Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1436695

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 20 marca 2014 r.
II SA/Kr 393/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Monika Rudzka (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 stycznia 2014 r. Nr: (...) znak: (...) w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny postanawia I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.

Uzasadnienie faktyczne

Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny skarżąca D. L. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem P. L. i córką A. ur. (...) sierpnia 1992 r. Ich miesięczny dochód wynosi około 800 zł i stanowi go dochód męża z prac dorywczych. Skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi. D. L. nie posiada żadnego majątku nieruchomego, nie dysponuje oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż znajduje się w trudnej sytuacji, ponieważ dostała nakaz rozbiórki domu, w którym mieszkała z ojcem od 1994 r. Dom ten otrzymała w spadku i obecnie zamieszkuje w nim z mężem i dzieckiem. D. L. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, podobnie jej mąż. Małżonek od czasu do czasu podejmuje prace dorywcze. Od 9 lutego 2014 r. P. L. jest chory i przebywa w szpitalu. Rodzina nie uzyskuje żadnej pomocy od Wójta Gminy (...), na prośby o mieszkanie zastępcze otrzymuje pisma odmowne. Wójt proponuje wynajęcie mieszkania na własną rękę, ale warunki materialne skarżącej na to nie pozwalają, ponieważ utrzymuje się jedynie z niskich dochodów męża oraz pomocy jego rodziców. Rodzina nie ma gdzie się wyprowadzić.

Uzasadnienie prawne

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu.

W ocenie orzekającego D. L. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zarówno skarżąca, jak i jej małżonek, są osobami bezrobotnymi. Rodzina utrzymuje się ze skromnych dochodów P. L. z prac dorywczych. Ich wysokość strona określiła na około 800 zł. W miesiącu lutym 2014 r. stan zdrowia męża skarżącej nie pozwalał na podejmowanie takich prac, bowiem przebywał on w szpitalu. Sytuacja materialna rodziny jest bardzo ciężka. Wobec orzeczonego nakazu rozbiórki domu, w którym zamieszkują, rodzina boryka się z problemem zapewnienia warunków lokalowych. Brak środków finansowych znacznie utrudnia rozwiązanie tego problemu. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że skarżąca nie należy do osób majętnych i nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków finansowych na koszty związane z zainicjowanym postępowaniem sądowym.

Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.