Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 30 kwietnia 2009 r.
II SA/Po 669/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Po 669/08 w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia (...) listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. G. na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia (...) stycznia 2002 r. Nr (...) w przedmiocie zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wniósł osobiście skarżący M. G. - w dniu (...) listopada 2008 r., żądając "wydania mi odpisu wyroku z uzasadnieniem" (karta nr 158 akt sądowych - tom I). W dniu (...) grudnia 2008 r. Sąd doręczył odpis wyroku z dnia (...) listopada 2008 r. wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi M. P. (karta nr 176 akt sądowych). Pismem wniesionym w dniu (...) lutego 2009 r. adwokat M. P. zwrócił Sądowi doręczony mu odpis wyroku wraz z wyjaśnieniem, iż został błędnie przesłany na adres kancelarii, bowiem nie składał wniosku w tym przedmiocie, a nadto, że skarżący pismem z dnia (...) listopada 2008 r. wypowiedział mu pełnomocnictwo, które to wypowiedzenie pełnomocnictwa załączył do pisma (karty akt 181-182 akt sądowych). Pismem wniesionym w dniu (...) marca 2009 r. skarżący M. G. zażądał "wydania wyroku wraz z uzasadnieniem" (karta nr 194 akt sądowych). Pismem z dnia (...) marca 2009 r. Sąd przesłał skarżącemu odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem, informując go jednocześnie, iż doręczenie wyroku nastąpiło w dniu (...) grudnia 2008 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.

Przedmiotowa skarga kasacyjna, sporządzona na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego w dniu (...) kwietnia 2009 r. adwokatowi J. T., wniesiona została w dniu (...) kwietnia 2009 r. (dowód: prezentata wpływu zamieszczona na skardze). W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, iż skuteczne doręczenie odpisu wyroku nastąpiło w dniu (...) marca 2009 r., bowiem pierwsze doręczenie orzeczenia było niezgodne z wnioskiem strony z dnia (...) listopada 2008 r. i nastąpiło do rąk osoby, która nie jest stroną ani jej pełnomocnikiem, stąd było nieskuteczne.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, jako wniesiona z uchybieniem terminu, podlega odrzuceniu.

W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Regulację zawartą w tym przepisie należy rozumieć w ten sposób, iż termin trzydziestodniowy liczy się od doręczenia stronie orzeczenia dokonanego w sposób prawidłowy, to jest zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w przedmiotowej ustawie.

Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepisy przedmiotowej ustawy o doręczeniu, podobnie jak przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 133 § 3 zd. 1 k.p.c.) mają charakter obligatoryjny, który wyłącza swobodną dyspozycję stron w zakresie sposobu doręczenia pism sądowych. Dyspozycja wiąże zarówno sąd, jak też same strony, które jedynie poprzez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego ograniczenie albo upoważnienie określonej osoby do odbioru pism mogą uniknąć doręczenia przez sąd pisma do rąk osób w tym przepisie wymienionych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 1995 r. sygn. akt I PRN 39/95 - Lex nr 24588). Jednocześnie wskazać należy, iż w sytuacji, gdy strona procesowa nie zastąpiona przez pełnomocnika nie wypowiedziała temu pełnomocnikowi pełnomocnictwa (art. 94 § 1 k.p.c.), a samodzielnie złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji - to doręczenie wyroku z uzasadnieniem, skutkujące rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, winno nastąpić do rąk pełnomocnika tej strony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1972 r. sygn. akt III CRN 324/72 LEX nr 7197).

Tym samym w sytuacji, gdy strona ustanowiła pełnomocnika i jednocześnie do akt sprawy nie zostało złożone cofnięcie pełnomocnictwa, choć zgodnie z art. 42. § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, to brak było podstaw prawnych do doręczania pism, w tym doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, bezpośrednio stronie, także w sytuacji, gdy wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem wniosła strona osobiście. Dokonanie doręczenia w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bowiem bezskuteczne w stosunku do jej pełnomocnika, a zatem bezskuteczne również procesowo (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 maja 1965 r., I PR 161/65, Biuletyn Informacyjny Sądu Najwyższego 1965/11, poz. 215; wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 sierpnia 1965 r., II PZ 37/65, LEX nr 13888). Zauważyć przy tym należy, iż w badanym przypadku cofnięcie pełnomocnictwa dla adwokata M. P. nastąpiło po dniu (...)listopada 2008 r., a więc po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w tym dniu, natomiast informacja o powyższym wpłynęła do Sądu w dniu (...) lutego 2009 r.

W świetle powyższego uznać należało, iż w przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie odpisu wyroku z dnia (...) listopada 2008 r. z uzasadnieniem nastąpiło w dniu (...) grudnia 2008 r., tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu (...) stycznia 2009 r. Skarga kasacyjna wniesiona została w dniu (...) kwietnia 2009 r., a więc z trzymiesięcznym uchybieniem terminu określonego w art. 177 p.p.s.a.

W tych okolicznościach przedmiotową skargę kasacyjną, jako wniesioną z uchybieniem terminu, na mocy art. 178 p.p.s.a. Sąd odrzucił.