Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 753842

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 4 listopada 2010 r.
II SA/Lu 454/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski.

Sędziowie NSA: Krystyna Sidor, Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 r. sprawy ze skargi G.J., A.M., G. S. i B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie scalenia gruntów oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 30 grudnia 2009 r. Starosta C. na podstawie art. art. 2, 8, 9, 10, 24, 25, 26, 27, 28 i 29 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scaleniu i wymianie gruntów (t.j.: Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 ze zm. - zwanej dalej ustawą scaleniową) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.) - orzekł o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów obrębu J. gm. K. o ogólnej powierzchni 280,06 ha sporządzony i wykazany na mapie oraz w rejestrze klasyfikacyjno-szacunkowym po scaleniu i wyznaczony na gruncie przez geodetę p. Elżbietę Z. Jednocześnie organ zatwierdził protokół zasad i warunków objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia sporządzony dnia 20 października 2009 r. i postanowił istniejące wpisy odnośnie obciążeń przenieść bez zmian z gruntów poddanych scaleniu na grunty wydzielone w wyniku scalenia.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż opracowany przez geodetę i wyznaczony na gruncie projekt scalenia został okazany uczestnikom scalenia w dniach 29-30 października 2009 r. W trakcie okazania zostały złożone dwa pisemne zastrzeżenia.

Pierwsze - złożone przez współwłaścicieli gospodarstwa nr 77 - zawierało generalny sprzeciw wobec projektu scalenia" zmieniony następnie na żądanie wykarczowania krzaków na nowo wydzielonej działce nr 171, nawiezienia ziemi i likwidacji istniejącej studni. Żądanie to zostało przez komisję uwzględnione

Drugi - złożone przez współwłaścicieli gospodarstwa nr 1 - dotyczyło pozostawienia działek w starym stanie posiadania, gdyż zaproponowane po scaleniu działki gruntu są gorszej jakości (wydzielono więcej łąki, a mniej gruntów ornych niż przed scaleniem). W odpowiedzi komisja zaproponowała stronom zmianę projektu scalenia poprzez wydzielenie ekwiwalentu w działkach nr nr 173, 133, 222 lecz na żadną z tych działek strony nie wyraziły zgody, wskazując, iż żadna z tych nieruchomości nie odpowiada gruntom sprzed scalenia. Organ wskazał, iż wyżej wymienieni przed scaleniem posiadali działki o łącznej powierzchni 1,6841 ha o wartości 123,36 jednostek szacunkowych, natomiast po scaleniu zaprojektowano dla nich działki o łącznej powierzchni 1,7762 i wartości 126,90 jednostek szacunkowych.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli współwłaściciele gospodarstwa nr 1: Grażyna J., Genowefa S., Anna M. i Barbara G.

Zdaniem odwołujących nie tylko w sposób nieuzasadniony zmniejszono im powierzchnię posiadanych gruntów, ale również zaproponowano działki gorsze i dalej położone niż przed scaleniem. Ich zdaniem cel scalenia określony w ustawie scaleniowej zasadniczo mija się z ich interesami, gdyż ich grunty nie wymagały przekształcenia przez scalenie.

Wskazali, iż do scalenia wnieśli działki nr 414, 72/1, 72/2, 73/3 i 406/4 o łącznej powierzchni 1,6841 ha i wartości szacunkowej określonej bez uzgodnienia z zainteresowanymi na poziomie 125 jednostek szacunkowych. W wyniku scalenia otrzymali zaś działki nr 92, 266, 274 i 94 o łącznej powierzchni 1,7762 i wartości 126,90 jednostek szacunkowych. Różnica jednostek szacunkowych przed i po scaleniu nie przekracza zatem 3%, co oznacza, że co do zasady otrzymali odpowiedni ekwiwalent. Jednakże w sprawie błędnie oszacowano wartość poszczególnych działek czym naruszono art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej.

