmie skierowanym do Oddziału Architektury i Budownictwa P. Urzędu Wojewódzkiego w R. z (...).08.2004 r. (data wpływu) wyjaśnił, iż nową okolicznością jest fakt, że spadkobiercą zmarłej właścicielki działki nr 152/6 w R. jest oprócz S. N. także T. N., a reprezentująca go pełnomocniczka - Z. K. udzielić miała prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane umową z (...).08.2004 r. W piśmie tym wskazano, że istnieje możliwość wykonania przykanalika do budynku "panów N." ze studzienki Z36 lub Z39, które mają być zlokalizowane na ich działce.

Wojewoda P. wezwał odrębnym pismem E. A. do podpisania odwołania pod rygorem przyjęcia, iż odstąpił on od jego wniesienia.

Opisaną na wstępie decyzją z (...).09.2004 r. Nr (...) Wojewoda P. powołując się w podstawie prawnej na art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwany dalej k.p.a.) oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. , Nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z późn. zm., zwana dalej Upb) rozpoznając odwołania wniesione przez S. K., M. i J. D., M. M., W. R., I. S., Z. i J. K., J. F., S. N. i T. N. od decyzji Starosty R. S. z (...).05.2004 r. udzielającej pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej dla Gminy R., orzekł o uchyleniu tej decyzji w całości i jednocześnie orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia dla Gminy R. na budowę kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej z pompowniami ścieków i ich zasilaniem elektroenergetycznym etap III, kategoria obiektu XXVI, na enumeratywnie wskazanych działkach położonych w R. (obręby ewidencyjne R.-W. i R.-P) wg projektu opracowanego przez mgr inż. E. K. wraz z zespołem, zobowiązując inwestora do zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego o zamiarze przystąpienia do robót budowlanych z wyprzedzeniem 21 dniowym oraz zobowiązując inwestora do prowadzenia dziennika budowy. Przytaczając zarzuty odwołujących się organ II instancji zdecydował się zreformować orzeczenie organu I instancji, zarazem nie uznał tych zarzutów za uzasadnione. Organ wskazał, iż w świetle Upd pozwolenie na budowę może zostać wydane osobie, która złoży oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomościami na cele inwestycyjne. W realiach sprawy inwestor takie oświadczenie złożył dysponując zgodami także odwołujących się udzielonymi w formie umów cywilnoprawnych, a osoby te oświadczyły na etapie postępowania odwoławczego, że zgód na dysponowanie nieruchomościami na cele budowy kanalizacji, nie wycofują. Wskazano ponadto, że przebieg kanalizacji rozstrzygnęła ostateczna decyzja Burmistrza R. z (...).03.2001 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod planowaną budowę sieci kanalizacyjnej. Odnosząc się do zarzutu zbyt bliskiego usytuowania pompowni na działce nr 148 organ wyjaśnił, że takie usytuowanie na narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, zwane dalej "Rozpwt"). Pompownię ścieków usytuowano w odległości 3,5 m od granicy z działką o nr 152/6, znajdującej się we władaniu S. N. i T. N. (wskazano na fakt ujawnienia ich tytułu do działki jako spadkobierców testamentowych po Stefanii N.) oraz w odległości 7,5 m od budynku zlokalizowanego na tej działce. Ponieważ Rozpwt nie zawiera przepisów odnoszących się do pompowni. Organ dokonał porównania per analogiam z treścią § 36 cyt. Rozporządzenia, a odnoszącego się do lokalizowania zbiorników bezodpływowych na ścieki i doszedł do przekonania, że spełnione są takie warunki, przewidziane dla tego typu obiektów (minimum 2 m od granicy działki i 5 m od okien i drzwi pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi).

Wojewoda wywodził dalej, iż projekt spełnia warunki przewidziane prawem, posiada niezbędne uzgodnienia i opinie, spełnia wymogi zawarte w art. 32 ust. 4 Upb, a sprawdzenie przedłożonych dokumentów wykazało niesprzeczność z prawem, zatem zasadnym było udzielenie pozwolenia na budowę, Zreformowanie decyzji uzasadniano tym, że w rozstrzygnięciu pominięto działkę o nr 152./6, która była objęta wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Brak uzupełnienia podpisu przez E. A. potraktowano jako wycofanie się z odwoływania się od decyzji organu I instancji przez tę stronę.

Decyzję Wojewody P. zaskarżyli do WSA w Rzeszowie S. K., J. i M. D., M. M., W. R., I. S. Skargę wnieśli także Z. K. i J. K., którzy ubiegali się o zwolnienie od kosztów sądowych, a kwestie te zostały rozstrzygnięte postanowieniami WSA w Rzeszowie z 31 marca 2005 r. oraz z 11 sierpnia 2005 r., a także postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2006 r. II OZ 1434/05. Postanowieniem z 20 kwietnia 2006 r., sprostowanym w dn.24 października 2006 r., WSA w Rzeszowie odrzucił skargi na decyzję organu II instancji wszystkich ww. skarżących.

