II SA/Op 607/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu - OpenLEX

II SA/Op 607/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1750473

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 lipca 2015 r. II SA/Op 607/14

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. C. reprezentowanej przez kuratora Z. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 września 2014 r., nr (...), w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania w sprawie uchylenia decyzji o skierowaniu i ustaleniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz radcy prawnego J. C. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej w kwocie 295,20 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierającej podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)

Uzasadnienie faktyczne

M. C., reprezentowany przez kuratora Z. C., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 września 2014 r., nr (...), w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania w sprawie uchylenia decyzji o skierowaniu i ustaleniu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2015 r. Sąd przyznał stronie skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Opolu wyznaczyła radcą prawnym z urzędu J. C., wykonującego zawód w kancelarii w Opolu.

Pełnomocnik skarżącej wziął udział w rozprawie w dniu 14 maja 2015 r., wówczas złożył do protokołu wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości, ani w części.

Przechodząc do rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika, referendarz sądowy stwierdza, że radca prawny ustanowiony z urzędu, ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia - stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji za udział w innej sprawie, niż te, w których zaskarżona jest należność pieniężna (lit. a) i w sprawie skarg na decyzję i postanowienia Urzędu Patentowego (lit. b), wynoszą 240 zł. Stosownie natomiast do wyżej wskazanego § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie mogą obejmować opłaty wyższej niż 150% stawek minimalnych.

Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.

W niniejszej sprawie referendarz sądowy rozstrzygając o kosztach uznał, że słuszne jest przyznanie wynagrodzenia w stawce minimalnej, co uzasadnia rodzaj i stopień zawiłości sprawy. Przychodzi w tym miejscu zauważyć, że wynagrodzenie przyznaje się za pomoc faktycznie udzieloną stronie, a zatem należy ocenić, czy pełnomocnik podjął czynności stanowiące taką pomoc. Pełnomocnik z urzędu brał udział w rozprawie, na której wydano wyrok, podjął więc czynności mające na celu ułatwienie rozstrzygnięcia i wyjaśnienia sprawy.

Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, która obecnie wynosi 23%.

Wynagrodzenie wynoszące netto 240 zł, podwyższono zatem o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 i 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 15 rozporządzenia, orzeczono, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.