II SA/Łd 484/17, Udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami. Zakwalifikowanie wymiany słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej jako remont. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2414351

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2017 r. II SA/Łd 484/17 Udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami. Zakwalifikowanie wymiany słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej jako remont.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski.

Sędziowie WSA: Magdalena Sieniuć (spr.), Sławomir Wojciechowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości oddala skargę. LS

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...), znak: (...), Wojewoda (...), po rozpatrzeniu odwołania B. K., utrzymał w mocy decyzję Starosty (...), wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z dnia (...), (...).

Jak wynika z akt sprawy, decyzją (...) Starosta (...), wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, po rozpoznaniu wniosku A S.A. z siedzibą w L., działając na podstawie art. 124b w zw. z art. 6 pkt 2, art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako: "u.g.n.", art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako: "k.p.a.", orzekł o:

1.

zobowiązaniu właściciela nieruchomości, którym zgodnie z księgą wieczystą nr (...) jest B. J. K., położonej w obrębie ewidencyjnym (...) L. w gminie B.R., składającej się m.in. z działek nr (...),(...),(...),(...) i (...) do jej udostępnienia, w celu wykonania czynności związanych z realizacją inwestycji celu publicznego pn. "Przebudowa sieci elektroenergetycznej SN linia SN 15 kV Ż. - R. M. (odgałęzienie w kierunku stacji (...) oraz (...)) gmina B.R.";

2.

udostępnieniu nieruchomości, o której mowa w pkt 1, na rzecz A S.A. z siedzibą w L., na okres do 30 dni, licząc od momentu wejścia na grunt;

3.

ustaleniu zakresu udostępnienia części nieruchomości, o której mowa w pkt 1, zgodnie z zaznaczonym, na załączonych mapach stanowiących integralną część decyzji, linią przerywaną w kolorze żółtym pasem gruntu:

a)

na działkach nr (...),(...) i (...) w ilości 0,78 ha (długość sieci 75 mb) - załącznik nr 1,

b)

na działkach nr (...) i (...) w ilości 0,32 ha (długość sieci 25 mb) - załącznik nr 2 w celu wykonania czynności polegających na przeprowadzeniu robót budowlanych obejmujących wymianę nieizolowanych przewodów istniejącej nadziemnej linii średniego napięcia na przewody izolowane, wymianę na działce nr (...) jednego stanowiska słupowego, a także w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności;

4.

zobowiązaniu A S.A. do:

a)

przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu czynności, o których mowa w pkt 3. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 u.g.n.;

b)

