Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 769934

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 17 listopada 2010 r.
II SA/Lu 428/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy Jarosław Harczuk (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania tej przesłanki wymaga porównania obciążeń związanych z niniejszym postępowaniem do realnych możliwości płatniczych strony.

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm.) - 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z emerytury w kwocie (...) złotych brutto.

Poniesienie przez stronę skarżącą wynagrodzenia radcy prawnego skutkować będzie tym, że na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego pozostanie jej kwota (...) złotych brutto. Kwota ta niewątpliwie nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. Tak więc poniesienie przez stronę skarżącą minimalnej kwoty brutto wynagrodzenia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.