Nadto zdaniem odwołujących nigdy nie zwołano ogólnego zebrania właścicieli gruntów celem podjęcia uchwały o zasadach szacowania gruntów ani też ogólnego zebrania celem zatwierdzenia zasad szacowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia 5 maja 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy wyżej opisaną decyzję organu pierwszej instancji.

W ocenie Kolegium chybione są zarzuty odwołania dotyczące zarówno naruszenia zasad postępowania scaleniowego jak i rozliczenia wartości gruntów. Jak wskazał organ postępowanie scaleniowe zostało wszczęte na wniosek mieszkańców postanowieniem Starosty C. z dnia 10 października 2006 r. W trakcie tego postępowania wybrano członków rady scalenia i dokonano ustalenia zasad szacunku porównawczego gruntów, określenia wartości dla poszczególnych klas bonitacyjnych z uwzględnieniem ich położenia i innych czynników mających wpływ na wartość gruntu. O zebraniach których przedmiotem były wskazane czynności zawiadomiono mieszkańców poprzez wywieszenie ogłoszenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy i wsi K. Z wykazu sporządzonego w dniu 17 marca 2009 r. wynika, że uwag i skarg na opracowany szacunek nie wniesiono. Następnie sporządzono projekt scalenia gruntów z którym zapoznano uczestników scalenia. Następnie Grażyna J., Żanetta J., Katarzyna J., Genowefa S., Barbara G. i Anna M. wniosły zastrzeżenia do pracy geodetów i sposobu okazania projektu scalenia. Uwagi te zostały rozpatrzone przez powołaną do tego celu komisję z udziałem stron zainteresowanych.

W tych okolicznościach zdaniem organu odwoławczego nie doszło do naruszenia zasad postępowania, uzasadniających uchylenia zaskarżonej decyzji.

Odwołujące przed scaleniem posiadały działki o łącznej powierzchni 1,6841 ha i wartości 123,36 jednostek szacunkowych, natomiast po scaleniu zaprojektowano dla nich działki o łącznej powierzchni 1,7762 i wartości 126,90 jednostek szacunkowych. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej uczestnicy scalenia otrzymują grunty o równej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane; za równą wartość szacunkową uważa się również wartość o różnicy nieprzekraczającej 3%. Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy scaleniowej, przy zachowaniu wartości gruntów sprzed scalenia, bez zgody uczestnika scalenia, różnica powierzchni wydzielonych mu gruntów w stosunku do powierzchni gruntów objętych scaleniem nie może przekraczać 20% powierzchni gruntów objętych scaleniem. Te zasady zdaniem Kolegium zostały zachowane.

Od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga od: Grażyna J., Genowefy Skóry, Anny M. i Barbary G. reprezentowanych przez radcę prawnego.

Skarżące wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zwrot kosztów postępowania podniosły, iż decyzja ta narusza przepisy zarówno k.p.a. jak i ustawy scaleniowej. Zdaniem skarżących organ zaniechał wezwania do udziału w postępowaniu geodety i ustosunkowania się do zarzutów odwołania oraz nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Niektórzy bowiem biorący udział w postępowaniu scaleniowym uczestnicy zostali potraktowani w sposób uprzywilejowany, kosztem innych uczestników scalenia. Skarżące w ramach przedmiotowego postępowania chciały tylko i wyłącznie prawidłowego ustalenia granic posiadanych działek oraz urzędowego potwierdzenia istnienia drogi na ich gruncie i jej wydzielenia jako gruntu gminnego oraz wydzielenia działki na której znajduje się kapliczka w związku z faktem, że służy ona celom kultu religijnego i wobec częstych zgromadzeń na tym terenie działka ta straciła jakiekolwiek cechy związane z uprawami rolnymi.