uzgodnienia w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin określony w pkt 2, z właścicielem nieruchomości wysokości odszkodowania za udostępnienie nieruchomości oraz za szkody powstałe wskutek czynności, o których mowa w pkt 3; c) zawiadomienia organu wydającego niniejszą decyzję o wykonaniu obowiązków określonych w pkt 4 lit. a-b.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że właścicielem przedmiotowych nieruchomości jest B. K. Według uzasadnienia wniosku A S.A. z siedzibą w L. o udostępnienie nieruchomości, brak jest możliwości pominięcia rzeczonych działek w realizacji całego przedsięwzięcia, będącego celem publicznym pn. "Przebudowa sieci elektroenergetycznej SN linia SN 15kV Ż. - R. M. (odgałęzienie w kierunku stacji (...) oraz (...)) gmina B. R.". Z załączonej do wniosku dokumentacji wynika, że Spółka podjęła dwukrotnie bezskuteczną próbę uzyskania zgody właścicielki na udostępnienie nieruchomości, o czym świadczą pisma z dnia 11 marca 2016 r. i 5 kwietnia 2016 r. wraz z umową cywilnoprawną. W ramach czynności związanych z remontem sieci mają zostać wykonane roboty budowlane polegające na wymianie nieizolowanych przewodów istniejącej nadziemnej linii średniego napięcia na przewody izolowane oraz wymianie na działce nr (...) jednego stanowiska słupowego żerdzi żelbetonowej na słup średniego napięcia żerdzi strunowobetonowej wirowanej. Do wniosku załączono fragmenty mapy ewidencyjnej z wrysowanym i zwymiarowanym, linią przerywaną w kolorze żółtym, pasem montażowym i dojazdem do miejsca inwestycji: na działkach nr (...),(...),(...) w ilości 0,78 ha; długość odcinka sieci 75 mb, obszar strefy kontrolowanej (niebieska linia) wynosi 150 m2 - mapa stanowi załącznik nr 1 do decyzji; na działkach nr (...) i (...) w ilości 0,32 ha, długość odcinka sieci 25 mb; obszar strefy kontrolowanej (niebieska linia) wynosi 152 m2 - mapa stanowi załącznik nr 2 do decyzji. Organ stwierdził ponadto, że czas niezbędny podmiotowi do wykonania czynności wynosi nie więcej niż 30 dni, licząc od momentu wejścia na grunt i rozpoczęcia prac. Natomiast obowiązek zapłaty odszkodowania za szkody powstałe wskutek zdarzeń wymienionych w art. 124b u.g.n. oraz za zmniejszenie wartości nieruchomości z tego powodu obciąża osobę lub jednostkę organizacyjną, która uzyskała zezwolenie na wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami, usuwaniem awarii oraz usuwaniem z gruntu urządzeń infrastruktury.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. K. nie wyraziła zgody na udostępnienie nieruchomości i wniosła o godziwe wynagrodzenie w wysokości 10.000 zł. Ponadto stwierdziła, że nie podpisywała zgody na udostępnienie nieruchomości. Dodatkowo odwołująca wniosła o udostępnienie decyzji zezwalającej na budowę powyższej sieci.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia (...) Wojewoda (...), po rozpatrzeniu powyższego odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał brzmienie art. 124b ust. 1 u.g.n. i wyjaśnił, że wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości na podstawie cytowanego przepisu wymaga zakwalifikowania planowanych robót jako remontu w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako: "Prawo budowlane".

Jednocześnie Wojewoda (...) podniósł, że w toku postępowania odwoławczego pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. wystąpiono do organu I instancji o przesłanie oryginału bądź kopii poświadczonej prawidłowo za zgodność z oryginałem załączników, które zostały dołączone do wniosku, a były "poświadczane" przez P. K., bowiem z nadesłanych akt sprawy nie wynikało, aby osoba "poświadczająca" posiadała tytuł radcy prawnego, notariusza bądź adwokata. Wniesiono również o ustalenie treści żądania, z którym wystąpiono do organu I instancji oraz ustalenie aktualnych parametrów użytkowych i technicznych obiektu budowlanego wraz z ich zestawieniem z parametrami słupów i przewodów, które mają być następstwem planowanych robót. Ponadto wezwano do dostarczenia dokumentu potwierdzającego, że A S.A. jest właścicielem istniejącej sieci.

W odpowiedzi organ I instancji przy piśmie z dnia 4 stycznia 2017 r. przekazał: wyjaśnienia P. K. - pełnomocnika A S.A. dotyczące treści żądania wniosku, z których wynika, że jego podstawę prawną stanowi art. 124b u.g.n., gdyż zakres planowanych prac obejmuje remont w rozumieniu Prawa budowlanego; zestawienie aktualnych i projektowanych parametrów użytkowych i technicznych obiektu budowlanego (odcinka sieci - tabela A i słupów - tabela B); dokument potwierdzający, że A S.A. jest właścicielem istniejącej sieci - pismo znak: (...) wraz z kartami inwentarzowymi 260-224; kopie dokumentów, stanowiących załączniki do wniosku A S.A. z dnia 12 lipca 2016 r., potwierdzone przez notariusza, w tym: skrócony wypis ze skorowidza działek; wypis ze skorowidza działek i właścicieli; notatkę służbową ze spotkania z właścicielem działki objętej projektem z dnia 5 lipca 2016 r.; pismo B. K. z dnia 27 kwietnia 2016 r.