Decyzję Wojewody P. zaskarżyła także A. K. Skarżąca wywodzi, iż decyzja jest niesprawiedliwa i krzywdząca, nie uwzględnia w jednakowym stopniu interesów mieszkańców ul.S. w R. Przyznając, że przebieg linii kanalizacji został ustalony decyzją Burmistrza R., skarżąca wywodzi iż mogła się jednak zapoznać z tym przebiegiem dopiero w 2004 r. i wówczas to zgłoszono wnioski i uwagi co do przebiegu trasy kanalizacji. A. K. podnosi, że w trakcie postępowania uwzględniono żądania niektórych osób, a innych nie, że projektantka trasy wprowadziła w błąd, wykluczając dopuszczalność poprowadzenia kanalizacji rowem obok ulicy. Zarzuca, że w rejonie działek nr 152/4 i 152/2 umieszczono aż 4 studzienki kanalizacyjne, a planowana trasa odbędzie się ze szkodą dla już istniejących na działkach nasadzeń. Zasugerowała zmianę przebiegu trasy kanalizacji, przyjmując a priori niewysokie koszty z tym związane.

Skargę na decyzję udzielającą pozwolenie na budowę wnieśli także S. N. i T. N., działający przez pełnomocniczkę - Z. K. Skarżący kwestionują możliwość zastosowania przez analogię przepisów Rozpwt do pompowni ścieków, uznając iż należy tu stosować ostrzejsze kryteria. Domagają się zlokalizowania pompowni w odległości 15 m od budynku na dz. Nr 152/6, powtarzając argument z odwołania o zwykle wadliwym i uciążliwym działaniu takich urządzeń, w świetle obserwacji z sąsiednich gmin.

Wojewoda P. udzielając odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, lakonicznie stwierdzając, że podnoszone zarzuty były już przedmiotem uwagi na etapie postępowania odwoławczego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skargi podlegają rozpatrzeniu w trybie przepisów ustawy z dn.30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jest jej legalność, czyli zgodność z obowiązującym prawem (por. art. 1 § 2 ustawy z dn.25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), stosując środki przewidziane ustawą w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości lub w części, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów o postępowaniu, dające podstawę do wznowienia postępowania, wreszcie inne, niż dające podstawę do wznowienia postępowania naruszenie przepisów o postępowaniu, o ile mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skargi nie dowodzą tego typu naruszeń, które miałyby lec u podstaw wzruszenia zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja wydana w trakcie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej jako budowa sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i ciśnieniowej. Właściwymi przepisami normującymi kwestie uzyskania pozwolenia na budowę tego typu inwestycji w przedmiotowej sprawie były przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W myśl art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Upb pozwolenie może być wydane co do zasady temu inwestorowi, który w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane. Do akt sprawy dołączono ostateczną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy R. z (...).03.2001 r. Nr (...), mocą której ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pod planowań inwestycję. Termin ważności tej decyzji ustalono na cztery lata, od daty uzyskania przymiotu ostateczności. Decyzja ta zaopatrzona jest w załącznik graficzny, na którym uwidoczniono planowany przebieg kanalizacji. W myśl art. 34 ust. 1 Upb projekt budowlany winien m.in. spełniać wymagania zawarte w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sprawdzenie zgodności projektu m.in. z wymaganiami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu następuje przed wydaniem pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 1 Upb). Spełnienie przez inwestora wymagań nałożonych przepisami tej ustawy zobowiązuje właściwy organ do wydania pozwolenia na budowę, stosownie do art. 35 ust. 4 Upb. Innymi słowy spełnienie określonych przesłanek ustalonych w przepisach prawa powoduje, że organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Zdaniem Sądu taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

