Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769941

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 21 grudnia 2010 r.
II SA/Lu 440/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pomocy na dożywianie - w zakresie wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy postanawia: przyznać Z. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w (...).

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pomocy na dożywianie.

W dniu 16 grudnia 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.

W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).

Przepisy o przyznaniu prawa pomocy - w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy - stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 ustawy).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie stały dochód w postaci niewielkiej renty, jest ona jednak tak niska, że w żadnym wypadku nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Wysokość tej renty nie pozwala bowiem na skromną nawet egzystencję.

Z akt sprawy wynika, że skarżący od lat otrzymuje różne świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie zaspokoić podstawowych swoich potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.

Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.