Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 634184

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 7 maja 2009 r.
II SA/Lu 232/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i M. małżonków P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie obciążenia kosztami wykonania ekspertyzy technicznej - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący E. i M. małż. P. wnioskiem złożonym na urzędowym formularzy zwrócili się do Sądu o przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując, iż nie stać ich na poniesienie kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Innymi słowy - nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuacje, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, Zakamycze 2006, s. 558).

Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest niedopuszczalność skargi z innych niż wskazane w pkt 1-5 przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podkreślić należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane w trybie art. art. 81c ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1995 r. Prawo budowlane. Rozstrzygnięcie to jednakże wbrew przekonaniu skarżących nie podlega kontroli sądowej, gdyż nie należy do żadnej z kategorii postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Niedopuszczalność drogi sądowej w stosunku do takich rozstrzygnięć wskazuje na bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. Bezzasadność skargi należy bowiem łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.