Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 13 września 2006 r.
II SA/Go 347/06

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz.

Sędziowie Asesorzy WSA: Anna Juszczyk - Wiśniewska, Michał Ruszyński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję Wojewody z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z dnia (...) r., nr (...)

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z (...) lutego 2006 r. Nr (...) Starosta Powiatu odmówił przyznania T.S. prawa do zasiłku przedemerytalnego od (...) stycznia 2002 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 150a ust. 1 i 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 37j ust. 1, art. 37l ust. 1 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.) oraz art. 10 i 104 kodeksu postępowania administracyjnego.

Od powyższej decyzji odwołał się T.S., zarzucając pierwszoinstancyjnemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 1 pkt 25 ustawy z 31 marca 2000 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2000 r. Nr 31, poz. 384 ze zm.). Odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu odwołania odwołujący się wskazał, że jego faktyczny staż pracy został pomniejszony o okres 2 miesięcy i 16 dni, których doliczenie powoduje spełnienie niezbędnego wymogu stażowego wynoszącego co najmniej 35 lat.

Wojewoda decyzją z (...) kwietnia 2006 r. Nr (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia emerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia. Te warunki określa art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który stanowi, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

- posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet 35 lat dla mężczyzn, lub,

- posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnione w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Organ odwoławczy wskazał, że do dnia (...) stycznia 2002 r. T.S. był osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący nie spełniał również warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego wynoszącego 35 lat, określonego w art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Na podstawie dokumentów sprawy ustalono, że strona posiadała do dnia (...) stycznia 2002 r. ogółem okres uprawniający do zasiłku w wymiarze 34 lat, 6 miesięcy i 10 dni. Organ wskazał, że jednocześnie według art. 24 ust. 2 ustawy do okresu uprawniającego do zasiłku zalicza się okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności, wymienione w art. 23 ust. 1 i 2 oraz w art. 23 ust. 2 pkt 1,2,4 i 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Organ uznał zatem, że wymieniony przez odwołującego się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia (...) lutego 2000 r. do dnia (...) sierpnia 2000 r. nie może być zaliczony do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.

Ustosunkowując się do podnoszonej w odwołaniu kwestii niewłaściwej wykładni przepisu art. 1 pkt 25 ustawy z 31 marca 2000 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu (...), organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa ta weszła w życie 6 maja 2000 r. Pozwalała ona do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczyć okres aktualnie pobieranego zasiłku. Odwołujący się jednakże zarówno w dniu rejestracji, jak i w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie spełniał warunków koniecznych do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wobec powyższego organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, że organ I instancji nie miał możliwości wydania innej decyzji niż zaskarżona.

Decyzja Wojewody z (...) kwietnia 2006 r. stała się przedmiotem skargi złożonej przez T.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Skarżący wskazał, że organ odwoławczy dokonał niewłaściwej wykładni art. 1 pkt 25 ustawy z 31 marca 2000 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W ocenie skarżącego organ powinien do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczyć cały okres pobierania zasiłku, a więc od (...) lutego 2000 r. do (...) sierpnia 2000 r. a nie część tego okresu tj. od (...) maja 2000 r. do (...) sierpnia 2000 r. Skarżący wyjaśnił, że przepis art. 1 pkt 25 cyt. ustawy mówi, że zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego podlega okres aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych. Błędne jest zatem zdaniem skarżącego zaliczenie jedynie okresu zasiłku pobieranego po dacie wejścia w życie tego przepisu, tj. po dniu 6 maja 2000 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W piśmie skarżącego z 8 listopada 2005 r., które organ I instancji uznał za nowy wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wydanej decyzji z (...) maja 2003 r. Nr (...) w której to organ odmówił przyznania zasiłku przedemerytalnego od (...) kwietnia 2003 r. We wniosku tym skarżący wyraził niezadowolenie z decyzji z (...) maja 2003 r. W szczególności podkreślił, że organ I instancji niewłaściwie obliczył staż pracy, który według niego wynosi 35 lat i 10 dni, albowiem organ nie zaliczył okresu pobieranego zasiłku dla bezrobotnych od (...) lutego 2000 r. do (...) sierpnia 2000 r. a jedynie od (...) maja 2000 r. bowiem wtedy weszła w życie ustawa z 31 marca 2000 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2000 r. Nr 31, poz. 384 ze zm.), która pozwalała do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zaliczyć okres aktualnie pobieranego zasiłku.

Biorąc zatem pod uwagę treść pisma skarżącego z (...) listopada 2005 r. uznać należy, że w sprawie niniejszej zachodzi wątpliwość, czy pismo to może być kwalifikowane jako nowy wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organy administracji obu instancji nie zrobiły jednak nic, by wątpliwości te rozwiać. Już organ I instancji powinien wezwać skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. - pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, aby w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - wyjaśnił, czy pismo z (...) listopada 2005 r. jest nowym wnioskiem o przyznanie zasiłku przedemerytalnego, czy też z uwagi na to, że decyzja z (...) maja 2003 r. jest decyzją ostateczną, wnosi o weryfikację decyzji w trybie nadzwyczajnym np. stwierdzenia jej nieważności.

Jak wynika z akt administracyjnych organ I instancji nie zwrócił się do skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. o uzupełnienie braków podania. Błędu organu I instancji nie naprawił także organ odwoławczy, który ponownie rozpoznaje sprawę w jej całokształcie. Organy naruszyły zatem przepisy postępowania a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając sprawę ponownie Starosta Powiatu mając na uwadze treść pisma skarżącego z (...) listopada 2005 r., oraz to, że walor ostateczności ma rozstrzygnięcie tego organu z (...) maja 2003 r., powinien jednoznacznie ustalić jakie są rzeczywiste intencje skarżącego.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu z (...) lutego 2006 r. Nr (...).