Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach
z dnia 21 września 2006 r.
II SA/Ke 1064/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka.

Sędziowie WSA: Beata Ziomek (spr.), Asesor Sylwester Miziołek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 września 2006 r. sprawy ze skargi M. Ż., M. Ż., D.Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) 2005 r. znak (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) 2005 r. znak: (...)po rozpatrzeniu odwołania M. Ż., M. Ż. i D. Ż. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) 2005 r. znak: (...) nakładającą na S. K. i H. K. obowiązek wykonania określonych czynności wymienionych w pkt 1 - 3 rozstrzygnięcia w odniesieniu do realizowanej budowy budynku gospodarczego na działce nr ewidencyjny 539/1 w miejscowości K. gm. M. G. w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i umorzył postępowanie organu I instancji prowadzone w trybie art. 50 i 51 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane.

W motywach rozstrzygnięcia organ przytoczył historię postępowania w niniejszej sprawie i podniósł, iż wyrokiem z dnia 14 czerwca 2004 r. sygn akt II SA/Kr 1056/00 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) znak: (...)oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) 2000 r. w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) 1999 r. znak: (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności oraz postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) 1999 r. znak: (...) utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) 1999 r. znak: (...) o wstrzymaniu robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego na działce w K. nr (...).

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż postępowanie administracyjne dotyczące budowy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na magazyn płodów rolnych na działce nr ewid. 539/1 w miejscowości K. (...) toczyło się w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1 oraz art. 51 ustawy z dnia - 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia były wydane przedwcześnie, albowiem organy nie poczyniły ustaleń pozwalających na stwierdzenie, że brak jest podstaw do zastosowania art. 48 prawa budowlanego. W ramach art. 51 ust. 1 prawa budowlanego mieszczą się tylko takie obiekty budowlane, które nie wymagają pozwolenia na budowę albo zgłoszenia i tylko w stosunku do takich obiektów organ uprawniony jest wszcząć postępowanie w tym trybie. Sąd wskazał na jednoznaczną i kategoryczną dyspozycję art. 48 prawa budowlanego zgodnie z którą organy mają obowiązek orzeczenia rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru budowy.

W decyzji z dnia (...)2005 r. znak: (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. ustalił, że budynek gospodarczy na działce nr ewidencyjny 539/1 w miejscowości K. nr (..) gm. M. G. został wybudowany na podstawie zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia budowy dokonanego w Urzędzie Gminy w M. G. Zgłoszenie przewidywało budowę wiaty z materiałów niepalnych z przeznaczeniem na sprzęt rolniczy o powierzchni 35m2 i wymiarach 7,00 m x 5,00 m w granicy zachodniej działki. Zgłoszenie zostało dokonane w formie opisowej, bez załącznika graficznego. Inwestorzy w oparciu o zgłoszenie zrealizowali obiekt o wymiarach 5,30 m x 6,30m, wykonali dwuspadowy dach symetryczny przez co powstała przestrzeń w postaci poddasza, które ma być użytkowane jako magazyn zboża. W ocenie organu I instancji brak jest podstaw do zastosowania w sprawie art. 48 Prawa budowlanego skoro inwestorzy dokonali zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowego obiektu a właściwy organ w ustawowym terminie nie wniósł sprzeciwu. Ponadto roboty budowlane nie zostały jeszcze zakończone, ponieważ pozostały do wykonania schody zewnętrzne prowadzące na poddasze. Tym samym w sprawie znajduje zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wedle którego organ nałożył na S. K. i H. K. obowiązek wykonania określonych czynności w odniesieniu do realizowanej budowy w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie M. Ż., M. Ż. i D. Ż. nie podzielił stanowiska Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zawartego w decyzji z dnia (...) 2005 r. znak: (...). Organ odwoławczy stwierdził, iż budowa realizowana przez inwestorów na podstawie zgłoszenia wykraczała poza jego zakres i obiekt który został zrealizowany wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, zaś inwestorzy takiego pozwolenia nie uzyskali. Przedmiotowa budowa odpowiada dyspozycji art. 48 prawa budowlanego, a skoro tak to decyzję wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 należało w całości uchylić a prowadzone w tym trybie postępowanie umorzyć.

W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) 2005 r. znak: (...) M. Ż., M. Ż. i D.Ż. zwrócili się o jej uchylenie wnosząc o sprawdzenie toku postępowania organów administracyjnych, albowiem ich zdaniem postępowanie prowadzone jest opieszale i z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.

Z protokołu oględzin sporządzonego w dniu 25 maja 2005 r. wynika, iż na działce nr ewid. 539/1 w miejscowości K. nr (...) stanowiącej obecnie własność S. K. znajduje się budynek gospodarczy murowany o wymiarach 5,30 m x 6,70m, przykryty dwuspadowym dachem tworzącym dodatkową przestrzeń - poddasze. Dla realizacji takich obiektów w dacie dokonania zgłoszenia zamiaru budowy wiaty tj. w dniu 31 lipca 1998 r. przepisy art. 28 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przewidywały obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z art. 28 ustawy (w brzmieniu ustalonym na datę zgłoszenia) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Stosownie zaś do art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a) - pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80m

W ocenie Sądu, organ administracji II instancji dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej działań inwestorów polegającej na przyjęciu, że w sprawie nie mogą znaleźć zastosowania przepisy art. 50 i art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, ponieważ odnoszą się wyłącznie do samowolnie realizowanych robót budowlanych w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 tej ustawy. Powyższe oznacza, że postępowanie legalizacyjne dotyczące budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ew. 239/1 w K. nr (..) prowadzone w oparciu o powołane przepisy stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a. i podlega umorzeniu. W oparciu bowiem o przepisy art. 50 i art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nie będzie można wydać decyzji załatwiającej sprawę poprzez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Z literatury oraz utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.

Na marginesie należy podnieść, iż zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Na gruncie tej sprawy organy administracji publicznej były związane wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartymi w wyroku z dnia 14 czerwca 2004 r. sygn akt II SA/Kr 1056/00, który zalecił przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy rozważenie przesłanek z art. 48 Prawa budowlanego, co też organy uczyniły przedmiotem swoich wyjaśnień.

Z podniesionych wyżej względów, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.