Nadto zdaniem skarżących nieprawidłowo została podjęta uchwała w sprawie określenia zasad szacunku gruntów. Uchwała taka jest podejmowana na zebraniu zwołanym przez starostę, większością trzech czwartych głosów w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia. W razie niepodjęcia uchwały na zebraniu zwołanym w pierwszym terminie, za ważną uważa się uchwałę podjętą większością trzech czwartych głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu zwołanym w drugim terminie. Tymczasem sposób zwołania zebrań przez Starostę nie czyni zadość wymogowi zapewnienia dwóch terminów. Wyznaczenie drugiego z nich po zaledwie 30 minutach tylko pozornie spełnia wymogi ustawy.

W ocenie skarżących wadą postępowania jest również brak zawiadomienia wszystkich uczestników scalenia o prowadzonym z wniosku skarżących postępowaniu odwoławczym. W tej sytuacji stroną w postępowaniu o uchyleni decyzji organu pierwszej instancji są nie tylko skarżące lecz wszyscy właściciele gruntów objętych scaleniem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując, iż w gospodarstwie skarżących w wyniku scalenia grunty zostały wydzielone prawidłowo z zachowaniem zasad zawartych w ustawie scaleniowej, wniosło o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując skargę, zważył co następuje.

Skarga jest niezasadna. W ocenie Sądu organ administracji rozpoznając przedmiotową sprawę wydał prawidłową decyzję pozostającą w zgodzie zarówno z przepisami postępowania administracyjnego, jak i prawa materialnego.

Celem scalenia gruntów - jak wynika z art. 1 ustawy scaleniowej, jest tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, dostosowanie granic nieruchomości do systemu urządzeń melioracji wodnych, dróg oraz rzeźby terenu.

W uproszczeniu należy przyjąć, że scalenie odnosi się do całego terenu, objętego postępowaniem. Polega na połączeniu w jedną całość wielu rozdrobnionych lub też położonych w niekorzystnej konfiguracji nieruchomości celem dokonania ponownego podziału nieruchomości, które podlegały scaleniu, z zachowaniem proporcji w zakresie powierzchni tych scalonych nieruchomości, jednakże ze zmianą w zakresie ich usytuowania a także przeznaczenia.

Cała konstrukcja scalenia i podziału nieruchomości skomplikowana (choćby ze względu na uwzględnienie interesów wszystkich podmiotów biorących udział w scaleniu), długotrwała i kosztowna, ma na celu efektywniejsze wykorzystanie danego terenu przy jednoczesnym stworzeniu zaplecza technicznego, w postaci odpowiednich dróg i urządzeń infrastruktury technicznej, ułatwiającego eksploatację nowo wydzielonych działek.

Organy administracyjne opracowujące projekt scalenia korzystają ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego - ich zdaniem - rozwiązania w danych warunkach, tak by w miarę możliwości uwzględnić interesy i życzenia wszystkich uczestników scalenia. Zwykle jednak w toku postępowania scaleniowego rodzą się liczne konflikty pomiędzy uczestnikami, oczekującymi wyłącznie na poprawę ich warunków gospodarowania. W tym kontekście należy wskazać, iż kontrola sądu w takich sprawach polega na dokonaniu oceny, czy wydane rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa regulującego materię scalania gruntów i czy zostało wydane w wyniku zebrania i oceny niezbędnego materiału dowodowego. Poza zakresem kognicji Sądu jest ocena zaskarżonego aktu w oparciu o zarzuty poczucia pokrzywdzenia strony wydaną decyzją lub tym podobne.

Poddając kontroli procedurę przeprowadzania postępowania scaleniowego rozpocząć należy od wskazania, iż postępowanie scaleniowe może zostać wszczęte w dwojakim trybie, albo na wniosek uczestników postępowania albo z urzędu. W pierwszym przypadku wniosek o wszczęcie postępowania winna złożyć większość właścicieli gospodarstw rolnych położonych na projektowanym obszarze scalenia, lub właściciele gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia (art. 3 ust. 2 ustawy scaleniowej). Wszczęcie postępowania scaleniowego z urzędu uwarunkowane jest natomiast uprzednim uzyskaniem opinii rady sołeckiej lub działających na terenie danej wsi społeczno-zawodowych organizacji rolników oraz zaistnieniem przesłanek wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1-3 ustawy scaleniowej.

