Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996621

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 25 lutego 2016 r.
II SA/Rz 67/16

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) listopada 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) wezwana została do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego odwołania. W odpowiedzi działający jej imieniem pełnomocnik wniósł o zwolnienie od tej opłaty. W uzasadnieniu żądania podniesione zostało, że na Spółkę nałożono 15 kar finansowych w związku z prowadzeniem działalności w zakresie gier hazardowych w wysokości po 12 000 zł każda (z przedłożonego oświadczenia prezesa zarządu Spółki wynika, że jedna z tych kar wynosi 36 000 zł, zaś pozostałe po 12 000 zł). Podkreślono, że wobec Spółki prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, w ramach którego zajęty został majątek Spółki oraz jej rachunek bankowy. Spółka ma ujemny bilans handlowy, zaś utrzymuje się jedynie z wpłat dokonywanych przez prezesa jej zarządu. Wysokość kapitału zakładowego Spółki to 5 000 zł, zaś wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok to - 33 064,25 zł. Do wniosku załączone zostały następujące dokumenty:

- oświadczenie prezesa zarządu Spółki datowane 26 października 2015 r. wskazujące, że umowa Spółki nie przewiduje obowiązku czynienia na rzecz Spółki dopłat przez wspólników i takich od momentu powstania Spółki nie było,

- rachunek zysków i strat na dzień 31 grudnia 2014 r. wykazujący zysk w wysokości 2 936,77 zł,

- rachunek zysków i strat na dzień 31 lipca 2015 r. wykazujący stratę w wysokości 33 064,25 zł,

- oświadczenie prezesa zarządu Spółki datowane 26 października 2015 r. o ilości wymierzonych kar pieniężnych (15),

- wyciągi z rachunku bankowego Spółki z saldem na dzień 7 stycznia 2016 r. wynoszącym 0 zł,

- zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. wskazujące na dochód Spółki w kwocie 3 625,77 zł,

- sprawozdanie finansowe za okres obrotowy od 15 kwietnia do 31 grudnia 2014 r.

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

A. Sp. z o.o. z siedzibą w (...) nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Powyższe stanowi zaś przesłankę przyznania stronie częściowego prawa pomocy, o które się ubiega, o czym stanowi art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej w dalszej części "p.p.s.a.".

Do wskazanej konkluzji doprowadziła analiza przedstawionych przez Spółkę okoliczności oraz przedłożonej dokumentacji, a w istocie wyciągu z rachunku bankowego. W tym miejscu należy podkreślić, że bezużyteczne do oceny kondycji finansowej Spółki są przedłożone przez nią dokumenty, które obrazują jej sytuację finansową na koniec 2014 r., jak też na 31 lipca 2015 r. Trudno bowiem na ich podstawie czynić aktualne ustalenia w powyższym zakresie. Niezależnie od powyższego, strata jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami i nie oznacza automatycznie rzeczywistego braku środków finansowych Potrzebnych do rozstrzygnięcia wniosku informacji dostarcza natomiast wspomniany wyciąg z rachunku bankowego Spółki. Wskazuje on mianowicie, że pomimo powoływania się przez nią na trudną sytuację finansową, kontynuuje ona działalność gospodarczą, bowiem prezes zarządu, będący jednocześnie jedynym jej wspólnikiem, dokonuje "wpłat własnych" na ten cel średnio 5 000 - 6 000 zł miesięcznie. Ponadto wyciąg ten wskazuje, że Spółka reguluje na bieżąco swoje zobowiązania, a zatem nie ma przeszkód, by pokryła także koszt wpisu w niniejszej sprawie, zwłaszcza że jego wysokość to 100 zł i jest najniższą tego rodzaju na gruncie postępowania sądowego. Uwagę należy także zwrócić na fakt, iż Spółka występuje w tej sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), który zresztą reprezentował ją także w postępowaniu administracyjnym. Z pewnością z powyższym związane są określone koszty (wynagrodzenie), a trudno przypuszczać, by ich wysokość była niższa od wysokości wspomnianego wpisu od skargi. Trudno także jako argument przemawiający za uwzględnieniem żądania Spółki uznać stwierdzenie prezesa jej zarządu, że umowa Spółki nie przewiduje obowiązku czynienia na jej rzecz dopłat przez wspólników. Nic nie stoi bowiem na przeszkodzie, by umowę taką zmienić w powyższym zakresie. Przedmiotowe dopłaty przewidziane są bowiem w Kodeksie spółek handlowych dla sytuacji, gdy podmiot gospodarczy ma trudności w realizacji swoich zobowiązań, a zatem także tych z tytułu kosztów sądowych, które stanowią zwykły koszt działalności takiego podmiotu.

W postępowaniu sądowym to jego strony mają obowiązek ponoszenia wszelkich związanych z nim kosztów, o czym przesądza treść art. 199 p.p.s.a. Powyższa ma szczególnie istotne znaczenie w wypadku osób prawnych, które nawet po spełnieniu wyartykułowanej w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. przesłanki przyznania częściowego prawa pomocy, nie muszą uzyskać żądanego wsparcia. Ustawodawca w powołanym przepisie posłużył się bowiem sformułowaniem "może", który przy ocenie w tym zakresie nakazuje uwzględnienie ogółu okoliczności sprawy. Przezorności i zapobiegliwości w zakresie zdobycia środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym należy szczególnie wymagać od osób biorących udział w postępowaniach sądowych w związku z prowadzoną przez siebie profesjonalną działalnością gospodarczą, która ze swej istoty wiąże się z ryzykiem ponoszenia wszelkich związanych z nią konsekwencji, w tym kosztów sądowych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2008 r., I GZ 147/08, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro więc Spółka nie wykazała, by rzeczywiście znajdowała się w sytuacji uniemożliwiającej samodzielne sfinansowanie kosztów wpisu od złożonej przez nią skargi, to brak było podstaw do zwolnienia jej od tego obowiązku. Dlatego odmówiono uwzględnienia żądania Spółki, o czym orzeczono w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.