Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1748074

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 26 czerwca 2015 r.
II SA/Kr 613/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz.

Sentencja

Kraków, dnia 26 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Wojewody (...) z dnia 27 marca 2015 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

A.O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Wojewody (...) z dnia 27 marca 2015 r. nr (...), którą utrzymano w mocy decyzję nr (...) Starosty L. z dnia 20 listopada 2014 r. znak (...) w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M.K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego wraz z instalacjami wewnętrznymi i przyłączami na działkach nr nr (...) (...) obr. (...) w (...).

Jednocześnie skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając, że realizując w oparciu o wadliwą decyzję administracyjną inwestycję pozbawioną miejsc parkingowych, zacieniającą sąsiednie budynki i niezapewniającą sąsiedniej zabudowie należytej ochrony przeciwpożarowej, inwestor spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym za znaczną szkodę uważa się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przez trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt II GZ 796/14).

Należy podkreślić, że w treści wniosku strona jest obowiązana wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca powinien wyraźnie sprecyzować, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do danego wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Samo stwierdzenie wnioskodawcy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczającą podstawą do zastosowania ochrony tymczasowej. Ustawa wprawdzie nie nakłada obowiązku udowodnienia przesłanek wstrzymania wykonania, jednakże na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia ich istnienia przez wskazanie konkretnych i realnych dowodów na poparcie własnych twierdzeń co do istnienia przesłanek ochrony tymczasowej. Sąd nie jest natomiast zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku.

Przedmiotowy wniosek dotyczy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Należy przypomnieć, że w myśl art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W związku z powyższym, wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których rzeczywiście zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wyjątkowy charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę w art. 35a wymienionej ustawy, zgodnie z którym sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Z treści tego przepisu wynika, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora, którego obciąża ryzyko związane z rozpoczęciem realizacji inwestycji, bowiem inwestor podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego musi brać pod uwagę, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni.

Okoliczności, na które powołała się strona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, sprowadzają się do kwestionowania zasadności samej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Są to przy tym wywody o wysokim stopniu ogólności, koncentrujące się wokół domniemanych wad prawnych zaskarżonej decyzji.

Zaznaczyć należy, że Sąd oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, nie bada prawidłowości udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż będzie to przedmiotem kontroli następnego etapu postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania, bada jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę wystąpienia przesłanek umożliwiających jej wstrzymanie.

Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.