Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1920137

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 30 kwietnia 2013 r.
II SA/Ol 111/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.).

Sędziowie WSA: Beata Jezielska, Bogusław Jażdżyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "(...)", nr "(...)" w przedmiocie sprzeciwu wobec czynności kontrolnych postanawia

1.

odrzucić skargę;

2.

zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).

Uzasadnienie faktyczne

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 21 listopada 2012 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, powołując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - dalej jako k.p.a.), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, które zakwalifikował jako decyzję o umorzeniu postępowania w związku z bezprzedmiotowością wniesionego sprzeciwu.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że czynności kontrolne w sklepie A w A zostały zakończone 30 października 2012 r., a ich formalnym zakończeniem było sporządzenie protokołu kontroli. Sprzeciw do organu I instancji wpłynął 2 listopada 2012 r., a to oznacza, że został on wniesiony po zakończeniu kontroli i nie może wywołać skutków prawnych, gdyż nie można wstrzymać czynności kontrolnych już zakończonych. W ocenie organu odwoławczego, odpowiedź organu I instancji, mimo nadania jej formy pisma, powinna być zakwalifikowana jako decyzja o umorzeniu postępowania w trybie art. 105 § 1 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie organu odwoławczego - Spółka zarzuciła temu organowi naruszenie art. 7, 11, 77 § 1, 107 § 3, 105 § 1 k.p.a. oraz art. 84 ust. 5, 9, 12 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Z tych też powodów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżony akt podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej jako p.p.s.a.).

W świetle powołanej regulacji prawnej stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego poddane są decyzje organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym, do których nie należy jednak zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego. Przedmiotem postępowania administracyjnego jest bowiem ustalenie stanu faktycznego w celu rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach jednostki, które co do zasady następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 104 § 1 k.p.a.).

Tymczasem zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu, którego przedmiotem było rozpoznanie sprzeciwu, zgłoszonego na podstawie art. 84c ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.), a dotyczącego podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2010 r. (I OSK 1030) wskazał, że celem czynności kontrolnych, wobec których wniesiono sprzeciw, nie jest rozstrzyganie o prawach lub obowiązkach jednostki. Postępowanie kontrolne jest zatem postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego, choć w następstwie ustaleń poczynionych w jego toku może dojść, lecz nie musi, do wydania decyzji administracyjnej.

Za przyjęciem poglądu o odrębności postępowania kontrolnego od postępowania administracyjnego przemawia a contrario także brzmienie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w świetle którego, dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.