Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2549112

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 23 sierpnia 2018 r.
II SA/Po 1251/17
Uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Uprawdopodobnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.).

Sędziowie WSA: Edyta Podrazik, Asesor Jan Szuma.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu (...) sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2017 r. Nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z (...).09.2017 r. Starosta (...) stosując przepisy art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 5 stycznia 201 lr. o kierujących pojazdami Dz. U. z 2015 r. poz. 155 skierował Pana J. C. na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W pisemnych motywach decyzji wyjaśniono, iż w ramach postępowania uzupełniającego zleconego organowi decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) z dnia (...) lipca 2017 r. uzyskano wyczerpujące i stanowiące podstawę zastosowania wobec Pana J. C. art. 99 ust.l pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 201 1 r. o kierujących pojazdami, informacje co do stanu zdrowia. Mianowicie w odpowiedzi z dnia 30 sierpnia 2017 r. Pan Dyrektor ZZOZ w O. W. podał informację, z której jednoznacznie wynikało, że stan zdrowia wynikający z przebytego schorzenia o charakterze neurologicznym powoduje istotne zastrzeżenia co do zdolności do kierowania pojazdami mechanicznymi z uwagi na zdiagnozowaną padaczkę z epizodami utraty przytomności.

Opisaną decyzję Pan J. C. zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o pozytywne rozpatrzenie odwołania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z 19 października 2017 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że. ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 155 z późn. zm.) przewiduje w art. 75 ust. 1 pkt 5), iż badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.

Organ pierwszej instancji ponownie prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie uzyskał od ZZOZ w O. W. wyczerpujące informacje o stanie zdrowia Odwołującego, które bez wątpienia powodują konieczność medycznej weryfikacji zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych. W informacji wskazano, że schorzenie jakim dotknięty jest Pana J. C. powodował stany utraty świadomości co w sposób oczywisty powoduje konieczność lekarskiej weryfikacji zdolności do prowadzenia pojazdów w ruchu drogowym.

Przepis art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami reguluje obowiązek kierującego pojazdem, posiadającego uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych, poddania się specjalistycznym badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, który został skierowany decyzją Starosty w przypadkach nasuwających uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia. Następuje to w sytuacjach powzięcia przez organ "uzasadnionych" (umotywowanych) i "poważnych" sygnałów dotyczących stanu zdrowia kierującego pojazdem w aspekcie jego braku zdolności do czynnego uczestniczenia w ruchu drogowym. Zatem wezwanie do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nasuną się poważne zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia.

W ocenie Kolegium, stosownie do wyżej przywołanego stanu prawnego jak i stanu faktycznego organ wydał słuszną decyzję, co poprzedzone zostało wszczęciem i przeprowadzeniem stosownego postępowania z udziałem Strony. Z przeprowadzonego ponownie postępowania administracyjnego w szczególności z udzielonej przez Dyrektora ZZOZ w O. W. informacji na temat stanu zdrowia Pana J. C. i jego wpływu na zdolność do kierowania pojazdami mechanicznymi wprost wynika przesłanka obligująca organ do wydania decyzji jak zaskarżona, którą tut. Kolegium uważa za w pełni trafną.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył osobiście J. C. wnosząc o:

uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) 2017 r. - na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) - w całości, i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie, w szczególności, następujących przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, tj.:

1)

naruszenie art. 7, 77 § 1i art. 80KPA, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie co było faktyczną przyczyną napadów padaczkowych oraz czy

2.

naruszenie art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnianie, dlaczego organ pominął okoliczność iż zostało wyeliminowane źródło napadów padaczkowych, tj. usunięty został guz mózgu, w wyniku;czego ustąpiły jakiekolwiek objawy mogące świadczyć o padaczce;

3.

naruszenie art. 9 i 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji w przedmiocie nakazanie mi wykonania badań lekarskich w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami;

4.

naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonego obowiązku skierowania mnie na badania lekarskie w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i umorzenie postępowania, niewłaściwe zastosowanie art. 75 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami poprzez przyjęcie spełnienia przesłanek do ich zastosowania, podczas gdy zebrany materiał do tej konkluzji nic prowadził.