Skargi A. K. oraz S. N. i T. N. koncentrują się wokół zagadnienia związanego z zaprojektowaniem przebiegu sieci kanalizacyjnej oraz umieszczeniem wokół działek, do których skarżący posiadają tytuł prawny, studzienek kanalizacji grawitacyjnej i ciśnieniowej. Zarzuty tego rodzaju nie mogły odnieść skutku, jako że nie wykazują sprzeczności z prawem zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, iż przebieg sieci kanalizacyjnej został ustalony w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, którą to decyzją był związany organ orzekający w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Wśród warunków, jakie w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy R. z (...).03.2001 r. zostały ustalone wyraźnie wskazano, że przebieg kanalizacji oraz zasilania elektroenergetycznego ustalono wg trasy przewidzianej na załączniku graficznym, do ewentualnego sprecyzowania w projekcie budowlanym w granicach działek objętych trasą. Wniosek inwestora także wyraźnie wskazywał, jakie działki, uwzględnione w załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, mają zostać przeznaczone pod inwestycję. Wnioskiem inwestora jest także związany organ orzekający w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę w tym znaczeniu, że bez jego zgody organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może zmieniać trasy przebiegu inwestycji liniowej tak, by obejmować pozwoleniem inne, niż wskazane we wniosku nieruchomości. Dokonując porównania załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego oraz projektu budowlanego, który został zatwierdzony zaskarżoną decyzją w aspekcie przebiegu kanalizacji na działkach o nr 152/6, 15152/4, 152/2 i 148 niespornym jest, iż nie ma między tymi decyzjami sprzeczności. Przeciwnie, ustalony w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przebieg kanalizacji pokrywa się. Zarzuty skargi A. K., że mógłby on być inny, że decyzja w tym względzie nierówno traktuje mieszkańców ul.S. w R. w istocie nie dowodzi naruszenia prawa. Jest rzeczą doświadczenia życiowego, że tego rodzaju inwestycja jak kanalizacja sanitarna grawitacyjno-ciśnieniowa nie może zostać wybudowana w terenie już zagospodarowanym i zainwestowanym bez jakiejkolwiek ingerencji w dotychczasowy stan nieruchomości. Domaganie się przez skarżącą tego, by to Sąd nakazał inwestorowi zmianę trasy przebiegu kanalizacji ignoruje obowiązujący model sądowej kontroli decyzji administracyjnej, sprowadzającej się wszak wyłącznie do oceny jej legalności. Nie mógł odnieść zatem skutku także zarzut sprowadzający się do dokonania korekty trasy kanalizacji w przypadku innych osób, jeśli miało to miejsce przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Skarga T. N. i S. N. eksponuje, iż organ architektoniczno-budowlany dokonał dowolnej i przez posłużenie się analogią niedopuszczalnej wykładni przepisów Rozpwt w aspekcie zlokalizowania studzienki kanalizacji ciśnieniowej - przepompowni. Zdaniem skarżących istnieją warunki do tego, aby studzienkę taką zlokalizować w odległości większej niż 15 m od budynku, znajdującego się na działce nr 152/6. Skarga, zdaniem Sądu, nie wskazuje na czym miałoby polegać naruszenie prawa i jakie to przepisy organ miał naruszyć takim, a nie innym zlokalizowaniem przepompowni na działce nr 148. Przepompownia ta oznaczona jako P2 usytuowana jest w odległości 3,5 m od granicy z działką nr 152/6 i 7,5 m od budynku, zlokalizowanego na tej działce. Trafnie organy wywiodły, że brak jest obecnie przepisów odnoszących się do zasad lokalizowania tego typu obiektów. W szczególności zauważyć należy, że w myśl art. 14 pkt 5 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 z późn. zm.) minister właściwy do spraw wewnętrznych posiada kompetencję do określenia w drodze rozporządzenia wymagań technologicznych dotyczących urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych. Takiego rozporządzenia jednak nie wydano. Nie naruszyły prawa organy orzekające w sprawie, które z braku przepisów dotyczących wymogów odnośnie wymagań technologicznych dotyczących urządzeń kanalizacyjnej oraz przepisów, które określałyby warunki lokalizacji takich sieci, powołały się na te przepisy Rozpwt, które odnoszą się do zbiorników na ścieki. Stosowanie analogii w prawie administracyjnym nie jest prawnie unormowane, to znaczy nie ma ani zakazu, ani nakazu posługiwania się analogią w przypadku usuwania luki w przepisach prawa. Zdaniem Sądu posłużenie się w przedmiotowej sprawie w aspekcie zlokalizowania studzienki kanalizacji ciśnieniowej analogią odnośnie lokalizacji zbiorników na ścieki prawa nie naruszyło w stopniu nakazującym przyjąć, iż doszło do wydania wadliwej decyzji. Powoływanie się przez skarżących, że wedle ich obserwacji tego typu urządzenia wywołują niekorzystne oddziaływanie na otoczenie w postaci wyziewów, rozlewania fekalii to w istocie wyrażenie obawy przed awarią przepompowni. Nie jest to jednak zarzut sprzeczności decyzji z prawem, podkreślić należy, iż z opisu technicznego sieci kanalizacyjnej wynika, że każda pompownia wyposażona będzie w dwa silniki elektryczne, z których jeden stanowi wyłącznie zabezpieczenie. Łagodzi to obawy przed ewentualnymi skutkami awarii, których przecież nie można w 100% wykluczyć. Kanalizacja ma być także wybudowana w sposób szczelny, a to niweluje także zgłaszany zarzut skargi o spodziewanych wyziewach.

Skoro zarzuty skarg nie są uzasadnione, a Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa, skargi jako nieuzasadnione należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.