Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1801630

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 18 lutego 2015 r.
II SA/Lu 296/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor.

Sędziowie: WSA Jacek Czaja, SO del. Arkadiusz Mrowiec (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 r. sprawy ze skargi L. G. i D. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy strychu na lokal mieszkalny

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia (...) r., nr (...);

2.

zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz L. G. i D. G. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. decyzją z dnia (...) stycznia 2014 r. nr (...) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy strychu na lokal mieszkalny w budynku wielorodzinnym przy ul. K. w L.

W uzasadnieniu powyższej decyzji wyjaśniono, że w dniu (...) maja 2013 r. do siedziby organu I instancji wpłynął wniosek D. G. w sprawie przebudowy strychu na lokal mieszkalny w budynku wielorodzinnym przy ul. K. w L., w którym to budynku wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z mężem L. G. pod nr (...). D. G. zwróciła uwagę na brak izolacji stropu, który powoduje uciążliwość polegającą na nadmiernych odgłosach pochodzących z objętego przebudową lokalu.

W wyniku przeprowadzonej w dniu (...) maja 2013 r. kontroli pracownicy organu I instancji ustalili, że w przedmiotowym budynku, w lokalu mieszkalnym nr (...) usytuowanym na poddaszu, prowadzone są roboty budowlane. Podstawę tych robót stanowi zaś decyzja z dnia (...) marca 2011 r., Nr (...), znak: (...), wydana przez Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta L., którą udzielono pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie ww. lokalu mieszkalnego ze zmianą konstrukcji dachu oraz przebudową części strychu ze zmianą sposobu użytkowania na funkcję mieszkalną, wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej i elektrycznej.

Prowadząc przedmiotowe postępowanie organ I instancji załączył do akt sprawy kopię z dziennika budowy z wpisem z dnia (...) listopada 2013 r., dokonanym przez kierownika budowy, wskazującym, że roboty budowlane dotyczące przywołanego wyżej pozwolenia na budowę zostały wykonane, a lokal nadaje się do użytkowania. Ponadto organ ustalił, że projekt przebudowy strychu przewidywał, iż strop nad mieszkaniem D. G. winien być izolowany akustycznie styropianem PS-EPS 30 o grubości 5 cm. Uwzględniając jednak prośby D. G., aby zminimalizować dochodzące z góry odgłosy inwestor wykonał wypełnienie między stropowe granulatem firmy R., co zostało potwierdzone przez służby nadzoru budowlanego w trakcie kolejnej kontroli budowy w dniu (...) sierpnia 2013 r. Stwierdzono wówczas, że wypełnienie dokonywane jest w każdym polu pomiędzy belkami stropu drewnianego pod ciśnieniem.

Wobec powyższego, na podstawie zebranych materiałów dowodowych organ I instancji uznał, że omawiana sprawa jest bezprzedmiotowa. Przebudowa lokalu mieszkalnego nr (...) prowadzona była bowiem na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i została wykonana zgodnie z warunkami tego pozwolenia o czym - w ocenie PINB miasta L. - świadczy ww. oświadczenie kierownika budowy (wpis w dzienniku budowy z dnia (...) listopada 2013 r.). Odstępstw od warunków tej decyzji nie stwierdzono ponadto podczas kontroli przeprowadzonych w dniach (...) maja 2013 r. i (...) sierpnia 2013 r.

Odwołanie od powołanej wyżej decyzji organu I instancji złożył L. G., kwestionując przedstawione w niej ustalenia. Odwołujący stwierdził, że według wpisu dokonanego przez kierownika budowy do dziennika budowy sporne prace budowalne zostały wykonane bez prawomocnego pozwolenia na budowę, gdyż decyzję w tym przedmiocie wydano w dniu (...) marca 2011 r., zaś wspomniany wpis do dziennika, wskazujący, iż lokal nr (...) nadaje się do użytkowania, datowany jest na dzień (...) lutego 2011 r. Ponadto L. G. stwierdził, że strop pomiędzy jego mieszkaniem, a lokalem nr (...), został wykonany niezgodnie z dokumentacją budowalną, bowiem usunięto starą izolację akustyczną pozostawiając pustkę, którą dopiero po interwencjach wypełniono granulatem firmy R. Wykonane wypełnienie, zdaniem odwołującego, nie spełniło jednak swojego zadania, ponieważ nadal w jego mieszkaniu słychać odgłosy użytkowania usytuowanego powyżej, przebudowanego na cele mieszkalne strychu. W opinii L. G. świadczy to o niedokładnym wypełnieniu granulatem powstałej pustki lub braku wykonania izolacji na całości stropu.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją ostateczną z dnia (...) lutego 2014 r. nr (...) - zaskarżoną w niniejszej sprawie - utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Organ odwoławczy podniósł, iż w toku postępowania nie stwierdzono, aby kontrolowane roboty budowalne zostały wykonane z odstępstwami od udzielonego pozwolenia na przebudowę strychu dla funkcji mieszkalnej, ani też w sposób mogący spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

