II SA/Rz 1568/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - OpenLEX

II SA/Rz 1568/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996516

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2016 r. II SA/Rz 1568/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Miasta (...) w zakresie nadzoru pedagogicznego wobec Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego (...) postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

A. K. (dalej: Skarżąca) wniosła do tutejszego Sądu skargę "na czynności i zaniechania Prezydenta Miasta (...) wykonującego zadania organu prowadzącego, określone w art. 63 ust. 2 w zw. z art. 91d pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674; dalej: Karta Nauczyciela)wobec Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego (...), w którym wykonywała pracę jako nauczyciel języka niemieckiego od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. W skardze zarzuca Prezydentowi Miasta nieprawidłowości w zakresie sprawowania nadzoru nad Zespołem Szkół Kształcenia Ustawicznego, co jej zdaniem spowodowało bezprawne rozwiązanie z nią stosunku pracy w 2009 r. Domaga się potwierdzenia przez Sąd statusu zawodowego oraz cofnięcia skutków prawnych wynikających z rozwiązania z nią umowy o pracę na stanowisku nauczyciela.

W uzasadnieniu wskazała, że skarga stanowi kolejny instrument prawny w dochodzeniu należnego każdemu człowiekowi niezbywalnego podmiotowego statusu społecznego. Od ponad sześciu lat trwa wyczerpująca nieprzerwana walka przed wszelkimi możliwymi państwowymi organami ochrony prawnej o powrót na "łono" Karty Nauczyciela. Wskazała, że żąda doprowadzenia do stanu zgodnego z jej prawno - obywatelskim statusem podmiotu prawa publicznego tj.:

- potwierdzenia braku umocowania normatywnego w bezwzględnie wiążących i gwarancyjnych przepisach ustawy Karta Nauczyciela dla zawartej z nią - nauczycielem dyplomowanym w dniu 1 września 2005 r. w Zespole Szkół Kształcenia Ustawicznego umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze zajęć,

- potwierdzenia automatycznego przekształcenia w dniu 1 września 2005 r. z mocy art. 10 ust. 5a Karty Nauczyciela niedopuszczalnej "umowy o pracę" w stosunek pracy na podstawie mianowania,

- potwierdzenia dokonywania przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego niedopuszczalnych zmian jej stosunku pracy w dniach 1 września 2007 r., 25 stycznia 2008 r., 27 maja 2008 r., i 19 stycznia 2009 r.,

- orzeczenie o bezskuteczności z mocy prawa dokonanego w dniu 15 maja 2009 r. przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego, na podstawie przepisów Kodeksu pracy, definitywnego wypowiedzenia "umowy o pracę na czas nieokreślony w niepełnym wymiarze czasu pracy,

- nakazanie Zespołowi Szkół Kształcenia Ustawicznego sprostowania nieprawdziwej informacji w dokumentacji zatrudnienia o formie stosunku pracy od 1 września 2005 r., wystawienia aktu mianowania i dopuszczenia do pracy,

- usunięcia z obrotu prawnego świadectwa pracy wystawionego przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego w dniu 31 sierpnia 2009 r., stwierdzającego w punkcie 3a, że stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę, art. 27 ust. 1 Karty Nauczyciela, stanowiącego podstawę do wydania przez Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 19 maja 2010 r. decyzji o przyznaniu emerytury nauczycielskiej od 1 kwietnia 2010 r.

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2015 r. wezwano Skarżącą o wyraźne sprecyzowanie czego dotyczy skarga, przez określenie jej przedmiotu, co powinno polegać na sprecyzowaniu aktu, czynności lub bezczynności Prezydenta Miasta z podaniem ich daty i oznaczenia, w przypadku określenia, że skarga dotyczy czynności lub aktu Prezydenta Miasta, o nadesłanie dowodu wezwania Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi jest akt Prezydenta Miasta polegający na niewykonaniu wobec niej nałożonych na niego zadań na podstawie art. 63 ust. 2 i art. 91d pkt 3 Karty Nauczyciela. Była przekonana, że Prezydent Miasta wywiąże się ze swojego obowiązku i nakaże jej pracodawcy dopełnienie nakazanych prawem czynności celem doprowadzenia jej statusu do stanu zgodnego z Kartą Nauczyciela, przez potwierdzenie przekształcenia się z mocy art. 10 ust. 5a Karty Nauczyciela, w dniu 1 września 2005 r. umowy o pracę, w stosunek pracy na postawie mianowania. Jako dowód domagania się od Prezydenta Miasta ochrony dołączyła uchwałę Rady Miasta z dnia 24 lutego 2012 r., nr XXV/397/12 uznającą jej skargę na działalność Prezydenta za bezzasadną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucanie skargi organ wskazał, że roszczenia Skarżącej mają charakter cywilnoprawny i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Sądy powszechne zaś rozstrzygające sprawę stanowiącą przedmiot skargi oddaliły we wszystkich instancjach roszczenia Skarżącej. Wskazał ponadto, że w sprawie, której dotyczy skarga nie wydano rozstrzygnięcia administracyjnego, a postępowanie kontrolne organu prowadzącego - Gminy Miasto (...) przeprowadzone u byłego pracodawcy nie wykazało nieprawidłowości w zakresie rozwiązania ze Skarżącą umowy o pracę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zakres kontroli sądowadministracyjnej przez sądy administracyjne określa art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej; p.p.s.a.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

(1) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4)

(2) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.: Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest do badania dopuszczalności skargi.

