Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 753793

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 18 listopada 2010 r.
II SA/Lu 358/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz.

Sędziowie: NSA Krystyna Sidor, WSA Bogusław Wiśniewski (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi E. B.- Sz. i J. Sz. na decyzję Wojewody z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę

I.

oddala skargę;

II.

przyznaje (...) M.Ch. od Skarbu Państwa /Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie/ tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 292, 80 /dwieście dziewięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt/ złotych, w tym 52, 80 /pięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt/ złotych należnego podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją Wojewoda (...)utrzymał w mocy decyzję Starosty (...) z dnia (...) marca 2010 r. zmieniającą jego ostateczną decyzję z dnia (...) września 2009 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą U. D. pozwolenia na rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu (...) września 2009 r. Starosta (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił U. D. pozwolenia na rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego na działkach 1795/3, 1794/3 i 1793/3 w K. W dniu (...) stycznia 2010 r. U. D. złożyła wniosek o zmianę powyższej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zmiana projektu budowlanego polegała na przesunięciu drzwi wewnętrznych do przedpokoju, przebudowie schodów wewnętrznych na całej szerokości z pomieszczenia rekreacji "Patio" na taras wewnętrzny i zmianie kąta nachylenia połaci dachowych z 15 stopni na 8 stopni nad "Patio" i z 20 stopni do 8 stopni nad przedpokojem. Do wniosku dołączono 4 egzemplarze aneksu projektu budowlanego sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ uznając, że aneks projektu budowlanego jest kompletny, a projekt zabudowy działki jest zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi uznał zmianę decyzji za prawidłową.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli E. B. - S. i J. S., właściciele sąsiedniej nieruchomości o numerze 1791. Skarżący zaznaczyli, że zarówno w decyzji z dnia (...) września 2009 r. jak i decyzji z dnia (...) marca 2010 r. nie ma wzmianki o tym, że U. D. będzie rozbudowywała budynek mieszkalny od strony wschodniej. W powyższych decyzjach podane są jedynie działki inwestorki, co budzi ich zastrzeżenia, gdyż nie są pewni, czy budynek nie zostanie rozbudowany od strony ich działki. Skarżący stwierdzili, że powodem ich niepokoju są ciągłe niejasności w projekcie budowlanym np. pozostawienie na rysunku okna połaciowego w odległości mniejszej niż 4 m oraz tarasu. Podkreślili, że chociaż częściowo zostało to poprawione, to biorąc pod uwagę dotychczasowe próby omijania przepisów budowlanych przez inwestorkę nie mogą być pewni jej dalszych kroków. Domagali się poprawienia decyzji i jasnego sprecyzowania z której strony będzie miała miejsce rozbudowa budynku.

W odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że zmiana decyzji dotyczy zmiany projektu budowlanego w określonym zakresie, opisanym we wniosku. Nie może być także mowy o żadnej niejasności, ponieważ rozbudowa może być realizowana według projektu budowlanego, który jednoznacznie sytuuje rozbudowę w stosunku do istniejącego obiektu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Wspomniany przepis wprowadzony został w celu dyscyplinowania procesu inwestycyjnego przez konieczność uzyskiwania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę przez inwestorów dokonujących istotnych odstępstw od zatwierdzonego pozwolenia na budowę. Inwestor dysponujący nieruchomością do celów budowlanych jest bowiem uprawniony podczas robót budowlanych do zmian, przeróbek i istotnych odstępstw, jeśli nie pozostaje to w kolizji z przepisami prawa, jednakże nie może to prowadzić do powstania innej nowej inwestycji pozbawionej charakterystycznych parametrów i cech właściwych dla obiektu zatwierdzonego w pierwotnym pozwoleniu na budowę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2005 r., VII SA/Wa 600/05). W wyroku dnia 31 stycznia 2008 r. (II OSK 1924/06 Legalis) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zastosowanie tego przepisu, czyli dokonanie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, jest możliwe tylko w przypadku tożsamości obiektu oznaczonego w pozwoleniu na budowę i obiektu, którego zamierzone odstępstwa dotyczą. Tożsamość obiektu, pozwalająca na zalegalizowanie w nim istotnych odstępstw od projektu, musi dotyczyć tak podstawowych jego cech jak kubatura czy usytuowanie na działce. Nie ulega wątpliwości, że przedstawiony przez inwestorkę aneks do projektu budowlanego, choć przewiduje zmianę pierwotnego projektu budowlanego, polegającą na przesunięciu drzwi wewnętrznych do przedpokoju, przebudowie schodów wewnętrznych na całej szerokości z pomieszczenia rekreacji "Patio" na taras wewnętrzny i zmianie kąta nachylenia połaci dachowych z 15 stopni na 8 stopni nad "Patio" z 20 stopni do 8 stopni nad przedpokojem, to jednak nie zmienia usytuowania budynku, ani jego gabarytów. Wprowadzone zmiany są na tyle niewielkie, że nie sposób twierdzić, aby mogły doprowadzić do powstania nowej inwestycji, o parametrach diametralnie innych od pierwotnie zatwierdzonej. Przypomnieć również należy, iż według ust. 3 art. 36a prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 ustawy stosuje się jedynie odpowiednio do zakresu tej zmiany. Biorąc pod uwagę zakres wprowadzonych zmian organy architektoniczno-budowlane słusznie ograniczyły się do ponownego przeprowadzenia oceny zamierzenia inwestycyjnego tylko w tym zakresie. Za całkowicie bezzasadne uznać zatem należy zarzuty skargi dopatrujące się wadliwości zaskarżonej decyzji w niejasnym określeniu zakresu prowadzonej rozbudowy, w tym jej usytuowania. Przypomnieć należy, że kwestia ta została już ostatecznie rozstrzygnięta decyzją Starosty (...) z dnia (...) września 2009 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku. Decyzja ta była przedmiotem kontroli instancyjnej, oraz postępowania sądowoadministracyjnego, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2010 r. (sygn. akt II SA/Lu 2/10) oddalił skargę skarżących na decyzję Wojewody (...). Obecne postępowanie dotyczy jedynie niewielkich zmian w projekcie budowlanym, które zakwalifikowane przez projektanta jako istotne, to jednak nie zmieniają, jak już wyjaśniono, usytuowania budynku, jego parametrów, powierzchni zabudowy czy kubatury. Organ prawidłowo ocenił przedstawiony aneks do projektu budowlanego i wydał decyzje w oparciu o art. 36a ust. 1 ustawy prawo budowlane. Zupełnie niezrozumiale są zastrzeżenia skarżących oparte na animozjach z inwestorką. Wzajemne relacje sąsiedzkie pozostają bez żadnego wpływu na ocenę prawidłowości podejmowanych rozstrzygnięć przez organy administracji publicznej i nie mogły odnieść oczekiwanego przez skarżącą rezultatu.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę należało oddalić. O wynagrodzeniu adwokata przyznanego z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 wspomnianej ustawy i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.