Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2195426

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 4 stycznia 2017 r.
II SA/Ol 1303/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.).

Sędziowie WSA: Bogusław Jażdżyk, Piotr Chybicki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)", nr "(...)" w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazać według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia "(...)" r., nr "(...)" Główny Inspektor Transportu Drogowego, utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" r., którą organ I instancji nałożył na spółkę A z siedzibą w D. Oddział w S. karę pieniężną za stwierdzone naruszenia ustawy o transporcie drogowym.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wywiodła Spółka z siedzibą w D., zarzucając błędne oznaczenie adresata decyzji, tj. nałożenie kary na oddział Spółki, który nie ma podmiotowości prawnej, a tym samym nie może być stroną postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W ocenie organu strona postępowania została prawidłowo określona. Podniósł, że przesłanie decyzji na adres oddziału Spółki nie może rzutować na kwestię jej doręczenia i wejścia do obrotu prawnego.

Na rozprawie w dniu 4 stycznia 2017 r. pełnomocnik spółki w odpowiedzi na zapytanie Sądu wskazał, że skarżącą w sprawie jest Spółka z siedzibą w D.,

a nie jej Oddział w S. Przyznał, że właściwym miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. W związku z tym wniósł o przekazanie sprawy do tego sądu. Argumentował, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wynikało z pouczenia zawartego w decyzji organu II instancji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Według zasady ogólnej unormowanej w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Zgodnie jednak z art. 13 § 3 p.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.

Taki wyjątek został ustanowiony w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 z późn. zm.). Według aktualnego brzmienia § 1 tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Stosownie do tego unormowania właściwość miejscową wojewódzkiego sądu administracyjnego determinuje siedziba strony skarżącej, a nie adresata decyzji.

W związku z tym, w rozpoznawanej sprawie koniecznym było ustalenie, czy skargę wnosi sama Spółka z siedzibą w D., czy też jako Odział Spółki w S., na który nałożono przedmiotową karę. Pełnomocnik na rozprawie potwierdził, że skarżącą jest Spółka z siedzibą w D., a nie Oddział Spółki w S. Tym samym właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w postanowieniu, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.