Wobec tego, że przedmiotowe wyjaśnienia okazały się niewystarczające, Wojewoda (...) przy piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. wezwał ponownie organ I instancji do uzupełnienia udzielonej odpowiedzi poprzez: określenie, jakie parametry posiada aktualnie istniejący na działce słup, a jakie parametry będzie posiadał słup planowany, z uwzględnieniem między innymi ich wysokości i rozstawienia podstawy, a także posadowienia elementów podstawy w tych samych punktach na gruncie oraz wskazanie danych odnoszących się do sposobu ich montażu. Podkreślił, iż w udzielonej odpowiedzi wskazano jedynie, że obecny słup to ŻN-12 o długości 12 m, a nowy słup to strunbetonowe żerdzie typu E bez podania danych umożliwiających bliższą ich identyfikację oraz ww. danych. Zatem wniesiono o przedstawienie wszystkich danych, pozwalających na stwierdzenie, czy będzie zachodziła zgodność parametrów aktualnie posadowionego słupa ze słupem nowym; ustalenie, jakie parametry posiadają przewody istniejące oraz przewody nowe, jako że w odpowiedzi wskazano jedynie, iż obecne to AFL-6, a nowe PAS bez wskazania przekroju znamionowego; ustalenie, jaki jest obecnie, a jaki będzie w nowym stanie, układ zawieszenia przewodów, oraz wskazanie ich wysokości zawieszenia; ustalenie czy na skutek przeprowadzonych prac, nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak: zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego; dostarczenie oryginałów bądź potwierdzonych prawidłowo za zgodność z oryginałem kopii: zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji kierowanej do B. K., umowy (...), pism kierowanych do B. K. z dnia 11 marca 2016 r. i z dnia 5 kwietnia 2016 r.; dostarczenie dokumentu potwierdzającego, że A S.A. jest właścicielem istniejącej sieci. Przy czym wyjaśniono, iż dostarczono jedynie skany kart inwentarzowych, z których nie wynika, aby A S.A. posiadała tytuł własności do przedmiotowej linii elektroenergetycznej.

W odpowiedzi organ I instancji przy piśmie z dnia 2 marca 2017 r. przekazał szczegółowe wyjaśnienia pełnomocnika A S.A. wraz z kompletem dokumentów. Z załączonego pisma pełnomocnika A S.A. - P. K. z dnia 28 lutego 2017 r. wynikało, że nie ma możliwości przedłożenia oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów (pism) skierowanych do B. K. w ramach prowadzonych negocjacji, ponieważ biuro nie gromadzi dokumentów wychodzących w wersji papierowej, a jedynie w wersji elektronicznej (skan). Do pisma dołączono wydrukowane pisma - skany oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię potwierdzenia odbioru dokumentów (zwrotka). Ponadto przy piśmie z dnia 28 lutego 2017 r. przekazano zestawienie zawierające porównanie parametrów przewodów i słupów. Jednocześnie pełnomocnik A S.A. w dodatkowych wyjaśnieniach dołączonych do pisma z dnia 28 lutego 2017 r. wskazał, iż istniejąca sieć elektroenergetyczna średniego napięcia była budowana w latach sześćdziesiątych/siedemdziesiątych. Od tego czasu materiały używane do budowy sieci SN i ich parametry znacznie się zmieniły. Obecnie stosuje się przewody w osłonie, posiadające lepsze właściwości izolacyjne i przesyłowe. Linie nieizolowane, które projektowane były czterdzieści lat temu, powoli są wycofywane. W związku z tym dokonywanie remontu przy użyciu materiałów o gorszych parametrach niż dostępne obecnie na rynku jest nieuzasadnione. Podobnie sytuacja wygląda przy porównaniu parametrów słupów istniejących i projektowanych. Słupy wirowane - projektowane są wytrzymalsze i odporniejsze na warunki atmosferyczne od słupów istniejących żelbetowych.