Ponadto organ II instancji wskazał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zakłócenie izolacyjności akustycznej stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi. Przepisy ustawy Prawo budowlane normują natomiast działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy i utrzymania obiektów budowlanych i w tym zakresie odnoszą się do obiektów budowlanych a nie do lokali znajdujących się w nich. Nakazy wydawane w trakcie prowadzonych postępowań w sprawie wykonywanych robót budowlanych (art. 50 i 51 Prawa budowlanego) czy też utrzymania obiektów budowlanych (art. 66 tego Prawa) mogą dotyczyć samego obiektu, jakim jest budynek, nie mogą zaś wkraczać w to co mieści się wewnątrz lokalu i jest uregulowane przepisami prawa cywilnego. Organ zaznaczył, że istnieje wprawdzie możliwość wydania nakazu wykonania określonych robót lub usunięcia nieprawidłowości również w lokalu, jednak jedynie w sytuacji, gdy nieprawidłowości te odnoszą się do konstrukcji obiektu budowlanego. Sytuacja taka - jak stwierdził (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - nie zachodzi w niniejszym przypadku.

Odnosząc się do zarzutu odwołującego, jakoby sporne roboty budowalne zostały wykonane przed datą wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę lokalu mieszkalnego, organ stwierdził, że analiza zapisu dokonanego w dzienniku budowy przez kierownika budowy, stanowiącego o zakończeniu robót budowalnych oraz o tym, że objęty nimi lokal nadaje się do użytkowania, przy jednoczesnym uwzględnieniu ustaleń dokonanych podczas kontroli budowy w dniu (...) maja 2013 r., prowadzi do wniosku, że zapis ten został dokonany w dniu (...) lutego 2013 r., a więc po uzyskaniu przez decyzję Prezydenta Miasta L. Nr (...) waloru ostateczności (co nastąpiło w dniu (...) maja 2011 r.).

Z powyższych względów organ odwoławczy przychylił się do stanowiska, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do podejmowania działań przez organy nadzoru budowlanego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzją wnieśli wspólnie D. G. i L. G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie zmiany tej decyzji i nakazania dokonania czynności kontrolnych oraz konicznych prac budowlanych celem usunięcia naruszeń. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili:

1.

naruszenie art. 50 ustawy Prawo budowlane poprzez zaniechanie podjęcia działań kontrolnych i wydania stosownego postanowienia wobec istotnego naruszenia ustaleń i warunków pozwolenia na budowę przez wykonawcę;

2.

naruszenie art. 81 ustawy Prawo budowlane w związku z § 326 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez niewywiązanie się z podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego i w konsekwencji niezapewnienie odpowiednich norm technicznych oraz działań prawnych przewidzianych w ustawie Prawo budowlane, celem zapewnienia właściwej adaptacji strychu na lokal mieszkalny, a w szczególności niepodjęcie działań kontrolnych wobec wniesionych zarzutów na wykonane prace budowlane, dotyczących warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projekcie budowlanym, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektu;

3.

naruszenia poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich;

4.

wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą, bez przeprowadzenia uprzedniej kontroli wykonanych prac budowlanych;

5.

zaniechanie dokonania czynności kontrolnych w przedmiotowej sprawie;

6.

naruszenie art. 81c ustawy Prawo budowlane przez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż nie zgadzają się ze stanowiskiem organów nadzoru budowlanego oraz z podejmowanymi przez te organy działaniami. Wskazali, iż przez cały okres wykonywania prac adaptacyjnych w lokalu usytuowanym nad ich mieszkaniem, zgłaszali szereg zastrzeżeń dotyczących niezachowania norm hałasu z uwagi na brak izolacji dźwiękowej w stropie między kondygnacjami oraz naruszenia istniejących przewodów wentylacyjnych i kominowych.