Dokonując próby ustalenia przedmiotu skargi na podstawie kolejno kierowanych przez Skarżącą pism Sąd uznał, że obecnie skarży ona brak podjęcia przez Prezydenta Miasta czynności nadzoru wobec Zespołu Szkół Kształcenia Ustawicznego i nienakazanie przekształcenia zawartej z nią umowy o pracę w stosunek pracy na podstawie mianowania. Z tego też wywodzi szereg roszczeń:

- potwierdzenia braku umocowania normatywnego w bezwzględnie wiążących i gwarancyjnych przepisach ustawy Karta Nauczyciela dla zawartej z nią - nauczycielem dyplomowanym w dniu 1 września 2005 r. w Zespole Szkół Kształcenia Ustawicznego umowy o prace na czas nieokreślony w pełnym wymiarze zajęć,

- potwierdzenia automatycznego przekształcenia w dniu 1 września 2005 r. z mocy art. 10 ust. 5a Karty Nauczyciela niedopuszczalnej "umowy o pracę" w stosunek pracy na podstawie mianowania,

- potwierdzenia dokonywania przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego niedopuszczalnych zmian jej stosunku pracy w dniach 1 września 2007 r., 25 stycznia 2008 r., 27 maja 2008 r., i 19 stycznia 2009 r.,

- orzeczenie o bezskuteczności z mocy prawa dokonanego w dniu 15 maja 2009 r. przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego na podstawie przepisów Kodeksu pracy definitywnego wypowiedzenia "umowy o pracę na czas nieokreślony w niepełnym wymiarze czasu pracy,

- zakazanie Zespołowi Szkół Kształcenia Ustawicznego sprostowania nieprawdziwej informacji w dokumentacji zatrudnienia o formie stosunku pracy od 1 września 2005 r., wystawienia aktu mianowania i dopuszczenia do pracy,

- usunięcia z obrotu prawnego świadectwa pracy wystawionego przez Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego z w dniu 31 sierpnia 2009 r., stwierdzającego w punkcie 3a, że stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę, art. 27 ust. 1 Karty Nauczyciela stanowiącego podstawę do wydania przez Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

(...) w dniu 19 maja 2010 r. decyzji o przyznaniu emerytury nauczycielskiej od 1 kwietnia 2010 r.

Roszczenia te mają charakter roszczeń ze stosunku pracy, do których na podstawie art. 91c Karty Nauczyciela mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy, a co za tym idzie roszczenia te dochodzone mogą być jedynie przed sądem pracy.

Skarżąca, jak wynika z akt skorzystała z tej drogi sądowej. Sąd Rejonowy oddalił jej powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy, a następnie Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt (...) oddalił apelację, a Sąd Najwyżej oddalił skargę kasacyjną w tym zakresie (wyrok z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt (...)).

Obecnie, po wyczerpaniu drogi cywilnoprawnej, Skarżąca próbuje dochodzić tych roszczeń na drodze administracyjnoprawnej wskazując na brak nadzoru Prezydenta Miasta. Charakter zgłoszonych roszczeń wskazuje na to, że sprawa której dotyczy skarga nie jest sprawą administracyjną i nie może być w związku z tym rozpoznana przez ten sąd. Jeżeli określony akt lub czynność pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, to sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpoznania skarg na niepodjęcie takiego aktu lub czynności. Innymi słowy, sąd administracyjny nie może rozstrzygać o podniesionych przez Skarżącą żądaniach.

Ponadto przepisy nie przewidują obowiązku prezydenta do dokonywania nadzoru pedagogicznego, którego Skarżąca się domaga.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 Karty Nauczyciela nadzór pedagogiczny, w zakresie zgodności zatrudnienia nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami, którego niewykonanie Skarżąca zarzuca Prezydentowi Miasta, sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, który może w drodze decyzji polecić usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie (art. 34 ust. 1 Karty Nauczyciela). Zakres żądania Skarżącej wskazuje również na to, że nie jest to sprawa z zakresu nadania stopnia awansu zawodowego, w zakresie której kompetencje prezydenta miasta wynikają z art. 91d w zw. z art. 9 ust. 4 pkt 2 Karty Nauczyciela i kończą się wydaniem decyzji administracyjnej. Jak wynika z pism Skarżącej i dołączonych dokumentów posiada ona tytuł nauczyciela dyplomowanego, a domagała się przekształcenia stosunku pracy nawiązanego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w stosunek pracy na podstawie mianowania, w oparciu o art. 10 ust. 5a Karty Nauczyciela. Z kolei art. 63 ust. 2 Karty Nauczyciela, na który również powołuje się Skarżąca przewiduje ochronę jak dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) i w tym zakresie prezydent miasta jest obowiązany z urzędu i na warunkach w tym przepisie przewidzianych występować w obronie nauczyciela. Nie chodzi tutaj zatem o ochronę jakiej domaga się Skarżąca, ale o ochronę wynikającą z Kodeksu karnego.

Obowiązek podjęcia przez Prezydenta Miasta określonego działania we wnioskowanym przez Skarżącą zakresie nie wynika również z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515). Zgodnie z art. 30 w zw. z art. 11a ust. 3 tej ustawy do zadań prezydenta miasta należy w szczególności:

1)

przygotowywanie projektów uchwał rady gminy;

1a) opracowywanie programów rozwoju w trybie określonym w przepisach o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;

2)

określanie sposobu wykonywania uchwał;

3)

gospodarowanie mieniem komunalnym;

4)

wykonywanie budżetu;

5)

zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.

Wobec cywilnoprawnego charakteru skierowanych do Sądu roszczeń oraz ze względu na brak przepisów nakazujących Prezydentowi Miasta podjęcie działania w zakresie w jakim domaga się Skarżąca, złożona przez nią skarga na bezczynność Prezydenta Miasta, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.