Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 22 grudnia 2009 r.
II SA/Rz 828/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ryszard Bryk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.R. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 828/08 oddalającego wniosek J.R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 828/08 postanawia odmówić sporządzenia uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 828/08.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 828/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...).10.2008 r., nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy (k. 62 akt sądowych).

Na wniosek skarżącej, złożony w ustawowym terminie, Sąd sporządził uzasadnienie ww. wyroku, który wraz z uzasadnieniem wysłano do pełnomocnika skarżącej, odbiór przesyłki potwierdziła skarżąca w dniu 11 lipca 2009 r. (dowód doręczenia k. 79 akt sądowych).

We wniosku, opatrzonym datą 16 lipca 2009 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 17 lipca 2009 r. (k. 80-81 i 84 akt sądowych), skarżąca J.R. wniosła o uzupełnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 828/08, bowiem jej zdaniem Sąd nie orzekł o całości skargi z dnia 31 października 2008 r., gdyż w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. nie przedstawił stanu sprawy oraz pominął jej zarzuty.

Twierdziła, że Sąd w uzasadnieniu wyroku pominął kwestię dotyczącą naruszenia przez Burmistrza Miasta i Gminy art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przekroczył termin postępowania i wydanej decyzji z dnia (...).07.2006 r.

Sąd oddalając skargę nie ustosunkował się też w uzasadnieniu do kwestii naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem organ ten nie zawiadomił J.R. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie oznaczonej numerem (...). Ponadto stwierdziła, że w aktach sprawy oznaczonych numerem (...)/Burmistrza Miasta i Gminy/ znajduje się zawiadomienie z dnia 16 maja 2006 r., ale nie ma zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma.

W aktach tych znajduje się natomiast sfałszowane potwierdzenie odbioru pisma z dnia 16 czerwca 2006 r., przerobione długopisem zawiadomienie na 16 czerwca 2006 r. oraz dorobiony załącznik nr 1 (wykaz stron) do zawiadomienia w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr (...) z dnia 2006.06.(...)/załącznik nr 3/, z którego jednoznacznie wynika, że zawiadomienie z dnia 16 czerwca 2006 r. otrzymała J. i S.R.

W konkluzji stwierdziła, że w takiej sytuacji składa wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r.

Załączniki o jakich wspomina wnioskodawczyni dołączyła do wniosku (k. 82-83 akt sądowych).

Na rozprawie sądowej w dniu 8 grudnia 2009 r. pełnomocnik wnioskodawczyni podtrzymał wniosek o uzupełnienie wyroku (k. 145 akt sądowych)

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Z treści wniosku, nazwanego wnioskiem o uzupełnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r. wynika, że faktycznie dotyczy uzupełnienia uzasadnienia tego wyroku, o czym świadczą takie zwroty jak: "nie orzekł o całości skargi", "wnioskuje o zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, a mianowicie wyjaśnieniu kwestii, które pominął Wojewódzki Sąd Administracyjny (zwany dalej WSA), w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., tj. kwestii...".

Oprócz tego zawiera zarzuty (np. naruszenie przez Sąd art. 61 § 4 k.p.a.) mogące świadczyć o skardze kasacyjnej, sporządzonej przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, a więc przez podmiot nieuprawniony do jej sporządzenia.

Jeżeli jednak do przesyłki skierowanej do pełnomocnika skarżącej zawierającej wyrok z uzasadnieniem dołączono pouczenie o sposobie i terminie sporządzenia skargi kasacyjnej (k.76 akt sądowych) i skoro mimo tego ww. pełnomocnik na rozprawie sądowej podtrzymał wniosek o uzupełnienie wyroku, zatem Sąd przyjął, iż przedmiotowy wniosek w całości dotyczy uzupełnienia wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r.

Art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej skrótem p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnieni wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J.R., zatem stosownie do art. 141 § 2 i art. 142 § 2 p.p.s.a. taki wyrok nie podlegał doręczeniu z urzędu.

W związku z tym wniosek o uzupełnienie wyroku powinien być wniesiony w ciągu 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Wyrok był ogłoszony w dniu 17 czerwca 2009 r., przeto wskazany termin upłynął z dniem 1 lipca 2009 r.

Przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku był nadany w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 17 lipca 2009 r. (k. 84 akt sądowych), czyli po upływie ustawowego terminu.

