Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1976965

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 13 listopada 2015 r.
II SA/Po 709/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.).

Sędziowie WSA: Wiesława Batorowicz, Izabela Paluszyńska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Wojewody z dnia (...) czerwca 2015 r. Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Prezydent Miasta decyzją nr (...) z 10 kwietnia 2015 r. na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) odmówił Panu T. J. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę budynku mieszkalno-handlowo-usługowego przy ul. P. w P., położnego na dz. nr (...), ark. (...), dz. nr (...), ark. (...), obr. P.

W motywach rozstrzygnięcia Prezydent wskazał, że Inwestor w dniu 4 marca 2015 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla powyższej inwestycji. W dniu 13 stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru decyzją nr (...) znak: (...) nakazał właścicielowi Panu T.J rozbiórkę stropu wykonanego nad parterem w prawej części budynku przy ul. P. w P. oraz decyzją nr (...) z dnia (...).03.2015 r. znak: (...) nakazał Inwestorowi Panu T.J. rozbiórkę prawej oficyny budynku mieszkalno-usługowego przy ul. P. w P. Mając na uwadze powyższe organ wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.

Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta wniósł T. J. podnosząc, że warunkiem koniecznym jest istnienie w obrocie prawnym ostatecznych decyzji w przedmiocie rozbiórki, co nie nastąpiło ze względu na wniesienie odwołania od decyzji z (...) stycznia 2015 r. i (...) kwietnia 2015. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie odwołujący podał, że decyzje o rozbiórce dotyczą robót zabezpieczających, które powinny być wykonane przez inwestora zgodnie z zaleceniami ekspertyzy technicznej z 24 stycznia 2015 r. opracowanej przez rzeczoznawcę budowanego. Natomiast sprawa projektu budowlanego zamiennego obejmującego prawą oficynę zatwierdzonego obecnie decyzją z (...) grudnia 2005 r. rozpatrywana jest obecnie w Prokuraturze Rejonowej. Do czasu zakończenia tego postępowania nie ma podstaw do podważania legalności przeprowadzonych prac i podejmowania przedwczesnych decyzji administracyjnych.

Nie było zatem podstaw do zastosowania art. 35 ust. 5 Prawa budowanego, a prowadzone postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę powinno być zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zaskarżona decyzja jest niekorzystna, gdyż wydłuża termin załatwienia sprawy i jest sprzeczna z zaleceniami ekspertyzy technicznej, w której jednoznacznie określono potrzebę niezwłocznego załatwienia spraw administracyjnych związanych ze wznowieniem robót budowlanych ze względu na bezpieczeństwo istniejącej zabudowy.

Wojewoda decyzją z (...) czerwca 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z (...) kwietnia 2015 r.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda argumentował, że pismem z 6 maja 2015 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielnie informacji na jakim etapie są postępowania dotyczące odwołań Pana T. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące nakazu rozbiórki na przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na powyższe, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że sprawa z odwołania od decyzji nr (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) stycznia 2015 r. nakazującej Panu T.J. rozbiórkę stropu o powierzchni ok. 97,4 m2, wykonanego nad parterem w prawej części budynku (patrząc od frontu budynku) mieszkalnego przy ul. P. w P., po doręczeniu postanowienia z (...) listopada 2014 r. wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, którym wstrzymano wykonywanie robót budowlanych w zakresie przebudowy w budynku mieszkalnym przy ul. P. w P., została zakończona ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) maja 2015 r. (znak: (...)) utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast sprawa z odwołania od decyzji nr (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) marca 2015 r. (znak: (...)) nakazującej Panu T. J. rozbiórkę prawej oficyny budynku mieszkalno-usługowego przy ul. P. w P., budowanej mimo wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu (...) grudnia 2014 r. postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, nie została zakończona - wyznaczony został nowy termin załatwienia sprawy do 15 czerwca 2015 r.

Jednocześnie Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał organowi administracji architektoniczno-budowlanej potwierdzoną za zgodność z oryginałem decyzję z (...) maja 2015 r. (znak: (...)) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) stycznia 2015 r.

Wojewoda stwierdził, że w myśl przepisu art. 35 ust. 5 Prawa budowanego właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę.

Z akt sprawy wynika, iż w dacie wydania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta, decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotycząca nakazu rozbiórki obiektów znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości były nieostateczne. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma jednak fakt, iż w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z (...) maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję nr (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) stycznia 2015 r. nakazującą Panu T. J. rozbiórkę stropu w budynku mieszkalnym przy ul. P. w P. Fakt ten jest wystarczającą przesłanką do wydania decyzji o odmowie udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę. Powyższego nie zmienia okoliczność, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi postępowanie odwoławcze od innej decyzji nakazującej rozbiórkę oficyny na przedmiotowej działce, czy prowadzone przez Prokuraturę Rejonową postępowanie dotyczące projektu budowlanego zamiennego obejmującego powyższą oficynę.

