Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2113213

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 16 września 2016 r.
II SA/Rz 1236/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z/s w (...) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) czerwca 2016 r., Nr (...) w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie faktyczne

A. Sp. z o.o. z/s w skardze na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Celnej zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania.

Reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik podniósł, że wykonanie zaskarżonego postanowienia w zakreślonym w rozstrzygnięciu zakresie prowadzić będzie do uszczuplenia majątku spółki, pozbawiając ją jednocześnie możliwości korzystania z posiadanego kapitału finansowego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przewidziana w tym przepisie instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady wykonalności ostatecznych rozstrzygnięć organu II instancji i tak też powinna być oceniana.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06). Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak NSA w postanowieniach z dnia: 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04; 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04 i z 9 marca 2005 r., II OZ 52/05).

Wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej skutek w postaci niemożliwości korzystania z określonej zaskarżonym postanowieniu kwoty pieniężnej nie stanowi żadnego z wyżej opisanych skutków, przed którego negatywnymi skutkami chroniłaby omawiana instytucja prawna. Brak możliwości korzystania ze środków pieniężnych stanowi bowiem zwykłą konsekwencję wydanego postanowienia i co do zasady jego skutki są odwracalne. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11 "w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania".

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.