Skarżący stwierdzili, że organy dokonały jedynie pobieżnych ustaleń stanu faktycznego, bez jego wnikliwej analizy. W ich ocenie, przenikający hałas do mieszkania pod zaadoptowanym strychem wskazuje na niedopełnienie podstawowych obowiązków i nieprzestrzeganie zasad właściwej adaptacji lokalu, zgodnie z normami Prawa budowlanego. Ponadto skarżący zakwestionowali twierdzenie organu odwoławczego, jakoby wskazane naruszenia miały charakter cywilny. Podnieśli również, że wykonana adaptacja strychu w znaczący sposób wpłynęła na konstrukcję budynku. Efektem wykonanych prac jest "poruszanie się stropu", co prowadzi do pękania ścian w lokalu należącym do skarżących.

W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. z obowiązującymi w dacie wydania określonego aktu administracyjnego bądź dokonania czynności z zakresu administracji publicznej przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę według powyższych kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji z dnia (...) stycznia 2014 r. zostały bowiem wydane z naruszeniem prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji była kwestia legalności robót budowlanych polegających na przebudowie strychu w budynku wielorodzinnym zlokalizowanym na działce nr ewid. (...) przy ul. K. w L. na lokal mieszkalny. Charakter tej inwestycji (przebudowa), wobec kwestionowania przez skarżących prawidłowości jej wykonania, determinował prowadzenie postępowania według reguł według trybu naprawczego określonego przepisami art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm., dalej jako "Pr. bud.").

Zgodnie z art. 50 ust. 1 Pr. bud., w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 (dotyczących samowolnego wybudowania obiektu budowlanego lub jego części) właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1)

bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2)

w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3)

na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4)

w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Stosownie zaś do art. 51 ust. 1 Pr. bud., przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji:

1)

nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo

2)

nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo

3)

w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Z powołanych przepisów wynika zatem, iż środki przewidziane w art. 51 ust. 1 Pr. bud. mają zastosowanie jedynie do robót budowlanych spełniających przynajmniej jedną z cech określonych w art. 50 ust. 1 pkt 1-4 Pr. bud. W innym przypadku zastosowanie któregokolwiek z tych środków jest bowiem bezcelowe.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że przedmiotowe roboty budowlane były objęte decyzją Prezydenta Miasta L. z dnia (...) marca 2011 r., Nr (...), znak: (...), wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia K. M. pozwolenia na wykonanie w ww. budynku wielorodzinnym robót budowlanych w zakresie obejmującym: przebudowę lokalu mieszkalnego nr (...) ze zmianą konstrukcji dachu, przebudowę części strychu ze zmianą sposobu użytkowania na funkcję mieszkalną (powiększenie lokalu nr (...)) oraz wykonanie wewnętrznych instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej i elektrycznej. Nie sposób przy tym podzielić twierdzenia strony skarżącej, jakoby przedmiotowe roboty budowlane zostały wykonane przed uzyskaniem przez ww. decyzję waloru ostateczności, a nawet przed datą wydania tej decyzji, o czym miałby świadczyć wpis w dzienniku budowy dokonany przez kierownika budowy mgr. Inż. T. J., informujący o zakończeniu robót budowlanych oraz stwierdzający, iż objęty nimi lokal nadaje się do użytkowania. Skarżący błędnie bowiem odczytali datę dokonania tego wpisu, przyjmując, iż jest to "(...).11.2011 r." W ocenie Sądu prawidłowe odczytanie tej daty wskazuje natomiast na "(...).11.2013 r." i to tę datę należy przyjąć jako dzień zakończenia robót budowlanych. Okoliczność, iż przedmiotowe roboty były prowadzone do tego dnia dodatkowo potwierdza treść protokołów z oględzin przeprowadzonych w dniach (...) maja 2013 r. i (...) sierpnia 2013 r. Brak jest zatem podstaw by przyjąć, że sporne prace budowlane były wykonywane (a tym bardziej, że zostały zakończone) przed uzyskaniem przez inwestora ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ustalenie, iż przedmiotowa przebudowa strychu na lokal mieszkalny nie stanowi samowoli budowlanej oznaczało, iż w przypadku tych robót nie miały zastosowania pkt 1 i 3 art. 50 ust. 1 Pr. bud. Nie dawało to jednak wystarczających podstaw dla uznania prowadzonego postępowania za bezprzedmiotowe, albowiem obowiązkiem organów pozostawała również kontrola realizowanej inwestycji pod kątem wystąpienia przesłanek określonych w pkt 2 i 4 powyższego przepisu. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy nie przeprowadziły rzetelnego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie i nie ustaliły w sposób niebudzący wątpliwości, czy przedmiotowe roboty budowlane nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, mienia bądź środowiska, a przede wszystkim, czy nie odbiegają one w sposób istotny od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę (decyzji Prezydenta Miasta Lublin z dnia (...) marca 2011 r., nr (...), znak: (...)), bądź w przepisach (w tym regulacjach techniczno-budowlanych).