Skargę na decyzję Wojewody wniosła pełnomocnik T. J. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji wydanych w ramach postępowania objętego skargą oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm. - zwanej dalej "P.b.") poprzez:

- błędną wykładnię wymienionego przepisu i przyjęcie, że użyte w nim pojęcie "obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki" odnosi się do nakazanych robót wewnętrznych w jednym z obiektów (na podstawie art. 50a pkt 1 P.b.), które nijak nie mają wpływu na projekt zagospodarowania działki lub terenu;

- niewłaściwe (przedwczesne) zastosowanie, w sytuacji, gdy decyzja dotycząca obowiązku przeprowadzenia prac w jednym z obiektów została zaskarżona w normalnym toku instancji do sądu administracyjnego.

Pełnomocnik skarżącego argumentowała, że art. 35 ust. 5 P.b. nie powinien posłużyć jako podstawa odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Jego funkcją nie jest karanie inwestora za to, że na terenie lub działce objętej inwestycją znajduje się obiekt podlegający rozbiórce. Innymi słowy, odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego z art. 35 ust. 5 P.b. nie można traktować jako quasi sankcji za nie wykonanie rozbiórki. Podkreślenia wymaga, że rozbiórka orzeczona decyzją administracyjną rodzi skutki tylko wobec jej adresata i jest wykonalna w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm.), a jej wykonalne skutki prawne tylko i wyłącznie w tej sferze prawnej się zawierają.

Art. 35 ust. 5 P.b. jest przepisem materialnego prawa budowlanego i jego sens łączyć należy z tą właśnie sferą. Wskazuje na to użyte przez ustawodawcę wskazanie "jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu". Chodzi bowiem o to, że nie może zostać zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie na budowę, jeżeli nie został rozebrany, objęty obowiązkiem rozbiórki, obiekt podlegający uwidocznieniu na "projekcie zagospodarowania działki lub terenu" w rozumieniu art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. Istnienie takiego obiektu uniemożliwia bowiem - co jest w pełni zrozumiałe - prawidłowe sporządzenie tego projektu, ustalenie wzajemnej odległości istniejących i projektowanych obiektów, układu komunikacyjnego, zieleni, itp.

Przedstawione stanowisko znajduje też potwierdzenie w brzmieniu art. 35 ust. 5 P.b. Przepis ten stanowi o "obiekcie budowlanym, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki". Tymczasem P.b. konsekwentnie posługuje się pojęciem "rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części" (art. 48 ust. 1, art. 49b ust. 1, art. 50a pkt 1, art. 51 ust. 1 pkt 1, art. 51 ust. 3 pkt 2, art. 51 ust. 5). W art. 35 ust. 5 P.b. chodzi zatem niewątpliwie obiekt budowlany rozumiany jako całość podlegającą uwidocznieniu na projekcie zagospodarowania działki lub terenu.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją Wojewody należy zauważyć, że rozbiórka orzeczona decyzją z dnia (...) stycznia 2015 r. ((...)) wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odnosi się do pewnego i to stosunkowo niewielkiego zakresu prac wykonanych wewnątrz istniejącego obiektu budowlanego i to prac nie mających żadnego wpływu na projekt zagospodarowania działki lub terenu. W takiej sytuacji nic nie stoi na przeszkodzie, aby stwierdzić, że przedstawiony przez T. J. projekt zagospodarowania działki, stanowiący część innego zamierzenia inwestycyjnego, jest w pełni prawidłowy i aktualny. Nie ma też przeszkód, aby taki projekt został zatwierdzony. Trudno także znaleźć jakiekolwiek powiązanie - ujmowane w sferze materialnego prawa budowlanego - pomiędzy orzeczonym decyzją z dnia (...) stycznia 2015 r. obowiązkiem a zamierzeniem przedstawionym przez skarżącego w nowym projekcie.

Oceniając sprawę w powyższym świetle jednoznacznie nasuwa się wniosek, że organy stosując rygorystycznie art. 35 ust. 5 P.b. w istocie stosują ten przepis jakoby na zasadzie sankcji za to, że nieobjęty projektem niewielki wycinek prac (zabezpieczających), które dokonano wewnątrz budynku, został przez organy nadzoru budowlanego zakwestionowany. Tymczasem wycinek prac objęty orzeczeniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlega wykonaniu w trybie właściwym dla egzekucji administracyjnej i żadnych innych skutków prawnych nie należy mu przypisywać.