Wobec powyższego Wojewoda (...) stwierdził, że w świetle akt sprawy niespornym jest, iż B. K. otrzymała skierowaną do niej ofertę. Jednocześnie organ II instancji, po dokonaniu analizy parametrów przewodów istniejących i projektowanych oraz parametrów istniejącego i planowanego słupa, podniósł, iż na skutek przeprowadzonych prac nie dojdzie do zmiany: napięcia, długości linii, przebiegu linii, zwiększenia mocy, zwiększenia pola elektromagnetycznego. Zatem uwzględniając powyższe parametry oraz analizując zakres planowanych robót, Wojewoda doszedł do przekonania, że intencją inwestora nie jest przebudowa ani odbudowa, czy wykonanie nowej sieci, a jej remont, ponieważ konieczne stało się doprowadzenie istniejącej konstrukcji do stanu zgodnego z aktualnymi standardami poprzez wymianę elementów odcinka linii i zastąpienie ich elementami nowszej generacji przy braku zmiany funkcjonalności obiektu. W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego wymaga naprawy czy też wymiany albo odnowienia jedynie części obiektu budowlanego, natomiast odbudowa posiada zakres szerszy. Organ II instancji podkreślił, że linię elektroenergetyczną napowietrzną rozpatrywać należy jako całość, a w sprawie niniejszej remontem objęty jest jedynie jej fragment. Przyjmuje się, że roboty budowlane polegające na wymianie słupa stanowiącego część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna, na wykonane z innego materiału, w sytuacji gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii, mogą być zakwalifikowane jako remont. Inwestor nie planował wykonania nowej linii energetycznej, bowiem zakres zmian nie przewidywał zmiany linii, a jedynie stanowiących element istniejącej linii w postaci przewodów i słupa. Wymiana słupa na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak: zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Wojewoda zaznaczył, że z poczynionych przez niego ustaleń wynika, że nie dojdzie do zmiany powyższych parametrów. Fakt, że przewody po wymianie będą posiadały inne parametry, a nawet, że słup zostanie wykonany w innej konstrukcji i technologii, nie oznacza jeszcze odmiennych parametrów danego odcinka, jak również całego obiektu budowlanego. Dopuszczalność kwalifikacji planowanych robót budowlanych jako remontu wynika z faktu, że nie dotyczą one całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu, niewielkiego odcinka obejmującego 1 słup i przewody. Inaczej będą bowiem traktowane roboty budowlane polegające na całkowitym zdemontowaniu czy rozebraniu obiektu budowlanego (w przypadku całej linii przesyłowej) i zastąpieniu go całkowicie nową substancją. Wówczas należy je traktować jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Zdaniem organu działania planowane przez inwestora mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa, a także poprawę pewności zasilania odbiorców. W okolicznościach niniejszej sprawy, mając na uwadze treść art. 124b u.g.n., planowane przez inwestora prace będą miały charakter remontu, co - zdaniem Wojewody (...) - uzasadniało podjęcie przez organ I instancji zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na powyższą decyzję Wojewody (...) B. K. wniosła o przyznanie godziwego odszkodowania za wymianę słupów i linii elektroenergetycznej na jej działkach oraz przeprowadzenie z nią negocjacji w kwestii wysokości odszkodowania, wskazując, iż w przeciwnym wypadku nie udostępni nieruchomości. Podkreśliła, że nie wyraża zgody na wywłaszczenie działek i ustanowienie służebności dojazdu. Dla skarżącej niezrozumiałe jest określenie w decyzji, że roboty mają dotyczyć przebudowy sieci elektroenergetycznej SN, a dalej w uzasadnieniu podanie, że nie jest to przebudowa, a remont.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję i przyczyny wzruszenia decyzji organów administracji publicznej Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób określony w przywołanych wyżej przepisach, co tym samym uzasadnia oddalenie skargi w całości.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody (...) z dnia (...), utrzymująca w mocy decyzję Starosty (...), wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, z dnia (...) w sprawie zobowiązania skarżącej do udostępnienia opisanej na wstępie nieruchomości.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 z późn. zm.), powoływanej w niniejszym uzasadnieniu w skrócie jako: "u.g.n". Zgodnie z art. 124b ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