Postępowanie scaleniowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych położonych na projektowanym obszarze scalenia, co wypełnia przesłankę z art. 3 ust. 2 ustawy scaleniowej. Jak wynika z akt sprawy pod wnioskiem o wszczęcie postępowania scaleniowego podpisały się również same skarżące: Grażyna J., Genowefa S., Anna M. i Barbara G.

W związku z tym Starosta C. postanowieniem z dnia 10 października 2006 r. wszczął postępowanie scaleniowe gruntów położonych w obrębie J. gm. K. Postanowienie to - na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy scaleniowej - zostało ogłoszone na zabraniu uczestników scalenia w dniu 19 marca 2007 r. oraz wywieszone w dniach od 16 października 2006 r. do 30 października 2006 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy K. oraz wsi J. Na zebraniu tym wybrano 5 osobową radę uczestników scalenia (art. 9 ust. 1 i 2 ustawy scaleniowej) oraz poinformowano o prawach i obowiązkach wynikających z ustawy scaleniowej. Następnie na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy upoważniono geodetę Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w L. p. Elżbietę Z. do szacowania gruntów i opracowania projektu ich scalenia.

W dniu 5 lutego 2007 r. uczestnicy scalenia podjęli uchwałę określającą zasady szacunku porównawczego gruntów, a następnie wyniki oszacowania gruntów ogłoszono i udostępniono do publicznego wglądu w dniach od 9 do 17 marca 2009 r. Uwag i skarg na opracowany szacunek nie wniesiono.

Następnie zebranie uczestników scalenia w dniu 18 marca 2009 r. podjęło uchwałę wyrażającą zgodę na dokonany szacunek gruntów.

Po przyjęciu oszacowania gruntów i zapoznaniu się z projektem scalenia, zastrzeżenia wniosły współwłaściciele gospodarstwa nr 77 i gospodarstwa nr 1 (będącego współwłasnością skarżących) które to zastrzeżenia zostały następnie rozpatrzone przez komisję powołaną w tym celu - w trybie art. 10 ust. 1 ustawy scaleniowej. Komisja ta uwzględniła w całości żądania współwłaścicieli gospodarstwa nr 77 poprzez dokonanie wykarczowania zakrzaczenia na działce nr 171, niwelację terenu i likwidację studni.

Natomiast zastrzeżenia skarżących nie zostały przez komisję uwzględnione. Jak wynika z protokołu posiedzenia komisji skarżącym zaproponowani kilka działek tytułem ekwiwalentu, lecz na żadną z nich skarżące nie wyraziły zgody wskazując, iż zaproponowane działki nie odpowiadają standardom działek przed scaleniem.

W tych okolicznościach Starosta C. wydał w dniu 30 grudnia 2009 r. decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów, która z zachowaniem warunków określonych w art. 28 ustawy scaleniowej weszła do obrotu prawnego. Przepis ten stanowi, że decyzję taką podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia.

W rozpatrywanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została odczytana na zebraniu uczestników scalenia w dniu 15 stycznia 2010 r., co dokumentuje stosowny protokół, a następnie wywieszono ją na tablicach ogłoszeń na terenie wsi J., a także w Urzędzie Gminy K. w okresie do 16 stycznia 2010 r. do 1 lutego 2010 r.

W tych okolicznościach brak jest uzasadnionych podstaw do uznania, iż kontrolowane postępowanie zostało przeprowadzone w sposób nieprawidłowy.

Odnosząc się natomiast do obszernych zarzutów skargi wskazać należy, iż żaden z nich nie zasługiwał na uwzględnienie.