Powyższe uchybienia organów odnoszą się w szczególności do kwestii będących przedmiotem zastrzeżeń D. i L. G., sprowadzających się do kwestionowania prawidłowości wykonania stropu pomiędzy ich mieszkaniem, a przebudowywanym na lokal mieszkalny strychem, a w konsekwencji wskazujących na brak należytego zabezpieczenia ich mieszkania przed hałasem. Bezspornym pozostaje, że zatwierdzony decyzją z dnia (...) marca 2011 r. projekt budowlany przewidywał wykonanie nad mieszkaniem skarżących izolacji styropianem. Organy nie zweryfikowały natomiast, czy inwestor takową izolację wykonał w sposób zgodny w zatwierdzonym projektem, skupiając się jedynie na okoliczności, iż niezależnie od treści tego projektu dokonano wypełnienia międzystropowego granulatem firmy R. Kwestia zgodności w tym zakresie wykonanych robót budowlanych z projektem budowlanym ma zaś zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie, w szczególności wobec faktu, iż właśnie brak wykonania przez inwestora przewidzianej w pozwoleniu na budowę izolacji styropianem stanowił główny przedmiot zarzutów skarżących podnoszonych w toku postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, w konsekwencji powyższych uchybień, organy nie oceniły należycie również kwestii zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi. Wskazać w tym miejscu należy, że § 326 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) przewiduje, iż poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach (ust. 1). W budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności m.in. stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych (ust. 2 pkt 2).

W niniejszej sprawie zabrakło ustaleń co do zachowania powyższych wymogów podczas przebudowy stropu pomiędzy mieszkaniem skarżących, a objętym sporną inwestycją strychem, przez co również stanowisko organów co do zgodności przedmiotowych robót budowlanych w przepisami szczególnymi uznać należy za co najmniej przedwczesne.

Organy nie zweryfikowały ponadto ewentualnego wywołania podczas realizacji spornej inwestycji zagrożenia mienia, w szczególności w kontekście twierdzeń skarżących o powstaniu w ich mieszkaniu pęknięć ścian, wywołanych - w ich ocenie - nieprawidłowym przeprowadzeniem przedmiotowej przebudowy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy nie dawał wystarczających podstaw, by uznać prowadzone postępowanie za bezprzedmiotowe i umorzyć je z tego powodu. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały zatem wydane z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1, a w konsekwencji również art. 105 § 1 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Koniecznym jest w tej sytuacji uchylenie obu tych rozstrzygnięć i ponowne przeprowadzenie przez PINB miasta L. postępowania wyjaśniającego, w którym uzupełni on wskazane uchybienia.

Końcowo wymaga wyjaśnienia, iż błędne jest twierdzenie organu odwoławczego, jakoby nakazy wydawane w trakcie postępowań prowadzonych w trybie art. 50 i art. 51 Pr. bud. (w sprawie wykonywanych robót budowlanych) musiały dotyczyć całego obiektu budowlanego, a nie mogły ograniczać się jedynie do jego lokalu. Przedmiotem postępowania prowadzonego w tym trybie są bowiem roboty budowlane niezależnie od tego, jaką część obiektu budowlanego one obejmują. Powołany przez organ II instancji pogląd orzeczniczy odnosi się natomiast wyłącznie do nakazów przewidzianych w art. 66 Pr. bud., związanych z nieprawidłowym utrzymaniem obiektów budowlanych, a nie z wykonywaniem robót budowlanych (por. wyroki NSA: z dnia 4 marca 2002 r., sygn. akt IV SA 908/00, LEX nr 81731; z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 1036/06, LEX nr 505612; z dnia 5 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 985/08, LEX nr 516064 oraz z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2233/10, LEX nr 1211215).

W kontekście zawartego w skardze wniosku o "zmianę zaskarżonej decyzji" wypada natomiast końcowo wyjaśnić, że uprawnienia wojewódzkiego sądu administracyjnego są ograniczone do orzekania o charakterze kasacyjnym. Zatem pomimo uwzględnienia skargi, Sąd nie jest uprawniony do wydania orzeczenia zgodnego z wnioskiem strony. Sąd administracyjny nie może bowiem wkraczać w kompetencje organu administracji publicznej zastępując go w rozstrzyganiu sprawy administracyjnej.

Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania, zawarte w pkt II sentencji, znajduje zaś uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.