Z powołanej regulacji wynika, że udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami, następuje na wniosek tego podmiotu, w sytuacji gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia prac remontowych, konserwujących lub eliminujących skutki zaistniałej awarii.

Analiza akt sprawy pod tym kątem dowodzi, że u podstaw zobowiązania skarżącej do udostępnienia należącej do niej nieruchomości legł brak możliwości pominięcia należących do niej działek w realizacji całego przedsięwzięcia, będącego celem publicznym pn. "Przebudowa sieci elektroenergetycznej SN linia SN 15kV Ż. - R. M. (odgałęzienie w kierunku stacji (...) oraz (...)) gmina B. R.". Zgodnie z zamierzeniem inwestora w ramach podjętych na tej nieruchomości prac mają zostać wykonane roboty budowlane polegające na wymianie nieizolowanych przewodów istniejącej nadziemnej linii średniego napięcia na przewody izolowane oraz wymianie na działce nr (...) jednego stanowiska słupowego żerdzi żelbetonowej na słup średniego napięcia żerdzi strunowobetonowej wirowanej. Konieczność dokonania tych robót znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach pełnomocnika A S.A., z których wynika, że istniejąca sieć elektroenergetyczna średniego napięcia była budowana w latach sześćdziesiątych/siedemdziesiątych. Od tego czasu materiały używane do budowy sieci SN i ich parametry znacznie się zmieniły. Obecnie stosuje się przewody w osłonie, posiadające lepsze właściwości izolacyjne i przesyłowe. Linie nieizolowane, które projektowane były czterdzieści lat temu, powoli są wycofywane. Dokonywanie remontu przy użyciu materiałów o gorszych parametrach niż dostępne obecnie na rynku jest nieuzasadnione. Słupy wirowane (projektowane), jak podkreślił pełnomocnik, są wytrzymalsze i odporniejsze na warunki atmosferyczne od słupów istniejących żelbetowych.

Na tle tych okoliczności ustalenia wymaga zatem kwestia, czy zakres zaproponowanych przez inwestora prac można zaliczyć do remontu stanowiącego jedną z przesłanek umożliwiających udostępnienie nieruchomości (jak uważa inwestor - A S.A., będąca uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie), czy też zakres tych prac będzie stanowił przebudowę istniejącej linii napowietrznej.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, gdzie wskazano, że należy przez nie rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Jednocześnie z akt wynika, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem liniowym - linią napowietrzną elektroenergetyczną o napięciu 15 kV relacji Ż. - R. M. (odgałęzienie w kierunku stacji (...) oraz (...)) gmina B. R.". Niewątpliwie determinuje to pewną specyfikę rozumienia remontu w stosunku do takich obiektów. Specyfika ta znalazła swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym przyjmuje się, że roboty budowlane polegające na wymianie słupów stanowiących część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna jako całość, na wykonane z innego materiału w sytuacji, gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii, mogą być zakwalifikowane jako remont. W konsekwencji sama wymiana słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Jakakolwiek zmiana tych parametrów oznaczać będzie, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego (por. np. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., I OSK 1509/16, dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie organ odwoławczy, dokonując w toku postępowania analizy parametrów przewodów istniejących i projektowanych oraz parametrów istniejącego i planowanego słupa, bezspornie ustalił, że na skutek przeprowadzanych zmian nie dojdzie do zmiany: napięcia, długości i przebiegu linii, zwiększenia mocy oraz zwiększenia pola magnetycznego. Kierując się następnie tymi ustaleniami oraz zakresem planowanych przez inwestora robót, organ przyjął, że intencją inwestora nie jest przebudowa ani odbudowa, czy wykonanie nowej sieci, a jej remont. Zdaniem Sądu poczynione przez organ ustalenia uznać należy za prawidłowe. Niewątpliwie potwierdzają one konieczność remontu, a nie przebudowy, co mogłaby sugerować nazwa inwestycji. Wszakże zamiarem inwestora, co wynika bezspornie z akt sprawy, stało się doprowadzenie istniejącej konstrukcji do stanu zgodnego z aktualnymi standardami poprzez wymianę elementów odcinka linii i zastąpienie ich elementami nowszej generacji przy braku zmiany funkcjonalności obiektu. Podkreślić przy tym należy, że to właśnie w przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego wymaga naprawy czy też wymiany albo odnowienia jedynie części obiektu budowlanego. Odbudowa zaś, czy ewentualnie przebudowa, posiada niewątpliwie szerzy zakres.