W uzasadnieniu skarżący w pierwszej kolejności kwestionuję, iż istnieją jakiekolwiek podstawy, aby twierdzić iż po drugiej operacji usunięciu guza mózgu,która miała miejsce w dniu 6 czerwca 2017 istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania przeze mnie pojazdami. Brak jest uzasadnionych i ważnych zastrzeżeń co do mojego stanu zdrowia w zakresie, który uzasadniałby wyłączenie mnie czynnego uczestniczenia w ruchu drogowym, tj. od prowadzenia pojazdów. Podkreślić należy, iż napady padaczkowe będące podstawą wydania decyzji o konieczności lekarskiej weryfikacji zdolności prowadzenia pojazdów miały miejsce tylko dwa razy i były spowodowane zmianami nowotworowymi co jak już wyżej wskazano zostało wyleczone.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Na rozprawie sądowoadministracyjnej skarżący podtrzymując swoją skargę wyjaśnił, że od prowadzącego go neurologa ma informacje, że jest zdrowy. Prowadzi własną działalność gospodarczą w branży budowlanej i ma informację, że jak pójdzie na badanie kierowców to lekarze tam pracujący nie mają tak specjalistycznej wiedzy jak jego lekarz prowadzący i na pewno nie dostanie zgody na prowadzenie pojazdów. Sprawi to, że nie będzie mógł pracować i nie będzie miał z czego żyć. Na dowód, że jest zdrowy przedłożył wydruk z przeprowadzonego dniu (...) lipca 2018 r. badania. Z przedłożonego dokumentu wynika, że lekarz kierujący M. K. z poradni neurologicznej zlecił badanie polegające na badaniu MR głowy opisanym aparatem. We wnioskach końcowych wpisano "Stan po dwukrotnej operacji mózgu.W kolejnym badaniu kontrolnym stacjonarny obraz operowanej okolicy, bez ewidentnych cech wznowy procesu npl. "

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 j.t. - dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja SKO w K. utrzymująca w mocy decyzję Starost Ostrowskiego kierującego Pana J. C. na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Materialno prawną podstawę do wydania takiego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017.978 j.t)

Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Przesłanka ta, zgodnie z tezą wyroku NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. I OSK 1051/16, powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, powodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zatem, zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Sformułowanie "uzasadnione zastrzeżenia" oznacza, że są one oparte na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Wydanie decyzji na podstawie tego przepisu nie musi być poprzedzone wykazaniem pewności istnienia przeciwwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Nie jest zatem konieczne udowodnienie przez organ istnienia takich przeciwwskazań, lecz wystarcza wysokie prawdopodobieństwo ich wystąpienia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że ustalenia dokonane w sprawie przez organy administracji są prawidłowe. Dla Sądu jest oczywiste, że nie każde leczenie neurologiczne daje podstawę do kierowania na takie badanie. Z akt administracyjnych wynika jednak, że pismem z dnia 20 marca 2017 r. Oddział Neurologiczny lecznictwa stacjonarnego w O. W. umieścił Pana J. C. w wykazie kierowców wobec których jest zastrzeżenie co do ich stanu zdrowia powodujących niezdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych. W ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Starosta (...) pozyskał informację ze szpitala z dnia (...).08.2017 r., z której to informacji wynika, że zdiagnozowana padaczka objawowa uzasadnia skierowanie i przeprowadzenie badań pod kątem weryfikacji zdolności do prowadzenia pojazdów,mechanicznych. W konkluzji pisma stwierdzono, cyt. " Powyższe bezwzględnie wskazuje iż stan zdrowia stanowi uzasadniona podstawę do uznania konieczności weryfikacji jego zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych "

Dlatego, w ocenie Sądu, organy administracji prawidłowo oceniły stan faktyczny i trafnie uznały, iż zaistniała przesłanka o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Celem tego rozwiązania jest bowiem dokonanie oceny stanu zdrowia kierującego pojazdem w celu wykluczenia mogących pojawiać się zagrożeń w ruchu drogowym stąd wynikających.

Niezależnie od tego skład orzekający uznaje, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji i co do zasady jest bezsporny, Skarżący przecież nie zaprzecza, że przeszedł chorobę neurologiczną, twierdzi zaś, że został wyleczony i jest zdrowy. Powyższe decyzje absolutnie temu nie zaprzeczają.

Sąd przy tym nie ocenia jednoznacznie, czy skarżący może prowadzić pojazdy mechaniczne, czy nie, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. Zgodnie bowiem z § 10 Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2017. 250 j.t) - Jednostkami uprawnionymi do przeprowadzania badań osób o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt. 3-5 ustawy są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej. Obawy skarżącego, że nie otrzyma zdolności do kierowania pojazdami są przedwczesne i nie uzasadnione. Wojewódzkie ośrodki medycyny pracy są wyspecjalizowanymi jednostkami powołanymi do dokonywania takich ocen, a zapoznanie się zarówno z dokumentacja medyczną obrazującą leczenie oraz wynik leczenia pozwoli na jednoznaczna ocenę i weryfikacje występujących wątpliwości. W tym celu wydano zaskarżony akt, by osoba kompetentna dokonała tu stosownych ustaleń. Jeśli skarżący jest zdrowy i sprawny, to będzie mógł dalej prowadzić pojazdy.

Uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej było oparte na zgromadzonych dokumentach, a samo rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z kolei uzasadnienie zaskarżonej decyzji SKO w szerokim zakresie odnosiło się do ustalonego stanu faktycznego i oceny prawnej, a także zarzutów zawartych w odwołaniu. Treść skargi stanowi w istocie polemikę strony niezadowolonej z rozstrzygnięcia z zebranymi materiałami postępowania, które zostały ocenione przez organy w sposób prawidłowy.

Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b i art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z 5.1.2011 o kierujących pojazdami., ani też innych przepisów, uzasadniających uwzględnienie skargi.

Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.