Bezspornym w sprawie jest, iż skarżące przed scaleniem były współwłaścicielkami 5 działek o nr nr 414, 72/1, 72/2, 72/3 i 406/4 o łącznej powierzchni 1,6841 ha i wartości szacunkowej 123,36 jednostek szacunkowych. W zamian za te grunty wydzielono im grunty także w 5 działkach o nr nr 95, 266, 274, 224 i 94 o łącznej powierzchni 1,7762 ha oszacowane na wartość 126,90 jednostek szacunkowych. Bezspornym zatem jest, iż grunty przyznane skarżącym posiadają nie tylko większy areał ale również większą wartość szacunkową. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy scaleniowej uczestnicy scalenia otrzymują grunty o równej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane, przy czym za równą wartość szacunkową uważa się również wartość o różnicy nieprzekraczającej 3%. W przedmiotowej sprawie różnica pomiędzy wartością szacunkową wydzielonych w wyniku scalenia gruntów a wartością szacunkową działek sprzed scalenia nie przekracza 3%, co oznacza, iż skarżące otrzymały grunty o równej wartości szacunkowej.

Nie są zatem zasadne - wbrew subiektywnemu przekonaniu skarżących - zarzuty, że przyznane działki są "gorsze". Utworzona w wyniku scalenia działka nr 95 (pow. 0,37 ha) to faktycznie należącą do skarżących przed scaleniem działkę nr 72/3 (pow. 0,36 ha). Działka nr 406/4 odpowiada położeniem działce nr 266. Zmniejszona jedynie powierzchnię działki o ok. 0,14 ha, co wynikało z faktu wytyczenia drogi gminnej od strony południowej działki. Zmniejszeniu o ok. 0,07 ha uległa również powierzchnia działki nr 414 przed scaleniem, po scaleniu nr 274. Odnośnie tych działek nie są również zasadne zarzuty dotyczące błędnej klasyfikacji tych działek. Faktycznie działka nr 274 ma nieznacznie (ok. 0,03 ha) większą powierzchnię sklasyfikowaną jako łąka, nie oznacza to jednak naruszenia prawa. Jak bowiem wskazano uczestnicy scalenia otrzymują grunty o równej wartości szacunkowej, a nie o takiej samej klasie, co przed scaleniem.

Tytułem wskazanego uszczerbku w powierzchni posiadanych gruntów przyznano skarżącym działkę nr 224 (pow. 0,28 ha), która mimo, iż oddalona od pozostałych gruntów, jest w korzystniejszym kształcie z zapewnionym niezależnym dojazdem poprzez odpowiednio zaprojektowaną sieć dróg. Tym samym, niezasadne są zarzuty skarżącej co do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy administracji obu instancji prawidłowo prowadziły postępowanie, wydając rozstrzygnięcie w oparciu o wyczerpująco zebrany materiał dowodowy, co zostało prawidłowo wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji.

Zupełnie nietrafny jest zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez zaniechanie wezwania geodety do odniesienia się do zarzutów wniesionego przez skarżące odwołania. Pokrótce należy wyjaśnić, iż norma tego przepisu skierowana jest do stron postępowania. Geodeta nie jest natomiast stroną postępowania scaleniowego, a obowiązek odniesienia się do zarzutów ma wyłącznie organ odwoławczy.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 23, art. 25 i art. 27 ustawy scaleniowej poprzez ich pominięcie przy rozpatrywaniu odwołania, na co jednoznacznie wskazuje analiza akt sprawy. Sporządzony projekt scalenia gruntów został okazany uczestnikom scalenia w dniach 29-30 października 2009 r. o czym zostali oni we właściwy sposób poinformowani (k. 65 i 66 akt sprawy). W zakreślonym terminie skarżące wniosły zastrzeżenia które z zachowaniem przepisów ustawy scaleniowej zostały - przy udziale skarżących - rozpatrzone