Niezależnie skarżący podnosił, że art. 35 ust. 5 P.b. został przedwcześnie przez organy zastosowany. Sposób w jaki organ posłużył się kompetencją wynikającą z tego przepisu doprowadził do drastycznego ograniczenia kompetencji inwestycyjnych właściciela. W takiej sytuacji w ocenie skarżącego organ powinien wziąć pod uwagę, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2015 r., (...) została zaskarżona przez skarżącego w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Od orzeczenia tego sądu zależy bowiem bezpośrednio wynik postępowania - zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, ż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji I instancji, Sąd nie dopatrzył się przy ich wydaniu naruszeń prawa skutkujących koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w przedmiotowej sprawie stała się decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę budynku mieszkalno-handlowo-usługowego położnego na dz. nr (...), ark. (...) dz. nr (...), ark. (...), przy ul. P. w P.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji przyjmując je za własne i czyniąc podstawą swych rozważań.

Prezydent Miasta w toku postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę przedmiotowej inwestycji ustalił, że przed wniesieniem wniosku w powyższej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z (...) stycznia 2015 r. nakazującą Panu T. J, właścicielowi nieruchomości przy ul P. w P., rozbiórkę stropu wykonanego nad parterem w prawej części budynku (k. 20 akt adm. I inst.). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z (...) maja 2015 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję pierwszoinstancyjną dotyczącą nakazu rozbiórki stropu nad parterem prawej części budynku przy ul. P. Decyzja o rozbiórce stropu stała się ostateczna.

Ubocznie Sąd zauważa, że z kolei druga decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) marca 2015 r. nr (...) nakazująca Inwestorowi T. J. prawej oficyny budynku mieszkalno-usługowego przy ul. P. w P. (działka nr (...)) została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) sierpnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Po 944/15).

Z przedłożonego przez Inwestora do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę projektu budowlanego wynika, że Inwestor na należącej do niego nieruchomości przy ul. P., działka ewidencyjna o numerze (...) i nr (...), planuje przebudowę, rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalno-handlowo-usługowego na budynek apartamentowy z lokalami handlowo-usługowymi w piwnicy i na parterze (k. 16, 23 - 25 projektu budowlanego). Wykonany przez Inwestora strop nad parterem w prawej części budynku, którego rozbiórkę nakazano decyzją z (...) stycznia 2015 r., objęty jest zakresem projektu budowlanego, którego zatwierdzenia domaga się Inwestor (k. 36 projektu budowanego). Nie może zatem ulegać wątpliwości, że wykonany strop, wprawdzie wewnątrz istniejącego budynku, wymieniony jest w projektowanych rozwiązaniach konstrukcyjnych zawartych w projekcie budowlanym, którego zatwierdzenia domaga się Inwestor. Nie kwestionowane jest także to, że strop objęty nakazem rozbiórki znajduje na tym samym terenie, działki ewidencyjnej (...), co istniejący budynek, którego dotyczy wniosek Inwestora o pozwolenie na jego przebudowę, rozbudowę i nadbudowę.

Zaskarżona decyzja Wojewody z (...) czerwca 2015 r. i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z (...) kwietnia 2015 r. zostały wydane w oparciu o przepis art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), którego dyspozycja stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.

Z przepisu powyższego wynika, że wystarczającą przesłanką, której wystąpienie samo w sobie stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jest istnienie na działce, na której ma być posadowiona projektowana inwestycja, obiektu budowanego objętego nakazem rozbiórki (wyr. NSA z 15 lutego 20 r., sygn. akt II OSK 1965/11, LEX 58480).

Z literalnej wykładni art. 35 ust. 5 Prawa budowanego wynika, że wystarczającą przesłanką wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę jest istnienie na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, bez względu na to, w stosunku do kogo ten nakaz był wydany. Istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę.

