Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996566

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 8 stycznia 2016 r.
II SA/Rz 172/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg H. S. i R. S. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2014 r., Nr (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - odrzucić skargę H. S.

Uzasadnienie faktyczne

H. S. (odrębna skarga) oraz R. S., M. S., E. S., W. S. (wspólna skarga) zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 2014 r. Nr (...) wydaną w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Zarządzeniami z dnia 11 i 12 lutego 2015 r. tut. Sąd wezwał m.in. H. S. do uiszczenia wpisu sądowego oraz do nadesłania trzech egzemplarzy odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W wezwaniu tym zawarto pouczenie, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Nadto powyższe wezwania zawierały pouczenie, że ww. braki należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania zostały doręczone, na wskazany przez H. S. adres i odebrane w dniu 18 lutego 2015 r. przez, jak wynika z opisu zwrotnego potwierdzenia odbioru, dorosłego domownika M. G. - lokatora (tom I, k. 33 akt sądowych). Termin do wykonania wezwań mijał z dniem 25 lutego 2015 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie - 25 luty 2015 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) H. S. zawnioskował o przyznanie prawa pomocy w całości. Jednocześnie wskazał, że uzupełnia braki formalne skargi i przedkłada jej 4 odpisy. Przy czym zauważyć należy, że skarżący nadesłał 3 kserokopie pisma datowanego na dzień 3 listopada 2014 r., zatytułowane "skarga", z odręczną adnotacją: "pierwszy/drugi/trzeci egzemplarz skargi na Wojewodę Podkarpackiego za lekceważenie wyroku sadu administracyjnego", jednakże o treści odmiennej od tekstu wniesionej skargi z dnia 9 stycznia 2015 r.

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 172/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi H. S., M. S., E. S. i W. S., wniesione na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Wojewody (...), z powodu nieuzupełnienia przez ww. braków formalnych skarg.

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 1504/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił opisane wyżej postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi H. S. NSA uznał, że odrzucenie skargi H. S. było przedwczesne, gdyż nie ustalono jednoznacznie, czy doręczenie zastępcze wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, kierowane do wyżej wymienionego, było prawidłowe. Wezwanie Sądu odebrane zostało za pokwitowaniem dokonanym przez M. G. - lokatora, jako domownika skarżącego, zaś w skardze kasacyjnej H. S. podniósł, że osoba ta nie jest domownikiem i nie przekazała mu wezwania.

Realizując wytyczne NSA, tut. Sąd skierował do ustanowionego dla skarżącego w ramach prawa pomocy pełnomocnika wezwanie o wyjaśnienie czy M. G. jest dla H. S. osobą obcą, czy też jest członkiem jego rodziny, od kiedy i na jakiej podstawie zamieszkuje w lokalu ze skarżącym, czy tworzy wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe oraz do szczegółowego wyjaśnienia okoliczności doręczenia M. G. wezwania Sądu, w szczególności w jakich okolicznościach H. S. powziął wiedzę o zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r. wzywającym go do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wskazał Sąd w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a w treści wniosku wskazał, że stanowi on odpowiedź na zarządzenia z dnia 11 lutego 2015 r. Z akt sprawy wynika nadto, że zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu zawarte było w jednej przesyłce sądowej (kopercie) wraz z wezwaniem do nadesłanie odpisów skargi, którą doręczyciel pocztowy wydał M. G. a jak twierdzi H. S. nie otrzymał on żadnych wezwań.

W odpowiedzi na wezwanie H. S. podał, że M. G. jest osobą obcą w stosunku do niego, która została "narzucona przez służby specjalne" i mieszka z nim od około dwóch i pół roku. Pozostałe pytania Sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej "p.p.s.a.") do pisma wnoszonego do sądu administracyjnego - w tym wypadku skargi - należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, przy czym odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wyjaśnienia przy tym wymaga, że odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem - (post. NSA z 18 listopada 2004 r., sygn. FSK 1214/2004, baza orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpisem pisma może być bowiem dokument sporządzony w dowolnej technice zapewniającej trwałość i niezmienność zawartych w nim informacji, potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnioną osobę. Natomiast kopia lub fotokopia to wierne odwzorowanie w formie papierowej dokumentu oryginalnego, w szczególności pod względem treści i układu graficznego.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd zauważa, że przesłane przez H. S. pisma z dnia 3 listopada 2014 r. (data nadania - 25 lutego 2015 r.) nie jest odpisem skargi ani też jej kopią czy fotokopią. Nadto opatrzone jest wcześniejszą datą niż skarga z dnia 9 stycznia 2015 r., która zainicjowała niniejsze postępowanie. Oznacza to, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i prawidłowego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie dokonania tych czynności nie wykonał wezwania Sądu i nie nadesłał żądanych odpisów skargi. Nienależyte wykonanie zarządzenia Sądu, wywołuje takie same skutki jak nieuzupełnienie braków formalnych skargi.

Odnosząc się zaś do kwestii doręczenia H. S. zarządzeń z dnia 11 i 12 lutego 2015 r. Sąd uznał, że były one prawidłowe. Wyjaśnić należy, że pomimo wezwania Sądu skarżący nie udzielił informacji pozwalających na ustalenie, czy M. G. prowadzi z nim wspólne gospodarstwo domowe, a zatem czy doręczenie mu ww. zarządzeń stanowiło doręczenie dokonane dorosłemu domownikowi w rozumieniu art. 72 p.p.s.a. Nadto skarżący milczeniem zbył pytania Sądu w zakresie okoliczności, w jakich powziął wiedzę o zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarówno bowiem zarządzenie w przedmiocie wpisu od skargi jak i zarządzenie w przedmiocie nadesłania odpisów skargi zostały wysłane jedną przesyłką pocztową, doręczoną M. G. Skoro zatem jak twierdzi skarżący, M. G. nie przekazał mu tej przesyłki, Sąd wezwał do podania w jakich okolicznościach powziął wiedzę o zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r., gdyż w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznania prawa pomocy, a w treści wniosku podał wprost, że jest on odpowiedzią na ww. zarządzenie. Okoliczności tych nie wyjaśnił ani skarżący, ani jego ustanowiony w ramach prawa pomocy zawodowy pełnomocnik, wobec czego Sąd w myśl rygoru wystosowanego wezwania rozpoznał sprawę w oparciu o dotychczas posiadane dokumenty i przyjął, że zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia braków skargi skutecznie doręczono skarżącemu.

Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że przesłane w zakreślonym terminie przez H. S. pismo, zawiera odmienną treść niż wniesiona skarga z dnia 9 stycznia 2015 r. i nie jest odpisem ani kopią (fotokopią), Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Końcowo należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie pozostała do rozpoznania jedynie skarga R. S., gdyż nie zawiera braków formalnych.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.