Z art. 157 § 3 p.p.s.a. wynika, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Oznacza to, że oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku zapada w formie postanowienia.

W piśmiennictwie prawniczym nie ma natomiast jednozgodności czy spóźniony wniosek o uzupełnienie wyroku powinien być postanowieniem odrzucony czy oddalony. Według T. Wosia, taki wniosek podlega odrzuceniu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydanie 3, Wyd. LexisNexis, W-wa 2009 r., str. 650). Zdaniem natomiast B. Dautera, to w takiej sytuacji nie ma podstaw prawnych do odrzucenia wniosku, przeto wniosek o uzupełnienie wyroku złożony z uchybieniem ustawowego terminu powinien być postanowieniem oddalony i na takie postanowienie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2005 r., str. 364-367).

Argumentacja B. Dauera jest następująca:

Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. a w związku z tym nie mogą mieć do niego zastosowania, poprzez odesłanie zawarte w art. 64 § 3, przepisy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., dające podstawę do odrzucenia skargi wniesionej po terminie. W pozostałych wypadkach ustawa (p.p.s.a.) pozwala na odrzucenie pisma w postępowaniu sądowym tylko wtedy kiedy wyraźnie o tym stanowi (np. art. 88, 178, 220 § 3, 259 § 2, 280 § 1 p.p.s.a.). W konkluzji stwierdził, że skoro nie jest możliwe odrzucenie takiego wniosku, to należy go oddalić, mimo że zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stwierdził, że p.p.s.a. nie przewiduje środka zaskarżenia na postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku, za czym dodatkowo przemawia art. 141 § 3 p.p.s.a. Brak środka zaskarżenia na takie postanowienie, nie narusza praw wnioskodawcy, skoro mógł dochodzić zmiany zakwestionowanego wyroku równolegle w drodze skargi kasacyjnej.

Odnosząc się do odmiennego stanowiska J. Drachala - Prawo o postępowaniu... str. 86, iż na postanowienie odrzucające wniosek o uzupełnienie wyroku przysługuje skarga kasacyjna, zanegował ten pogląd, bowiem środków zaskarżenia nie można domniemywać, a w szczególności doszukiwać się takich środków wbrew ustawie p.p.s.a.

Stosownie do art. 173 p.p.s.a. skarga kasacyjna przysługuje wyłącznie od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, zaś żaden środek rektyfikacyjny nie wszczyna postępowania w rozumieniu powołanego przepisu.

Sąd in merito podzielił zapatrywanie B. Dautera, gdyż art. 194 § 1, jak również inne przepisy p.p.s.a., nie przewidują zażalenia na postanowienie oddalające spóźniony wniosek o uzupełnienie wyroku. Interpretacja art. 157 i art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że środki zaskarżenia przysługują tylko na n/w orzeczenia sądu I instancji, a mianowicie:

-

wyrok uzupełniający wyrok (skarga kasacyjna art. 173 p.p.s.a.),

-

postanowienie uzupełniające wyrok co do kosztów postępowania (zażalenie art. 227 § 1 p.p.s.a.).

Do środków rektyfikacyjnych oprócz uzupełnienia wyroku zalicza się także sprostowanie i wykładnię orzeczenia (art. 156-158 p.p.s.a.).

Istotna wskazówka interpretacyjna wynika z art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a., bo według tego przepisu zażalenie przysługuje tylko na postanowienia o sprostowaniu lub wykładnię orzeczenia, albo ich odmowie. Oznacza to, że na postanowienie odmawiające uzupełnienia wyroku z powodu złożenia wniosku z uchybieniem terminu, zażalenie nie przysługuje. Nie przysługuje również skarga kasacyjna, bowiem takie postanowienie nie kończy postępowania w sprawie w rozumieniu art. 173 § 1 p.p.s.a. Przez postanowienie kończące postępowanie należy rozumieć takie, które kończy całe postępowanie lub zamyka drogę do wydania wyroku.

W podsumowaniu należy stwierdzić, że skoro na wydane w dniu 8 grudnia 2009 r. postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku zażalenie nie przysługiwało, przeto stosownie do art. 163 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku sporządzenia uzasadnienia tego postanowienia. Powołany przepis stanowi, że postanowienia ogłaszane na rozprawie sąd uzasadnia gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Z tego właśnie względu i na podstawie art. 141 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie należy nadmienić, iż uzupełnieniu podlega tylko sentencja orzeczenia, a nie uzasadnienie.