Warto także zaznaczyć, że w orzecznictwie jednolite jest stanowisko, iż decyzja o nakazie rozbiórki, o której mowa w art. 35 ust. 5 Prawa budowanego, musi być ostateczna, gdyż tylko ona wywołuje skutki prawne (por. wyr. NSA z 25 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 2838/14, LEX 1675585). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W toku postępowania odwoławczego organ nadzoru budowanego decyzją z (...) maja 2015 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o rozbiórce spornego stropu. Nie można z tego z kolei wnioskować, że decyzja o rozbiórce musi być prawomocna, tzn. skontrolowana w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego rozstrzygnięcie Sądu w sprawie ze skargi Inwestora na decyzję organu nadzoru budowlanego z (...) maja 2015 r. nie stanowi zagadnienia wstępnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę. Niezasadny jest zatem argument skarżącego o konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego przez Wojewodę w niniejszej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie nakazu rozbiórki stropu nad parterem po prawej części przedmiotowego budynku.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego odnosi się do rozbiórki obiektu budowlanego, a nie do rozbiórki orzeczonej decyzją z (...) stycznia 2015 r. dotyczącej "pewnego i stosunkowo niewielkiego zakresu prac wykonanych wewnątrz istniejącego budynku", stwierdzić należy, że zwłaszcza w okolicznościach niniejszej sprawy, zarzut ten jest nieuzasadniony. W ocenie Sądu przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego ma również zastosowanie, jeżeli na terenie objętym projektem zagospodarowania działki lub terenu znajduje się obiekt, co do części którego orzeczono nakaz rozbiórki. Może zaistnieć sytuacja, jak w niniejszej sprawie, w której inwestor będzie wnioskował o rozbudowę obiektu budowlanego, do części którego orzeczono nakaz rozbiórki. Organ będzie musiał odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, opierając się na przepisie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, jeżeli rozbudowa tego obiektu będzie dotyczyła jego części, co do której orzeczono nakaz rozbiórki, rozbiórka wpływa na możliwość jego użytkowania, a projekt zagospodarowania terenu załączony do wniosku o pozwolenie na rozbudowę obejmuje tą części obiektu (por. A. Kosicki Komentarz LEX 2014 do art. 35 ustawy - Prawo budowlane).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, z rozstrzygnięcia decyzji z (...) stycznia 2015 r. wynika, że organ nadzoru budowlanego orzekł o rozbiórce stropu nad parterem po prawej części budynku. Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy, gdzie Inwestor planuje rozbudowę, przebudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku, w szczególności przystosowanie piwnicy jako lokali gastronomicznych - restauracji zaliczanych do zakładów żywienia zbiorowego oraz parteru, gdzie mają się mieścić dwa lokale handlowe, a kondygnacje od pierwszego piętra przeznaczono na mieszkalne apartamenty na wynajem, w ocenie Sądu strop nad parterem jest na tyle trwałym i nowym elementem konstrukcyjnym, że należy traktować go jako część obiektu budowlanego (por. wyr. NSA z 9 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 391/06, dostępne www.cebios.nsa.gov.pl).

W konsekwencji, jak wskazano powyżej skoro art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego dotyczy nakazu rozbiórki obiektu budowanego, to odnosić go również należy do nakazu rozbiórki części tego obiektu budowanego. Przyjęcie odmiennego rozumowania, jakiego oczekuje skarżący, prowadziłoby w okolicznościach niniejszej sprawy do obejścia prawa i poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i nadbudowę budynku na działce (...) do niejako sanacji działań skarżącego polegających na wybudowaniu stropu bez wymaganego trybu przewidzianego regułami prawa budowanego.

Skarżący powołuje się na fakt, że decyzja o rozbiórce została do niego skierowana i wywołuje skutki jedynie w stosunku do niego jako adresata decyzji i wykonalna jest w oparciu o przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie Sądu, wyegzekwowanie nakazu rozbiórki stropu w trybie egzekucji w administracji, jak tego domaga się skarżący, w sytuacji zatwierdzenia projektu budowlanego, w którym strop ten stanowi istotną i nieodzowną część obiektu, stoi w rażącej sprzeczności. W istocie pozwolenie na rozbudowę, nadbudowę przedmiotowego budynku prowadziłoby do uniemożliwienia wykonania nakazu rozbiórki stropu, stworzyłoby niedopuszczalną sytuację obejścia prawa i całkowitego uniemożliwienia wykonania decyzji o rozbiórce spornego stropu (por. wyr. WSA w Warszawie z 17 marca 2010 r., sygn. akt IV SA.Wa 59/10, LEX 606926).

W tym stanie rzeczy, w niniejszej sprawie argumentacja skarżącego nie znalazła uzasadnienia. Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." - zarzutami i wnioskami skargi uznał, że decyzje organów obu instancji odpowiadają prawu. Sąd, nie dopatrzył się również żadnych innych uchybień organów w postępowaniu w tej sprawie, w szczególności organy nie naruszyły przepisów postępowania, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji (art. 7-8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 104 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a.).

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił, jak orzeczono w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.