Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1310263

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 6 maja 2013 r.
II SA/Lu 339/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Referendarz sądowy Jarosław Harczuk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia:

I.

przyznać M. H. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.;

II.

umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosek wynika, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie (...) złotych, z której kwotę (...) złotych przeznacza na opłatę za wynajem stancji.

Uzasadnienie prawne

Referendarz sądowy stwierdził, że:

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy na wstępie należy podnieść, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych a tym samym jej żądania zwolnienia od nich, jest bezprzedmiotowe. Przesądza to o konieczności umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowania o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego powodu wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpatrywać należy, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§ 2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi (...) złotych z czego kwotę (...) złotych strona skarżąca przeznacza na opłacenie stancji. Tak więc na koszty wyżywienia i inne koszty utrzymania koniecznego stronie skarżącej pozostaje kwota (...) złotych. Minimalne wynagrodzenie adwokata stanowi niemal połowę miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej i jest wyższe od kwoty pozostającej stronie skarżącej po opłaceniu stancji. Z tego powodu referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.