Jednocześnie Sąd podziela w pełni stanowisko organu odwoławczego, że linię elektroenergetyczną napowietrzną rozpatrywać należy jako całość, a w niniejszej sprawie remontem objęty jest jedynie jej fragment. Niewątpliwie roboty budowlane polegające na wymianie słupa stanowiącego część obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna, na wykonane z innego materiału, w sytuacji gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii, mogą być zakwalifikowane jako remont. Zauważyć przy tym należy, że inwestor nie planował wykonania nowej linii energetycznej, bowiem zakres zmian nie przewidywał zmiany linii, a jedynie stanowiących element istniejącej linii w postaci przewodów i słupa, nie zmieniając przy tym wskazanych wyżej parametrów technicznych. Fakt, że przewody po wymianie będą posiadały inne parametry, a nawet, że słup zostanie wykonany w innej konstrukcji i technologii, nie oznacza jeszcze odmiennych parametrów danego odcinka, jak również całego obiektu budowlanego. Planowane przez inwestora prace - co należy podkreślić - mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa, a także poprawę pewności zasilania odbiorców. Trafnie przy tym organ wywiódł, że inaczej muszą być traktowane roboty budowlane polegające na całkowitym zdemontowaniu czy rozebraniu obiektu budowlanego (w przypadku całej linii przesyłowej) i zastąpieniu go całkowicie nową substancją. Będą one bowiem wówczas stanowiły przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie.

W dalszej kolejności, odnosząc się do zarzutów skargi, należy uznać je za niezasadne. Podnoszona przez skarżącą konieczność uzyskania godziwego odszkodowania może stanowić przedmiot rozpoznania organów w odrębnym postępowaniu, jednakże dopiero po zakończeniu inwestycji, na co trafnie uwagę zwrócił organ odwoławczy w końcowej części uzasadnienia decyzji. Przy czym podkreślić należy, że w sprawie nie doszło do uzyskania zgody skarżącej na wykonanie powyższych prac, podjęto jedynie próby uzyskania tej zgody, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Ponadto organ odnosząc się do wniosku skarżącej o "udostępnienie decyzji zezwalającej i pozwolenia na budowę powyższej sieci", w ocenie Sądu, trafnie wskazał, że kwestia ta pozostaje poza zakresem prowadzonego postępowania.

Podsumowując, wszystkie wskazane wyżej okoliczności dowodzą trafności podjętego przez Wojewodę (...) rozstrzygnięcia i utrzymania w mocy decyzji organu I instancji. W tych okolicznościach sprawy, mając na uwadze treść art. 124b u.g.n., Wojewoda prawidłowo przyjął, że prace inwestora będą miały charakter remontu i następstwie podzielania stanowiska organu I instancji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy tę decyzję.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

n.k.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.