Nieuzasadniony jest również zarzut kwestionujący stanowisko organów co do sposobu zwoływania zebrań uczestników scalenia w celu podjęcia uchwał, o których mowa w art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy scaleniowej. Z przepisu art. 13 ust. 2 tej ustawy wynika, że uchwały zapadają większością trzech czwartych głosów w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia na zebraniu zwołanym przez starostę, z tym że w razie niepodjęcia uchwały na zebraniu zwołanym w pierwszym terminie, uchwała może być podjęta większością trzech czwartych głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu zwołanym w drugim terminie. Analiza tego przepisu nie daje jednak podstaw do wyprowadzenia wniosku, jak to wskazał skarżący, iż wyłączona jest możliwość wyznaczenia w jednym dniu pierwszego terminu zebrania i jednocześnie drugiego terminu zebrania, gdyby okazało się, że w pierwszym zebraniu nie weźmie udziału wyznaczona liczba uczestników scalenia. Taki sposób wyznaczania terminów zebrań, nie pozbawia stron możliwości realnego udziału w postępowaniu i nie narusza przepisu art. 13 ust. 2 ustawy scaleniowej (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 752/09 niepubl.).

Bezpodstawny jest również zarzut błędnego ustalenia stron postępowania odwoławczego, a to głównie z tej przyczyny, iż skarżące nie są uprawnione do zgłaszania takowego zarzuty dotyczącego praw innych podmiotów.

Uwzględniając powyższe w ocenie Sądu nie można zarzucić organom zarówno naruszenia procedury scaleniowej jak i dowolności przyjętych rozwiązań. Samo niezadowolenie uczestników scalenia nie oznacza, iż decyzja dotknięta jest wadą prawną. Należy bowiem pamiętać, iż organy prowadzące scalenie muszą w miarę możliwości uwzględniać interesy wszystkich uczestników scalenia. W trakcie postępowania scaleniowego nie można z natury rzeczy uwzględnić wszystkich żądań każdego z uczestników scalenia z osobna, a więc i skarżących, ponieważ byłoby to technicznie niemożliwe i naruszałoby interesy innych rolników oraz niweczyłoby cel oraz skuteczność scalenia.

Kontrola sądu w stosunku do decyzji administracyjnych, przedmiotem których jest scalenie gruntów, obejmuje rzecz jasna ocenę realizacji warunków określonych w ustawie. Decyzje te mają jednak charakter decyzji uznaniowych. Powoduje to ograniczony charakter tej kontroli w kwestiach merytorycznych, które, pozostawione uznaniu administracyjnemu, nie są wyraźnie określone jako składniki norm materialnoprawnych. W tych kwestiach kontrola ta koncentruje się na ocenie, czy decyzje te nie posiadają cech dowolności, czy nie przekroczone zostały granice uznania, a interesy prezentowane w ramach scalenia zostały należycie wyważone.

Typ postępowania scaleniowego, w którym uczestniczy wiele podmiotów oraz który obejmuje zwykle rozległy obszar z definicji nie pozwala na uwzględnienie każdego interesu indywidualnego oraz stanowi naturalną przesłankę do oceny każdego takiego interesu w świetle interesu ogólnego, spełniającego podstawowy cel scalenia. Nie można tu mówić o występowaniu takiej relacji, jaka ma miejsce w sytuacji jednostkowej decyzji, przedmiotem której jest rozstrzygnięcie wyłącznie konkretnej i indywidualnej sprawy administracyjnej. W postępowaniu scaleniowym decyzja w sprawie indywidualnej jest niejako elementem "decyzji ogólnej", odnoszącej się do całego obszaru scalenia. Nagromadzenie interesów indywidualnych, z natury różnych, powoduje, że ich pełna realizacja w takim postępowaniu nie jest możliwa. Muszą być one widziane w kontekście interesu ogólnego, związanego ze wskazanym w art. 1 ustawy scaleniowej celem stworzenia korzystniejszych warunków do gospodarowania dla wszystkich uczestników scalenia.

Uznając zatem, iż w sprawie niniejszej organy administracji nie dopuściły się naruszenia prawa, skargę należało oddalić na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.