Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 26 stycznia 2006 r.
II SA/Ke 69/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian.

Sędziowie WSA: Renata Detka, Asesor Sylwester Miziołek (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia (...) numer (...) w przedmiocie: choroby zawodowej

I.

oddala skargę;

II.

przyznaje R.H. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją (...) z dnia (...) Inspektor Sanitarny nie stwierdził u R.S. choroby zawodowej - zawodowego przewlekłego zapalenia oskrzeli.

W uzasadnieniu wyżej wymienionej decyzji organ I instancji wskazał, iż R.S. był skierowany do Ośrodka Medycyny Pracy w celu diagnostyki w kierunku rozpoznania zawodowego przewlekłego zapalenia oskrzeli.

Ośrodek Medycyny Pracy w orzeczeniu z dnia (...) wskazał, iż brak jest podstaw do rozpoznania u skarżącego choroby zawodowej - w postaci zawodowego przewlekłego zapalenia oskrzeli,w uzasadnieniu podając "iż analiza obrazu klinicznego, narażenia zawodowego oraz badania przeprowadzone w Ośrodku Medycyny Pracy i w czasie konsultacji w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy, w tym ujemne testy alergologiczne z alergenami zawodowymi i ujemna próba prowokacyjna z alergenami środowiska pracy, nie dają podstaw do przyjęcia zawodowej etiologii podawanych przez pacjenta dolegliwości".

Skarżący R.S. nie odwołał się od wyżej wymienionego orzeczenia. Wyżej wymienione orzeczenie oraz wywiad środowiskowy przeprowadzony w fabryce I. były podstawą wydania przez Inspektorat Sanitarny decyzji z dnia (...) w oparciu o art. 4 pkt 5 i art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U.Nr 90 z 1998 r. poz. 574).

W odwołaniu od tej decyzji R.S. podniósł, iż organ w sposób nieprawidłowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające w szczególności niewłaściwie ocenił jego miejsce pracy i narażenia tam występujące w czasie trwania stosunku pracy.

Decyzją Nr (...) z dnia (...) Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego stanowiska, iż odwołanie jest niezasadne podniósł, że Powiatowy Inspektor Sanitarny przeprowadził na wniosek Ośrodka Medycyny Pracy postępowanie, w toku którego ustalił przebieg i warunki pracy skarżącego oraz rodzaj czynnika uczulającego, z którym miał skarżący kontakt w całym okresie zatrudnienia. W wyniku tego postępowania diagnostyczno-orzeczniczego Ośrodek Medycyny Pracy na podstawie własnych badań jak i wykonanych w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy testów alergologicznych skórnych i wziewnych wydał orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w postaci astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego.Skarżący R.S. nie skorzystał z prawa odwołania się od tego orzeczenia do jednostki orzeczniczej II szczebla mimo pisemnej sugestii ze strony organu.Również przeprowadzone uzupełniające postępowanie dowodowe przez organ odwoławczy w postaci przesłuchania świadków w obecności skarżącego jak i zgłoszenia przez skarżącego czynników szkodliwych na które był narażony nie dały podstaw do stwierdzenia narażenia zawodowego u skarżącego na chorobę zawodową.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję R.S. powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji, ponadto podał, iż okres jego pracy należy uznać za pracę o szczególnym charakterze, a jako wieloletni dawca krwi ma prawo uznać nabytą chorobę za chorobę zawodową.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości, bądź zasad współżycia społecznego.-

W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.

Skarżący R.S. był badany w jednostce orzeczniczej pierwszego szczebla - w Ośrodku Medycyny Pracy, i konsultowany w Instytucie Medycyny Pracy i oba te badania nie dały podstaw do rozpoznania u niego zawodowej etiologii choroby układu oddechowego.

Znamienny dla niniejszej sprawy jest fakt, iż skarżący R.S. nie odwołał się od orzeczenia lekarskiego mimo pisemnej sugestii organu odwoławczego, a jak sam podał na rozprawie nie zgłaszał takiego wniosku "gdyż koledzy powiedzieli mu, że będzie tak samo".

Orzeczenie to było między innymi podstawą do wydania zaskarżonych decyzji.

Również ocena narażenia zawodowego przeprowadzona przez organ I instancji a następnie zgodnie z wnioskiem skarżącego uzupełniona przez organ odwoławczy wykazała,iż skarżący pracował w kontakcie z czynnikami o działaniu uczulającym w postaci: oparów nafty, oparów nafty kosmetycznej, oleju mineralnego, pyłów przemysłowych, chłodziwa szlifierskiego i N-nitrozoaminów, które jednak w badaniach zarówno w Ośrodku Medycyny Pracy jak i Klinice Chorób Zawodowych w czasie testów alergologicznych skórnych i wziewnych dały rezultat negatywny.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż rozpoznanie astmy oskrzelowej jako choroby zawodowej nie jest uzależnione przekroczeniem normatywów higienicznych dla czynników uczulających występujących w środowisku pracy, co zgłaszał skarżący. Astma oskrzelowa może być uznana za chorobę zawodową tylko i wyłącznie wówczas gdy lekarskie badania alergologiczne potwierdzą uczulenie pacjenta na alergeny zidentyfikowane w miejscu pracy, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.

Z tych względów w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.

Orzeczenie o kosztach zasądzonych na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego uzasadnia § 15, § 16 i § 14 ust. 2c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 IX 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).